Οι μαθητές και οι νηπιαγωγοί του Ολοήμερου Τμήματος αισθάνονται την ανάγκη να εκφράσουν ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στον κ. Κώστα Πεχλιβάνη (πατέρα μαθητή μας), ο οποίος κατασκεύασε μια πολύ όμορφη βιβλιοθήκη για την τάξη μας και με τη βοήθεια του κ. Γιάννου Αργαλιά (πατέρα μαθήτριάς μας) και της κ. Σαχανίδου Σοφίας (μητέρας μαθητή μας) την τοποθέτησαν το πρωινό του Σαββάτου, αφιερώνοντας αρκετό από τον πολύτιμο χρόνο τους αλλά και προκαλώντας την ευχάριστη έκπληξη των μαθητών μας όταν προσήλθαν στο σχολείο το πρωί της Δευτέρας!

Πραγματικά, αυτή η υπέροχη σύνθεση, άλλαξε την όψη ολόκληρης της αίθουσας, κάνοντάς την περισσότερο ελκυστική και πιο… ζεστή!

Ευχαριστούμε πολύ από καρδιάς!

Οι νηπιαγωγοί του Ολοήμερου Τμήματος

  

 

  

Στο πλαίσιο του Πολιτιστικού Προγράμματος Σχολικών Δραστηριοτήτων: «Μύθοι, μύθοι, παραμύθι» 

αφηγηθήκαμε και δραματοποιήσαμε το λαϊκό παραμύθι: “Η Σουσουράδα”!

Τα πρόσωπα της ιστορίας:

Η Γιαγιά η Βάβω

Ο Φούρναρης

Ο Μυλωνάς

Το παραμύθι:

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια σουσουράδα. Μια μέρα, καθώς έψαχνε για φαϊ, μπήκε μέσα στο σπιτάκι της γριούλας, την ώρα που η γριά ήταν έξω στην αυλή. Ανέβηκε στο τραπέζι κι άρχισε να τρώει το ψωμί της γριούλας.

 

Μα καθώς δεν είχε τελειώσει, μπήκε μέσα η γριούλα και θυμωμένη την άρπαξε από την ουρά. Τόσο άγρια, που η ουρά έμεινε στο χέρι της γριούλας.

Τότε η Σουσουράδα άρχισε να παρακαλάει:

-Αχ, καλή μου γριούλα, σε παρακαλώ δώσε μου πίσω την ουρά μου να πετάξω στα παιδιά μου.

– Θα σου δώσω την ουρά σου να πετάξεις στα παιδιά σου, μόνο αν μου φέρεις το ψωμί που μου έφαγες, είπε αυστηρά η γριούλα. Έτρεξε τότε η Σουσουράδα και βρήκε τον Φούρναρη.

– Σε παρακαλώ, καλέ μου Φούρναρη, του είπε, δώσε μου λίγο ψωμάκι να το πάω στη γριούλα να μου δώσει την ουρά μου να πετάξω στα παιδιά μου.

– Ευχαρίστως να σου έδινα ψωμάκι, αλλά βλέπεις δεν έχω αλεύρι. Πώς να ζυμώσω ψωμάκι;

Τρεχάτη τότε η Σουσουράδα πήγε στον Μυλωνά.

-Σε παρακαλώ, καλέ μου Μυλωνά, του είπε, δως μου λίγο αλεύρι να το πάω στον Φούρναρη να μου κάνει ένα ψωμάκι να το πάω στη γριούλα να μου δώσει την ουρά μου να πετάξω στα παιδιά μου.

 

-Ευχαρίστως, είπε ο Μυλωνάς, θα σου έδινα αλεύρι αν είχα σιτάρι να αλέσω.

Φεύγει πάλι η Σουσουράδα και πάει στον Γεωργό.

-Σε παρακαλώ, Γεωργέ μου, δώσε μου λίγο σιτάρι να το πάω στον Μυλωνά, να το κάνει αλεύρι να μου δώσει λίγο, να το πάω στον Φούρναρη να μου δώσει ένα ψωμάκι, να το πάω στη γριούλα, να μου δώσει την ουρά μου να πετάξω στα παιδιά μου.

– Δεν έχω σιτάρι, Σουσουράδα μου, γιατί δεν έβρεξαν τα σύννεφα, να φυτρώσει ο σπόρος που έσπειρα στο χωράφι μου, είπε λυπημένος ο Γεωργός.

Τρέχει κουρασμένη στα σύννεφα και με συγκίνηση τους λέει:

Συννεφάκια μου καλά

βρέξτε τώρα δα γοργά

το σιτάρι να φυτρώσει

και πολύ καρπό να δώσει

να το κάνουνε ψωμάκι

να μου δώσουν λιγουλάκι

να το δώσω στη γριούλα

να μου δώσει την ουρά μου

να πετάξω στα παιδιά μου.

Τα σύννεφα όμως με λύπη της είπαν:

-Ευχαρίστως να βρέξουμε, αλλά πρέπει να ‘χουμε την εντολή απ’ τον Θεό.

Αν και ήταν πολύ κουρασμένη, η Σουσουράδα έφτασε στον Θεό. Του είπε τι ζητούσε. Τη λυπήθηκε και με τη βροντερή φωνή Του διέταξε τα σύννεφα:

Ρίξτε σύννεφα βροχή

να χορτάσει όλη η γη

το σιτάρι να φυτρώσει

και πολύ καρπό να δώσει.

Αμέσως τα σύννεφα άρχισαν να βρέχουν όσο πιο δυνατά μπορούσαν.

      

Ήπιε η γη νεράκι, βγήκε ο ήλιος,

φύτρωσε το σιταράκι, μεγάλωσε και όταν μέστωσε το πήρε ο Γεωργός κι έδωσε λίγο στη Σουσουράδα.

Η Σουσουράδα το πήγε στον Μυλωνά.

Αυτός το έκανε αλεύρι και της έδωσε λίγο.

Η Σουσουράδα πήρε το αλεύρι στον Φούρναρη.

Και ο Φούρναρης της έδωσε ένα ψωμί.

Πήρε το ψωμί στη γριούλα

Η γριούλα της έδωσε την ουρά της.

  

 

Της έδωσε και λίγο νερό και ψωμί να πάρει στα παιδιά της!

  

 

Είδαμε πως απεικόνισε την ειρήνη ένας μεγάλος ζωγράφος, ο Pablo Picasso, στον πίνακα του «το παιδί με το περιστέρι».  Μετά προσπαθήσαμε να φτιάξουμε και εμείς τον πίνακα αυτό. Του δώσαμε όμως τη δική μας πινελιά. Τον ζωγραφίσαμε με τα χρώματα  που εμείς επιλέξαμε,  προσπαθήσαμε να ζωντανέψουμε λίγο το κοριτσάκι και το φτιάξαμε στο μέγεθος το δικό μας!

Επιπλέον, δημιουργήσαμε και μια αφίσα που επάνω γράψαμε, εντελώς μόνοι μας, λέξεις σχετικές με την ειρήνη!!!

Και την τοποθετήσαμε κάτω από το κορίτσι με το περιστέρι!!!

Γεια και χαρά!

Με αφορμή το παραμύθι “Ο δεινόσαυρος πάει σχολείο”,

 

εμπνευστήκαμε κι εμείς το δικό μας!

 

Δώσαμε τον τίτλο: ‘Ο δεινόσαυρος και το σχολείο”

 

Αφού πρώτα η νηπιαγωγός  αφηγήθηκε στους μαθητές την ιστορία του παραπάνω βιβλίου δείχνοντας και τις εικόνες, στη συνέχεια ακολούθησε μια συζήτηση σχετική με τα συναισθήματα που δημιουργήθηκαν στον δεινόσαυρο που πήγαινε για πρώτη φορά στο σχολείο, όπου τους δώθηκε ταυτόχρονα και  η ευκαιρία, ταυτιζόμενοι με τον ήρωα, να εκφράσουν και τα δικά τους συναισθήματα…

Στη συνέχεια, ζωγράφισαν σκηνές από την ιστοριούλα αυτή και… το κάθε παιδάκι περιέγραψε στην ολομέλεια αυτά που σχεδίασε!

Έπειτα σκεφτήκαμε, με βάση τις ζωγραφιές, να δημιουργήσουμε κι εμείς το δικό μας παραμύθι, που θα έχει το δικό του  όνομα και… τους δικούς του συγγραφείς, κάτι που προκάλεσε μεγάλο ενθουσιασμό!

Έτσι λοιπόν, στην κάθε ζωγραφιά προσθέσαμε τα δικά μας λόγια,

τα  γράψαμε στον υπολογιστή της τάξης και…

ιδού το αποτέλεσμα!

Και το τοποθετήσαμε στη Γωνιά της Βιβλιοθήκης για να το διαβάζουμε!!!

  

 

 

 

 

Είναι παγκοσμίως γνωστό το πόσο εμείς οι Κερκυραίοι αγαπάμε τη μουσική!!! Μέσα στη μουσική γεννιόμαστε και με αυτήν ζούμε, καθώς μας συνοδεύει σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας, μέχρι και την τελευταία μας… αναπνοή!

Με το σκεπτικό αυτό, λοιπόν, αλλά και με κίνητρα την αγάπη μας στους ρυθμούς και στις μελωδίες, μιας και διαθέτουμε όλοι σχεδόν σε αυτό τον πανέμορφο τόπο, από τη γέννησή μας, μουσικό αυτί, αλλά και με αφορμή την ενασχόληση πολλών μαθητών μας με τη μουσική, αποφασίσαμε να επισκεφτούμε την Φιλαρμονική Εταιρία Κέρκυρας (γνωστή σε όλους και ως «Παλαιά Φιλαρμονική»), το παλαιότερο από τα μουσικά σωματεία του νησιού μας, το οποίο ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1840!

