Έντονες αντιδράσεις προκάλεσε η πρόταση περιφερειακής υπουργού της Γερμανίας -η πρώτη γυναίκα τουρκικής καταγωγής που θα αναλάβει μια τέτοια θέση- να αποσυρθούν οι σταυροί από τα δημόσια σχολεία. Η ίδια δέχθηκε ακόμα και βέλη από στελέχη του κόμματος στο οποίο ανήκει, των Χριστιανοδημοκρατών (CDU). «Τα χριστιανικά σύμβολα δεν έχουν θέση στα δημόσια σχολεία» δήλωσε η Αϊγκιούλ Οζκάν, μέλλουσα υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων του ομόσπονδου κρατιδίου της Κάτω Σαξονίας (κεντρική Γερμανία) σε συνέντευξή της που δημοσιεύεται από το εβδομαδιαίο περιοδικό Focus.
«Το σχολείο πρέπει να είναι ένας ουδέτερος χώρος» πρόσθεσε διευκρινίζοντας ότι ούτε η μαντίλα έχει θέση σε μια αίθουσα διδασκαλίας.
Η 38χρονη Οζκάν πρόκειται να ορκιστεί την Τρίτη η πρώτη τουρκικής καταγωγής υπουργός στη Γερμανία.
«Τα θρησκευτικά σύμβολα, ιδιαίτερα ο σταυρός, θεωρούνται από την περιφερειακή κυβέρνηση ένδειξη μιας εκπαίδευσης που έχει τη σφραγίδα της ανεκτικότητας, με υπόβαθρο τις χριστιανικές αξίες» δήλωσε, από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός της Κάτω Σαξονίας Κρίστιαν Βουλφ.
Αλλες αντιδράσεις ήταν πολύ πιο έντονες. Ο υπεύθυνος στην κοινοβουλευτική ομάδα των Χριστιανικών Ενώσεων για θέματα κοινωνικής ένταξης Στέφαν Μίλερ, ο οποίος προέρχεται από τη Χριστιανική Κοινωνική Ένωση (CSU), τον πιο συντηρητικό κλάδο της CDU στη Βαυαρία, δήλωσε ότι οι θέσεις της Οζκάν «αποκκλίνουν σε τέτοιο βαθμό που προκαλεί τρόμο».
«Πολιτικοί αξιωματούχοι που θα ήθελαν να απαγορεύσουν τους σταυρούς στα σχολεία, πρέπει να σκεφτούν αν έχουν πραγματικά θέση σε ένα χριστιανοδημοκρατικό κόμμα» πρόσθεσε.
Ο «κύκλος των στρατευμένων χριστιανών» του κόμματος της Γερμανίδας καγκελάριου Ανγκελα Μέρκελ ήταν ακόμη πιο κατηγορηματικός και υποστήριξε ότι «η εμπειρία να γίνει μια μουσουλμάνα υπουργός της CDU στην Κάτω Σαξονία μοιάζει να έχει αποτύχει πριν ακόμη αρχίσει».
Σύμφωνα με τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης, η μέλλουσα υπουργός έχει δεχθεί απειλές κατά της ζωής της και έχει τεθεί υπό αστυνομική προστασία.
Η Οζκάν δέχτηκε πάντως και κάποια στήριξη στους κόλπους της CDU. Ο υπουργός αρμόδιος για την κοινωνική ένταξη στη Βόρεια Ρηνανία – Βεστφαλία (δυτική Γερμανία) Αμίν Λάσετ είπε ότι ο διορισμός της Οζκάν αποτελεί μια ένδειξη που αυξάνει την αξιοπιστία της CDU στον τομέα της κοινωνικής ένταξης.
«Στην Αμερική μεγαλώνει μια γενιά η οποία είτε πρέπει να κάθεται φρόνιμη, να σωπαίνει και να κάνει ό,τι της λένε, είτε της χορηγείται μια διάγνωση ψυχιατρικής διαταραχής και μια σακούλα ψυχοφάρμακα» προειδοποιούσε από τις σελίδες του «Counter-punch» ο Πίτερ Μπρέγκιν. «Η συνείδηση της Ψυχιατρικής», όπως αποκαλείται ο διάσημος ψυχίατρος, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου γι’ αυτή την «απεχθή τάση που αποκτά διαστάσεις εθνικής τραγωδίας».Τι συμβαίνει σε αυτή τη χώρα και την τελευταία 25ετία αυξήθηκε κατά 35 φορές ο αριθμός των παιδιών με διαγνώσεις σοβαρών ψυχιατρικών διαταραχών και τα τελευταία οχτώ χρόνια διπλασιάστηκε ο αριθμός των παιδιών 2-5 ετών που παίρνουν αντιψυχωτικά, διεγερτικά ή αντικαταθλιπτικά; Το πρόβλημα δεν είναι αν η κοινωνία αλλά αν οι φαρμακοβιομηχανίες βλάπτουν την ψυχική υγεία των παιδιών, λέει στην αποκαλυπτική έρευνα της Εβελιν Πρινγκλ στο «Scoopo» ο Κρίστοφερ Λέιν, συγγραφέας του «Ντροπαλότητα: πώς μια φυσιολογική συμπεριφορά μεταμορφώθηκε σε αρρώστια»: «Οι φαρμακευτικές βιομηχανίες και οι ειδήμονες του Χάρβαρντ δούλεψαν μαζί για να δημιουργήσουν στην Αμερική μια ολόκληρη γενιά παιδιών με ADHD (σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής με υπερκινητικότητα) και διπολική διαταραχή (μανιοκατάθλιψη), που κάθε χρόνο καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες ψυχοφαρμάκων». Δεν είναι σύμπτωση, συμπληρώνει ο ιρλανδός ψυχίατρος Ντέιβιντ Χίλι, ότι η ραγδαία αύξηση διαγνώσεων διπολικής διαταραχής και χορήγησης αντιψυχωτικών ως «σταθεροποιητών της διάθεσης» έγινε στα μέσα της δεκαετίας του ’90 όταν ρίχτηκε στην αγορά το Depakote. Για τον Χίλι είναι σαφές ότι είναι η φαρμακευτική βιομηχανία με τα υπερκέρδη και την επιθετική διαφημιστική της πολιτική που τροφοδοτεί τη φυσική επιθυμία των γονιών να δουν τα επιθετικά, θλιμμένα ή υπερκινητικά παιδιά τους να λύνουν άμεσα το πρόβλημα με ένα απλό χάπι και εξηγεί γιατί το 2008 περισσότερα από ένα εκατομμύριο παιδιά στις ΗΠΑ έπαιρναν αντιψυχωτικά.
