ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ…

-
Πρόσφατα άρθρα
- ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
- Ιστορία της Ισπανίας και Αραβική Τέχνη
- Ιταλική Αναγέννηση Σύζευξη: Επιστήμης & Τέχνης
- Μαρίνα Τσέκου Αισθητική Εμπειρία και Συμμετρίες
- Αθηνά-Γεωργία Κουμελά (Γ3) M.C. Escher Η Συμμετρία στην Τέχνη
- Τεύκρος Μιχαηλίδης:O μέτοικος και οι ολέθριες συνέπειες της εξουσίας πάνω στη δημιουργικότητα
- Διάλεξη του κ. Αλ. Κατέρη, για τα “Τρία πρώτα λεπτά…” Παρασκευή 21.11.2014
- Διάλεξη κ. Αλ. Καραφωτιά “Δυτική Ευρώπη 1918-1945”. Παρασκευή 14.11.2014
Μηνιαίο Αρχείο
- Οκτώβριος 2016
- Φεβρουάριος 2015
- Ιανουάριος 2015
- Δεκέμβριος 2014
- Νοέμβριος 2014
- Οκτώβριος 2014
- Μάιος 2014
- Απρίλιος 2014
- Μάρτιος 2014
- Φεβρουάριος 2014
- Ιανουάριος 2014
- Δεκέμβριος 2013
- Νοέμβριος 2013
- Οκτώβριος 2013
- Σεπτέμβριος 2013
- Ιούνιος 2013
- Μάιος 2013
- Απρίλιος 2013
- Μάρτιος 2013
- Φεβρουάριος 2013
- Ιανουάριος 2013
- Δεκέμβριος 2012
- Νοέμβριος 2012
- Οκτώβριος 2012
- Σεπτέμβριος 2012
Η ιστοσελίδα του σχολείου
Όμιλος κινηματογράφου
Όμιλος Λογοτεχνίας- Ανταπόκριση από τη Συνάντηση της Λογοτεχνικής Συντροφιάς με τον Παναγιώτη Χοροζίδη στη Βιβλιοθήκη του Σχολείου την Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου 2013 στο Πλαίσιο του Θεματικού Κύκλου «Το Συμβόλαιο Μεταξύ Πομπού και Δέκτη στη Λογοτεχνία» 12/01/2014
- “Σ’ έναν ωκεανό ματιών”. Άρθρο της Μαρίας Μήτσορα στην Εφημερίδα των Συντακτών 25/05/2013
- Εκδήλωση για τα Αποτελέσματα του Ενδοσχολικού Διαγωνισμού Δημιουργικής Γραφής 2012-2013 22/04/2013
Βιολογία και Ιατρική- Μαθήματα βιολογίας Α΄Λυκείου 02/06/2014
- Ματιές στον μικρόκοσμο 02/06/2014
- Τι είναι το πλαγκτόν; 31/03/2014
Σύνδεσμοι
Διάλεξη: Ανδρόνικος Λυκούδης, Διονύσης Σπηλιόπουλος “Διάσημα Πειράματα”
Κατηγορίες: ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ
Γράψτε σχόλιο
Διάλεξη: Βασίλης Σοφρώνης, Πολύκαρπος Σκούρτης
ΓΡΑΦΕΙ: Η ΙΩΑΝΝΑ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ-ΔΟΥΚΟΥΜΕ
Τὴν Παρασκευὴ 8 Φεβρουαρίου 2013 πραγματοποιήθηκε διάλεξη στὴν αἴθουσα μαθηματικῶν τοῦ σχολείου μας ἀπὸ τοὺς μαθητὲς Βασίλη Σοφρώνη καὶ Πολύκαρπο Σκούρτη μὲ τίτλο «Ἀλληλεπίδραση ὕλης-ἀκτινοβολίας», στὸ πλαίσιο τῶν διαλέξεων γιὰ τὰ βραβεῖα Νόμπελ φυσικῆς κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Μεσοπολέμου.
Στὸ πρῶτο μέρος τῆς διάλεξης μᾶς μίλησε ὁ Βασίλης γιὰ τὸν ἐπιστήμονα Johannes Stark ὁ ὁποῖος σπούδασε στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Μονάχου μαθηματικά, φυσική, χημείας καὶ κρυσταλλογραφία. Διετέλεσε ἐπίτιμος διδάκτωρ πολλῶν πανεπιστημίων ἐνῶ πῆρε πολλὰ βραβεῖα ὅπως τὸ βραβεῖο Baumgartner, τὸ μετάλλιο Matteucci καὶ τὸ βραβεῖο Vahlbruch. Ἦταν φανατικὸς ναζιστὴς καθ’ὅλη τὴ διάρκεια τῆς ζωῆς του καὶ ὑπῆρξε μέλος τοῦ ναζιστικοῦ κόμματος. Πίστευε ὅτι ἡ ἐπιστήμη πρέπει νὰ ὑπηρετεῖ πρωτίστως τὸ ἔθνος, ἰδίως στὴν πολεμικὴ βιομηχανία. Διορίστηκε σὲ πολλὲς προνομιοῦχες θέσεις στὴν ἐπιστημονικὴ ἔρευνα καὶ ἐξελέχθη πρόεδρος τοῦ Φυσικοτεχνικοῦ Πανεπιστημίου. Τὸ 1919 βραβεύτηκε μὲ τὸ βραβεῖο Νόμπελ γιὰ τὴν ἀνακάλυψη τοῦ φαινομένου Ντόμπλερ καὶ Στάρκ. Ὁ φυσικός μας κ.Κατέρης Ἀλέξανδρος, διευκρίνησε: «Ὁ Stark παρατηρεῖ μετατόπιση στὸ μῆκος κύματος κατὰ Ντόμπλερ, δὲν ἀνακαλύπτει τὸ φαινόμενο Ντόμπλερ. Ὁ Ντόμπλερ τὸ εἶχε ἀνακαλύψει». Μᾶς εἶπε ἀκόμη ὅτι οἱ καθοδικοὶ σωλῆνες μὲ τοὺς ὁποίους ἔγινε τὸ πείραμα θὰ δώσουν στὸ μέλλον τὴν τηλεόραση. Ἐκείνη τὴν ἐποχὴ συνέβησαν ἐκπληκτικὲς ἀνακαλύψεις.
Ὁ Βασίλης συνέχισε μιλώντας μας γιὰ τὸν Δανὸ, ἐβραϊκῆς καταγωγῆς, Niels Bohr ὁ ὁποῖος εἶχε ἔντονο πάθος γιὰ τὸ ἐπαγγελμαστικὸ ποδόσφαιρο, κάτι τὸ ὁποῖο τοῦ εἶχε γεννήσει ὁ ἀδελφός του. Στὴν οἰκογένεια ὑπῆρχαν 6 παιδιά. Τὰ δύο πέθαναν ἐνῶ τὰ ὑπόλοιπα διέπρεψαν ἐπαγγελματικά. Τὸ 1922 βραβεύτηκε μὲ τὸ βραβεῖο Nobel ἀφοῦ πρότεινε ἕνα μοντέλο γιὰ τὴ δομὴ τοῦ ἀτόμου τοῦ ὑδρογόνου τὸ ὁποῖο εἶχε τέσσερεις παραδοχές. Ἐξήγησε ἐπίσης γιατὶ τὸ φάσμα τοῦ ὑδρογόνου ἦταν μὴ συνεχές. Ὡστόσο, τὸ μοντέλο του δὲ συμβάδιζε μὲ τὴν ἀρχὴ τῆς ἀβεβαιότητας τοῦ Heisenberg καὶ ἔτσι ἄλλοι ἐπιστήμονες ἀντικατέστησαν τὸ μοντέλο αὐτὸ στὸ μέλλον. Τὸ 1940, κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Β’Παγκοσμίου Πολέμου, ἀναγκάστηκε λόγω τῆς καταγωγῆς του νὰ διαφύγει μὲ πλοῖο στὴ Σουηδία καὶ στὴ συνέχεια στὴν Ἀγγλία.