Οι σχετικές δραστηριότητες που προηγήθηκαν, οι απαραίτητες προετοιμασίες κι ο ανάλογος προγραμματισμός, οδήγησαν τα βήματά μας στο κατώφλι της ένα συννεφιασμένο – και στη συνέχεια βροχερό – πρωινό στα τέλη του Μάρτη, όπου μαθητές, γονείς (και παππούδες και γιαγιάδες επίσης!) αλλά και εμείς οι νηπιαγωγοί, ζήσαμε από κοντά κι αφουγκραστήκαμε τους μουσικούς παλμούς της καρδιάς της!

Στην είσοδο μας καλωσόρισαν οι υπεύθυνοι, οι οποίοι στη συνέχεια μας οδήγησαν στην Αίθουσα Μελέτης της Φιλαρμονικής, όπου ο κ. Θεόδωρος, πατέρας μιας μαθήτριάς μας αλλά και μέλος της Φιλαρμονικής, αναφέρθηκε στις ασχολίες και στις δράσεις της.

 

Επισκεφθήκαμε, εν συνεχεία, το Μουσείο Μουσικής της Φιλαρμονικής Εταιρίας, το οποίο εγκαινιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2010, ακριβώς κατά την επέτειο των 170 ετών από την ίδρυσή της. Η υπεύθυνη κυρία του Μουσείου, μας έδειξε μουσικά όργανα κι εκθέματα της αίθουσας και έπειτα ακούσαμε το μουσικό παραμύθι «Ο Πέτρος και ο Λύκος» του Σεργκέι Προκόφιεφ, μέσα απ’ το οποίο τα παιδιά, με ευχάριστο τρόπο, αντιλήφθηκαν τη διαφορετικότητα στον ήχο των μουσικών οργάνων, καθώς αυτά περιγράφουν μουσικά τις σκηνές του παραμυθιού με τις καταστάσεις των ηρώων.

  Σε πρώτο πλάνο το πιάνο του Νικολάου Χαλικιόπουλου – Μάντζαρου, στο οποίο ο συνθέτης μελοποίησε τον   “Ύμνο στην Ελευθερία”.

Ύστερα οδηγηθήκαμε ξανά στην Αίθουσα Μελέτης, όπου δόθηκε στους μικρούς μαθητές η ευκαιρία να γνωρίσουν, να αναγνωρίσουν, να ασχοληθούν αλλά και να παίξουν με τα μουσικά όργανα της Φιλαρμονικής!  Πνευστά, κρουστά, λοιπόν, αλλά και έγχορδα, στη διάθεσή τους, με μυητές τον κ. Θεόδωρο στα κρουστά, τον κ. Κώστα στα πνευστά και μια πολύ ευγενική κυρία στα έγχορδα.

  

              

  

  

      

Ο ενθουσιασμός των νηπίων μας… ασυγκράτητος!!!

 

Η επίσκεψή μας έκλεισε με ένα ωραίο κέρασμα από τους υπεύθυνους και με μια βόλτα στο Λιστόν!

 

 

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά τον Σύλλογο Γονέων του Νηπιαγωγείου μας, τους γονείς, τους παππούδες και τις γιαγιάδες που μας συνόδευσαν, τον κ. Θεόδωρο, τον κ. Κώστα,  την κυρία στα έγχορδα, την ευγενική – και πολύ υπομονετική – κυρία του Μουσείου και τους άλλους υπεύθυνους της Φιλαρμονικής για την βοήθειά τους, καθώς επίσης και όλους όσους συνέβαλαν, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, στην πραγματοποίηση αυτής της επίσκεψης.

Οι νηπιαγωγοί

Πηγές:

– Φιλαρμονική Εταιρία Κέρκυρας

– Περιοδικό Ελληνικό Πανόραμα τεύχος 92

Η βράβευση του 6ου νηπιαγωγείου και δημοτικού για τη συμμετοχή του στη συλλογή πλαστικών καπακιών, για  δεύτερη συνεχή χρονιά , μιας δράσης της εθελοντικής ομάδας «ΚΕΡΚΥΡΑΙΩΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ», πραγματοποιήθηκε στις 28   Φεβρουαρίου, στην εκδήλωση της κοπής της πρωτοχρονιάτικης πίτας της.

Με χαρά ανακαλύψαμε πως φέτος  σχολεία της πόλης της Κέρκυρας, αλλά και άλλα σχολεία του νομού μας, ανάμεσα σε αυτά και της Λευκίμμης και των Παξών, βραβεύτηκαν για την εξαιρετική και ιδιαίτερη συμμετοχή τους στη δράση αυτή.

Έτσι δεν μπορούσαμε να μην παρευρεθούμε σ΄ αυτήν την γιορταστική, μα ταυτόχρονα πολύ συγκινητική και ιδιαίτερη βραδιά. Η αλήθεια είναι πως τα σχολεία, μέσω των εκπαιδευτικών τους, αλλά κυριότερα της πολύτιμης στήριξης των παιδιών και των γονέων τους, απέδειξαν για άλλη μια φορά πως συμμετέχουν με πολύ δυναμικό τρόπο στα κοινωνικά δρώμενα, καθώς και πως ο ρόλος τους είναι πέρα από το να προσφέρουν γνώση, να ευαισθητοποιούν τα παιδιά σε κάθε είδους δράσεις που έχουν ως σκοπό τη στήριξη των ιδιαίτερα αδύναμων κοινωνικά ομάδων. Τίποτα όμως δεν  θα είχε γίνει αν, πρώτη από όλους, μια δυναμική και ευαισθητοποιημένη ομάδα ανθρώπων, που με ζωντανές κεραίες,( έτσι ώστε να αντιλαμβάνονται τα προβλήματα της κοινωνίας μας), αλλά και με διάθεση για προσφορά,( αφού διαθέτουν πολύ από πολύτιμο χρόνο τους σε ωφέλιμες για την πόλη μας δράσεις), δε μας προέτρεπε και δε μας στήριζε σε αυτή τη μας την προσπάθεια. Και το σχολείο τροφοδοτείται από την ενέργειά τους και από τη διάθεσή τους να κάνουν έναν κόσμο καλύτερο γι΄ αυτούς και για τα παιδιά τους.

Και το σχολείο παίρνει μεγάλη δύναμη όταν πλαισιώνεται από ευαίσθητους  ανθρώπους! ΑΝΘΡΩΠΟΙ που ΒΛΕΠΟΥΝ  και ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΝΤΑΙ με τα μάτια της  καρδιάς! Και δεν είναι άλλοι από εσάς , τους γονείς των ΠΑΙΔΙΩΝ μας!

Πριν από δυο χρόνια περίπου, λοιπόν , ένα κοριτσάκι μας, η μικρή Σοφία, που τώρα πηγαίνει στη δευτέρα δημοτικού, έφτασε στο σχολείο μας, συνοδευόμενη από τη μητέρα της όπως κάθε πρωί, κρατώντας στο χέρι της ένα τυπωμένο χαρτί. «Κυρία, να μαζέψουμε καπάκια!», είπε στη νηπιαγωγό που την παρέλαβε.

Ποτέ δεν είχαμε δει το βλέμμα της τόσο φωτεινό, όσο εκείνο το πρωί. « Η Σοφία από χτες το βράδυ που της διάβασα αυτό εδώ, δεν έχει να λέει τίποτε άλλο, κοιμήθηκε μ’ αυτό για να μην το ξεχάσει!». Η μαμά της λοιπόν, είχε ανακαλύψει στο INTERNET πως ένας σύλλογος με εθελοντική προσφορά στην Κέρκυρα, πρότεινε συλλογή καπακιών, με σκοπό τη στήριξη ενός άλλου συλλόγου με έδρα το νομό Πέλλας, που συγκέντρωνε πλαστικά καπάκια με αντάλλαγμα από μια εταιρεία ανακύκλωσης το αντίτιμο για την αγορά ενός ΑΝΑΠΗΡΙΚΟΥ ΑΜΑΞΙΔΙΟΥ για  κάποιον που το είχε ανάγκη!

Η συλλογή ως τότε, από ιδιώτες μόνο στην Κέρκυρα, άγγιζε τις 60.000, νούμερο φανταστικό απ’ ότι έγραφαν! Αλλά και πολύ μικρό μπροστά στον 1 τόνο που έπρεπε να συγκεντρωθεί!

Η Σοφία , στις ελεύθερες πρωινές ανακοινώσεις της παρεούλας, ενημέρωσε τους συμμαθητές της για ό, τι την απασχολούσε. Δεν μπορούμε ακόμη να ξεχάσουμε τη σοβαρότητα με την οποία αντιμετώπισε η ομάδα το ζήτημα, αλλά και πόσο γρήγορα ξεκίνησε μια κουβέντα για τα άτομα που έχουν την ανάγκη της βοήθειάς μας και πόση χαρά θα τους πρόσφερε αυτό. Όταν η Σοφία είπε ότι ξέρει ένα παιδάκι που δε μπορούσε να περπατήσει, ένα άλλο είπε: «φαντάσου να μην έχει λεφτά ο μπαμπάς του να του πάρει καρότσι, δεν θα μπορεί να βγει έξω!». Ήταν και από τις λίγες φορές που είδαμε τα παιδικά μάτια να υγραίνονται από συγκίνηση!… Δύσκολη στιγμή να τη διαχειριστείς!

