Ἐπιτρέπεται οἱ γονεῖς νά ζητοῦν συγγνώμη ἀπό τά παιδιά τους;
[…] Τίθεται πολλές φορές ἀπό γονεῖς ὁ προβληματισμός: «Κατανοοῦμε τήν ἀνάγκη νά βοηθήσουμε τά παιδιά μας νά μάθουν νά ζητοῦν συγγνώμη. Ὅμως μέ τό νά ζητήσει ὁ γονιός συγγνώμη γιά κάποιο λάθος του κινδυνεύει νά χάσει τό κῦρος του καί νά χαλαρώσει ὁ σύνδεσμός παιδιοῦ-γονιοῦ. Ταυτόχρονα μπορεῖ νά ἐκληφθεῖ ὡς ἔνδειξη ἀδυναμίας».
Ὅμως ἡ ἐπιστήμη τῆς ψυχολογίας καί ἡ καθημερινή πρακτική ἐμπειρία ὄχι μόνο ἀποδεικνύουν ἀβάσιμους τούς παραπάνω φόβους, ἀλλά καί ἀναδεικνύουν σημαντικά ὀφέλη ἀπό αὐτή τή συμπεριφορά:
Ὅταν ὁ γονιός ζητᾶ συγγνώμη γιά κάποιο λάθος πού ἔκανε, μεταφέρει στό παιδί ἕνα σύστημα ἀξιῶν καί τήν πεποίθηση πώς ὅλοι οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἀτελεῖς καί κάνουν λάθη. Συνεπῶς εἶναι τελείως φυσικό καί αὐτό – τό παιδί – νά κάνει λάθη, κι ἔτσι εὐκολότερα θά ζητήσει καί αὐτό συγγνώμη, ὅταν κάνει κάποιο λάθος.