«Στην Αμερική γινόμαστε μάρτυρες της ιατρικοποίησης της παιδικής ηλικίας. Τα παιδιά μπορεί κατά καιρούς να είναι δυστυχή ή νευρικά, αλλά αυτό είναι κομμάτι της παιδικής ηλικίας και πρέπει να μάθουμε να αντιμετωπίζουμε αυτές τις περιόδους. Ετσι μαθαίνουμε να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα της ζωής. Αντί να τα χαπακώνουμε για να ξεχάσουν τα προβλήματά τους ας τα βοηθήσουμε να μιλήσουν γι’ αυτά».
Ποιος αλήθεια θέλει να τα ακούσει όταν με ένα «χάπι εντ» εκτός από υπερκέρδη εξασφαλίζουν να σωπάσουν οι φωνές διαμαρτυρίας πριν καν αρθρωθούν;
Η καμπάνια αποβλέπει στη βελτίωση του δημόσιου χώρου και οι εθελοντές του δήμου μαζί με 100 μαθητές από σχολεία των Αθηνών θα συνδράμουν με όλες τους τις δυνάμεις.
Mε στόχο την ευαισθητοποίηση των Αθηναίων για μια πόλη πιο καθαρή ο δήμαρχος της πόλης Νικήτας Κακλαμάνης εγκαινίασε εκστρατεία με βασικό σύνθημα: «η καθαριότητα είναι υπόθεση όλων μας». Η καμπάνια αποβλέπει στη βελτίωση του δημόσιου χώρου και οι εθελοντές του δήμου μαζί με 100 μαθητές από σχολεία των Αθηνών θα συνδράμουν με όλες τους τις δυνάμεις. Ο Αντιδήμαρχος Καθαριότητας και Περιβάλλοντος Γιώργος Δημόπουλος, ο Δημοτικός Σύμβουλος και υπεύθυνος Διεύθυνσης Σχολικής Μέριμνας Χρήστος Τεντόμας, ο Γενικός Γραμματέας του Δήμου Αθηναίων Ηλίας Θεοδώρου και διαμερισματικοί σύμβουλοι βρέθηκαν στο πλευρό των παιδιών που μοίρασαν φυλλάδια στους περαστικούς. Να σημειωθεί ότι τα φυλλάδια είχαν τυπωθεί σε επτά γλώσσες προκειμένου να συμμετέχουν στην προσπάθεια και οι ξένοι που ζουν στην πόλη.
Σε δηλώσεις του ο Αντιδήμαρχος Καθαριότητας και Περιβάλλοντος Γιώργος Δημόπουλος τόνισε τα εξής: «Ξεκινά από σήμερα μια ολοκληρωμένη δράση σε όλους του δημόσιους χώρους, κυρίως πάρκα και πεζοδρόμους, για την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των δημοτών σχετικά με την καθαριότητα της πόλης μας. Με τη βοήθεια εθελοντών πολιτών και μαθητών, μοιράζουμε ειδικά ενημερωτικά φυλλάδια για τους συμπολίτες μας που έχουν κατοικίδια ζώα και τους ενημερώνουμε για τις ειδικές τεμπέλες σήμανσης και τα ειδικά κουτιά που έχει τοποθετήσει ο Δήμος Αθηναίων σε περισσότερα από 400 σημεία της πόλης. Μέσα σε αυτά τα κουτιά μπορούν να βρουν σακούλες για την περισυλλογή των περιττωμάτων που αφήνουν πίσω τους τα κατοικίδιά τους. Πιστεύουμε ότι πίσω από κάθε οικόσιτο ζώο βρίσκεται ένας πολιτισμένος πολίτης και όχι ένας ανεύθυνος ιδιοκτήτης».
Έλλειψη συνοχής και αυτοϋπονόμευση καταλογίζει η Liberation στους Γερμανούς Ποικίλες είναι οι αντιδράσεις του ευρωπαϊκού Τύπου σήμερα μετά το ελληνικό αίτημα για την ενεργοποίηση του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης, με τις γαλλικές εφημερίδες να τάσσονται υπέρ της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και εφημερίδες άλλων χωρών, όπως η Het Financieele Dagblad της Ολλανδίας, να προτρέπουν για την εφαρμογή αυστηρών όρων. ΓΑΛΛΙΑ
“Μόνο μια ελπίδα υπάρχει για να σταματήσει ο φαύλος κύκλος: η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Αλλά καθώς ενεργοποιείται το πακέτο βοήθειας, η αλληλεγγύη αυτή απειλείται για άλλη μια φορά από την κακοφωνία. Ως συνήθως, η Γερμανία σέρνει τα πόδια της”, γράφει η Le Monde.