Στὸ δεύτερο μέρος τῆς διάλεξης μᾶς μίλησε ὁ Πολύκαρπος γιὰ τὸν πειραματικὸ φυσικὸ Ernest Lawerence καὶ τὸν τεράστιο-ὅπως εἶπε ὁ φυσικός μας κ.Κατέρης Ἀλέξανδρος- Ἰταλὸ ἐπιστήμονα Enrico Fermi. Εἶναι σημαντικὸ νὰ τονιστεῖ τὸ ὅτι ἦταν Ἰταλὸς καθὼς ἡ πλειονότητα τῶν ἐπιστημόνων προερχόταν ἀπὸ βορειότερες χῶρες ὅπως τὴν Γερμανία.
Ὁ Lawrence κατασκεύασε τὸ 1931 τὸν πρῶτο κυκλικὸ ἐπιταχυντὴ σωματιδίων, τὸν πρόδρομο τοῦ LHC, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖτο ἀπὸ δύο μαγνῆτες στὴ μέση τῶν ὁποίων ὑπῆρχαν μεταλλικὰ τμήματα D ποὺ ὀνομάζονταν ἔτσι λόγω τοῦ σχήματός τους ποὺ θυμίζει τὸ λατινικὸ αὐτὸ γράμμα. Τὸ 1939 βραβεύτηκε μὲ τὸ βραβεῖο Nobel ἐνῶ τὸ 1957 μὲ τὸ βραβεῖο Fermi. Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Β’ Παγκοσμίου Πολέμου συνέβαλε στὴν ἔρευνα γιὰ τὴν κατασκευὴ ἑνὸς πυρηνικοῦ ὅπλου. Συμμετεῖχε στὸ σχέδιο Manhattan καὶ μύησε τὸν Oppenheimer στὶς ἰδέες του.
Στὴ συνέχεια ὁ Πολύκαρπος μᾶς μίλησε γιὰ τὸν Enrico Fermi ποὺ γεννήθηκε στὶς 28 Σεπτεμβρίου τοῦ 1901 καὶ ἀπεβίωσε στὶς 28 Νοεμβρίου τοῦ 1954. Σπούδασε στὸ ἱστορικὸ Πανεπιστήμιο τῆς Pisa καὶ τὸ 1923 κέρδισε ὑποτροφία. Τὸ ἔργο του ἦταν μεγάλο καθὼς ἀνακάλυψε τὸ φερμιόνιο, διατύπωσε τὴ θεωρία τῆς ῥαδιενέργειας β, κατασκεύασε τὸ 1942 τὸν πρῶτο πυρηνικὸ ἀντιδραστῆρα, συμμετεῖχε στὴν κατασκευὴ τῆς ἀτομικῆς βόμβας, ἀπάντησε στὰ ἐρωτήματα τοῦ πῶς μποροῦμε νὰ διασπάσουμε ἕναν πυρῆνα καὶ ποιοὶ πυρῆνες μποροῦν νὰ διασπαστοῦν εὐκολότερα. Εἶχε τόσο θετικὴ ὅσο καὶ θεωρητικὴ κλίση καὶ ὑπῆρξε ἕνας τρομερὸς μαθηματικός.
Κατηγορίες: ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ, ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Ετικέτες: Enrico Fermi, Ernest Lawrence, Johannes Stark, Niels Bohr, Nobel, Μαθηματικά και Λογοτεχνία
Γράψτε σχόλιο
Διάλεξη του Τεύκρου Μιχαηλίδη : η έννοια του ωραίου στα μαθηματικά και την τέχνη
Αναδημοσίευση από: ΘΑΛΗΣ+ΦΙΛΟΙ
Η ομάδα ΘΑΛΗΣ + ΦΙΛΟΙ διοργανώνει μια σειρά διαλέξεων στο φιλόξενο σαλόνι της ιστορικής οικίας Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού στην Αθήνα (Αμαλίας 4, 5ος όροφος).
Μαθηματικοί, φυσικοί, ιστορικοί τέχνης, εικαστικοί και συγγραφείς προσεγγίζουν, με απρόβλεπτο τρόπο, τους δεσμούς και τις ποικίλες σχέσεις που συνδέουν τα μαθηματικά και, γενικότερα, την επιστήμη με την τέχνη και την αφήγηση.
Οι διαλέξεις που ξεκίνησαν τον Νοέμβριο γίνονται κάθε μήνα. Μετά την πρώτη, τη δεύτερη και την τρίτη διάλεξη της ομάδας με ομιλητές, την εικαστικό Κατερίνα Ζαχαροπούλου, την επιμελήτρια του ΕΜΣΤ Μαρίνα Τσέκου και τον φυσικό και διευθυντή των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης Στέφανου Τραχανά, ακολουθεί η διάλεξη του συγγραφέα και μαθηματικού Τεύκρου Μιχαηλίδη.
Ανάμεσα σε αυτούς που θα μιλήσουν τους επόμενους μήνες είναι : η συγγραφέας Σώτη Τριανταφύλλου, οι μαθηματικοί Σταυρούλα Παπανικολάου, Ηλίας Ανδριανός, Άλκηστη Πατρινέλη και Σωτήρης Συριόπουλος.
Η τέταρτη διάλεξη με ομιλητή τον συγγραφέα και μαθηματικό Τεύκρο Μιχαηλίδη,
θα γίνει το Σάββατο 16 Φεβρουαρίου στις 12.30 το μεσημέρι.
Ο χαρακτηρισμός ενός αγάλματος, ενός πίνακα ζωγραφικής, ενός θεατρικού έργου, μιας σονάτας ως «ωραίων» σπάνια ξενίζει. Μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις, αντιρρήσεις, αντιπαραθέσεις αλλά δεν εκπλήσσει : το αναμενόμενο για ένα έργο τέχνης είναι να χαρακτηρίζεται ως «ωραίο» ή «μη ωραίο».
Δεν ισχύει το ίδιο για ένα επιστημονικό δεδομένο, μια εξίσωση, ένα θεώρημα, μια απόδειξη. Οι μαθηματικές προτάσεις χαρακτηρίζονται και μάλιστα κατά τρόπο οικουμενικό και μονοσήμαντο – ως αληθείς ή ψευδείς. Ενίοτε τυχαίνει να αξιολογηθούν ως σημαντικές ή επουσιώδεις, πρωτότυπες ή τετριμμένες. Ωραίες όμως;
Ωστόσο αρκετοί φυσικομαθηματικοί και μάλιστα εκ των κορυφαίων έχουν χρησιμοποιήσει αυτόν ακριβώς το χαρακτηρισμό για τα προϊόντα της επιστήμης τους. Είναι η περίπτωση, μεταξύ άλλων, του Erdos, του Herman Weyl, του Dirac, των Yang Mills. Αυτή τη σχέση ανάμεσα στην ομορφιά και την ορθότητα προσπάθησαν να περιγράψουν οι δώδεκα συγγραφείς του τόμου Οι μεγάλες εξισώσεις του εικοστού αιώνα – όχι μόνο σωστές αλλά και ωραίες.
