122ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΑΘΗΝΑΣ

Βγαίνουν οι παπαρούνες όταν το χώμα ζεσταθεί
στέκονται κοντά η μία στην άλλη
χωρίς να μιλούν, χωρίς να συμφωνούν
κι όμως μοιάζουν σαν ομάδα από ομορφιά με κόκκινο πράσινο και λίγο μαύρο.

Το κόκκινο απλώνεται στο χωράφι
όχι από μία, αλλά από πολλές μαζί!
Καθεμία κρατά τη θέση της
και όλες φτιάχνουν κάτι κοινό σαν να ζωντανεύουν έναν χορό.
Ένα παιδί τις κοιτά και το σκέφτεται
πως έτσι είναι και τα παιδιά
στέκονται δίπλα δίπλα
και ο κόσμος γίνεται πιο μεγάλος, πιο όμορφος και πιο ζωηρός!

Στο πλαίσιο των ανοιξιάτικων δραστηριοτήτων, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με την παπαρούνα ως στοιχείο της φύσης και ως πηγή καλλιτεχνικής έμπνευσης. Αρχικά, παρατήρησαν εικόνες και συζήτησαν τα χαρακτηριστικά του λουλουδιού, εστιάζοντας στο έντονο κόκκινο χρώμα και στις λεπτομέρειες στο εσωτερικό του.
Στη συνέχεια, δημιούργησαν ζωγραφιές με παπαρούνες, αποτυπώνοντας με τον δικό τους τρόπο το σχήμα και τα χρώματα. Παράλληλα, κατασκεύασαν μαγιάτικα στεφάνια, συνδέοντας τη δραστηριότητα με τα έθιμα της άνοιξης και τη χαρά της ομαδικής δημιουργίας.
Η εικαστική προσέγγιση εμπλουτίστηκε μέσα από την επαφή με έργα τέχνης των Βαρλάμος και Claude Monet, οι οποίοι έχουν αποδώσει παπαρούνες στο έργο τους. Τα παιδιά εμπνεύστηκαν από αυτά και συνεργάστηκαν για τη δημιουργία ενός ομαδικού έργου τέχνης, πειραματιζόμενα με χρώματα και συνθέσεις.
Τέλος, πραγματοποιήθηκε ένα μικρό θεατρικό-κινητικό δρώμενο, κατά το οποίο τα παιδιά, μέσα από την κίνηση και τον ρυθμό, αναπαρέστησαν βιωματικά τη διαδικασία ανάπτυξης ενός λουλουδιού — από τον σπόρο μέχρι την άνθιση. Η δραστηριότητα συνοδεύτηκε από μουσική που σχετίζεται με την ανάπτυξη των φυτών, ενισχύοντας τη σύνδεση των παιδιών με τη φύση μέσα από μια πολυαισθητηριακή εμπειρία.

Την Πέμπτη 30 Απριλίου, τα νήπια του σχολείου μας επισκέφθηκαν το 33ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, στο πλαίσιο της κοινής δράσης με τίτλο: «Γνωριμία με το Δημοτικό μέσα από το Παραμύθι, την Τέχνη και το Παιχνίδι».

Ήταν μια μέρα γεμάτη νέες εμπειρίες, όπου τα παιδιά μας πήραν μια πρώτη «γεύση» από τη ζωή στο Δημοτικό, μέσα από οργανωμένες δραστηριότητες που στόχο είχαν να υποστηρίξουν την ομαλή και θετική μετάβασή τους στη νέα σχολική βαθμίδα. Η δράση αυτή εντάσσεται στο σχέδιο δράσης του σχολείου μας για τη μετάβαση των νηπίων στο δημοτικό και υλοποιείται σε συνεργασία με το 33ο Δημοτικό Σχολείο και το 123οΝηπιαγωγείο Αθηνών, μέσα από τη συστηματική προετοιμασία και συνεργασία των εκπαιδευτικών και των δύο βαθμίδων.

Παραμύθι και συναισθήματα

Η επίσκεψη ξεκίνησε με την αφήγηση ενός παραμυθιού για την πρώτη ημέρα στο σχολείο από τους μαθητές της Γ΄ τάξης, μαζί με την εκπαιδευτικό τους. Μέσα από την εκφραστική και συμμετοχική παρουσίαση, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν, να συζητήσουν και να εκφράσουν συναισθήματα για τη νέα τους αρχή στο Δημοτικό.

Δημιουργούμε μαζί

Στη συνέχεια, τα παιδιά συνεργάστηκαν με τους μαθητές της Α΄ τάξης σε μικτές ομάδες. Με την καθοδήγηση της εκπαιδευτικού καλλιτεχνικών, εργάστηκαν πάνω σε προσχεδιασμένες σελίδες, τις οποίες χρωμάτισαν συλλογικά και δημιούργησανομαδικά «βιβλία». Η διαδικασία αυτή ενίσχυσε τη συνεργασία, τη δημιουργικότητα και την αίσθηση συμμετοχής σε μια κοινή μαθησιακή εμπειρία.

Γνωρίζοντας το Δημοτικό

Τα παιδιά επισκέφθηκαν την αίθουσα της Α΄ τάξης με την οποία συνεργάστηκαν, γνώρισαν το χώρο,αποκτώντας μια πρώτη εικόνα της σχολικής ζωής στο Δημοτικό.

Παιχνίδι και χαρά

Η δράση ολοκληρώθηκε στον προαύλιο χώρο, όπου τα παιδιά συμμετείχαν σε κινητικά παιχνίδια μαζί με τους μαθητές της Α’ τάξης και τη γυμνάστρια, σε ένα κλίμα χαράς και ενθουσιασμού.