Αποφασίσαμε, όμως, πως εμείς δεν θα αφήσουμε κανένα παιδάκι να στενοχωριέται και αρχίσαμε να οργανώνουμε τη δράση μας. «Να μαζέψουμε χίλια καπάκια!», είπε ένας μικρούλης. «Γιατί είμαστε πολλοί και λίγα καθένας, θα γίνουν πολλά!» Είπαμε να ενημερώσουμε και το δημοτικό για να μαζευτούν περισσότερα.

Κι από το επόμενο πρωινό ξεκίνησαν να έρχονται στο σχολείο με 2-3 καπάκια το καθένα και πολύ ενθουσιασμό. Η πρώτη μας δουλειά: να φτιάξουμε τα κουτιά που θα τοποθετούσαμε στις τάξεις (χαρτόκουτα που βάψαμε και κολλήσαμε ετικέτα «εδώ μαζεύουμε καπάκια»), να οργανώσουμε τις ομάδες που θα επισκέπτονταν τις τάξεις, καθώς και το τι έπρεπε να πούμε για να τους δραστηριοποιήσουμε. Μπροστά οι πιο θαρραλέοι για να ενημερώνουν και σε λίγες μέρες το έργο είχε επιτευχθεί!

Όλο το δημοτικό μάζευε καπάκια και σε λιγότερο από ένα μήνα είχαν μαζευτεί περισσότερα από όσα είχε μαζέψει όλη η Κέρκυρα μαζί: πάνω από 60.000 καπάκια δόθηκαν την πρώτη φορά! Συγκινητική ήταν και η προσφορά της μικρής μας Άρτεμις, που είναι και αυτή πλέον μαθήτρια δημοτικού, στην πρώτη τάξη φέτος, μέσω της γιαγιάς της, η οποία εργαζόταν στο Νοσοκομείο της Κέρκυρας και είχε τοποθετήσει ειδική σακούλα στους θαλάμους, όπου οι ασθενείς έριχναν τα καπάκια τους. Και που τα έφερνε στα χέρια από το σπίτι σε μαύρες μεγάλες σακούλες…

Κάποιος κύριος τα μάζευε στο γυμναστήριό του, άλλα παιδιά είπαν στα αδέλφια τους να μαζεύουν στα φροντιστήρια …και το σχολείο μας γέμιζε καπάκια… Η κυρία του κυλικείου μας έβαλε μόνη της κουτί και θύμιζε στα παιδιά να τα πετούν εκεί… Όλοι στο χορό!

Κι ένας άλλος κύριος, που δεν ήθελε να πούμε ούτε το όνομά του, και ήταν από εκείνους που για το γιό του, το μικρό Θοδωρή, μάζευε από παντού, για να τα φέρει ο μικρός επειδή το χαιρόταν πολύ,  πρόσφερε ένα καροτσάκι από δικό του άνθρωπο στο σύλλογο..

 Και τι στοιχίζει άλλωστε να ξεκουμπώσεις το μπουκάλι σου, πριν το πετάξεις στην ανακύκλωση (ούτως ή άλλως δεν μπορεί να ανακυκλωθεί μαζί  με το απλό μπουκάλι και πάει χαμένο!), όταν ξέρεις πως είναι κι αυτό ένα από τα πολλά που μπορεί ,με κάποιο τρόπο, να βρει την αξία του. Από μόνο του δεν είναι τίποτε, εσύ με την αγάπη σου θα το κάνεις να είναι χρήσιμο.

Ύστερα από λίγο καιρό είχαμε την πρώτη επίσκεψη αντιπροσώπων του συλλόγου, που βράβευσαν ατομικά τα νήπια με ξύλινη πλακετίτσα σκαλισμένη στο χέρι για την εθελοντική τους προσφορά. Και όσα μας είπε η κυρία Ανδριάνα Σταύρου, πρόεδρος του συλλόγου, ήταν πάρα πολύ όμορφα, μίλησε για τον εθελοντισμό και την αξία του, και άγγιξε τα παιδιά!  Και  μας ανακοίνωσαν ότι  η συγκέντρωση των καπακιών θα γίνεται από δω και στο εξής για την Κέρκυρα και για κάποιον που είχε την ανάγκη άμεσα.

 Από τότε και ως τώρα το σχολείο μας είναι από εκείνα που έχουν την πρωτιά ..χάρη στη Σοφία .. και στην Άρτεμη ..και στο Θοδωρή.. και σε καθένα ξεχωριστά από τα παιδιά ,που, μέσα στην αγκαλιά μας και στην αγκαλιά των γονιών τους, μαθαίνουν από μικρά..

… ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ!

 

Παράδοση αναπηρικού αμαξιδίου στο 5ο Λύκειο Κέρκυρας!

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ 26 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2014

 

 

 

Παραδόθηκε ένα ακόμη αναπηρικό αμαξίδιο στο Κέντρο Υγείας Παξών!

 

3.5 τόνοι πλαστικά καπάκια στάλθηκαν για ανακύκλωση!

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ 30 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2015 0 COMMENTS

Στις 6/12/2014, μία ακόμη μεγάλη ποσότητα πλαστικών καπακιών – 3.5 τόνοι – φορτώθηκαν και μεταφέρθηκαν σε εταιρεία ανακύκλωσης στο πλαίσιο της δράσης της Κερκυραίων Πρωτοβουλία, προκειμένου να βοηθηθούν με αναπηρικά αμαξίδια ή άλλα ορθοπεδικά είδη συμπολίτες μας σε ανάγκη

 

 

Με αφορμή τις βουλευτικές εκλογές και ύστερα από συζήτηση για την ανάγκη της εκπροσώπησης της ομάδας για την ομαλότερη και δικαιότερη διαχείριση της τάξης, αλλά και για την ανάδειξη των ζητημάτων που την απασχολούν,   αποφασίσαμε να εκλέξουμε τους δικούς μας εκπροσώπους, που θα αναλάβουν ενεργό ρόλο   και θα φέρουν στην τάξη τα αιτήματα που έχουν και που πολλές φορές στο παρελθόν ζητούσαν μεμονωμένα. Μάθαμε λοιπόν τον τρόπο της διεξαγωγής τους, στήσαμε το παραβάν και την κάλπη,  και ξεκινήσαμε…

Τα νήπια συσκέφθηκαν… και να οι συνδυασμοί και οι υποψηφιότητες!!

Οι δύο συνδυασμοί: οι βάτραχοι και οι σκίουροι!!

Οι ομιλίες των υποψηφίων!!

      

 

 

 

Θέλουμε: Να έχουμε σχολείο καθαρό, να έχουμε παιχνίδια, να κάνουμε εκδρομές και επισκέψεις , να βοηθάμε όσους έχουν ανάγκη και…. να μην τσακωνόμαστε μεταξύ μας και να μην σπάσει η αλυσίδα της φιλίας!!!

 

 

Τα ψηφοδέλτια

 

 

Η γραμματέας σφραγίζει τους φακέλους και .. υπογράφει!

    

Χωρίς ταυτότητα δεν ψηφίζεις!! Στο βάθος, οι αντιπρόσωποι των συνδυασμών… ελέγχουν τη διαδικασία

 

 

Η εφορευτική επιτροπή δίνει τα ψηφοδέλτια!

 

 

Ο δικαστικός αντιπρόσωπος

 

 

Οι εκλογές στο forte τους!!

    

 

 

 

Το ψηφοδέλτιο μπαίνει στο φάκελο… Και ο φάκελος στην κάλπη!!

 

Η καταμέτρηση των ψήφων!

   

 

Η… σταυροδοσία και οι εκλεγμένοι !

Οι πανηγυρισμοί είναι έντονοι!

Η ανάθεση των ρόλων στο συνδυασμό και το πρώτο συμβούλιο της εκλεγμένης ομάδας!

Κι εμείς  με τη σειρά μας τους ευχόμαστε καλή δύναμη και… να πραγματοποιήσουν αυτά που υποσχέθηκαν… προεκλογικά!!!

Σε επιμέλεια της νηπιαγωγού Πέπης Σταυρακάκη (κείμενα πρωτότυπα από την κ. Πέπη σε συνδυασμό με αποσπάσματα θεατρικού από σχετική βιβλιογραφία-παρακαλείσθε αν είστε δημιουργός αποστείλετε μήνυμα για να σας μνημονεύσουμε στην παρούσα δημοσίευση!)

ΚΑΘΑΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Ήλιος : Ελίνα

Στολή: κίτρινο φόρεμα από γυαλιστερή φόδρα, κίτρινες κορδέλες στους καρπούς

Καιρός πια είναι να κινήσω

για να ζεστάνω όλη τη γη

τον κόσμο πάλι να ξυπνήσω

να του χαρίσω τη ζωή

Σε τούτη τη μεγάλη πόλη

που μένουν άνθρωποι πολλοί

θα μείνω και θα προσπαθήσω

να δω πως ζουν όλοι μαζί

Καυσαέριο α) : Οδυσσέας

Στολή: γκρι φόρεμα ριχτό από γυαλιστερή φόδρα, γκρί κορδέλες στους καρπούς, ένα κομμάτι γκρι τούλι

Εδώ είναι ωραίος τόπος

για να περάσουμε καλά

να μείνουμε όσο λαχταράμε

παρέα όλοι μας παιδιά

αμάξια, σπίτια , μηχανές

γεμίζουν τον αέρα

με καυσαέριο πυκνό

κάνουν τη νύχτα μέρα

Καυσαέριο β) : Κων/νος Π.