Στην παρουσίασή μας θα επιχειρήσουμε να παραθέσουμε μερικές από τις τρέχουσες αντιλήψεις περί «μαθηματικής ωραιότητος» και να τις αντιπαραβάλουμε με αντίστοιχες θέσεις περί ωραιότητος στην τέχνη με στόχο να διερευνήσουμε αν πρόκειται για απλή, ατυχή χρήση της ίδιας λέξης για δυο ξένες μεταξύ τους έννοιες ή αν πράγματι υπάρχει εννοιολογική συνάφεια ανάμεσα στο ωραίο στην τέχνη και το ωραίο στα μαθηματικά.
Τεύκρος Μιχαηλίδης
Η ομάδα ΘΑΛΗΣ + ΦΙΛΟΙ
Είναι μια μεγάλη παρέα εθελοντών, που εμπνέει και στηρίζει τη δημιουργία λεσχών ανάγνωσης, καθώς και άλλων δραστηριοτήτων που προάγουν το στοχασμό, τη γνώση και το διάλογο.
Η γόνιμη πορεία της ομάδας αναγνωρίζεται και στις εκδηλώσεις που διοργανώνει, όπως ήταν τα περίφημα συνέδρια με διεθνή απήχηση τα οποία διερευνούσαν τη σχέση των μαθηματικών με την αφήγηση (Μύκονος 2005, Δελφοί 2007), αλλά και η έντονη δραστηριότητά της, με διαλέξεις, σεμινάρια, συναντήσεις, εργαστήρια και μαθηματικά πανηγύρια.
Ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού
Ένα σπίτι, μια ιστορία
Ο Άγγελος και η Λητώ Κατακουζηνού ξεκίνησαν μια παραμυθένια κοινή ζωή στη δεκαετία του 1930 και για σχεδόν πενήντα χρόνια υπήρξαν δραστήρια μέλη της αθηναϊκής κοινωνίας. Ο νευρολόγος-ψυχίατρος και η συγγραφέας σύζυγός του βίωναν έναν κόσμο καλλιέργειας και δημιουργίας, όπου οι τέχνες και τα γράμματα κατείχαν σημαντική θέση.
Το διαμέρισμά τους στη λεωφόρο Αμαλίας ήταν ένα από τα σημαντικότερα φιλολογικά σαλόνια της γενιάς του ’30. Ποιητές, συγγραφείς, καλλιτέχνες και επιστήμονες που σημάδεψαν τη σύγχρονη Ελλάδα αλλά και πολλοί επιφανείς Ευρωπαίοι και Αμερικανοί ήταν φίλοι τους και τους επισκέπτονταν συχνά για να απολαύσουν την ατμόσφαιρα, τη θέα και την παρέα. Στο στήσιμο του σπιτικού τους προσπάθησαν να ενσωματώσουν όλα όσα αγαπούσαν, όλα όσα αποτελούσαν πηγές έμπνευσης στην καθημερινότητά τους.
Κυρίαρχα ανάμεσά τους ήταν τα έργα τέχνης, σχεδόν όλα δώρα από φίλους όπως ο Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, ο Γεώργιος Γουναρόπουλος, ο Σπύρος Βασιλείου, η Θάλεια Φλωρά-Καραβία, ο Γιάννης Τσαρούχης, ο Marc Chagall και δεκάδες άλλοι. Γλυπτά, βιβλία αλλά και ταπεινά αναμνηστικά, μαρτυρίες πολυκύμαντης ζωής, ολοκλήρωναν το γεμάτο ζεστασιά καταφύγιό τους.
H ομάδα ΘΑΛΗΣ + ΦΙΛΟΙ
Τόπος διάλεξης : Ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού, Αμαλίας 4, 5ος όροφος, Αθήνα.
Ώρα έναρξης : 12.30
Είσοδος ελεύθερη
Κατηγορίες: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ
Γράψτε σχόλιο
Διάλεξη: Σοφρώνης Βασίλης, Σκούρτης Πολύκαρπος “Άτομα, Ακτινοβολία που προέρχεται από αυτά”
Κατηγορίες: ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ
Γράψτε σχόλιο
Αστροφυσική και όχι μόνο
Αναδημοσίευση από: protagon.gr
2ο Πρότυπο Πειραματικό Γενικό Λύκειο Αθήνας
Αστροφυσική και όχι μόνο
Ο Όμιλος «Μαθηματικά και Λογοτεχνία» είναι η φυσιολογική συνέχεια του αντίστοιχου Πολιτιστικού Προγράμματος στο πλαίσιο του νέου νόμου λειτουργίας για τα Πρότυπα Πειραματικά σχολεία.
Το πολιτιστικό πρόγραμμα « Μαθηματικά και Λογοτεχνία» ξεκίνησε να λειτουργεί το σχολικό έτος 2005-2006 και διανύει ήδη τον 8ο χρόνο.
Στους στόχους του ήταν και είναι:
1.Να φέρει τους μαθητές και των τριών τάξεων του Λυκείου πιο κοντά στην Ιστορία και τη Φιλοσοφία των Μαθηματικών, της Φυσικής και γενικότερα των θετικών επιστημών.
2. Να τους βοηθήσει να κατανοήσουν την εξέλιξή τους και την ουσιαστική σχέση τους με τις διάφορες μορφές της τέχνης, όπως τη λογοτεχνία, το θέατρο, τη ζωγραφική κ.ά.
Παράλληλα, η επαφή των μαθητών με τα Μαθηματικά και τις Θετικές επιστήμες με εντελώς διαφορετικό τρόπο, ο οποίος δεν έχει άμεση σχέση με το πώς διδάσκονται τα μαθήματα στο σχολείο, βοηθά στη βελτίωση των σχέσεων των μαθητών με την επιστήμη και ειδικότερα των θετικών επιστημών.
Η επίτευξη των παραπάνω στόχων επιτυγχάνεται μέσω της ανάγνωσης ενός βιβλίου από τον χώρο της Μαθηματικής Λογοτεχνίας και της εκλαΐκευσης της επιστήμης.
Στο πλαίσιο αυτό, την Παρασκευή 01 Φεβρουαρίου στις 14:15 θα πραγματοποιηθεί διάλεξη με αντικείμενο: Μεσοπόλεμος, Βραβεία Νόμπελ Φυσικής.
Η μαθήτρια Χαραλαμποπουλου Ελένη της Γ’ Λυκείου θα μιλήσει:
για τη ζωή και το έργο του Σερ Τσαντρασεκάρα Βενκάτα Ραμάν (1888-1970).