“Το Βερολίνο στέλνει συνεχώς αμφιλεγόμενα μηνύματα στις αγορές επειδή η καγκελάριος δεν βρίσκεται στο ίδιο μήκος κύματος με τον υπουργό Οικονομικών της Βόλφγκανγκ Σόιμπλε (…) Στο τέλος, η Γερμανία, η οποία δεν είχε την παραμικρή επιθυμία να πληρώσει για τον έλληνα κακό μαθητή, τώρα θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να τον δανείσει περισσότερα από 8 δισεκατομμύρια ευρώ με το άνετο επιτόκιο του 5%. Και όλα αυτά όταν μια σαφής και ξεκάθαρη ένδειξη αλληλεγγύης θα αρκούσε για να καθησυχάσει τις αγορές πριν από τρεις μήνες. Πρόκειται για μεγάλη επίδειξη έλλειψης συνοχής και αυτοϋπονόμευσης”, σημειώνει η Liberation. ΙΤΑΛΙΑ
“Στο τέλος η μικρή Ελλάδα θα αποτελέσει τον Δούρειο Ίππο για την ανάμειξη των ΗΠΑ στην ευρωζώνη”, σημειώνει η La Repubblica, αναφερόμενη στο ΔΝΤ, και υπογραμμίζει: “Στο SOS του Παπανδρέου, ο μόνος που ανταποκρίθηκε χωρίς δισταγμό και χωρίς να σέρνει τα πόδια του ήταν ένας θεσμός που εδρεύει στην Ουάσινγκτον”.
“Δεν υπήρχε καλύτερη ευκαιρία για την ΕΕ να πει ‘Όχι αυτήν τη φορά’. Τώρα σαφώς και δεν είναι η κατάλληλη στιγμή, με τις αγορές να είναι πεπεισμένες για μια σχεδόν σίγουρη συμφωνία, αλλά αυτό είναι ένα έργο που έχουμε ξαναδεί: η αισιοδοξία θα χαθεί γρήγορα και όλα τα προβλήματα της Ελλάδας θα επανέλθουν”, γράφει Il Sole 24 Ore.
Η βοήθεια για την Ελλάδα είναι ανεπαρκής, σημειώνει η Corriere Della Sera, και υπογραμμίζει ότι “χρησιμεύει μόνον για να κερδίσουν χρόνο, για να επιτραπεί στην Ισπανία και την Πορτογαλία να ενισχύσουν τη θέση τους και να αποφύγουν τη μετάδοση” της κρίσης. ΙΣΠΑΝΙΑ
Η οικονομική εφημερίδα Expansion καταγγέλλει την όπως την περιγράφει αποτυχία της ισπανικής κυβέρνησης να δώσει μια πειστική λύση για το υψηλό δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας. “Τα προβλήματα παραμένουν τα ίδια. Στην πραγματικότητα, μόλις η Ελλάδα πάψει να αποτελεί το στόχο των επενδυτών, θα αναζητήσουν άλλο θύμα”, σημειώνει. ΟΛΛΑΝΔΙΑ
Σε κύριο άρθρο της υπό τον τίτλο “Βάλτε αυστηρούς όρους”, η οικονομική εφημερίδα Het Financieele Dagblad σημειώνει ότι η Ελλάδα θα πρέπει να αισθανθεί τον “πόνο” των μέτρων λιτότητας αμέσως, παρά να τα ‘απλώσει’ σε μεγαλύτερη χρονική περίοδο. “Οι αγορές δείχνουν ότι η Ελλάδα δεν έχει πλέον άλλη επιλογή. Αν η Αθήνα θέλει να μειώσει τον κίνδυνο ‘χρεοκοπίας’ όσο περισσότερο μπορεί, χρειάζεται να πονέσει περισσότερο φέτος. Αυτό προσφέρει τη μεγαλύτερη πιθανότητα αποκατάστασης της εμπιστοσύνης”, επισημαίνει.
Ο διαγωνισμός για μια θέση στο Δημόσιο κοστίζει ακριβά στους υποψηφίους, καθώς τα «πακέτα» φροντιστηριακής προετοιμασίας στα σχετικά κέντρα (που κάνουν χρυσές δουλειές) αποτιμώνται τουλάχιστον 2.000-2.500 ευρώ, ενώ στα σχετικά φυλλάδια τα «φροντιστήρια ΑΣΕΠ» διαφημίζουν τα ποσοστά επιτυχίας τους, τις δωρεάν σημειώσεις, το επίπεδο των διδασκόντων, τα μαθήματα μέσω τηλεδιάσκεψης.Οι απόψεις των υποψηφίων διίστανται, ωστόσο οι περισσότεροι παραδέχονται ότι είναι τέτοιος ο ανταγωνισμός για την «εισαγωγή» στο Δημόσιο, που τα φροντιστήρια αποτελούν ένα «αναγκαίο κακό». Τι λένε οι ίδιοι;«Εκανα τρεις μήνες φροντιστήριο για την ΕΣΔΔ (Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης) και πλήρωσα 2.100 ευρώ χωρίς απόδειξη», λέει στην «Κ» η 27χρονη Ευαγγελία, μάλιστα «το κόστος ήταν αρκετά χαμηλό σε σύγκριση με άλλους, επειδή δεν έκανα τις ξένες γλώσσες και πέρασα με την πρώτη». Στη διάρκεια των τριών μηνών τα μάτια της είδαν πολλά: «Είχαμε καθηγητή που δίδασκε με ψεύτικο όνομα, καθώς -όπως διαπίστωσα αργότερα- εργαζόταν και στο Δημόσιο», ενώ «πολλοί μάς δίδασκαν νομικά με πτυχίο αλλά χωρίς μεταπτυχιακό τίτλο», «μας φωτοτυπούσαν ολόκληρα συγγράμματα αδιαφορώντας παντελώς για τα πνευματικά δικαιώματα ιδιοκτησίας» και «διαφήμιζαν 20% έκπτωση για όποιον δεν διεκδικούσε απόδειξη».