Στολή: γκρι φόρεμα ριχτό από γυαλιστερή φόδρα, γκρί κορδέλες στους καρπούς, ένα κομμάτι γκρι τούλι

Ζημιά θα κάνουμε μεγάλη

κι όλα γκρίζα θα γεννούν

θα τρέχουνε μικροί μεγάλοι

στα σπίτια τους για να κρυφτούν

Καυσαέριο γ) : Παναγής

Στολή: γκρι φόρεμα ριχτό από γυαλιστερή φόδρα, γκρί κορδέλες στους καρπούς, ένα κομμάτι γκρι τούλι

Θα βήχουν όλοι θα δακρύζουν

δε θα μπορούν να κινηθούν

και μόλις θα μας αντικρίζουν

για μας με φόβο θα μιλούν

Θα κάνουμε κι αυτή τη πόλη

όπως τις άλλες σκοτεινή

να μη μπορεί το φώς του ήλιου

κι εδώ κανένας να χαρεί

Καυσαέριο δ): Χρήστος

(Στολή: γκρι φόρεμα ριχτό από γυαλιστερή φόδρα, γκρί κορδέλες στους καρπούς, ένα κομμάτι γκρι τούλι)

Τα χρώματα ζαλίζουνε

το ίδιο και το φως

ο ήλιος είναι καλύτερα

να είναι σκοτεινός

εμείς τα καυσαέρια

σαν πιάσουμε δουλειά

τα πάντα εδώ θα κάνουμε

πολύ πολύ θαμπά

Ήλιος: (Ελίνα) θα φύγω αμέσως από δω

θα πάω σ΄ άλλους τόπους

μακριά από καυσαέρια

κι αδιάφορους ανθρώπους

Δέντρο α) : Σοφία

Στολή : πράσινο φόρεμα από πράσινη φόδρα, μαύρη μπέρτα, καφέ κολάν, πράσινες κορδέλες στους καρπούς

Έλα κοντά μας ήλιε μου

πλησίασε να δεις

απ΄την αδιαφορία τους

πως γίναμε κι εμείς

Εδώ που τώρα στέκεσαι

ήταν δάσος παλιά

γεμάτο δέντρα πράσινα

λουλούδια και πουλιά

Δέντρο β) : Βάσια

Στολή : πράσινο φόρεμα από πράσινη φόδρα, μαύρη μπέρτα, καφέ κολάν, πράσινες κορδέλες στους καρπούς

Μοσχοβολούσε όλη η γη

πολύχρωμα λουλούδια

πάνω στα δέντρα τα πουλιά

αλλάζανε τραγούδια

Ακόμη, είχε έντομα

πολλά και χαρωπά

χαμόγελα σκορπούσανε

σαν φτιάχνανε φωλιά

Δέντρο γ) : Ντενίς

Στολή : πράσινο φόρεμα από πράσινη φόδρα, μαύρη μπέρτα, καφέ κολάν, πράσινες κορδέλες στους καρπούς

Μέχρι που ήρθε η φωτιά

όλα να τα μαυρίσει

και τίποτα ξανά εδώ

να μη μπορεί να ζήσει

Πόσο σκληρό και θλιβερό

να βλέπεις ένα δάσος

από φωτιά να καίγεται

ο πόνος μας δεν λέγεται

Δέντρο δ) : Κων/νος Κ.

Στολή : πράσινη μπλούζα από πράσινη φόδρα, μαύρη μπέρτα, καφέ κολάν, πράσινες κορδέλες στους καρπούς

Έρημο είναι το δάσος μας

τα δέντρα μαυρισμένα

λουλούδι δεν υπάρχει πια

ούτε πουλί κανένα

Ακόμα και τα έντομα

έφυγαν από ‘δω

μια πεταλούδα, μια μέλισσα

καιρό έχω πια να δω!

Δέντρο ε): Εύα

Στολή : πράσινο φόρεμα από πράσινη φόδρα, μαύρη μπέρτα, καφέ κολάν, πράσινες κορδέλες στους καρπούς

Μα δεν μπορώ να καταλάβω

γιατί το κάνουνε αυτό

το δάσος καταστρέφουνε

λες κι έχουνε κακό σκοπό

Πάντα πίστευα εγώ

ότι μας αγαπάνε

γιατί ζωή και οξυγόνο

σε όλους εμείς σκορπάμε!

Ήλιος (Ελίνα): Άν είναι αλήθεια όλα αυτά

το φως μου θα ανάψω

να γίνει τόσο δυνατό

όλη τη γη να κάψω!

Γη : Νεφέλη

Στολή: Γαλάζιο φόρεμα από γυαλιστερή φόδρα, καφέ&πράσινες κορδέλες στους καρπούς

Ο ήλιος θύμωσε παιδιά

κακό θα ‘ρθει μεγάλο

πρέπει να τον προλάβετε

προτού μας κάψει κι άλλο

Πέστε μου τί θα κάνετε

πως πρέπει να φερθείτε

τη γη για να γλυτώσετε

κι εσείς για να σωθείτε

Θάλασσα: Βικτωρία (μπλε φόρεμα από γυαλιστερή φόδρα, κορδέλες στους καρπούς)

Πρέπει να το προλάβετε

ετούτο το κακό

που πλησιάζει κι έρχεται

στον τόπο εδώ αυτό

Η θάλασσα εξατμίζεται

τα ψάρια της πεθαίνουν

και στις παραλίες της

σκουπίδια περιμένουν!

Λίμνη: Σελήνη (γαλάζιο φόρεμα από γυαλιστερή φόδρα, κορδέλες στους καρπούς)

Το ίδιο και το γλυκό νερό

σιγά-σιγά παθαίνει

μολύνεται και χάνεται

και η φύση αργοπεθαίνει

Αν αυτό συνεχιστεί

όλοι οι άνθρωποι οι καλοί

θα πουν το νερό νεράκι

και δεν θα καταφέρνουνε

να ξεδιψούν λιγάκι!

Μητέρα Φύση: Ιωάννα (πράσινο φόρεμα από γυαλιστερή φόδρα)

Αυτό είναι απαράδεκτο

και τόσο τρομερό

δεν πρέπει να το αφήσουμε

να γίνει το κακό!

Δράση ας αναλάβουνε

οι άνθρωποι οι καλοί

γιατί αν δεν το κάνουνε

ο πλανήτης θα καταστραφεί!

Λουλουδάκι α): Μάριος (πράσινο παντελονάκι και μπλούζα από γυαλιστερή φόδρα)

Μην χάνετε τις ελπίδες σας

φίλοι μου αγαπημένοι

για τύχη μας καλή

απ’ όσο ξέρω τίποτα

δεν έχει πια χαθεί

το κακό διορθώνεται

με θέληση και δουλειά

όλα θα γίνουν πράσινα

και πάλι καθαρά!

Λουλουδάκι β): Μελίνα (πράσινο φόρεμα από γυαλιστερή φόδρα)

Αλήθεια λουλουδάκι μου

κι εγώ αυτό πιστεύω

υπάρχουν άνθρωποι καλοί

σε τούτο τον πλανήτη

που είναι πάντα καθαροί

και αγαπούν τη φύση!

Λουλουδάκι γ): Ηλέκτρα (πράσινο φόρεμα από γυαλιστερή φόδρα)

Δεν χάνω την ελπίδα μου

γιατί λέτε αλήθεια

καλοί άνθρωποι δεν βρίσκονται

μόνο στα παραμύθια!

Μάλιστα για να ξέρετε

για σίγουρη βοήθεια

τον πλανήτη για να σώσουμε

και για να γίνει η καθαριότητα

μια καλή συνήθεια

υπάρχουν κάποιοι φίλοι καλοί

που πολύ μας αγαπάνε

και πάντα βοηθάνε!

Λουλουδάκι δ): Αρσενόη (πράσινο φόρεμα από γυαλιστερή φόδρα)

Ποιους λες λουλουδάκι μου;

Θα μου πεις κι εμένα;

Κάποιους έχω στο μυαλό μου

Δεν τα’χω και χαμένα

Υπάρχουν, πράγματι,

ανάμεσα στους ανθρώπους

κάποιοι φίλοι αληθινοί

που τρέχουν πάντοτε για μας

σε ό,τι και να χρειαστεί!

Χελιδόνι: Νίκος

(μπλούζα από γυαλιστερή φόδρα μπροστά άσπρη-πίσω μάυρη και μάυρο παντελονάκι από γυαλιστερή φόδρα)

Ξέρω εγώ ποιους εννοεί

το έξυπνο λουλουδάκι

όλοι θα καταλάβουμε

αν σκεφτούμε λιγάκι!

Τα παιδάκια όλα της Γης

πολύ μας αγαπάνε

πάντοτε μας φροντίζουνε

ποτέ δεν μας ξεχνάνε!

Πάμε να τα φωνάξουμε

να έρθουνε εδώ

και σχέδιο ας καταστρώσουμε

για ένανα καλό σκοπό!

Παιδί α) : Ηρακλής

Στολή: άσπρο μπλουζάκι & κόκκινο παντελονάκι από γυαλιστερή φόδρα

Ας σταματήσουμε εδώ

τρόπο να βρούμε άλλον

να ζήσουμε οι άνθρωποι

σ’ ωραίο περιβάλλον

Εμείς που είμαστε παιδιά

πρώτοι να σηκωθούμε

μαζί όλοι στη δουλειά

αμέσως να στρωθούμε

Παιδί β) : Σόνια

Στολή: άσπρο μπλουζάκι & κόκκινο παντελονάκι από γυαλιστερή φόδρα

Δέντρα, λουλούδια, πράσινο

να κουβαλούμε όλοι

να κάνουμε αυτή τη γη

πράσινο περιβόλι

Να προσπαθήσουμε όλοι μας

με όλη μας την καρδιά

τα δέντρα να ξανανθίσουνε

και όλα τα φυτά!