Ηταν ο πρωτός Ινδός Φυσικός, στον όποιο απονεμήθηκε το 1930 το βραβείο Νόμπελ Φυσικής για τις εργασίες του σχετικά με τη σκέδαση του φωτός. Σημαντική συμβολή στη μελέτη των κυματικών ιδιοτήτων του φωτός.(φαινόμενο Ραμάν-φασματοσκοπία Ραμάν)
Ο μαθητής Γιαννης Βαβαρίγγος της Α’ Λυκείου θα μιλήσει: για τον Άγγλο Φυσικό Όουεν Γουίλανς Ρίτσαρντσον(1879-1959) στον όποιο απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1928 για την εργασία του στο θερμιονικό φαινόμενο (Ηλεκτρομαγνητισμός) και την ανακάλυψη του νόμου που έχει το όνομά του. Επίσης, θα μιλήσει για τον Αμερικανό-Αυστριακό φυσικό Βίκτορ Φραντς Ες (1883-1964) στον όποιο απονεμήθηκε το Νόμπελ φυσικής το 1936 για την ανακάλυψη της κοσμικής ακτινοβολίας.
Η είσοδος είναι ελεύθερη για όσους θέλουν να παρακολουθήσουν την εκδήλωση.
2ο Πρότυπο Πειραματικό Γενικό Λύκειο Αθήνας
Παναγή Κυριακού 12, Αμπελόκηποι
Κατηγορίες: ΑΡΘΡΑ
Ετικέτες: 2ο Πρότυπο Πειραματικό Γενικό Λύκειο Αθηνών, Αστροφυσική, Μαθηματικά και Λογοτεχνία
Γράψτε σχόλιο
Διάλεξη του Απόστολου Δοξιάδη με αφορμή την ταινία «Lincoln» του Στίβεν Σπίλμπεργκ
Αναδημοσίευση από: ΘΑΛΗΣ + ΦΙΛΟΙ
Η ομάδα ΘΑΛΗΣ + ΦΙΛΟI σας προσκαλεί στη διάλεξη του Απόστολου Δοξιάδη τηνΠαρασκευή 1 Φεβρουαρίου στις 19.00 στο Αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη, κτήριο της οδού Πειραιώς
«Ο Ευκλείδης στο Gettysburg : μια διάλεξη για όσους αναρωτιούνται για τη σχέση της πολιτικής με τη λογική»
Είναι γνωστό ότι η ρητορική δεινότητα του Αβραάμ Λίνκολν αποτέλεσε το κυριότερο εργαλείο στην πολιτική του σταδιοδρομία. Κι όμως, ο άνθρωπος αυτός, που πέρασε συνολικά ένα μόνο χρόνο της ζωής του στα θρανία, έλεγε ότι διδάχθηκε την έννοια της λογικής και της απόδειξης ως αυτοδίδακτος μαθητής του Ευκλείδη—δήλωνε μάλιστα περήφανος ότι μπορούσε να αποδείξει από μνήμης οποιοδήποτε θεώρημα των έξι πρώτων Βιβλίων των «Στοιχείων».
O Απόστολος Δοξιάδης, με αφορμή την προβολή της ταινίας «Lincoln» του Στίβεν Σπίλμπεργκ στους κινηματογράφους, θα κάνει μια ανάγνωση της ρητορικής του μεγάλου αμερικανού προέδρου με ιδιαίτερη έμφαση στην αγάπη του Λίνκολν για τονΕυκλείδη, και θα δείξει πως ειδικά στην πιο διάσημη ομιλία του, το περίφημοGettysburg Address, ο Λίνκολν αποκαλύπτει μια βαθιά, διαισθητική κατανόηση της ευκλείδειας μεθόδου, που οι μελετητές μόλις τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει να καταλαβαίνουν.
Η ομάδα ΘΑΛΗΣ + ΦΙΛΟΙ
Τόπος διάλεξης : Αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη, κτήριο της οδού Πειραιώς
Πειραιώς 138 & Ανδρονίκου, Αθήνα
Ώρα έναρξης : 19.00
Είσοδος ελεύθερη
Κατηγορίες: ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ
Γράψτε σχόλιο
Διάλεξη: Χαραλαμποπούλου Ελένη, Βαρβαρίγγος Γιάννης “Μεσοπόλεμος Βραβεία Νόμπελ Φυσικής”
Κατηγορίες: ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ
Γράψτε σχόλιο
Διάλεξη: Στέφανος Τραχανᾶς «Πόσο «παγκόσμια» εἶναι ἡ γήινη ζωή; Δέκα ἐρωτήσεις και… καμμία ἀπάντηση»
ΓΡΑΦΕΙ: Η ΙΩΑΝΝΑ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ-ΔΟΥΚΟΥΜΕ
Τὴν Παρασκευὴ 25 Ἰανουαρίου εἴχαμε τὴν τιμὴ νὰ ὑποδεχτοῦμε γιὰ δεύτερη συνεχόμενη χρονιὰ στὸν χῶρο τοῦ σχολείου μας τὸν Ἐπίτιμο διδάκτoρα τοῦ τμήματος φυσικῆς τοῦ Πανεπιστημίου Κρήτης καὶ Διευθυντὴ τῶν Πανεπιστημιακῶν Ἐκδόσεων Κρήτης κύριο Στέφανο Τραχανᾶ. Τὸν κύριο Τραχανᾶ προλόγισε ὁ μαθηματικός μας καὶ ὑπεύθυνος τοῦ ὁμίλου κύριος Ἡλίας Ἀνδριανὸς ὁ ὁποῖος ἔδειξε τὸν ἔντονο θαυμασμὸ πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ καλεσμένου μας ὁ ὁποῖος ὅπως μᾶς εἶπε διδάσκει ἀμισθὶ ἀπὸ τὸ 1981 καὶ πρόσφατα βραβεύτηκε ἀπὸ τὸν Πρόεδρο τῆς Ελληνικῆς Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια μὲ τὸ βραβεῖο τῆς Ἐξαίρετης Πανεπιστημιακῆς Διδασκαλίας. Ὁ κύριος Ἀνδριανὸς ἔκλεισε τὸν πρόλογο αὐτὸ ἀναφέροντας κάποιες φράσεις ποὺ ἔχει πεῖ ὁ κύριος Τραχανᾶς σὲ συνεντεύξεις του ὅπως: «Ἐγὼ μία δημοκρατία ἀναγνωρίζω ,τὴ δημοκρατία τῆς προσωπικῆς εὐθύνης», «Μεγάλωσα μὲ τὴν περιέργεια τὴν ἦταν πίσω ἀπὸ τὸ βουνό» καὶ «Τὸ ἀνοιχτὸ μυαλὸ εἶναι τὸ σημαντικότερο ποὺ μπορεῖ νὰ προσφέρει τὸ ἐκπαιδευτικὸ σύστημα». Ἀκολούθησε μία συναρπαστικὴ διάλεξη μὲ τὸν κύριο Τραχανᾶ νὰ μᾶς ἐκπλήσσει γιὰ μία ἀκόμη φορὰ μὲ τὸ ἀστείρευτο χιοῦμορ του.