Η Ελευθερία, κάτοχος δύο μεταπτυχιακών τίτλων στις Πολιτικές Επιστήμες, διαπίστωσε ότι η διδάσκουσα στο φροντιστήριο τους έδινε λάθος πληροφορίες. «Συνέχεε τις έννοιες του Συμβουλίου της Ευρώπης, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του απλού Συμβουλίου», υποστηρίζει. «Για τον πρώτο κύκλο των εξετάσεων πήγα φροντιστήριο και έδωσα 1.100 ευρώ, για τον δεύτερο όμως έκανα ιδιαίτερα, το συνολικό κόστος των οποίων ξεπέρασε τα 3.000 ευρώ. Δεν ήθελα να το ρισκάρω… Ευτυχώς, είχα την οικονομική συμπαράσταση της οικογένειάς μου».
Για πολλούς υποψηφίους δεν υπάρχει αίσιο τέλος. «Δεν προσλήφθηκα, αλλά δεν το χρεώνω στο φροντιστήριο», λέει η 27χρονη Μαρία, εκπαιδευτικός που έχει δώσει δύο φορές στο ΑΣΕΠ.
«Οσα κάναμε στο πανεπιστήμιο ήταν πολύ θεωρητικά, στον διαγωνισμό όμως ζητούν πρακτικές γνώσεις εφαρμόσιμες μέσα στην τάξη», επισημαίνει, και «το κενό αυτό έρχεται να καλύψει το φροντιστήριο». Οι εντυπώσεις της; «Μας στρίμωχναν σαν σαρδέλες στα τμήματα, 45 νοματαίοι, ενώ στην εγγραφή έκαναν λόγο για ολιγομελή τμήματα». Την επόμενη φορά η Μαρία θα συμμετάσχει στον διαγωνισμό, αλλά στο φροντιστήριο λέει «όχι, ευχαριστώ».
Τρία χρόνια και χιλιάδες ευρώ «χαμένα» μετράει η Χαρά, απόφοιτος της Νομικής Αθηνών. «Ξεκίνησα την προετοιμασία ενάμιση χρόνο πριν βγει η προκήρυξη του διαγωνισμού»· ναι μεν «τελείωσα την ύλη νωρίς, αλλά τελικά μέχρι να δώσω εξετάσεις, είχα χάσει επαφή με το αντικείμενο». «Είχα πληρώσει 2.200 ευρώ στο φροντιστήριο, αλλά καθώς ο ένας καθηγητής δεν ήταν καλός, οι περισσότεροι κάναμε και ιδιαίτερα. Τελικά, μου στοίχισε ο κούκος αηδόνι!». Εχοντας την αίσθηση ότι όλη αυτή η ιστορία την πήγε «πίσω», όπως λέει, η Χαρά εγκατέλειψε το «όνειρο» του Δημοσίου.
«Κοινωνικό έργο» με το αζημίωτο
Η έναρξη φροντιστηριακών μαθημάτων πολύ νωρίτερα από την προκήρυξη του διαγωνισμού είναι η συνήθης τακτική. Τμήματα για τον επόμενο διαγωνισμό ΑΣΕΠ εκπαιδευτικών λειτουργούν εδώ και μήνες. Ιδιοκτήτης μεγάλου φροντιστηρίου, ερμηνεύει την όψιμη έναρξη των μαθημάτων: «Η προκήρυξη βγαίνει πάντοτε τελευταία στιγμή, τότε είναι αργά για να προετοιμαστείς. Εμείς ακολουθούμε τη νομοθεσία που μιλάει για διαγωνισμό των εκπαιδευτικών κάθε δύο χρόνια». Σχετικά με τις τιμές ο κ. Αλέξανδρος Κόντος, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών υποστηρίζει ότι «αναλογούν 8 ευρώ την ώρα ανά υποψήφιο, χαμηλή τιμή, αν αναλογιστείτε ότι οι διδάσκοντες έχουν μεταπτυχιακούς τίτλους». Η συμβολή των Κέντρων είναι πολύ σημαντική, σύμφωνα με τον ίδιο, καθώς «προσφέρουμε κοινωνικό έργο, βοηθώντας τους νέους να εξασφαλίσουν μια σταθερή δουλειά».
Tου Χρηστου ΓιανναραH σημερινή υπουργός Παιδείας είναι μάλλον από τις ευφυέστερες παρουσίες στο πεδίο της επαγγελματικής πολιτικής. Αποκλείεται να μην καταλαβαίνει τη λογική που συναρθρώνει αλυσιδωτά τα προβλήματα και τις λύσεις των προβλημάτων στον χώρο των αρμοδιοτήτων της.Αποκλείεται να μην καταλαβαίνει ότι το πρόβλημα-σκάνδαλο του διαβόητου «πανεπιστημιακού ασύλου» είναι αδύνατο να λυθεί, αν δεν αλλάξει ο τρόπος εκλογής πρυτάνεων – αν δεν απεξαρτηθεί η εκλογή πρυτανικών αρχών από την ψήφο των κομματικών νεολαιών. Αποκλείεται να αναβαθμισθούν τα ελλαδικά πανεπιστήμια, αν δεν επανακριθεί-επαναξιολογηθεί, στο σύνολό του, το διδακτικό – ερευνητικό προσωπικό με κριτήριο τις επιστημονικές του δημοσιεύσεις σε περιοδικά ή εκδοτικούς οίκους διεθνούς εγκυρότητας.