Ένα όμορφο κλείσιμο

Η ημέρα έκλεισε με την ανταλλαγή αναμνηστικών δώρων. Τα νήπια του σχολείου μας χάρισαν χειροποίητους σελιδοδείκτες σε όλα τα παιδιά της Α΄ και Γ΄ τάξης, εκφράζοντας με τον τρόπο αυτό τη χαρά τους για τη συνάντηση και τη συνεργασία.

Από την πλευρά του Δημοτικού, τα παιδιά έλαβαν ένα ξεχωριστό αναμνηστικό καλαθάκι, χειροποίητο και ζωγραφισμένο από τους μαθητές, το οποίο περιείχε ονομαστικό ενθύμιο συμμετοχής, το συμβολικό καραβάκι του σχολείου, καθώς και μικρά κεράσματα.

Η ανταλλαγή αυτή ενίσχυσε το αίσθημα σύνδεσης και άφησε στα παιδιά μια ιδιαίτερα θετική και ζεστή ανάμνηση από την εμπειρία τους.

Ένα σημαντικό βήμα μετάβασης

Η δράση αυτή αποτέλεσε ένα ουσιαστικό και οργανωμένο βήμα για την ομαλή μετάβαση των παιδιών, συμβάλλοντας στη μείωση του άγχους και στη διαμόρφωση θετικών προσδοκιών για το νέο τους ξεκίνημα.

Το 122ο Νηπιαγωγείο Αθηνών ευχαριστεί θερμά το 33ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών για τη ζεστή φιλοξενία και την ουσιαστική συνεργασία.

https://www.youtube.com/watch?v=l0KBFlhn8Qg&list=RDl0KBFlhn8Qg&start_radio=1

Η Μαμά μου είναι…

Αν ήταν χρώμα, θα ήταν το γαλάζιο,
που διώχνει κάθε σύννεφο βαρύ.

Αν ήταν ήχος, θα ήταν το τραγούδι,
που με νανουρίζει πριν την κυριακή.

Είναι το χέρι που μου δείχνει τον δρόμο,
η αγκαλιά που σβήνει κάθε φόβο και πόνο.

Είναι το φως που καίει στο παράθυρό μας,
ο πιο καλός και πιστός φύλακας άγγελός μας.

Δεν θέλει στέμματα, ούτε χρυσάφια,
της φτάνει μόνο ένα μου φιλί.

Όλη η εβδομάδα μας αφιερωμένη στις Μανούλες του σχολείου μας! Πορτρέτα, κάδρα, αποτυπώματα, καλάθια, λουλούδια και μπόλικη αγάπη για να μας υπενθυμίζουν τον πιο γλυκό και ξεχωριστό άνθρωπο στη ζωή κάθε παιδιού… τη μαμά!

Με μικρά χεράκια και μεγάλες αγκαλιές, οι μικροί μας μαθητές δημιούργησαν με ενθουσιασμό όμορφες κατασκευές και γεμάτες τρυφερότητα εκπλήξεις, θέλοντας να εκφράσουν την αγάπη, την ευγνωμοσύνη και τα πιο γλυκά τους συναισθήματα.

Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες του κόσμου! Να χαμογελάτε πάντα και να κρατάτε στην καρδιά σας τις πιο ζεστές παιδικές αγκαλιές! 

Υγ: Όποια Μαμά επιθυμεί να δείξει ολοκληρωμένο το πορτρέτο Παιδιού – Μαμάς, μπορεί να το αναρτήσει σε σχόλιο αυτής της δημοσίευσης.

Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών  του 122 Νηπιαγωγείου Αθηνών εύχεται στα Παιδιά και στις Οικογένειες αυτών …

Καλή Ανάσταση!

Το Άγιο Φως να φωτίζει το μονοπάτι της ζωής σας …

Υγ: ο Pollock και στη βαφή των πασχαλινών αυγών 🪺

Κι αν η αγκαλιά ήταν ήχος,
θα ήταν ψίθυρος γλυκός
σαν «είμαι εδώ» μέσα στη σιωπή.

Κι αν η αγκαλιά ήταν φως,
θα ήταν εκείνο το μικρό
που διώχνει το σκοτάδι χωρίς να μιλά.

Κι αν η αγκαλιά ήταν δρόμος,
θα οδηγούσε πάντα κοντά,
εκεί που η καρδιά νιώθει σπίτι.

Κι αν η αγκαλιά ήταν χρώμα,
θα ήταν ζεστό, απαλό,
σαν το απόγευμα που σε κρατά λίγο ακόμα.

Κι αν η αγκαλιά ήταν λέξη,
θα ήταν η πιο μεγάλη,
κι ας μη χρειάζεται να ειπωθεί ποτέ.

Γιατί η αγκαλιά…
είναι όλα αυτά μαζί,
κι ακόμη περισσότερα που μόνο νιώθονται. 💛

Το σχολείο μας είχε την τιμή να μαζέψει προϊόντα για τα παιδιά του φιλανθρωπικού συλλόγου  η «Αγκαλιά» και τα δικά μας παιδιά ένιωσαν με έναν αβίαστο και όμορφο τρόπο τη σπουδαιότητα της προσφοράς!

ιδιαίτερες ευχαριστίες στις Οικογένειες των Παιδιών του σχολείου μας, που Μπαμπάδες και Μαμάδες  ήρθαν με μια αγκαλιά πράγματα, φροντίζοντας να αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση για τα παιδιά τους!
Σας ευχαριστούμε 🫶🏻