Ὁ κ.Τραχανᾶς μᾶς μίλησε γιὰ τὸ ἐνδιαφέρον του γιὰ τὴν βιολογία ποὺ ἔγινε πιὸ ἔντονο στὰ φοιτητικά του χρόνια. Χάρη στὰ λεγόμενα «ἐπιστημονικὰ καφενεῖα» διεύρυνε τοὺς ὁρίζοντές του καὶ ἐπωφελήθηκε ἀπὸ τὸ περιβάλλον στὸ Harvardὅπου ἔκανε τὸ μεταπτυχιακό του. Ἀνέφερε μάλιστα ἕνα ἀστεῖο περιστατικὸ ποὺ τοῦ συνέβη ἐκεῖνα τὰ χρόνια. Ὅπως ὁ ἴδιος εἶπε «Ἔπεσα θύμα ἀπὸ ἕνα ῥομποτάκι ποὺ ἔστειλαν στὸν Ἄρη γιὰ νὰ ἀναζητήσει ἴχνη ζωῆς». Ὁ ἴδιος δὲν εἶχε τηλεόραση σπίτι του καὶ οἱ φίλοι του τοῦ ἔκαναν πλάκα ὅτι βρέθηκε ζωὴ στὸν Ἄρη. Ἔτσι ἄρχισε μία ὁλονύχτια συζήτηση μὲ τὸ κατὰ πόσο μπορεῖ νὰ διαφέρει ἡ χημεία τῆς ζωῆς ἐκεῖ. Ἔπρεπε νὰ φτάσει ὀκτὼ τὸ πρωὶ γιὰ νὰ τοῦ ἀνακοινώσουν ὅτι στὴν πραγματικότητα τὸ ῥομπὸτ δὲν βρῆκε τίποτα.
Ἐξέφρασε τὴν ἄποψη ὅτι ἐκεῖ ποὺ ἡ μία ἐπιστήμη συνορεύει μὲ τὴν ἄλλη γίνονται τὰ καταπληκτικότερα πράγματα καὶ μᾶς εἶπε τὴ γνώμη του γιὰ τὸ ἐκπαιδευτικό μας σύστημα τοῦ ὁποίου τὸ μεγαλύτερο λάθος πιστεύει πὼς εἶναι τὸ ὅτι ἡ ἐκπαίδευση ποὺ λαμβάνουμε εἶναι ἀπαντήσεις σὲ ἀνερώτητα ἐρωτήματα. Ἂν δὲ γεννηθοῦν, ὅπως εἶπε, ἀπὸ μόνες τους οἱ ἐρωτήσεις στὰ παιδιὰ δὲν πρόκειται νὰ ἐντυπωθεῖ καμμία ἀπάντηση.
Τὴν διάλεξη μὲ θέμα «Πόσο «παγκόσμια» εἶναι ἡ γήινη ζωή; Δέκα ἐρωτήσεις και… καμμία ἀπάντηση» ἀφιέρωσε στὸν φίλο του καὶ κορυφαῖο Ἕλληνα ἐπιστήμονα ὁ ὁποῖος ἔχει ἀποβιώσει, ἐνῶ ὑπῆρξε γιὰ πολλὰ χρόνια διευθυντὴς τοῦ Ἰνστιτοῦτο Μοριακῆς Βιολογίας καὶ Βιοτεχνολογίας τοῦ ἱδρύματος Τεχνολογίας καὶ Ἔρευνας ,Γιῶργο Θηραῖο.
Τὸ πρῶτο ἀπὸ τὰ δέκα βασικὰ ἐρωτήματα ποὺ τέθηκαν ἦταν «Ὑπάρχουν κὶ ἄλλο νόμοι ποὺ διέπουν τὸ φαινόμενο τῆς ζωῆς πέραν τῶν φυσικῶν νόμων;». Ἀκολούθησε γρήγορα τὸ δεύτερο «Εἶναι ἡ ἴδια ἡ ζωὴ ἕνα σπάνιο (καὶ ἴσως) μοναδικὸ φαινόμενο στὸ σύμπαν;». Στὸ πλαίσιο αὐτῆς τῆς ἐρώτησης ἀναρωτηθήκαμεἂν τὰ πλανητικὰ συστήματα εἶναι ἕνα παγκόσμιο γεγονὸς καθὼς πρέπει νὰ ὑπάρχουν κατάλληλα πλανητικὰ συστήματα ὥστε νὰ ὑπάρχει ζωή. Τὸ τρίτο ἐρώτημα ἦταν «Εἶναι ἀναπόφευκτη ἡ ἐμφάνιση νοήμονος ζωῆς στὸ σύμπαν; Καὶ ἂν ναι, «ποῦν’τους;». Ὁ βιολόγος Fermiεἶχε θέσει τὸ ἑξῆς ἐρώτημα: Εἶναι ἀναπόφευκτο τὸ νὰ ἐξελιχθεῖ ἡ ζωὴ ἀπὸ τὸ μικρόβιο στὸ ἀνθρώπινο εἶδος; Ὁ κύριος Τραχανᾶς ῥώτησε ἂν ὑπῆρχε βιολόγος στὴν αἴθουσα καὶ χάρηκε ποὺ δὲν ὑπῆρχε γιατὶ θὰ ῥωτοῦσε «Τὶ σημαίνει νοήμονος ζωή;». Μᾶς εἶπε ὅτι οἱ κατσαρίδες εἶναι πιὸ νοήμονες ἀπὸ ἐμᾶς καθὼς ἐπιζοῦν μετὰ ἀπὸ πυρηνικὴ καταστροφὴ ἀλλὰ ὅτι παρ’ὅλα αὐτὰ μιλάει μὲ πολιτιστικὴ μεροληψία. Ὡς τὸ 2025-2030 θὰ ὑπάρχει σύγκλιση ἀνάμεσα στὰ ῥομποτάκια καὶ σὲ ἐμᾶς. Ἐκεῖνα ὅμως δὲ θὰ ἔχουν συναισθηματικὴ νοημοσύνη. Δὲ θὰ χαίρονται, δὲ θὰ λυποῦνται, δὲ θὰ γράφουν μουσικὴ καὶ τραγούδια. Μᾶς καθησύχασε λέγοντας ὅτι οἱ κατσαρίδες δὲν πρόκειται νὰ ἀνακαλύψουν τὴν κβαντομηχανικὴ ἂν καὶ κανεὶς δὲν ξέρει… Ἡ ἐξελικτικὴ διαδικασία θὰ ὁδηγεῖ πάντα σὲ ἕνα ἀνθρωπάκι μολυσμένο ἢ προικισμένο; Εἶναι ἀναπόφευκτη ἡ ἀνάκλαση τῆς νομοκρατούμενης φύσης στὴν νομοκρατούμενη κοινωνία. Πράγματι μεγάλες εἶναι οἱ καταβολὲς τοὺ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ στὸν κόσμο ἀλλὰ νὰ μὴν χαζοπερηφανευόμαστε χωρὶς νὰ ξέρουμε(θα μπορουσες να γραψεις ότι προβαλουμε λαθος στοιχεια του ελληνικου πολιτισμού). Μετὰ ἀπὸ χίλια χρόνια στὴ γῆ θὰ ὑπάρχει ἀπίστευτη ἐξέλιξη. Κανένα ἄλλο ἔμβιο ὂν ὡς τώρα δὲν κατάφερε νὰ συνδυάσει τὴν ἐπιστήμη μὲ τὴ σοφία.