Τα δύο παραδείγματα είναι απλώς ενδεικτικά της λογικής (προφανέστατης) που συναρθρώνει αλυσιδωτά τα προβλήματα με τις λύσεις ασυναφών φαινομενικά προβλημάτων στο υπουργείο Παιδείας. Αγνόησαν αυτή τη λογική ευφυέστατοι και με ηγετικές φιλοδοξίες προκάτοχοι του θώκου της σημερινής υπουργού: ο Αντώνης Τρίτσης, ο Γεράσιμος Αρσένης, και το πλήρωσαν με οριστική πολιτική συντριβή. Το ίδιο σφάλμα μεγέθυνε την πολιτική ασημαντότητα και εξέθεσε ανεπανόρθωτα καλοπροαίρετους υπουργούς – Γιωργάκη Παπανδρέου, Πέτρο Ευθυμίου, Μαριέττα Γιαννάκου, Αρη Σπηλιωτόπουλο. Το υπουργείο Παιδείας είναι δοκιμαστήριο αδυσώπητο και ανελέητο της ανθρώπινης ποιότητας, της φυσικής ευφυΐας, του πολιτικού ταλέντου.
Αποπειράται τώρα η Αννα Διαμαντοπούλου το στοιχειώδες και καίριο που οι προγενέστεροί της δεν αποτόλμησαν: Να αποκαταστήσει ποιοτικό έλεγχο και αξιολόγηση της δουλειάς των εκπαιδευτικών, ύστερα από εικοσιοχτώ χρόνια απόλυτης ασυδοσίας, ανεξέλεγκτου «μπάχαλου» που έχει εδραιωθεί ως αυτονόητο «κεκτημένο». Και οι εκπαιδευτικοί αρνούνται και απειλούν. Οπως αρνούνται, στο όνομα των μελλοντικών συναδέλφων τους (φουτουρολογικός συνδικαλισμός πέρα κι από τον παραλογισμό) και κάθε προϋπόθεση παιδαγωγικής εξειδίκευσης για τον διορισμό στην εκπαίδευση. Το λογικοφανές επιχείρημά τους είναι: ποιος θα τους κρίνει και αξιολογήσει για τη δουλειά τους ή για την παιδαγωγική τους προετοιμασία, όταν κάθε διοικητική αρμοδιότητα στον χώρο της Παιδείας, εδώ και εικοσιοχτώ χρόνια, ασκείται μόνο και αποκλειστικά από αυλόδουλους του εκάστοτε κομματικού κράτους;
Κομματικοποιημένος ώς την πιο αυτεξευτελιστική υπερβολή ο εκπαιδευτικός συνδικαλισμός τρέμει οποιοδήποτε ενδεχόμενο αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου, ακριβώς επειδή έχει επίγνωση της φαυλεπίφαυλης αθλιότητας του κομματισμού. Ξέρει ότι η αξιολόγηση θα γίνει το πρόσχημα για να εναλλάσσεται στην εκπαίδευση η κυριαρχία του εκάστοτε κομματικού κράτους. Εικοσιοχτώ χρόνια τώρα η κάθε κυβέρνηση διορίζει τους δικούς της γυμνασιάρχες, λυκειάρχες, διευθυντές εκπαίδευσης σε επίπεδο Νομαρχίας, διευθυντές σε επίπεδο Περιφέρειας. Με την «αξιολόγηση» θα επεκταθεί ο έλεγχος του κάθε κομματικού κράτους σε κάθε εκπαιδευτικό – αυτό ξέρουν και φοβούνται οι ίδιοι οι κομματάνθρωποι του συνδικαλισμού.
Το αγνοεί στον δημόσιο λόγο της η κυρία Διαμαντοπούλου. Και παζαρεύει αντιπροτείνοντας φαιδρότητες: «αυτοαξιολόγηση» των εκπαιδευτικών, προφανώς με υπόδειγμα και μέτρο επιείκειας την κατάργηση της βάσης του 10, που θεσμοθέτησε η υπουργός για την είσοδο στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Ντροπής πράγματα, την ώρα που η χώρα ζει την τραγωδία της πτώχευσης, του εξευτελισμού και της χλεύης σε πλανητικό επίπεδο, κατάφωρο έγκλημα της κομματοκρατίας.
Τα προβλήματα της εκπαίδευσης δεν λύνονται αποσπασματικά, χρειάζεται επιτελική λογική για την ιεράρχηση των προτεραιοτήτων. Και πρώτη προτεραιότητα, «κλειδί» για να ξαναστηθούν σχολειά και πανεπιστήμια, να λειτουργήσουν οι στοιχειώδεις προϋποθέσεις σοβαρότητας και εντιμότητας του εκπαιδευτικού έργου είναι να καταλυθεί η εικοσιοχτάχρονη τυραννία του κομματισμού. Εχει η Αννα Διαμαντοπούλου την ανθρώπινη ποιότητα, τη φυσική ευφυΐα, το πολιτικό ταλέντο να τολμήσει τη ρήξη με αυτή την τυραννία;
Για να ανακάμψει η χώρα από την πτώχευση, τον διεθνή εξευτελισμό, την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας (αντάλλαγμα για την ελεημοσύνη του ΔΝΤ), πρέπει να προηγηθεί απελευθέρωση της κρατικής λειτουργίας από τα άνομα συμφέροντα της κομματοκρατίας. Εστω και παραδειγματικά, σε επιμέρους τομέα. Και ο τομέας κρατικής λειτουργίας που επηρεάζει αμεσότερα την κοινωνική ψυχολογία, είναι η Παιδεία. Αν εξαλειφθεί με συνέπεια από τα σχολειά και τα πανεπιστήμια ο κομματισμός, θα γεννηθεί προβλέψιμη κοινωνική δυναμική πολύ ευρύτερη. Δυναμική ανάσχεσης της αυθαιρεσίας, της ατιμωρησίας, της αργομισθίας, της βάναυσης μετριοκρατίας.
