Στο νηπιαγωγείο μας μιλήσαμε για την 28η Οκτωβρίου 1940, μια σημαντική μέρα για την πατρίδα μας, που μας θυμίζει τη δύναμη του «ΟΧΙ», της γενναιότητας και της ελευθερίας. Με απλό και κατανοητό τρόπο, γνωρίσαμε τα γεγονότα εκείνης της εποχής. Τα παιδιά ζωγράφισαν ελεύθερα τον πόλεμο στα βουνά και τον τορπιλισμό της “Έλλης”, εκφράζοντας μέσα από τα χρώματα και τις γραμμές τους πώς ένιωσαν για όσα άκουσαν.

Στη συνέχεια, γνωρίσαμε τον μεγάλο ζωγράφο Πάμπλο Πικάσο και το έργο του «Γκουέρνικα», που μιλά για τον πόνο του πολέμου. Εμπνευστήκαμε από αυτό και δημιουργήσαμε τη δική μας «Γκουέρνικα της Ειρήνης», γεμάτη χρώματα, χαμόγελα και αγάπη, γιατί πιστεύουμε ότι τα παιδιά μπορούν να ζωγραφίσουν έναν κόσμο χωρίς πολέμους.

Μιλήσαμε για τον Εθνικό Ύμνο και την Ελληνική Σημαία, μάθαμε τι συμβολίζουν τα χρώματά της και φτιάξαμε τη δική μας σημαία με υπερηφάνεια.

Συζητήσαμε για τον πόλεμο και την ειρήνη, είδαμε ένα βίντεο που μας βοήθησε να σκεφτούμε πώς “νιώθουν” οι αισθήσεις μας σε κάθε κατάσταση — τι βλέπουμε, τι ακούμε, τι αισθανόμαστε όταν υπάρχει πόλεμος και όταν υπάρχει ειρήνη.

Παίξαμε ένα παιχνίδι κατηγοριοποίησης, ξεχωρίζοντας εικόνες και στιγμές ειρήνης και πολέμου.

Μιλήσαμε και για το περιστέρι της ειρήνης, το γνωστό σύμβολο του Πικάσο, και φτιάξαμε το παιδί και το περιστέρι, για να θυμόμαστε πάντα πως η ειρήνη ξεκινά από μέσα μας.

Διαβάσαμε το παραμύθι «Η πόλη που έδιωξε τον πόλεμο» και συζητήσαμε πώς μπορούμε κι εμείς να “διώχνουμε” τον θυμό και τη βία από την καθημερινότητά μας, με καλοσύνη, συνεργασία και αγάπη.

Μάθαμε για τη σημασία του «ΟΧΙ» που ειπώθηκε εκείνη τη μέρα, διαβάζοντας το παραμύθι «Αν πω… Όχι». Μέσα από το παραμύθι αυτό, συζητήσαμε για τα «όχι» που πρέπει να λέμε κι εμείς — στα πράγματα που μας κάνουν να νιώθουμε άβολα, στην αδικία ή στη στεναχώρια. Παίξαμε και το παιχνίδι “Ναι και Όχι” με καθημερινές συμπεριφορές, μαθαίνοντας να ξεχωρίζουμε τις σωστές από τις λάθος επιλογές.

Τέλος, δημιουργήσαμε μια κατασκευή με τον στρατιώτη του πολέμου, συμβολίζοντας τον αγώνα, την αντοχή και το θάρρος των ανθρώπων εκείνης της εποχής.

Ήταν μια εβδομάδα γεμάτη ιστορίες, συναισθήματα, τέχνη και νοήματα. Τα παιδιά έμαθαν πως, ακόμα και μέσα από δύσκολα γεγονότα, μπορούμε να μιλάμε για την ελπίδα, τη φιλία και την ειρήνη — αξίες που θέλουμε να κρατούν πάντα στην καρδιά τους.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΑΔΑ 🇬🇷

Την Τρίτη 21 Οκτωβρίου το σχολείο μας επισκέφθηκε η ομάδα «Πράματα και Θάματα» και μας παρουσίασαν το βιωματικό πρόγραμμα «Ο Σπορούλης και η Σταγονίτσα». Οι μικροί μας φίλοι μαθαίνουν μέσα από μια γλυκιά ιστορία τον κύκλο του σπόρου και του νερού, τη δύναμη της φιλίας και της αξίας της διαφορετικότητας. Στο τέλος, το κάθε παιδί έφτιαξε το δικό του γλαστράκι.

Το φθινόπωρο ήρθε στις τάξεις μας και έφερε μαζί του χρώματα, αρώματα, φαντασία και δημιουργία!Μέσα από παιχνίδι, μουσική, παραμύθια και βιωματικές δράσεις, γνωρίσαμε τα χαρακτηριστικά αυτής της όμορφης εποχής του χρόνου. Ξεκινήσαμε μιλώντας για τις τέσσερις εποχές, διαβάσαμε το παραμύθι «Όλες οι εποχές του χρόνου σε ένα δέντρο» και χορέψαμε στο ρυθμό των “Τεσσάρων Εποχών” του Vivaldi.

Παίξαμε παιχνίδια κατηγοριοποίησης, αναγνωρίζοντας εικόνες και αντικείμενα κάθε εποχής, και δημιουργήσαμε το δικό μας “Δέντρο των Εποχών” με ζωηρά χρώματα και υλικά της φύσης.

Μιλήσαμε για τον μήνα Οκτώβριο, γνωρίσαμε το γράμμα Ο, ο και ανακαλύψαμε τα χαρακτηριστικά του φθινοπώρου.

