122ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΑΘΗΝΑΣ

Βούλες
Μεγάλες
Μικρές
Μεσαίες
Πιο μικρές
Πιο μεγάλες
Κάπως μπερδεύονται
Κάπως ξεμπερδεύονται
Όλες μαζί
Και μία – μία
Σε ένα συνεχές ταξίδι
Πλεγμένες με το χθες
Φτιαγμένες για το σήμερα
Προσανατολισμένες για το αύριο
Μέσα από παιδικά χέρια
Εμπνευσμένα από τη Γιαγιόι Κουζάμα
Εκείνης που τα μάτια της γέμιζαν κηλίδες
Κοιτούσε γύρω της
Όλα πουά
Δεν στάθηκε εμπόδιο
Το έκανε Τέχνη
Γιατί η Τέχνη είναι ο μόνος δρόμος προς τη ζωή …. .

Το δικό μας ταξίδι μέσα από αυτή τη μοναδική καλλιτέχνιδα είναι αυτό που θα δείτε στο βίντεο ! Ξεκινήσαμε με απλές τελείες και στη συνέχεια, οι τελείες μεγάλωσαν ώσπου έγιναν ένα έργο τέχνης του σύμπαντος, συνδέοντας το θέμα με τους πλανήτες, με το οποίο ασχολούμαστε αυτό το διάστημα.
Όμως οι βούλες ταξίδεψαν και μέσα από το σώμα μας κι απλωθήκαμε στον χώρο θέλοντας να αφήσουμε γύρω μας ένα δικό μας νοερό αποτύπωμα.

Enjoy 🔘

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Οι μέρες περάσαν, ο Άγιος Βασίλης μου έφερε δώρα γεμάτα από Αγάπη και Φροντίδα κι εγώ ένιωσα να μεγαλώνω λίγο περισσότερο! Και ξέρεις από τι; Από χαρά! Μέσα στις γιορτές εκτός από τη ζεστασιά που πήρα από όλη την οικογένειά μου, έκανα κάποιες πράξεις προσφοράς! Πιο συγκεκριμένα, αγοράσαμε τρόφιμα για μια οικογένεια που δεν είχε να φάει, επισκεφτήκαμε ένα Γηροκομείο και πήγαμε γλυκίσματα στις Γιαγιάδες και τους Παππούδες και κάναμε δεντροφύτευση🫶🏻
Νιώθω τόσο όμορφα που τα έκανα όλα αυτά!

Και το καλύτερο: μαζί με τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές μου στο σχολείο μαγειρέψαμε Βασιλόπιτα και δύο παιδιά κέρδισαν το φλουρί. Δεν ήμουν εγώ αλλά δεν με πειράζει που τα άλλα δύο παιδιά ένιωσαν αυτή την τύχη. Άλλωστε το σημαντικότερο φλουρί είναι ότι είμαστε μαζί καθημερινά και η ομάδα μεγαλώνει από νέες καταστάσεις και νέες φιλίες!

2026 ευχές λοιπόν ✨

Με αγάπη,

Ο νέος μου εαυτός.

Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών του 122ου Νηπιαγωγείου Αθηνών σας ευχόμαστε Καλά Χριστούγεννα και ο Νέος Χρόνος να φέρει υγεία, αγάπη και ειρήνη στις ζωές όλων μας μικρών και μεγάλων!

Το Σάββατο 13/12 και ώρες 10.00-13.00 και 17.30-21.30, θα πραγματοποιηθεί το χριστουγεννιάτικο bazzar στο 33 Δημοτικό σχολείο και εννοείται πως, έχουμε ετοιμάσει και εμείς τις δημιουργίες μας!

Ελάτε να γιορτάσουμε και να χαρούμε, χτίζοντας ένα μικρό λιθαράκι και στην υλικοτεχνική ενίσχυση του σχολείου μας, καθώς τα έσοδα θα διατεθούν για αυτό τον σκοπό. Μέριμνα δική μας να εξασφαλίσουμε μία ποιοτικότερη συνθήκη για όλα τα παιδιά!

Θα είμαστε όλοι και όλες εκεί με ανοιχτή καρδιά και πολλή Αγάπη ! 🙂

Και στολίσαμε το δεύτερο σπιτικό μας και είπαμε και τα κάλαντα και τραγουδήσαμε μελωδίες που γνέθουν κάθε εσώτερη στοργή … Και ήμασταν όλοι και όλες μαζί, μικρότερα και μεγαλύτερα πλάσματα, υπενθυμίζοντας πως ο πραγματικός στολισμός κρύβεται βαθιά στην ψυχή μας, στολίζοντας κάθε κύτταρο νου και ψυχής μέσα από την ενότητα και την ζεστασιά .. . …

Υγ: Μέσα από τις μελωδίες υπήρξαν και οι ετοιμασίες για το μπαζάρ του σχολείου μας, για το οποίο θα υπάρξει εκ νέου δημοσίευση για να σας προσκαλέσουμε σε ένα γεγονός που ζέστανε την ψυχή μας με τον πιο δημιουργικο τρόπο!

“Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο

Σας μιλά ο ραδιοφωνικός σταθμός των ελεύθερων αγωνιζομένων φοιτητών

των ελεύθερων αγωνιζομένων Ελλήνων”!

Και με αυτό το βίντεο κάναμε την εισαγωγή μας στα παιδιά, που αποτελούν τη “φωνή” του μέλλοντος, αποτελώντας το σημείο σύνδεσης με τα μεγάλα παιδιά του τότε, τους φοιτητές. Αυτοί οι φοιτητές θέλησαν να αγωνιστούν για την ελευθερία, ενάντια στον φασισμό, στη χούντα και στη δικτατορία.

Έτσι, φτάνοντας στο σήμερα και έχοντας αποκτήσει το προνόμιο της δημοκρατίας, θελήσαμε να μεταδώσουμε στα παιδιά την σημαντικότητα της αντίστασης σε ένα πλαίσιο που αφήνει ελεύθερες φωνές στην κοινωνία του χθες και του σήμερα, προσδοκώντας να απορρίψουμε κάθε μορφή ανελευθερίας.

Με αντίστοιχο εποπτικό υλικό από το Πολυτεχνείο, με εκπαιδευτικά βίντεο και τραγούδια, με παραμύθια που  μιλούν για την Δημοκρατία και τη Δικτατορία, με κατασκευές, με σχεδιαστική αποτύπωση της προτομής και του γαρύφαλλου που βρίσκεται έξω από το Πολυτεχνείο, με παζλ Ειρήνης, με γροθιές που σφίγγουν τα χέρια, με δημιουργία πανό από το τραγούδι “τα παιδιά ζωγραφίζουν στο τοίχο”και του Πολυτεχνείου από ανακυκλώσιμα υλικά, τα παιδιά κατάφεραν να φωνάζουν καθημερινά στους διαδρόμους του σύνθημα “ψωμί, παιδεία, ελευθερία”.

Ας γίνουν οι φωνές των δικών μας παιδιών το έναυσμα για ένα πιο ελπιδοφόρο μέλλον, αντιστεκόμενοι σε όσα αποτελούν εσωτερικές “φυλακές”.