Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας αποφασίσαμε με τα παιδιά να φτιάξουμε το δικό μας παραμύθι.
Πώς καταλήξαμε όμως εκεί;
Αρχικά διαβάσαμε το κλασσικό παραμύθι “Το ασχημόπαπο” και προσπαθήσαμε να αναλύσουμε τη δομή του. Επιλέχθηκε ένα κλασσικό παραμύθι γιατί είναι πιο ευδιάκριτη η δομή με αρχή, μέση, τέλος. Έχει κορύφωση και λύση. Εντοπίσαμε τους χαρακτήρες του παραμυθιού, την τοποθεσία του, το βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο ήρωας μας.
Έπειτα, ξεκίνησε μια ιδεοθύελλα για το που θα μπορούσε να διαδραματίζεται το δικό μας παραμύθι, ποιοι θα ήταν οι ήρωες, ποιο το πρόβλημα. Κι αφού καταλήξαμε σε αυτά ξεκινήσαμε με πλέκουμε την ιστορία μας. Αρχή-Μέση-Τέλος. Για να κατανοήσουμε καλύτερα την αλληλουχία ασχοληθήκαμε και λίγο με σειροθέτηση και αναδιήγηση απλών ιστοριών.
Όταν πλέον είχαμε κατασταλάξει ξεκίνησε η εικονογράφηση του παραμυθιού από τα παιδιά. Τις εικόνες των παιδιών τις ανεβάσαμε στο book creator κι εκεί κάθε παιδί με χρήση μικροφώνου “έγραφε” και το αντίστοιχο κομμάτι της ιστορίας. Γίναμε, λοιπόν, και συγγραφείς και εικονογράφοι.
Ολοκληρώνοντας το βιβλίο μας χρειαζόταν έναν τίτλο και ένα εξώφυλλο. Ακούστηκαν πολύ ωραίες ιδέες και αποφασίσαμε να διαλέξουμε το “Η μάγισσα που ρούφηξε τα χρώματα”. Για το εξώφυλλο χρησιμοποιήσαμε τεχνητή νοημοσύνη και συγκεκριμένα το chatGPT, όπου δώσαμε την προτροπή που είχαμε συναποφασίσει και μας έδωσε την εικόνα του εξωφύλλου μας.
Έτοιμο, το παραμύθι μας. Μιλά για μια μάγισσα που απλά ήθελε να έχει φίλους… Ελπίζουμε να σας αρέσει… Καλή ανάγνωση…
https://read.bookcreator.com/GrbJjIn2vWYY3e8mdbZbq7wou503/Bzs3xTq6QzGL7P7yZeAGzw