Συνέχισε παρουσιάζοντάς μας τὸ τέταρτο ἐρώτημα: «Πόσο παγκόσμιος εἶναι ὁ ἄνθρακας ὡς τὸ χημικὸ στοιχεῖο τῆς ζωῆς;». Ὅπως μᾶς εἶπε ὁ ἄνθρακας εἶναι κάτι τὸ ἀπίστευτο. Ἄλλοτε σχηματίζει τετραπλούς, ἄλλοτε διπλοὺς δεσμούς. Ἀλλάζει ἀκόμη τὴν κατευθυντικότητά τους καὶ ἡ πλαστικότητά του εἶναι καταπληκτική. Τὸν κάνει αὐτὸ μοναδικό; Τὶ εἶναι αὐτὸ ποὺ προσδιορίζει τὴν χημική μας ταυτότητα; Ὁ ἄνθρακας ἔχει ἐκπληκτικὲς δυνατότητες νὰ φτιάχνει ἑνώσεις κλειστές, αὐτάρκεις, χωρὶς κανένα ἄλλο στοιχεῖο, καὶ ὁ ὁποῖος θὰ ἀποτελέσει τὴ βάση ὅλης τῆς νανοτεχνολογίας καὶ θὰ κυριαρχήσει στὰ μελλοντικὰ ῥομποτάκια. Ὁ ἄνθρακας ἔχει ἕνα πλεονέκτημα ἔναντι τοῦ ὁμόλογου χημικοῦ στοιχείου τοῦ πυριτίου καὶ γιὰ αὐτὸ εἴμαστε άνθρακοειδῆ. Λόγω τοῦ μειονεκτήματος ποὺ ἔχει τὸ πυρίτιο ὡς χημικὸ στοιχεῖο ἔναντι τοῦ ἄνθρακα παρ’ὅτι εἶναι χημικὰ ὁμόλογα, πλεονεκτεῖ ὁ σημειαγωγός. Ὁπότε κέρδισε ὁ ἄνθρακας τὴ μάχη ποιὸς θὰ εἶναι τὸ στοιχεῖο τῆς ζωῆς. Τὰ ῥομποτάκια φτιάχνονται ἀπὸ πυρίτιο καὶ λέγεται πὼς ἕνα ῥομποτάκι στὴν Καλιφόρνια ἀκολουθώντας τὸ φῶς τὸ ἔσκασε τὸ βράδυ ἀπὸ τὸ Ἰνστιτοῦτο καὶ χάθηκε. Ἔκτοτε λένε ἔχει δημιουργηθεῖ ἡ πρώτη παράνομη ὀργάνωση ἀπὸ ῥομποτάκια καὶ ἡ ἐπανάσταση τοῦ πυριτίου ἔχει ξεκινήσει. Ἀλλὰ θὰ κερδίσουμε πάλι χάρη στὰ ὑλικὰ ποὺ φτιάχνουμε τώρα, θὰ καταρακώσουμε τὸ πυρίτιο. Ἀλλὰ ἂν ἠττηθοῦμε, θὰ ἠττηθοῦμε πάλι ἀπὸ ἀνθρακοειδή.
Τὸ πέμπτο ἐρώτημα ἦταν τὸ ἑξῆς: «Πόσο παγκόσμιο εἶναι τὸ νερὸ ὡς ὑγρὸ μέσο τῆς ζωῆς;». Σὲ ποσοστὸ 90% εἴμαστεἀπὸ νερὸ, οἱ ἀντιδράσεις γίνονται πολὺ καλύτερα σὲ ἕνα ὑγρὸ διάλυμα καὶ τὸ νερὸ ἔχει καταπληκτικὲς ἰδιότητες. Εἶναι καλὸς διαλύτης, ἔχει μεγάλη θερμοχωρητικότητα καὶ κρατάει σταθερὴ τὴ θερμοκρασία τοῦ ὀργανισμοῦ. Ὅλα αὐτὰ τὸ κάνουν ἕνα καταπληκτικὸ στοιχεῖο ὡς ὑγρὸ μέσο τῆς ζωῆς. Γιατὶ νὰ μὴν κάνει ὅμως τὴν ἴδια δουλειὰ ἡ ἀμμωνία ποὺ εἶναι ἕνα παρόμοιο μικρὸ μόριο καὶ ἐπίσης στοὺς -70 βαθμοὺς Κελσίου εἶναι κὶ αὐτὴ ὑγρό; Γίνονται σενάρια σήμερα μὲ τὸ ἂν ὑπάρχουν ἄλλοι ὀργανισμοὶ ποὺ τὸ ὑγρὸ μέσο τῆς ζωῆς τους δὲν εἶναι τὸ νερὸ ἀλλὰ ἡ ἀμμωνία.
Συνεχίσαμε στὸ ἑπόμενο ἐρώτημα: «Πόσο «παγκόσμιο» εἶναι τὸ δικό μας παράθυρο τοῦ ὁρατοῦ φωτός; Θὰ βλέπουν στὰ ἴδια μήκη κύματος καὶ οἱ «ἄλλοι»;«Αὐτὴ εἶναι μία ἐρώτηση ποὺ πραγματικὰ θὰ σᾶς θέσει ἕνας σκηνοθέτης μιᾶς ταινίας ἐπιστημονικῆς φαντασίας», εἶπε. « Ἔρχονται οἱ ἄλλοι, οἱ ἐξωγήινοι, ἐμεῖς βλέπουμε, ξέρετε ὅλοι, ἀπὸ 4000 ἄνγκστρομ μέχρι 7400 περίπου. Ἔχετε σκεφτεῖ ποτὲ γιατὶ ὅλοι οἱ ζωντανοὶ ὀργανισμοὶ ποὺ ἔχουν ὄραση βλέπουν στὴν ἴδια περιοχὴ μὲ ἐμᾶς; Περίεργα πράγματα… Ἂν μᾶς ἐπισκεφτοῦν τὰ ἀνθρωπάκια, θὰ βλέπουν τὰ ἀνθρωπάκια αὐτὰ στὴν ἴδια περιοχὴ ἢ αὐτοὶ θὰ βλέπουνε στὸ σκοτάδι καὶ κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ἡμέρας, ὅταν ὑπάρχει φῶς, δὲ θὰ βλέπουν;»
Τέθηκε τὸ ἔβδομο ἐρώτημα, ὁ κύριος Τραχανᾶς συνέχισε, «Ἕνα ἐρώτημα γιὰ τοὺς φιλοσόφους: «Πόσο παγκόσμια εἶναι ἡ γήινη ἐπιστήμη; Θὰ ἀνακαλύψουν τοὺς ἴδιους φυσικοὺς νόμους καὶ οἱ «ἄλλοι» ἐκεῖ ἔξω; Δηλαδὴ ὁ Νόμος τοῦ Νεύτωνα, τὶ λέτε; Ἂν ἔρθουν τὰ ἀνθρωπάκια θὰ ξέρουν τὸν Νόμο τοῦ Νεύτωνα; Μπορεῖ νὰ τὸν ἔχουν γράψει μὲ τὰ δικά τους σύμβολα καὶ κάποια στιγμὴ θὰ βροῦμε τὶ ἐννοοῦν αὐτοί, τὶ ἐννοοῦμε ἐμεῖς, πῶς συμβολίζουν τὴ μάζα, θὰ βρεθεῖ λύση. Θὰ εἶναι μία Βαβὲλ γιὰ κάποιο χρονικὸ διάστημα ἀλλὰ στὸ τέλος, τὶ λέτε; Γιατὶ ὑπάρχουν φιλόσοφοι, οἱ φιλόσοφοι τῆς ἐπιστήμης, καὶ ἐκφράζω τὴν ἀπόλυτη προκατάληψή μου γιὰ τὴν φισοσοφία τῆς ἐπιστήμης, ποὺ ἡ ἐπιστήμη, λέει, ὅτι τὸ ὅτι οἱ νόμοι τῆς φύσης εἶναι ἀντικειμενικοὶ καὶ τοὺς ἀνακαλύπτουμε εἶναι φαντασίωσή μας διότι ἐσὺ παρατηρεῖς τοὺς νόμους αὐτοὺς μὲ κάποια ὄργανα. Ἀλλὰ τὰ ὄργανα αὐτὰ τὰ ἑρμηνεύεις τὰ ἀποτελέσματα αὐτὰ μὲ βάση τὴ θεωρία ποὺ ἔχεις στὸ μυαλό σου ἄρα εἶναι ἕνα «αὐτοσυνεχὲς παραλήρημα». Νὰ μιὰ καλὴ ἐρώτηση: «Πῶς θὰ ὁρίζατε μὲ ἕναν τρόπο ποὺ εἶναι παγκόσμιος μία μονάδα μήκους;»»