Παιδι γ) : Κων/νος Λ.

Στολή: άσπρο μπλουζάκι & κόκκινο παντελονάκι από γυαλιστερή φόδρα

Να κάνουμε αναδάσωση

στα δέντρα τα καμένα

καινούρια να φυτέψουμε

πράσινα κι ανθισμένα

Εμπρός να σταματήσουμε

αυτήν την καταστροφή

για να τα καταφέρουμε

δουλειά θα χρειαστεί!

Παιδι δ) : Τομπίας

Στολή: άσπρο μπλουζάκι & κόκκινο παντελονάκι από γυαλιστερή φόδρα

Την Κέρκυρα την ξακουστή

το όμορφο νησί μας

να κάνουμε αστραφτερή

χωρίς σκουπίδια και βρωμιά

με την ανακύκλωσή μας!

Πράσινη ήταν πάντοτε

κι έτσι θα παραμείνει

καθαρή και λαμπερή

χαρά για να μας δίνει!

Οξυγόνο α) : Φοίβος

Στολή : άσπρο μπλουζάκι & παντελονάκι από γυαλιστερή φόδρα

Είμαστε τα οξυγόνα

κι ήρθαμε εδώ ξανά

τώρα που όλα πρασίνισαν

και γέμισαν ομορφιά

Δίνουμε ζωή κι ανάσα

και αέρα καθαρό

ζούμε μες την πρασινάδα

και τον γαλάζιο ουρανό

Οξυγόνο β) : Δημήτρης

Στολή: άσπρο μπλουζάκι & παντελονάκι από γυαλιστερή φόδρα

Διώχνουμε πρώτα το νέφος

τον καπνό, τη σκοτεινιά

θαρρετά τα πολεμάμε

και τα στέλνουμε μακριά

Κι αν οι άνθρωποι θελήσουν

να ‘χουν πόλη καθαρή

πράσινη, λουλουδιασμένη

θα ‘ναι πάντα γελαστοί

Οξυγόνο γ) : Γιώργος

Στολή: άσπρο μπλουζάκι & παντελονάκι από γυαλιστερή φόδρα

Άν όλοι οι άνθρωποι της γης

φτιάχναν ανακυκλώσεις

και παίρναν μέτρα αυστηρά

όλες οι οργανώσεις

Η φύση μας θα ήτανε

όμορφη και ωραία

και θα ‘χαμε τα δάση μας

παντοτινή παρέα

Οξυγόνο δ) : Κων/νος Σ.

Στολή: άσπρο μπλουζάκι &παντελονάκι από γυαλιστερή φόδρα

Αν όλοι οι άνθρωποι στη γη

μαζεύαν τα σκουπίδια

το μέλλον μας θα ήτανε

με γέλιο και ελπίδα

Θα ‘τρεχε ένα δροσερό

και γάργαρο νεράκι

τα πόδια μας θα βρέχαμε

σε καθε ποταμάκι

Οξυγόνο ε): Κων/νος Π.

Στολή: άσπρο μπλουζάκι & παντελονάκι από γυαλιστερή φόδρα

Τον όμορφο πλανήτη μας

μην τον χαλάμε άλλο

μην τον ξαναμολύνουμε

γιατί δεν έχουμε άλλον!

Ας κάνουμε προσπάθεια

μεγάλοι και παιδιά

πολύ να τον φροντίζουμε

για να ζούμε όλοι καλά!

ΟΛΟΙ: “ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΘΑΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ!!”

 

 

 

Σε επιμέλεια της νηπιαγωγού Μάγδας Απέργη (κείμενα πρωτότυπα από την κ. Μάγδα σε συνδυασμό με αποσπάσματα διάφορων θεατρικών από σχετική βιβλιογραφία-παρακαλείσθε αν είστε δημιουργός αποστείλετε μήνυμα για να σας μνημονεύσουμε στην παρούσα δημοσίευση!)

ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΧΕΛΩΝΑΣ ΚΑΡΕΤΑ- ΚΑΡΕΤΑ

Ανοίγει η αυλαία με μουσική. Μπαίνει στη σκηνή μια παρέα παιδιών, κρατώντας κασετόφωνο που παίζει το τραγούδι (ήρθες ξανά γλυκό καλοκαιράκι). Φορούν μαγιό, σορτσάκια, μάσκες, βατραχοπέδιλα, γυαλιά, καπέλα. Έχουν μαζί τους καλαθάκια και ψυγειάκι με φαγητό. Στρώνουν πετσέτες.

1ο παιδί

Καλοκαίρι έφτασε

το σχολειό τελειώνει!

Νιώθω να’ μαι λεύτερη

σαν το χελιδόνι!

Το μαγιό μου φορώ

και στη θάλασσα βουτώ!

Θέλω μπάνιο δροσερό

κι ύστερα ξάπλα να λιαστώ!

2ο παιδί

Καπελάκι στα μαλλιά

κουβαδάκι και γυαλιά,

το σορτσάκι μου φορώ

και για μπάνιο ξεκινώ.

Θέλω να παίξω, να γελάσω

να κάνω ηλιοθεραπεία,

ν’ απλώσω το κορμάκι μου

σ’ αυτή την παραλία.

3ο παιδί

Σαν ψαράκι στο νερό

με τη μάσκα που φορώ

Μια πλέω στον αφρό

μια βουτάω στο βυθό.

Κολυμπώ σαν δελφινάκι

μες στο δροσερό νεράκι

Πιτσιλάω με νερό

όποιον βρω μπροστά μου εγώ.

4ο παιδί

Και πολύ προσέχω εγώ

στα βαθιά δε θ’ ανοιχτώ

Βατραχοπέδιλα φορώ

μπάνιο να μάθω εγώ καλό.

Παίζω, τρέχω και γελώ,

μες στην άμμο τριγυρνώ

Φτιάχνω κάστρα με χαρά,

μα ο ήλιος τα χαλά.

5ο παιδί

Το γλυκό καλοκαιράκι

μ’ αρέσει η ανεμελιά

Να παίζω με το κύμα

μες στην ακρογιαλιά.

Να φτιάχνω ωραία κάστρο

πάνω στην αμμουδιά ,

να βάζω και μπρατσάκια

για μια καλή βουτιά.

6ο παιδί

Καθίστε τώρα να φάμε!

Το κολύμπι μου άνοιξε την όρεξη!

Τι καλό φέρατε;

Μμμ, σάντουιτς, τυροπιτάκια,

κεφτεδάκια και γλυκά!

Ταράτσα θα την κάνουμε,

πεινάω αρκετά!!

7ο παιδί

Αλειφτείτε λίγο λάδι

καίει ο καλός ο ήλιος

Πρέπει να τον προσέχουμε

όσο κι αν είναι φίλος!

 

Η μαμά μου μου το είπε,

πάντα να το φορώ!

Δίνει μεγάλη προστασία

το αντιηλιακό!

Μμμ, τέλειωσε κιόλας;

(το πετά απερίσκεπτα)

8ο παιδί

Ουφ, θα σκάσω απ’ το φαϊ!!

(πετά ένα άδειο τενεκεδάκι)

Τώρα στη θάλασσα

κανείς μην πέσει πάλι!

Θα κινδυνέψει να πνιγεί

με τόσα στο στομάχι!

Αχ, νύσταξα! Δεν πάμε να φύγουμε τώρα;

Άντε, πάμε που σας λέω!

(όλα μαζί) : Πάμε, πάμε, ώρα για ξεκούραση!

Φεύγουν αλλά ξαναμπαίνουν αμέσως ξανά στη σκηνή.

Παιδιά:

Ωχ, ξεχάσαμε τα σκουπίδια!

Πάμε να τα μαζέψουμε!

Μπαίνει μια κυρία με το παρεό της και τα τακούνια της με μια κατασκοπευτική μουσική:

Κυρία:

Δεν πειράζει, παιδάκια μου!

Μην ταλαιπωρείστε!

Πηγαίνετε στα σπίτια σας

για να ξεκουραστείτε!

Εγώ θα τα μαζέψω για εσάς

και θα τα βάλω στο σακί!

Η παραλία σας θα λάμψει

και θα είναι καθαρή!

Ου! Κοιμηθείτε ήσυχα, πουλάκια μου!

Έρχονται 2 τύποι με μια βάρκα. Είναι οι κουμπάροι που γυρνούν από ψάρεμα

Κουμπάρος 1ος

Κουμπάρε, πιάσε το σκοινί

να δέσουμε τη βάρκα!

Μμμ, ποια είναι αυτή;

Δε μ’ αρέσει και πολύ!!

Κρύψου εδώ να δούμε

τι καπνό φουμάρει!

Κρύβονται να μην τους δει.

Κυρία

Σιγά μην τα μαζέψω!

Γιατί να κουραστώ;

Εξάλλου τα κανόνισα

μια χαρά εγώ!

Την άδεια από το Δήμαρχο

πήρα με πονηρία

Με ομπρέλες και ξαπλώστρες

θα γεμίσω φέτος

όλη την παραλία!

Έτσι σε λίγο πλούσια

θα’ μια πολύ ,εγώ

Γι’ αυτή την παραλία

διόλου δε θα νοιαστώ!

Κόπα Καμπάνα και Χαβάη

τη ζωή μου θα περνώ

Στο Ντουμπάι θα πηγαίνω

όσο που να πεις «νερό»!