Από τους 180.000 εκπαιδευτικούς (που είναι αριθμός εξωφρενικός για τον πληθυσμό της Ελλάδας) οι 18-20.000 είναι επισήμως αργόσχολοι: αποσπασμένοι για «γραμματειακή υποστήριξη» σε Διευθύνσεις Εκπαίδευσης Νομαρχιών ή Περιφερειών, σε πανεπιστημιακά Τμήματα, σε «πολιτιστικές υπηρεσίες» Δήμων ή Νομαρχιών, σε Μητροπόλεις. Ανεξέλεγκτος ο αριθμός όσων (για πολυποίκιλους λόγους) εργάζονται με εξαιρετικά μειωμένο ωράριο ή των συνδικαλιστών που είναι διά βίου απαλλαγμένοι από κάθε εργασιακή υποχρέωση. Υπάρχουν εκπαιδευτικοί ανελλιπώς μισθοδοτούμενοι αλλά σε μόνιμη «λευκή απεργία» επειδή «διαφωνούν με το σύστημα»! Δάσκαλοι και καθηγητές «λειτουργικώς αναλφάβητοι»: ανίκανοι να συντάξουν έστω και δύο φράσεις πιστοποιητικού ή υπηρεσιακής αλληλογραφίας (υπολογίζονται σε 9.000 οι δάσκαλοι με αγορασμένα πτυχία, χωρίς φοίτηση, από Παιδαγωγικές Ακαδημίες βαλκανικών χωρών). Θλιβερό αλλά συνεχώς αυξανόμενο και το ποσοσστό εξαρτημένων από ναρκωτικά εκπαιδευτικών, όπως και άλλων με σοβαρά ψυχικά νοσήματα ή με βάναυση και χυδαία συμπεριφορά (γυμνασιάρχης – γυμναστής που κάθε πρωί στην «προσευχή» βρίζει τα παιδιά με σεξουαλικές αισχρολογίες). Χώρια οι εκπαιδευτικοί που εκβιάζουν τους μαθητές τους για «ιδιαίτερα» μαθήματα.
Ολες αυτές οι περιπτώσεις (και πλήθος ανάλογες), ανεξέλεγκτες, ασύδοτες, αχαλίνωτες, έχουν ή κομματική κάλυψη και προστασία ή τη σίγουρη ασυλία που τους προσφέρει η απουσία θεσμών ελέγχου και αξιολόγησης του προσωπικού της εκπαίδευσης. Αν η κυρία Διαμαντοπούλου τολμήσει να συγκροτήσει θεσμικά όργανα αμερόληπτης, ακομμάτιστης, αξιοκρατικής στελέχωσης του διοικητικού μηχανισμού της εκπαίδευσης με ιεραρχική κλιμάκωση ευθυνών, τότε θα την εμπιστευθεί ο εκπαιδευτικός κόσμος και για την άκρως αναγκαία αξιολόγησή του.
Θα την εμπιστευθεί η ελληνική κοινωνία για το ηγετικό της ανάστημα.
Είναι μία από τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται εδώ και μία δεκαετία στα σχολεία του εξωτερικού, φέρνοντας κυριολεκτικά την επανάσταση στον τρόπο διδασκαλίας. Ο λόγος για τους διαδραστικούς πίνακες, δηλαδή οθόνες οι οποίες αντικαθιστούν πλήρως τους παραδοσιακούς μαυροπίνακες, δίνοντας στον καθηγητή τη δυνατότητα να προσθέσει στο μάθημά του φωτογραφίες, βίντεο, γραφικά, αρχεία μουσικής, αλλά και εφαρμογές τις οποίες θα χρησιμοποιήσει απευθείας από το Διαδίκτυο – όπως, για παράδειγμα, το Google Maps ή το Street View.Και τις οποίες μπορεί να χειριστεί ο ίδιος ή οι μαθητές «απευθείας» πάνω στον πίνακα, αγγίζοντάς τον είτε με έναν ειδικό «μαρκαδόρο» είτε απλώς με τα δάχτυλά του, ανάλογα με το μοντέλο.Η συσκευή που δοκιμάσαμε εμείς, πάντως, ανήκει στη δεύτερη κατηγορία: ο καναδικός TeamBoard, που εισάγει στη χώρα μας η εταιρεία Conceptum, υποστηρίζει τεχνολογία αφής, ώστε τα δάχτυλα ή η άκρη ενός απλού στυλό να έχουν τον ρόλο του ποντικιού.
Ο TeamBoard συνδέεται ενσύρματα σε οποιοδήποτε laptop ή netbook διαθέτει θύρα USB, με το καλώδιο αυτό να έχει διπλό ρόλο αφού όχι μόνο μεταφέρει τα σήματα από τον πίνακα στο PC, αλλά και τροφοδοτεί με ρεύμα τον πίνακα. Για να λειτουργήσει το σύστημα, βέβαια, χρειάζεται κι έναν προτζέκτορα, ο οποίος αναλαμβάνει να προβάλει πάνω στον TeamBoard ό,τι ακριβώς φαίνεται στην οθόνη του υπολογιστή. Αυτό σημαίνει πως η εγκατάστασή του είναι πολύ απλή, ενώ στα πλεονεκτήματά του συγκαταλέγεται επίσης το γεγονός πως το συγκεκριμένο μοντέλο είναι εξαιρετικά ανθεκτικό, ενώ συνοδεύεται και με 10ετή εγγύηση.
Στην πράξη, τώρα, όλα αυτά υπόσχονται πως ένας διαδραστικός πίνακας σαν τον TeamBoard καταφέρνει όντως να κάνει τη σχολική εμπειρία πολύ πιο ενδιαφέρουσα, ακόμη κι αν ο καθηγητής έχει απλώς «φορτώσει» στον υπολογιστή το σχολικό βιβλίο σε μορφή PDF.
Η Conceptum έχει αναπτύξει μία γραμμή εργαλείων ειδικά για τον TeamBoard, με την οποία ο χρήστης έχει δυνατότητα να υπογραμμίσει ολόκληρες παραγράφους από το κείμενο, να απομονώσει λεπτομέρειες ή να προβάλει εικονικά μαθηματικά εργαλεία στην οθόνη, όπως ένα μοιρογνωμόνιο.