Ἀκολούθησε τὸ ὄγδοο ἐρώτημα: «Πόσο «γήινη» εἶναι ἡ γήινη ζωή; Πῶς δημιουργήθηκαν τὰ πλανητικὰ συστήματα καὶ οἱ ἄλλες δομὲς στὸ σύμπαν ὅταν ὅλα ξεκίνησαν ἀπὸ τὴν ἀπόλυτη ὁμοιομορφία τοῦ ἀρχέγονου «χυλοῦ»;». Μᾶς ῥώτησε πῶς πιστεύουμε ὅτι δημιουργήθηκε ὁ κόσμος. Κάποιος ἀπάντησε ἀπὸ τὴ θάλασσα, ἄλλος ἀπὸ τὸ bigbang κὶ ἄλλοι προτίμησαν νὰ σιωπήσουν.. Εἶναι δραματικὲς οἱ ἀλλαγὲς ποὺ γίνονται στὴν ἐπιστήμη. Κυριολεκτικά, ἡ κοσμολογία εἶναι ἡ ἀπαρχὴ μιᾶς ἐπιστημονικῆς ἐπανάστασης σ’αὐτὰ ποὺ γίνονται σήμερα. Μᾶς εἶπε ὅτι θὰ ζήσουμε μεγάλες μέρες, μεγάλης φυσικῆς, τόσο μεγάλες ὅσο ἡ ἀνακάλυψη τῆς κβαντομηχανικῆς καὶ τῆς σχετικότητας. Κάποιοι ἄνθρωποι ἔχουνε τὴν τύχη νὰ ζήσουν σὲ συναρπαστικὲς ἐποχὲς γιὰ μία ἐπιστήμη. Ἡ ζωὴ εἶναι ἕνα συμπαντικὸ φαινόμενο. Ἔπρεπε νὰ συνεργαστεῖ ὁλόκληρο τὸ σύμπαν. Ὁ φυσικὸς πάει πιὸ πίσω ἀπὸ τὸν βιολόγο καθὼς ἡ ζωὴ δὲν ὑπῆρχε πάντα στὸ σύμπαν. Οἱ φυσικοὶ μελετοῦν τὶς συμπαντικὲς προϋποθέσεις τῆς ζωῆς. Τὸ τόνισε αὐτὸ διότι ὅπως εἶπε δίνει μία συγκλονιστηκὴ διάσταση στὸ φαινόμενο. Ἡ φυσικὴ ἔδωσε τόση ἱερότητα στὴν ἀνθρώπινη, τὴ νοήμονα ζωὴ ὅση δὲν ἔδωσε καμμία θρησκεία. Ὅλο τὸ σύμπαν χρειάστηκε νὰ συνεργαστεῖ γιὰ νὰ μπορέσει κάποτε ἡ ὕλη νὰ φτάσει στὸ ἀνώτατο στάδιο ποὺ εἶναι ἡ ὕλη ποὺ στοχάζεται γιὰ λογαριασμὸ τοῦ σύμπαντος καὶ ἀνακαλύπτει τοὺς νόμους ποὺ τὸ διέπουν.
Ἔνατο καὶ προτελευταῖο ἐρώτημα: «Πόσο «παγκόσμια» εἶναι ἡ βιολογικὴ καταλληλότητα τοῦ ἥλιου μας; Ἢ μήπως ὁ δικός μας εἶναι ἕνας ξεχωριστὸς ἥλιος;» Ἡ βασικὴ χημεία τῆς ζωῆς φαίνεται στὴ φωτοσύνθεση. Ἐμεῖς εἴμαστε περαστικὸς ὀργανισμός. Ἐμεῖς παίρνουμε πρωτεϊνες ποὺ συντίθενται ἀπὸ τὰ φυτά, τὶς διασπᾶμε καὶ φτιάχνουμε τὶς δικές μας πρωτεϊνες. Τὰ φυτὰ εἶναι οἱ πραγματικοὶ ἐργάτες. Ἐμεῖς εἴμαστε σὰν τὴν τάξη τῶν ἀρχόντων στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα. Ὁ βασικὸς λόγος τῆς ὕπαρξης τοῦ ἥλιου ἦταν γιὰ νὰ δημιουργηθεῖ ζωή, ὄχι γιὰ νὰ συντηρηθοῦμε. Χρειάζεται τουλάχιστον ἕνα δισεκατομμύριο χρόνια γιὰ νὰ μπορέσει ἡ ἀκτινοβολία τοῦ ἥλιου νὰ δημιουργήσει ἀρκετὲς ἑνώσεις βιολογικὲς οἱ ὁποῖες θὰ πέσουν μὲς στὴ θάλασσα καὶ σιγὰ σιγὰ μὲ περαιτέρω χημικὲς ἀντιδράσεις νὰ δημιουργηθεῖ τὸ πρῶτο αὐτοαναπαραγώμενο κύτταρο. Ἂν εἴχαμε τὸ καλύτερο χημικὸ καύσιμο πόσα χρόνια θὰ ἔπαιρνε νὰ κάψει ὁ ἥλιος τὴ μάζα του; 10.000 χρόνια. 10.000 χρόνια εἶναι ἡ περίοδος ἀπὸ τότε ποὺ ἄρχισε ὁ ἄνθρωπος νὰ ἐγκαθίσταται σὲ ἕνα μέρος , νὰ μὴν εἶναι πιὰ νομᾶς. Ἡ ζωὴ ἔχει ἡλικία τεσσάρων δισεκατομμυρίων χρόνων. Θέλουμε ἕνα ἄστρο ἑπομένως ποὺ νὰ μπορεῖ νὰ ζεῖ δισεκατομμύρια χρόνια γιὰ νὰ μπορεῖ πρῶτον νὰ τροφοδοτήσει τὴ δημιουργία ζωῆς καὶ στὴ συνέχεια νὰ τὴν συντηρήσει καὶ νὰ τὴν ἐξελίξει. Στὶς ἀρχὲς τοῦ περασμένου αἰώνα δὲν ξέραμε ποῦ τὴν βρίσκει τὴν ἐνέργεια αὐτὴ ὁ ἥλιος. Ὑπῆρχε ἡ θεωρία ὅτι φυτρώνει ἐνέργεια ἀπὸ τὸ ἐσωτερικὸ τοῦ ἥλιου ἐκ τοῦ μηδενός, ὅτι παραβιάζεται ἡ ἀρχὴ τῆς διατήρησης τῆς ἐνέργειας. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν μακροβιότατοι ἥλιοι ἢ εἶναι ὁ δικός μας ἕνας μυστηριώδης ἥλιος ποὺ ὅπως λέγαν μερικοὶ κλέβει ἐνέργεια ἀπὸ ἕνα ἄλλο σύμπαν μέσω μιᾶς σκουληκότρυπας; Ἂν ὁ ἥλιος ἔστελνε τὴν ἀκτινοβολία του σὲ ἀκτίνες Χ καὶ Γ δὲ θὰ ζούσαμε. Πῶς γίνεται καὶ στέλνει τὴν ἀκτινοβολία αὐτὴ σὲ βιολογικὰ ἤπια μορφή; Αὐτὰ εἶναι τὰ δύο μυστήρια γύρω ἀπὸ τὸν ἥλιο.