Ηκυρίαχορεύειμόνητης “money makes the world goes round…”

1^ος κουμπάρος

Ωχ, τ’ άκουσαν τ’ αυτιά μου, κουμπάρε;

Ετούτη η κατεργάρα

και η κομπανία της δω χάμω

θα βάλουνε ξαπλώστρες

και ομπρέλες μες την άμμο;

(Θα στελιάσουνε παλούκια

και τσι ομπρέλες τους στην άμμο;)

Ω! οι έρμες οι καρέτες

δε θα μπορέσουν άλλο πια

σ’ αυτή την παραλία

τ’ αβγά τους να γεννήσουνε

με τόση φασαρία!

Τι θα κάμουμε κουμπάρε;

Εμαρμάρωσες καημένε;

Έχεις καρδιά ν’ αφήκουμε

τη χελώνα να χαθεί;

Σκέψου κάτι γρήγορα,

μη μου’ ρθει συγκοπή!

2^ος κουμπάρος

Το μυαλό μου σβούρες φέρνει

κι ας μη το καταλαβαίνεις

Εδώ κάτι μου μυρίζει,

όρκο για τίποτα μην παίρνεις!

Σιγά : Έλα κοντά να σου πω, μη μας ακούσουνε!

Έμαθα κι άλλα νέα

Κι η καρδιά μου με πονεί!

Ένα εργοστάσιο θα χτίσουν

Στο ωραίο μας νησί!

Πάει ο καθαρός αέρας

και το διάφανο νερό!

Θα γεμίσουν όλα βρώμα,

μεγάλο θα’ ναι το κακό!

(γυρίζει γύρω-γύρω.)

Έε, κρύψου πάλι. Έχουμε επισκέπτες! Αν μας δουν θα φοβηθούν!

Έρχονται ο γλάρος, ο πελεκάνος και η χελώνα καρέτα- καρέτα. Ακούγεται μουσική λυπητερή, νησιώτικη με σαντούρι.

Γλάρος

Πουφ! Τι βρώμα είναι αυτή;

Που να πετάξω ο καημένος

και που να ψάξω φαγητό;

Όλα πετρέλαιο μυρίζουν

πού να’ βρεις ψάρι ζωντανό!

Ω! Μα εδώ κολύμπησαν παιδιά,

βλέπω τα βατραχοπέδιλα τους.

Καλά, τίποτα δεν κατάλαβαν,

δεν πήραν μυρωδιά;

Πω, πω! Πως έκαναν μπάνιο;

Μυρίζει απαίσια εδώ

και το καθαρό νερό

γέμισε φουσκάλες.

…. Και πόσα σκουπίδια!

(Πιάνει το κεφάλι του)

Πελεκάνος

Κάπου θα υπάρχει και για μας

ένα καθαρό ακρογιάλι!

Έλα, ας πετάξουμε μαζί,

πάμε να βρούμε μια άλλη γη!

Σε μακρινά ακρογιάλια ,

σε μακρινά νησιά,

θα ψάξουμε να βρούμε

την τύχη μας, παιδιά.

Αφήνουμε για πάντα

ετούτο το γιαλό

και το ταξίδι αρχίζει

σε τόπο μακρινό

Ένα σπίτι ζητάμε

σε μια μικρή ακτή.

Μια γωνιά μονάχα

να ζήσουμε εκεί!

Γλάρος

Έλα, Πέτρο, μην αργούμε

Τίποτα να φάμε δε θα βρούμε

Αν θέλουμε να ζήσουμε

πρέπει να βιαστούμε!

Αχ, κοίτα , κοίτα!

Τι είναι αυτό που βγαίνει από τη θάλασσα;

Μια χελώνα! Δες πως κολυμπά!

Τα πτερύγιά της είναι σαν φτερά

κι όπως κολυμπά μοιάζει να πετά!

Αυτή είναι η ομορφιά!

(η χελώνα έρχεται αργά αργά με λυπητερή μουσική)

Καρέτα- καρέτα

Αχ, τι έπαθα η καημένη!

Μόλις ελευθερώθηκα!

Πολλές ώρες κινδύνεψα

Στα δίχτυα που εμπλέχτηκα!

Πελεκάνος

Άνθρωπος είναι η αιτία

και το ξέρουμε καλά

Από κείνον γίνονται όλα

τα καλά και τα κακά!

Πως βρέθηκες στα μέρη μας

Κακότυχη και συ;

Από πού έρχεσαι;

Πού είναι οι φίλοι σου, τα παιδιά σου;

Καρέτα-καρέτα

Στα μάτια μου τα δάκρυα

κυλάνε καυτά

Καημό έχω μεγάλο

βαθιά μες στην καρδιά!

Μίλια και μίλια

ταξίδεψα πολλά,

για να’ ρθω μες στην άμμο

να αφήσω τα αβγά!

Τι να σας πρωτοπώ; (ξεφυσά)

Με λένε Μαριέττα

Η ιστορία μου μεγάλη..

Έρχομαι από τη Ζάκυνθο

που ζούσα ευτυχισμένη

μαζί με τις άλλες χελώνες

στα γαλάζια της νερά.

Όμως μια μάγισσα κακιά

μας ζήλεψε τα ορφανά.

Μας έστειλε ανθρώπους κακούς..

Ξενοδοχεία χτίσανε

πολλά τουριστικά!

Και γέμισε η παραλία

φωνές και φώτα δυνατά.

Ομπρέλες μπήξανε στην άμμο,

μας κατάστρεψαν τ’ αβγά…

κι όλες φύγαμε μακριά,

να βρούμε μια ήσυχη γωνιά!

Κι έτσι να’ μια δω μπροστά,

μόνη μου σαν την καλαμιά…

Χωρίς αδέλφια και παιδιά!

Μεγάλη η δυστυχία μου!

Εγώ απ’ τους ανθρώπους

ζητώ τη σωτηρία μου!

Πελεκάνος

Κοίτα, Μαριέττα..

Τούτη η παραλία δεν κάνει για σένα!!

Οι άνθρωποι κι εδώ ..

Άλλα έχουν μέσα

στο φτωχό τους το μυαλό!

Καρέτα- καρέτα

Τονάνθρωπο τον θέλουμε

να είναι βοηθός μας

Προστάτης μας να γίνεται

και όχι ο εχθρός μας!

Πάμε να φύγουμε, Σωκράτη!

Πέτρο, εδώ δεν μας χωρεί!

Θέλω τ’ αβγά μου να αφήσω

σε μια ήρεμη ακτή!

1ος κουμπάρος

Δεν μας μένει πλέον χρόνος

Πρέπει στ’ αλήθεια να βιαστούμε!

Αν γρήγορα δε δράσουμε

θα καταστραφούμε!

Δε θα φάμε φρέσκο ψάρι

ούτε στα όνειρά μας!

Πού θα κάμουνε μπάνιο, ορέ ,

τα έρμα τα παιδιά ;

Και η χελώνα η καημένη

πού θα τα κάμει τα αβγά;

Τρέχα, κακομοίρη, να φωνάξουμε

τα κανάλια!!

Ώωω, κοίτα, έρχεται ένα τσούρμο παιδιά!

Τι να θέλουν εδώ;

Κρύψου, πάλε, να ιδούμε!

Μπαίνει μια χαρούμενη παρέα παιδιών που ανήκουν στο σύλλογο προστασίας των ακτών. Φορούν καπέλα, γάντια και κρατούν σακούλες.

1^Ο παιδί

Εδώ είμαστε, παιδιά!

Να η παραλία που σας έλεγα!

Είμαστε μια συντροφιά

όλοι μας μικρά παιδιά!

Προστατεύουμε τη φύση

απ’ του ανθρώπου το αγκίστρι!

Ο γιαλός κι η παραλία

ήταν κάποτε μαγεία!

Οι ακτές λαμποκοπούσαν,

γλάροι χαμηλά πετούσαν!

1ο παιδί(συνέχεια)

Όμως τώρα είναι κρίμα!

Χάθηκαν μέσα στο κύμα!

Έγιναν οι παραλίες

τσιμεντένιες πολιτείες!

Τα σκουπίδια βασιλεύουν

και τα ψάρια λιγοστεύουν!

Οι χελώνες θα χαθούν,

τα δελφίνια θα κρυφτούν!

2^ο παιδί

Ας μη χάνουμε καιρό!

Ρίξτε μια ματιά εδώ…

Μπουκαλάκια πλαστικά,

άδεια απορρυπαντικά!

Πόσες σακούλες πλαστικές!

Οι άμοιρες χελώνες

τέτοιες πολλές θα έφαγαν!

Για μέδουσες τις πέρασαν!

Χαρτιά, χαρτιά πολλά!

Άλλα από παγωτά,

χαρτιά περιτυλίγματος,

χαρτοπετσέτες και κουτιά!

 

3^ο παιδί

Κουτιά, κουτιά πολλά

από τελειωμένα αντιηλιακά!

Από κόκα- κόλα κι από σπράιτ,

…τενεκεδάκια κοφτερά!

Είναι στ’ αλήθεια τραγικό!

Άσχημο το θέαμα αυτό!

Γύρω μας σκουπιδότοπος,

σκουπίδια ένα βουνό!

Ας σταματήσουμε, λοιπόν

άδικα να φερόμαστε στη φύση!

Πόσο δύσκολο είναι άραγε,

ο καθένας τα σκουπίδια του

μέσα στον κάδο να αφήσει;

4ο παιδί

Τη θάλασσα να σώσουμε

που κινδυνεύει τώρα!

Σιγά-σιγά θα χάσουμε

τα θεία της τα δώρα!

Στρείδια, μύδια, αχινοί,

σαργοί, μπαρμπούνια και ροφοί

γαριδούλες, αστακοί

δε θα μείνουν ζωντανοί!