Διαβάσαμε το παραμύθι «Καλωσήρθες Φθινόπωρο» και παρατηρήσαμε τα χρώματα των φύλλων, τις αλλαγές στη φύση και τον καιρό που αρχίζει να γίνεται πιο δροσερός. Παίξαμε παιχνίδι κατηγοριοποίησης φύλλων ανά χρώμα, μέγεθος, ζωγραφίσαμε ελεύθερα με τα χρώματα του φθινοπώρου (καφέ, πορτοκαλί, κόκκινο, κίτρινο) και φτιάξαμε το δέντρο του Φθινοπώρου.

Στη συνέχεια, γνωρίσαμε τα φρούτα του φθινοπώρου, τα αγγίξαμε, τα μυρίσαμε και τα παρατηρήσαμε προσεκτικά. Κάθε παιδί σχεδίασε το άλλο τους μισό, δουλεύοντας με φαντασία και προσοχή στη λεπτομέρεια.

Παράλληλα, μιλήσαμε και για τους καρπούς του φθινοπώρου, τους εξερευνήσαμε βιωματικά και γνωρίσαμε τα δώρα που μας προσφέρει η φύση αυτή την εποχή. 

Διαβάσαμε ακόμη το παραμύθι «Ο Κλέφτης των Φύλλων» και φτιάξαμε τον σκίουρο βήμα-βήμα, καλλιεργώντας τη λεπτή κινητικότητα και τη συνεργασία μας.

Τέλος, γνωρίσαμε τον καιρό του φθινοπώρου και τον κύκλο του νερού. Διαβάσαμε το παραμύθι «Η μικρή σταγόνα» και φτιάξαμε τον τροχό του κύκλου του νερού, μαθαίνοντας πώς ο ήλιος, τα σύννεφα και η βροχή συνεργάζονται σε έναν ατελείωτο κύκλο ζωής.

🍂🍁Ήταν μια μαγική φθινοπωρινή διαδρομή, γεμάτη χρώμα, γνώση και χαρά!🍁🍂

Στο νηπιαγωγείο μας, μαθαίνουμε ότι το σώμα μας είναι μοναδικό και πολύτιμο — και ότι πρέπει πάντα να το φροντίζουμε και να το προστατεύουμε.

Με αφορμή το παραμύθι «Η Κίκο και το Χέρι», γνωρίσαμε την έννοια του “Κανόνα του Εσώρουχου”, έναν απλό αλλά πολύ σημαντικό κανόνα που βοηθά τα παιδιά να κατανοήσουν ποια μέρη του σώματός μας είναι ιδιωτικά και ότι κανείς δεν πρέπει να τα αγγίζει χωρίς λόγο ή χωρίς τη συγκατάθεσή μας.

Ακούσαμε το τραγούδι «Ο Κανόνας του Εσώρουχου», τραγουδήσαμε και συζητήσαμε για το πώς μπορούμε να προστατεύουμε τον εαυτό μας και να ζητάμε βοήθεια όταν κάτι μας κάνει να νιώθουμε άβολα.

Έπειτα, δημιουργήσαμε την Παλάμη της Εμπιστοσύνης — ζωγραφίσαμε μέσα της τους ανθρώπους που μπορούμε να εμπιστευόμαστε και στους οποίους μπορούμε να μιλήσουμε αν κάτι μας προβληματίσει. Ήταν μια όμορφη και συγκινητική δραστηριότητα που βοήθησε τα παιδιά να σκεφτούν ποιοι είναι οι “ασφαλείς” ενήλικες στη ζωή τους.

Τέλος, παίξαμε το «Φανάρι της Ασφάλειας», ένα βιωματικό παιχνίδι που μας βοήθησε να ξεχωρίσουμε καταστάσεις που είναι:

• 🟢 Ασφαλείς,
• 🟡 Αμφίβολες,
• 🔴 Μη ασφαλείς,
  και να σκεφτούμε τι μπορούμε να κάνουμε σε κάθε περίπτωση.

Μέσα από όλες αυτές τις δράσεις, τα παιδιά έμαθαν με απλό και κατανοητό τρόπο ότι το σώμα τους τούς ανήκει, ότι έχουν δικαίωμα να πουν «όχι», και ότι υπάρχουν άνθρωποι που τα αγαπούν και τα προστατεύουν.

Μετά τις πρώτες μέρες προσαρμογής, ξεκινήσαμε να γνωρίζουμε τον πιο σημαντικό ήρωα της χρονιάς…τον εαυτό μας! Μιλήσαμε για το όνομά μας και το πρώτο του γράμμα-το γράψαμε, το στολίσαμε, γιατί είναι μόνο δικό μας!

Έπειτα, παρατηρήσαμε τον εαυτό μας και φτιάξαμε το πορτρέτο του εαυτού μας.

Διαβάσαμε το παραμύθι “Είμαι ένα δέντρο” και ζωγραφίσαμε την οικογένειά μας – τα πρόσωπα που μας κάνουν να νιώθουμε ασφάλεια, χαρά και αγάπη. Η τάξη μας γέμισε με πολύχρωμα χαμόγελα και μικρές ιστορίες από το σπίτι κάθε παιδιού.

Και επειδή κάθε παιδί έχει μέσα του μια μικρή “σπίθα δύναμης”, διαβάσαμε το παραμύθι “Η μουντζούρα που πίστεψε στον εαυτό της”. Μέσα από την ιστορία της, μάθαμε πως ακόμη κι αν νιώθουμε μικροί ή διαφορετικοί, μπορούμε να καταφέρουμε σπουδαία πράγματα- αρκεί να πιστεύουμε στον εαυτό μας!