Ἔσχατο ἐρώτημα: «Πόσο «βιολογικὰ κατάλληλοι» εἶναι οἱ ἴδιοι οἱ φυσικοὶ νόμοι; Θὰ ὑπῆρχε ἡ δυνατότητα νὰ ἐμφανιστεῖ ζωὴ στὸ σύμπαν ἂν οἱ φυσικοὶ νόμοι, ἢ μόνο οἱ ἀριθμητικὲς τιμὲς τῶν φυσικῶν σταθερῶν, ἦταν λίγο διαφορετικοὶ ἀπ’ὅτι εἶναι; Ἔχει νόημα ἡ περίφημη «ἀνθρωπιστικὴ ἀρχή» ἢ ἀποτελεῖ καταφύγιο τῆς μεταφυσικῆς;»Ἡ ἀνθρωπικὴ ἀρχὴ λέει ὅτι εἶναι ἔτσι φτιαγμένοι οἱ χημικοὶ νόμοι ποὺ εἶναι σὰν νὰ εἶναι προσανατολισμένοι πρὸς τὴ δημιουργία ζωῆς. Ὄχι μόνο ἡ μορφὴ τῶν φυσικῶν νόμων ἀλλὰ καὶ οἱ τιμὲς τῶν φυσικῶν σταθερῶν. Ἕνα παράδειγμα εἶναι ἡ σταθερὰ τῆς παγκόσμιας ἔλξης ποὺ μᾶς λέει πόσο σταθερὴ ἢ ἀσθενὴς εἶναι ἡ δύναμη. Γιατὶ βάζουμε μόνο τὴν ἠλεκτρικὴ δύναμη μεταξὺ ἠλεκτρονίου καὶ πρωτονίου; Δὲν ἔχουνε μάζες; Δὲν εἶναι παγκόσμιος ὁ νόμος; Ἡ ἀπάντηση βρίσκεται στὸ ὅτι εἶναι πάρα πολὺ μικρὴ ἡ τιμή της. Ἀλλοίμονο ἂν σὲ μία τεράστια μάζα σὰν τὴ γῆ ἀνάμεσα σὲ δύο τόσο ἀσήμαντες μάζες οἱ βαρυτικὲς δυνάμεις ἦταν ὅσο οἱ ἠλεκτρικὲς . Δὲ θὰ προλαβαίναμε οὔτε νὰ αἰσθανθοῦμε, θὰ ἐξαϋλωνόμασταν. Ἡ βαρυτικὴ εἶναι πολὺ πιὸ ἀσθενὴς ἀπὸ τὴν ἠλεκτρική. 10 -39 φορὲς ἀσθενέστερη. Ἂν ἦταν 10-38 φορές, δηλαδὴ 10 φορὲς μεγαλύτερη, τὰ ἄστρα θὰ ζοῦσαν μόλις 10.000 χρόνια. Παίζει πολὺ μεγάλη σημασία ἡ τιμὴ τῆς σταθερᾶς τῆς παγκόσμιας ἔλξης. Ἂν ἦταν λίγο μεγαλύτερη δὲ θὰ ὑπῆρχαν προϋποθέσεις ὥστε νὰ ἐμφανιστεῖ ζωὴ στὸ σύμπαν. Κάποιοι ἄνθρωποι ἀναρωτήθηκαν μήπως τὸ σύμπαν εἶναι ἔτσι κουρδισμένο ὥστε νὰ φτιάχνει ζωή; Πολλοὶ ἑρμηνεύουν τὴν ἀνθρωπικὴ ἀρχὴ αὐτὴ μεταφυσικὰ λέγοντας ὅτι κάποιος Θεὸς τὰ ἐνορχήστρωσε αὐτά. Ἡ φυσικὴ δὲν κάνει μεταφυσικὲς ἑρμηνεῖες. Αὐτὸ εἶναι ἀντικείμενο τῆς θεολογίας. Εἶναι συγκλονιστικὸ νὰ βλέπει κανεὶς πόσο περίτεχνα πρέπει νὰ ἔχουν ῥυθμιστεῖ τὰ πράγματα στὸ σύμπαν γιὰ νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐμφάνιση ζωῆς. Ἂν τὰ ἄτομα ἦταν συμπαγὴ σωματίδια χωρὶς ἐσωτερικὴ δομή, κατασκευασμένα χωρὶς πυρῆνες δὲ θὰ εἴχαμε ἄστρα. Τὴ ζωή μας τὴν ὀφείλουμε σὲ ἐκρήξεις supernova ποὺ προϋποθέτουν τὴν ὕπαρξη πυρήνων.Βέβαια ἂν δὲν εἴχαμε ἄστρα τότε δὲ θὰ εἴχαμε οὔτε κρίση…
Ὁ κ. Τραχανᾶς ἔκλεισε τὴν διάλεξή του μὲ τὸ ἑξῆς ἐπιμύθιο, θέλοντας νὰ τονίσει ὅτι κάτι τέτοιο προσδίδει στὴ ζωὴ μία μεταφυσικὴ ἱερότητα καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ πάψουμε νὰ εἴμαστε τὸ πιὸ ἐγωϊστικὸ εἶδος:
«Ἡ ζωὴ φαίνεται νὰ εἶναι τὸ πιὸ κεντρικὸ φαινόμενο στὴ φύση. Ἕνα φαινόμενο ποὺ ἡ ἐμφάνισή του προϋποθέτει μιὰ θαυμαστὴ συνέργεια ὅλων τῶν φυσικῶν νόμων καὶ ὅλων τῶν πλευρῶν τῆς φυσικῆς πραγματικότητας καὶ προϋποθέτει ἀκόμα ὅλην τὴν ἱστορία τοῦ κόσμου ἀπὸ τὴν μεγάλη ἔκρηξη ἕως σήμερα».
Συμπλήρωσε, «Ἡ ἐπιστήμη διδάσκει τὴν ταπεινότητα διότι ποτὲ δὲν εἴμαστε βέβαιοι. Διδάσκει τὸ ὀμορφότερο πράγμα, τὸ ὅτι μπορεῖ νὰ κάνουμε λάθη».
Κατηγορίες: ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ
Γράψτε σχόλιο