Άντε, τι περιμένετε;

Τη θάλασσα να σώσουμε

που στα νερά της κολυμπούν

αντί για ψάρια οι βρωμιές!

Κι έχει χίλια μικρόβια

που ο άνθρωπος δε βλέπει!

Μα αρρωσταίνει ο βυθός

και φάρμακο δεν έχει!

5ο παιδί

Το πρόβλημα, λέω εγώ

με το μικρό μου το μυαλό

δε βρίσκεται μόνο εδώ,

σ’ αυτή την παραλία!

Αλλά παντού σ’ όλη τη γη

Μέχρι και την Ινδία!

Σκέφτομαι, συλλογίζομαι,

δεν ξέρω τι θα γίνει!

Ως πότε θα αντέξει η γη

μ’ αυτά που καταπίνει!

Ποιος θα δώσει εξηγήσεις;

Ποιος θα βρει τώρα τις λύσεις;

Μήπως εσύ, μήπως εγώ,

μήπως είμαστε κι οι δυό;

 

6ο παιδί

Όλοι μαζί ας ενωθούμε

τραγούδι αλλιώτικο να πούμε,

για μια ελπίδα που υπάρχει,

για ένα όνειρο που λάμπει!

Να τραγουδήσουμε μ’ αγάπη,

να αγκαλιάσουμε την πλάση,

για μια θάλασσα γαλάζια,

για ένα σύννεφο από άστρα!

Να πάμε στα ψηλά βουνά

και στα λιβάδια τα πλατιά,

για μια αμυγδαλιά που ανθίζει,

για το χωράφι που καρπίζει!

Να κατεβούμε στην αυλή

στης παραλίας την αυλή,

για το γλαράκι που πετάει

το ψαροπούλι που πετάει!

Ξεπροβάλλουν οι δυό κουμπάροι

1ος κουμπάρος

Μπράβο, μπράβο, παιδιά μου!

Τα λόγια σας μας συγκίνησαν!

Όταν έχουμε τέτοια παιδιά,

δε φοβόμαστε τίποτα!

2ος κουμπάρος

Μπράβο, παιδιά!

Όλοι στον αγώνα!

Να και οι ρεπόρτερ,

απάνω στην ώρα!

Ορέ, καλώς ορίσατε!

1ος κουμπάρος

Σσς, τσώπα ν’ ακούσουμε!

Μπαίνουν οι ρεπόρτερ με μια ένα μουσικό σήμα εκπομπής

1ος ρεπόρτερ

Καλησπέρα σας!

Σύνδεση έχουμε ζωντανή

με της χελώνας το νησί!

Μάθαμε πως μέρες τώρα δέχεται

μια μεγάλη απειλή!

Αγαπητοί μας κύριοι,

κυρίες και παιδιά,

μια είδηση έχουμε άσχημη,

που όλους αφορά!

Μάθαμε πως στον τόπο σας

στ’ όμορφο αυτό νησί,

εργοστάσιο θα φτιάξουν

και θα’ χει ρύπανση πολλή!

2ος ρεπόρτερ

Όπως καταλαβαίνετε

ό,τι και να συμβαίνει

τραγικό μας φαίνεται!

Ποιός δεν καταλαβαίνει;

Έι, κύριε!

Εσείς είστε ο εργοστασιάρχης;

Πείτε μας δυό λόγια!

Τι θα κάνετε εδώ;

Πιο κάτω λέει:

Κάποιον βλέπω, για σταθείτε

να’ ρχεται προς τα εδώ!

Α,αα, θα βγάλουμε λαβράκι!

Φοβερό έχει θυμό!

Φεύγουν τα παιδιά και μένουν μόνο δύο. Μπαίνει ο εργοστασιάρχης τρίβοντας τα χέρια του.

Εργοστασιάρχης

Α,αα, τι καλά !

Βρήκα το μέρος που έψαχνα!

Εδώ είναι πολύ καλά

για να φτιάξω το εργοστάσιό μου!

Έγραψα και γράμμα στον υπουργό

και περιμένω απάντηση… Μα τι λέω!

Είναι σαν να την έχω ήδη!

7ο παιδί

Μα, κύριε εργοστασιάρχη

το σκεφτήκατε καλά;

Τι πάτε να κάνετε;

Θέλετε να δείτε τη θάλασσα να βρομίζει;

Τα ψάρια να ψοφούν;

Τους γλάρους να φεύγουν;

Τα παιδιά που θα κολυμπούν;

Εργοστασιάρχης

Ποιοι είστε εσείς και τι θέλετε;

Εεε, δε γίνεται τίποτα τώρα!

Είναι ήδη αργά.

Έχω πάρει την απόφασή μου!

Φεύγει νευριασμένος

7ο παιδί

Πρέπει να τον εμποδίσουμε

Το εργοστάσιο να γίνει

Εδώ δε θα αφήσουμε!

Πάμε, πάμε να βρούμε το δήμαρχο!

Εμφανίζεται ο δήμαρχος

8ο παιδί

Κύριε Δήμαρχε, πρέπει να συζητήσουμε!

Τον εργοστασιάρχη

με κάθε τρόπο να εμποδίσουμε!

Δε θ’ αφήσουμε, δεν μπορεί!

Το εργοστάσιο θα μολύνει την περιοχή!

Δήμαρχος

Μα… βέβαια! Εμείς έχουμε

έτοιμη την επιτροπή!

Το ζήτημα κατέχουμε

και μας απασχολεί!

Παλεύουμε ασταμάτητα

κάποια λύση να βρούμε

Και τα αποτελέσματα

σύντομα θα σας πούμε!

8ο παιδί

Οι παραλίες κινδυνεύουν

σ ’όλα τα πλάτη και τα μήκη

κι όλοι τα ίδια λεν ξανά,

φωνάζουν: «σώστε τον πλανήτη»!

Μα τίποτα δεν κάνουνε,

ενέργεια καμία

κι αυτό εμείς το βλέπουμε

σε κάθε παραλία!

Δήμαρχος

(σκεφτικός, γυρίζει στον κόσμο και λέει:)

Τώρα στον κόσμο των παιδιών

Τελειώσανε τα λάθη

Αυτά μας βοηθήσανε

Να δούμε τι έχουμε πάθει

Μια λύση μόνο υπάρχει…

Πηγαινοέρχεται, σκεφτικός

Δήμαρχος (συνεχίζει)

Σκέφτομαι, συλλογίζομαι..

…γράμμα στον Υπουργό

(σηκώνει το δάχτυλο, ανοίγει τα μάτια)

να στείλουμε αμέσως..

..άλλο μη μας βρει κακό!

Πρέπει να καθαρίσουμε

λιγάκι τον αέρα…

Τις θάλασσες και τις στεριές…

Μην πάει παραπέρα!

Τρέξτε, φίλοι μου καλοί…

Το πρόβλημα μεγάλο!

Κι αν τώρα δεν το λύσουμε,

θα μεγαλώσει κι άλλο!

Έρχεται και η κυρία

Κυρία

Τι λέτε, κύριε Δήμαρχε;

Μην κάνετε αστεία!

Δεν μου υποσχεθήκατε

πως θα εκμεταλλεύομαι

μόνο εγώ αυτή την παραλία;

Τσάμπα τα λεφτά μου πήγαν;

Το κεφάλαιο θα χάσω!

Τις ομπρέλες, τις ξαπλώστρες

τώρα εγώ τι θα τις κάνω;

Δήμαρχος

Μα, κυρία μου….

Κυρία

Δεν ακούω τίποτα!

Φέρτε τον Υπουργό..

Εγώ δεν ξεκολλάω

καθόλου από δω! (σταυρώνει χέρια)

Εργοστασιάρχης

Ούτε εγώ θα φύγω..

Το εργοστάσιο θα γίνει!

Σεις πείτε ό,τι θέλετε!

Φεύγουν όλοι οι άλλοι και μένουν οι δυό τους πλάτη με πλάτη και το κεφάλι ψηλά. Έρχονται το κορίτσι και η νεράιδα με μουσική μικρή λυπητερή. Αυτοί κάθονται πίσω πίσω στη σκηνή.

Κορίτσι

Σ’ έναν κόσμο τρομερό

δεν θα ήθελα να ζήσω!

Ένα γαλάζιο ουρανό

θέλω να αντικρύσω!

Γιατί κι αν είμαι εγώ μικρή,

ξέρω ποια είναι η αλήθεια!

Το νέφος και η μόλυνση

μας πνίξανε τα στήθια!

Νεράιδα

Μόνο αν τα μικρά παιδιά

φωνάξουν τους μεγάλους,

παράπονα τους κάνουνε

σαν τούτα τα παιδιά,

ίσως τ’ αυτιά ανοίξουνε

και η καρδιά πονέσει…

Λύσεις να δώσουν σοβαρές

σ’ ετούτη τη ζημιά!

Κορίτσι

Έτσι η γη ολάνθιστο

θα γίνει περιβόλι..

θα μεγαλώνει τους καρπούς,

που είναι τα παιδιά…

θα τ’ αγαπήσει κάποτε

κι ίσως ξανά τους δώσει

αυτά που τους στέρησε

κάποιων η αμυαλιά!

Σε παρακαλώ, καλή μου νεράιδα,

βοήθησέ τους να καταλάβουν!

Νεράιδα

Θα σας βοηθήσω μικρή μου!

Πρέπει πρώτα να ψάξω!

Να βρω αυτόν τον άνθρωπο…

Αα, να τος, έρχεται κατά δω!

Η νεράιδα πάει πίσω και έρχεται μπροστά ο εργοστασιάρχης

Εργοστασιάρχης

(νευρικός, πάει πέρα δώθε)

Δεν πήρα ακόμη απάντηση… πολύ ανησυχώ

Το συνεργείο έπρεπε

ήδη να είναι εδώ!