Η ίδια γραμμή εργαλείων μπορεί, άλλωστε, να χρησιμοποιηθεί σε έτοιμα εκπαιδευτικά διαδραστικά προγράμματα, που περιλαμβάνουν την ύλη σχεδόν όλων των μαθημάτων του δημοτικού και του γυμνασίου.
Ο TeamBoard κυκλοφορεί σε εκδόσεις των 37, 66, 77 και 85 ιντσών, ενώ η Conceptum διαθέτει επίσης στην αγορά μία συσκευή η οποία, όταν συνδεθεί με υπολογιστή και βιντεοπροτζέκτορα, μετατρέπει σε διαδραστικό πίνακα οποιαδήποτε επίπεδη επιφάνεια.
Αν και αυτή η συσκευή είναι πιο φθηνή, δεν υποστηρίζει ωστόσο τεχνολογία αφής. K.Δ.
Σε πολλές ελληνικές οικογένειες πραγματικό «κουμάντο» κάνει η… πεθερά και αυτό είναι, λίγο ή πολύ, γνωστό! Αυτό που δεν ξέραμε είναι ότι σε μεγάλο ποσοστό οι πεθερές είναι ένας λόγος που πολλές Ελληνίδες -καθώς επίσης και αρκετά ζευγάρια ηλικίας 20 έως 40 ετών- οδηγούνται στο… ντιβάνι του ψυχολόγου προκειμένου να σώσουν τη σχέση τους!Προσκολλημένο στη… μαμά του περισσότερο απ’ όσο νομίζουμε είναι μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων. Αυτό είναι το συμπέρασμα της έρευνας που πραγματοποίησε η κλινική ψυχολόγος Χαρά Νομικού, σύμφωνα με την οποία το 76% των γυναικών και το 24% των ζευγαριών που επισκέπτονται ψυχολόγο ζητούν συμβουλές για να… γλιτώσουν από την πεθερά που τους έχει κάνει τον βίο αβίωτο! Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι και το γεγονός ότι από τις γυναίκες αυτές το 63% ήταν άγαμες και το 37% έγγαμες, ενώ το 82% των ζευγαριών ήταν παντρεμένα!«Η εξάρτηση του γιου από τη μητέρα και αντίστροφα δεν επιτρέπει στον γιο αφενός να ενηλικιωθεί και αφετέρου να πάρει θέση αργότερα ως οικογενειάρχης», επισημαίνει η κλινική ψυχολόγος Χαρά Νομικού. Αυτό προκύπτει και από την έρευνα σύμφωνα με την οποία οι άντρες, οι οποίοι επισκέπτονται ψυχολόγο συνήθως μετά από προτροπή της γυναίκας τους, κατά 24% βασίζονται στη γνώμη της μητέρας τους και κατά 22% δεν παίρνουν μέρος στη διαμάχη ανάμεσα στη μάνα και τη σύντροφό τους! Επίσης, το 13% δίνει στη μητέρα του αναφορά για κάθε δραστηριότητά του, ενώ το 11% θεωρεί υποχρέωσή του να παραστεί με την πατρογονική του οικογένεια σε κοινωνικές υποχρεώσεις όπως γάμους και βαφτίσεις, ενώ το 10% δυσκολεύεται να της πει όχι!
«Ο γιος συνήθως δεν παίρνει θέση στην κόντρα της συζύγου του με τη μητέρα του, ενώ κανονικά αυτός θα έπρεπε να βάζει τα πράγματα στη θέση τους», λέει στην «Espresso» η 26χρονη Αθηνά, συμπληρώνοντας πωως στην περίπτωση που υπάρχει και συμβίωση τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα: «Η γιαγιά μου μένει στο σπίτι μας λόγω ασθένειας. Εκτός από κάποιες μικροπαρεξηγήσεις, σοβαρά προβλήματα δεν υπάρχουν. Ομως, και μόνο το γεγονός ότι ζει με τους γονείς μου κάνει δύσκολη τη συνύπαρξη. Οι λόγοι διαφωνίας μπορεί να έχουν σχέση με το φαγητό. Συνήθως όμως έχει λόγο για τα πάντα», λέει με χιουμοριστική διάθεση!
«Πρέπει εσύ ο ίδιος να βάζεις όρια ώστε να μη δέχεσαι παρεμβάσεις είτε στη σχέση σου με τη σύζυγό σου είτε στην ανατροφή του παιδιού σου και τα οικονομικά του σπιτιού», λέει από την πλευρά του ο Αντρέας Πρέζας, ο οποίος είναι παντρεμένος εδώ και δέκα χρόνια. Την ίδια άποψη έχει και ο Αντώνης Φετάνης, ο οποίος δηλώνει πως έχει πολύ καλή σχέση με την πεθερά του: «Τα προβλήματα ξεκινούν από εμάς τους ίδιους. Εχουμε κάνει τον απλό τρόπο επικοινωνίας, δύσκολο», τονίζει. Ολοι πάντως, άντρες και γυναίκες, συμφωνούν ότι τα ζευγάρια θα έπρεπε να σκέφτονται ως τελευταία λύση τον ψυχολόγο: «Πιστεύω ότι δεν πρέπει να φτάνουν μέχρι εκεί. Μπορούν να τα βρουν και μόνοι τους, αρκεί να μην αφήνουν τα προβλήματα να σωρεύονται», λέει η 27χρονη Κωνσταντίνα.
Τα κύρια παράπονα των γυναικών έχουν να κάνουν με την παρεμβατικότητα της πεθεράς στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών (24%), τη συχνή τηλεφωνική επικοινωνία με τον γιο, η οποία πολλές φορές ξεπερνά τις δύο κλήσεις την ημέρα, και τις επικρίσεις της πεθεράς προς τη νύφη αναφορικά με την καθαριότητα του σπιτιού ή το μαγείρεμα (16%)! Ολα αυτά οδηγούν κατά κύριο λόγο σε συχνούς καβγάδες ανάμεσα στο ζευγάρι (61%), σε συναισθηματική αποξένωση (26%) και σε προβλήματα επικοινωνίας που πολλές φορές καταλήγουν ακόμη και στο διαζύγιο.
