“Πρέπει να μη χαθεί η μνήμη παιδιά μου”Αυτά ήταν τα λόγια της πόντιας γιαγιάς μου.Αυτή τη μνήμη προσπαθήσαμε να διατηρήσουμε μέσα από την εκδήλωση που κάναμε στο σχολείο μας για τη γενοκτονία των Ποντίων και των ελλήνων της Μ.Ασίας.Πάντα αυτή η ημέρα θα είναι μια “δύσκολη” ημέρα για εμάς τους πόντιους.Λες και έχουν εγγραφεί στο DNA μας αυτά που πέρασαν οι πρόγονοί μας και είναι σα να τα ζήσαμε εμείς.Αυτοί που χάθηκαν αλλά και αυτοί που πέρασαν μαρτυρικά μέχρι να έρθουν στην Ελλάδα περιμένουν ακόμα τη λύτρωση μέσα από την αναγνώριση των εγκλημάτων που διέπραξαν οι διώκτες και δολοφόνοι τους. Συγχαρητήρια στους μαθητές που πήραν μέρος στην εκδήλωση . Ευχαριστούμε το δάσκαλο της ποντιακής λύρας Ασλανίδη Παναγιώτη και τους μαθητές του Καμπουρίδη Ηλία και Καμπουρίδη Μάριο
Φωτογράφιση:ΓΕΡΑΣΗ ΑΝΝΑ + ΠΑΠΑΖΩΗ ΘΕΟΚΤΙΣΤΗ
Υπεύθυνοι εκδήλωσης Ιωαννίδης Νίκος και Κουγιουμτζίδης Σάββας
Στο πλαίσιο της 3ης θεματικής ενότητας των εργαστηρίων δεξιοτήτων – Ενδιαφέρομαι και ενεργώ, κοινωνική συναίσθηση και ευθύνη – ασχοληθήκαμε με τα ανθρώπινα δικαιώματα και κυρίως με τα δικαιώματα του παιδιού.
Μελετήσαμε λοιπόν την Σύμβαση των Δικαιωμάτων των παιδιών, συζητήσαμε για το αν και κατά πόσο προστατεύονται αυτά τα δικαιώματα, σε ποιες περιπτώσεις καταπατούνται και πώς μπορούμε εμείς, είτε ατομικά είτε μέσω των ομάδων στις οποίες συμμετέχουμε, να τα προασπίσουμε και να τα καλλιεργήσουμε. Οι μαθητές συμμετείχαν μέσω βιωματικών, εμπειρικών και άλλων διαδικασιών με στόχο να γνωρίσουν, να ευαισθητοποιηθούν και να υιοθετήσουν συμπεριφορές και στάσεις που ενισχύουν την αποδοχή όλων των παιδιών – συμμαθητών, ανεξάρτητα από τις ατομικές διαφορές, σε κάθε δραστηριότητα του σχολείου και όχι μόνο.
Με το θέμα αυτό ασχοληθήκαμε και στην 13η ενότητα του βιβλίου της Γλώσσας διαπιστώνοντας για άλλη μια φορά πόσο διαφορετικοί είμαστε, αλλά ταυτόχρονα και πόσο ίδιοι.
Θελήσαμε λοιπόν να εκφράσουμε την άποψή μας μέσω αφισών που έφτιαξε ο καθένας μας απεικονίζοντας ένα δικαίωμα των παιδιών… Δεν είμαστε όλοι καλλιτέχνες στη ζωγραφική, άλλωστε η ατομικότητα και η διαφορετικότητα πρέπει να είναι σεβαστές, ελπίζουμε όμως να σας μεταδώσουμε το μήνυμα που επιθυμούμε: «Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίδιοι και ίσοι».
Οι μαθητές του Δ2
Η δασκάλα
Μουτσιαρά Έφη
14 Μαρτίου 1957. Ημέρα του απαγχονισμού του κύπριου ήρωα μαθητή Ευαγόρα Παλληκαρίδη . Οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί για άλλη μια χρονιά τίμησαν τον ήρωα μπροστά στην προτομή του .ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥ Η ΜΝΗΜΗ .Τιμή και δόξα στον ήρωα Ευαγόρα
Ζούμε Αρμονικά ΜΑΖΙ, Σπάμε τη Σιωπή!Ολοκληρώθηκε σήμερα άλλος ένας κύκλος δράσεων με θέμα το σχολικό εκφοβισμό και τη βία .Οι εκπαιδευτικοί των μικρών τάξεων ενημέρωσαν και ευαισθητοποίησαν τους μικρούς μαθητές με διάφορες δράσεις ενώ για τους μαθητές της Δ΄ Ε΄και ΣΤ΄ τάξης έγιναν ξεχωριστές συναντήσεις μέσα στην εβδομάδα .Στις συναντήσεις αυτές οι μαθητές πήραν πληροφορίες για το φαινόμενο της βίας στα σχολεία ,τους παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα από το ανώνυμο ερωτηματολόγιο για το σχολικό εκφοβισμό που συμπλήρωσαν και βέβαια κουβέντιασαν μεταξύ τους για τις προσωπικές τους απόψεις και τα βιώματα γύρω από τον εκφοβισμό. Οι δράσεις δε σταματούν εδώ αλλά θα συνεχιστούν και με άλλες μορφές μέσα στη σχολική χρονιά .Ο στόχος είναι ένας και μοναδικός .Να αναπτύξουμε την ενσυναίσθηση στους μαθητές μας, να μπορούν να αναγνωρίζουν τον εκφοβισμό από το απλό πείραγμα και πως αυτό αντιμετωπίζεται και το βασικότερο όλων είναι να τους πείσουμε να μας εμπιστεύονται ώστε να μην κρατούν μυστικό ένα πρόβλημα που τους απασχολεί.
Νίκος Ιωαννίδης Τ.Ε