Τι στο καλό.. ας καθίσω να περιμένω!

Δεν φεύγω αν δε μου δώσουν εξηγήσεις!

Χασμουριέται : Αα, παράξενο νύσταξα!

Ξαπλώνει και κοιμάται: Ζζζζζ!!

Η νεράιδα

πάει κοντά και μιλά στην κυρία , μια στο ένα αυτί, μια στο άλλο

Νεράιδα

Αυτά που κάνετε είναι ντροπή!

Αισθάνομαι για σας οργή!

Αν θέλετε αποδοχή

κάντε στον εαυτό σας αλλαγή…

Για να’ χετε τη γη σας καθαρή

και τη θάλασσα αστραφτερή!

Το κορίτσι πάει μια από το ένα αυτί, μια από το άλλο και μιλά στον εργοστασιάρχη

Κορίτσι

Όσοι έχουν εργοστάσια

δε δίνουν σημασία

για το κακό που κάνουνε

στη φύση στο νερό!

Απόβλητα σε λίμνες ρίχνουν, σε ποτάμια

χωρίς ντροπή, χωρίς φραγμό!

Εργοστασιάρχης

Κάτι άκουσαν τ’ αυτιά μου

λίγο πόνεσε η καρδιά μου..

Αχ, ζαλίζομαι θαρρώ!

Φέρτε μου ένα γιατρό!

Κάτι πρέπει να σκεφτώ

αλλιώς θα τρελαθώ!

Δίκιο έχουν τα παιδιά…

Δεν το σκέφτηκα καλά…

Συγνώμη, ζητώ συγνώμη…άλλαξα νομίζω γνώμη!!

Ο εργοστασιάρχης σκεφτικός, γυρνάει πέρα δώθε, ξύνοντας το κεφάλι του

Εργοστασιάρχης

Ξέρω ένα καραβάκι

«ανακύκλωση» το λένε!

Τα λεφτά μου θα ξοδέψω

να το πάρω να το φέρω!

Ναύτης της θέλω να γίνω,

και τον πόνο ν’ απαλύνω

των μικρών αυτών παιδιών

που με βοηθούν να ζω!

 

 

Κυρία

Έρχομαι κι εγώ μαζί σου,

καπετάνισσα καλή!

Θα μ’ αφήνεις το τιμόνι;

Θα τραβάω και κουπί!

Άλλαξα νομίζω γνώμη

και δε θέλω πια

να στενοχωρήσω κι άλλο

τα καλά αυτά παιδιά!

Έρχονται τα παιδιά στη σκηνή και κάνουν ημικύκλιο, κάνοντας τη στιχομυθία.

Η μια ομάδα (τα πρώτα 8 παιδιά) με αρχηγό την κυρία και η άλλη ομάδα με αρχηγό τον εργοστασιάρχη.

Ομάδα α΄:Πώς μαζεύουν τις σακούλες;

Ομάδα β΄: Μ’ ένα ξύλο απ’ τις τρυπούλες.

Ομάδα α΄:Πώς μαζεύουν τα χαρτιά;

Ομάδα β΄: Με τα χέρια σαν κουπιά.

Ομάδα α΄:Μα να πιάνω τα σκουπίδια;

Ομάδα β΄: Πάλι άρχισες τα ίδια;

Ομάδα α΄: Πότε για φαϊ θα κάτσω;

Ομάδα β΄: Σαν δουλέψω κι αποστάσω!

Ομάδα α΄: Πότε θα γυρίσω πίσω;

Ομάδα β΄: Τα νερά σαν καθαρίσω!

Ομάδα α΄: Και ποιος θα με περιμένει;

Ομάδα β΄: Όλη η χώρα ευτυχισμένη!

Όλα τα παιδιά χειροκροτούν ευχαριστημένα. Μπαίνει ο Δήμαρχος και βραβεύει τα παιδιά. Τους περνάει μετάλλιο στο λαιμό, ενώ ακούγεται μουσική νίκης.

 

Δήμαρχος

Θα μου επιτρέψετε, παρακαλώ!

Θέλω να βραβεύσω τα παιδιά!

Συγχαρητήρια θέλω να δώσω!

Όλα οφείλονται σ’ αυτά!

Τούτη η παραλία

ανήκει στα παιδιά

Αυτά απ’ όλους σκέφτηκαν

πολύ πιο σοβαρά..

Του νησιού μας κόσμημα

θα γίνει και στολίδι,

κανείς δε θ’ αφήνει πια

ούτε ένα δα σκουπίδι!

Και από δω και στο εξής

το όνομα «Καρέτα»

θα’ χει η παραλία μας,

αφού τ’ αβγά της θα γεννά

ήσυχη και χαρούμενη

η όμορφη Μαριέττα!!

Η μουσική συνεχίζει και έρχονται σιγά σιγά.

α) Η χελώνα η Μαριέττα, που της φωνάζουν

«Ζήτω η καρέτα- καρέτα»!

Αυτή ευχαριστεί τα παιδιά με τα χέρια σταυρωμένα.

β) Ο γλάρος ο Σωκράτης.

Τον χειροκροτούν και φωνάζουν « Ζήτω, ο Σωκράτης»

Σηκώνει τα χέρια και τους χαιρετά

γ) Ο πελεκάνος ο Πέτρος

Κάνουν το ίδιο

Ο Δήμαρχος και οι 3 φίλοι μπαίνουν στο κέντρο της σκηνής Έρχονται από τα πλάγια δεξιά και αριστερά οι κουμπάροι, οι ρεπόρτερ και η νεράιδα με το κορίτσι και όλοι μαζί σχηματίζουν ένα ημικύκλιο και αρχίζουν να υποκλίνονται με τη μουσική.

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!

ΡΟΛΟΙ

1. 1^ο παιδί: Μαρί
2. 2^ο παιδί : Μαρίνα
3. 3^ο παιδί: Μελίνα
4. 4^ο παιδί: Στεφανία
5. 5^ο παιδί: Έλενα
6. 6^ο παιδί: Χρήστος Α.
7. 7^ο παιδί: Παναγιώτης
8. 8^ο παιδί: Βασίλης
9. Κυρία: Στεφανί
10. 1^ος κουμπάρος: Δημήτρης Μ.
11. 2^ος κουμπάρος: Χρήστος Μ.
12. Γλάρος: Σπύρος Ε.
13. Πελεκάνος: Χρήστος Σ.
14. Μαριέττα: Μαρία
15. 1^ο παιδί: Νικόλ
16. 2^ο παιδί: Διονύσης
17. 3^ο παιδί: Σπύρος Π.
18. 4^ο παιδί: Ειρήνη
19. 5^ο παιδί: Αναστασία
20. 6^ο παιδί: Αλεξάνδρα
21. 7^ο παιδί: Ηλίας
22. 8^ο παιδί: Άρτεμις
23. 1^ος ρεπόρτερ : Δημήτρης Χ.
24. 2^ος ρεπόρτερ: Φίλιππος
25. Εργοστασιάρχης: Βαγγέλης
26. Δήμαρχος: Θοδωρής
27. Κορίτσι: Μαρκέλλα
28. Νεράιδα: Ίριδα

 

Την περασμένη εβδομάδα μας δόθηκε η ευκαιρία να συζητήσουμε με τα παιδιά την παγκόσμια ημέρα για τις μητέρες και φυσικά το κάθε παιδάκι με μεγάλη χαρά έφτιαξε μια καρτούλα για τη μανούλα του!

Κατόπιν καταιγισμού ιδεών, ωστόσο, τα παιδιά κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι μανούλες όλου του κόσμου, καθότι θαυμαστές κι αξιέπαινες, θα πρέπει να γιορτάζουν καθημερινά, κι όχι μόνο μια μέρα το χρόνο!

Μια αναδυόμενη δραστηριότητα, αφορούσε στην άποψη των νηπίων για τη μητέρα τους, η οποία συγκίνησε πολύ όλες τις νηπιαγωγούς!

Είπαν για τη μαμά τους, αποκρινόμενα στην ερώτηση: «Τι είναι η μαμά σου για σένα;» (ενδεικτικά αναφέρονται κάποιες από τις απόψεις) :

-Αγάπη και λουλούδια (Τόμπυ)

-Μαμά, τι άλλο να είναι; (Κων/νος, όλο απορία!)

-Αγάπη και φροντίδα (Βικτωρία)

-¨Ομορφη σαν τούρτα! (Αρσενόη)

-Αγάπη, φιλιά, αγκαλιά! (Σόνια)

-Ο άνθρωπος που μου κάνει όλες τις χάρες! (Σοφία)

-Ένα αηδόνι! (Ντενίς)

-Η φροντίδα μου! (Οδυσσέας)

-Είναι πολλά φιλιά! (Κων/νος)

-Ο άνθρωπος που μου δίνει φαγητό! (Δημήτρης)

-Αγάπη και ελπίδα! (Βάσια)

-Είναι αγάπη! (Ηρακλής)

-Είναι χαρά! (Νεφέλη)

-Αγάπη και φιλιά! (Παναγής)

-Είναι αγάπη! (Φοίβος)

-Είναι αγάπη! (Κων/νος)

-Είναι ο άνθρωπος που με προσέχει! (Ελίνα)

-Είναι η αγάπη μου! (Κων/νος)

-Είναι ένα παγωτάκι! (Εύα)

-Είναι γλυκιά! (Νίκος)

-Είναι όμορφη! (Σελήνη)

-Είναι αγάπη! (Κων/νος)