«Τόσο οι μητέρες των αντρών όσο και οι σύντροφοί τους πρέπει να δουν ότι μπαίνουν σε ένα κυριαρχικό ανταγωνισμό που δεν έχει λόγο ύπαρξης. Επίσης, πρέπει ο σύντροφος να ωριμάσει και να δει ότι πρέπει μόνος του να κρατήσει το τιμόνι της ζωής του, αντί να άγεται και να φέρεται ανάμεσα σε δύο γυναίκες», συμβουλεύει η κυρία Νομικού.
Καναδική έρευνα ανακάλυψε τον μηχανισμό που ρυθμίζει τις ανάγκες μας για νερόΟι ανάγκες του οργανισμού για νερό είναι αρκετά διαφορετικές την ημέρα και τη νύχτα. Γιατί, όμως, όταν κοιμόμαστε δεν αφυδατωνόμαστε, μολονότι δεν καταναλώνουμε υγρά ή τροφές πλούσιες σε νερό;
Σε αυτό το ερώτημα προσπαθεί να απαντήσει η έρευνα δύο Καναδών νευροφυσιολόγων στο Πανεπιστήμιο Μαγκίλ, η οποία δημοσιεύτηκε πρόσφατα στην επιστημονική επιθεώρηση «Nature Neuroscience». Ο Charles Bourque, κορυφαίος ερευνητής στο Κέντρο Ερευνας για τις Νευροεπιστήμες του οικείου Πανεπιστημίου, και ο Eric Trudel, μεταδιδακτορικός ερευνητής, κατάφεραν να περιγράψουν ποιες βιολογικές στρατηγικές υιοθετεί ο οργανισμός, προκειμένου να διατηρεί θετικό το ισοζύγιο ύδατος τόσο κατά τη διάρκεια της εγρήγορσης όσο και κατά τη διάρκεια του ύπνου. Η κατακράτηση υγρών στο σώμα ρυθμίζεται από την αντιδιουρητική ορμόνη βαζοπρεσίνη (ADH). Η ορμόνη αυτή εκκρίνεται από νευρικά κύτταρα που βρίσκονται στον υποθάλαμο του εγκεφάλου. Αυτά με τη σειρά τους ενεργοποιούνται από μια άλλη ομάδα νευρικών κυττάρων που, λόγω της ικανότητάς τους να ανιχνεύουν τη συγκέντρωση νερού στο αίμα, ονομάζονται «ωσμοϋποδοχείς».
Σε συνθήκες αφυδάτωσης, η ηλεκτρική δραστηριότητα αυτών των κυττάρων αυξάνεται, προκαλώντας παραγωγή βαζοπρεσίνης από τον υποθάλαμο. Στον υποθάλαμο, όμως, υπάρχει και ο λεγόμενος «υπερχιασματικός πυρήνας», μια τρίτη ομάδα νευρώνων, οι οποίοι ρυθμίζουν τους καθημερινούς ρυθμούς του οργανισμού, παίζοντας τον ρόλο εσωτερικού «βιολογικού ρολογιού». Μελετώντας τον τρόπο που αυτές οι τρεις ομάδες νευρώνων αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, οι δύο επιστήμονες διαπίστωσαν ότι κατά τη διάρκεια του ύπνου ενισχύεται η αλληλεπίδραση μεταξύ ωσμοϋποδοχέων και κυττάρων που εκκρίνουν βαζοπρεσίνη, ενώ μειώνεται η δραστηριότητα του υπερχιασματικού πυρήνα. Ετσι, ακόμη και η παραμικρή έλλειψη νερού είναι σε θέση να προκαλέσει την έκκριση της βαζοπρεσίνης. Συμπέραναν λοιπόν ότι ο υπερχιασματικός πυρήνας λειτουργεί σαν φρένο που αναστέλλει την έκκριση βαζοπρεσίνης από τον υποθάλαμο. Με άλλα λόγια, όταν το «βιολογικό ρολόι» επιβραδύνεται, το σώμα τείνει να αποθηκεύει νερό. Ενώ όταν επιταχύνεται, κατά τη διάρκεια της ημέρας, τότε το σώμα τείνει να αποβάλλει νερό.
Ο επόμενος στόχος τους, όπως δήλωσαν, είναι να διερευνήσουν αν αυτό το «βιολογικό ρολόι» ακολουθεί παρόμοια στρατηγική, προκειμένου να ελέγξει άλλα νευρωνικά κυκλώματα, όπως αυτά που ρυθμίζουν την πείνα ή την υπνηλία. *
Το αληθινό και το δίκαιο έχουν απ' τη φύση μεγαλύτερη δύναμη από το ψέμα και το άδικο
Αριστοτέλης
Το να λες την αλήθεια είναι πάντοτε η καλύτερη μέθοδος και ασφαλέστερος δρόμος για τη ζωή
Μένανδρος
Αν δεν μπορείς να πείς την αλήθεια, δεν είσαι υποχρεωμένος να πείς ψέμα. Ανάμεσα τους υπάρχει η διέξοδος της σιωπής.
Έντονες αντιδράσεις προκάλεσε η πρόταση περιφερειακής υπουργού της Γερμανίας -η πρώτη γυναίκα τουρκικής καταγωγής που θα αναλάβει μια τέτοια θέση- να αποσυρθούν οι σταυροί από τα δημόσια σχολεία. Η ίδια δέχθηκε ακόμα και βέλη από στελέχη του κόμματος στο οποίο ανήκει, των Χριστιανοδημοκρατών (CDU). 
