«“Νίκα, εν τω αγαθώ το κακόν”:
Η αντιμετώπιση
της εγκληματικότητας»
Ηρακλής Ρεράκης
Καθηγητής Παιδαγωγικής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ
Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων
Τον τελευταίο καιρό έχουν αυξηθεί τα φαινόμενα της βίας, της επιθετικότητας και της εγκληματικότητας, συμπεριφορές που ερμηνεύονται, θεολογικά, ως μια ακύρωση και άρνηση της παραδοσιακής ζωής του Ορθόδοξου Ελληνισμού.
Όμως, γιατί διατηρούνται ή εμφανίζονται, αυτές οι σκληρές συμπεριφορές; Το σπουδαιότερο αίτιο είναι ότι κάποιοι αφήνουν τους εαυτούς τους να γίνονται θύματα και υποτακτικοί του θελήματος του διαβόλου, ο οποίος, ως μισάνθρωπος και φιλόκακος τους εμπνέει και τους παρωθεί στη διχόνοια, στο μίσος, στην εκδίκηση, στις διαμάχες, στις έχθρες, στην οργή, που μετατρέπουν τις κοινωνίες σε ζούγκλα και κόλαση.
Αντίθετα, με τον Χριστό οι άνθρωποι πλησιάζουν ο ένας τον άλλο, αποτάσσουν τον Σατανά και τα έργα του και συντάσσονται με τον Χριστό, στην Εκκλησία Του για να γίνουν αληθινοί «πλησίον» και αδελφοί διά του κοινού αίματος του Χριστού.
Η σχέση μεταξύ τους πλέον βασίζεται στην εσχατολογική και αιώνια προοπτική της ζωής και όχι στα κοντόφθαλμα και περιορισμένα πλαίσια της ματαιότητας αυτού του κόσμου.
Στην Εκκλησία, ο «παλαιός άνθρωπος» γίνεται «νέος», «καινός», μεταβάλλεται, από άτομο με ατομικές διεκδικήσεις, σε πρόσωπο, και αρχίζει να ζει με τους «άλλους» μια προσωπική ή διαπροσωπική σχέση, αγαπώντας «τον πλησίον του ως εαυτόν».
Η έμπρακτη πίστη και αγάπη στον Χριστό, γίνεται ο τρόπος ζωής τους. Ο συνάνθρωπος θεωρείται αναγκαίος και απαραίτητος, όχι για εκμετάλλευση, αλλά για άσκηση και απομίμηση της αγάπης και της φιλανθρωπίας του Θεού και συνεπώς για αύξηση της πίστεώς του.