Στις 2 Δεκεμβρίου 2017, έχοντας αποφασίσει στις προηγούμενες συναντήσεις  μας ποιες θα είναι οι σκηνές στις οποίες θα επικεντρωθούμε από όλο το βιβλίο, είχαμε πλέον το σενάριο στα χέρια μας. Κάναμε την ανάγνωση του σεναρίου και συζητάγαμε σε κάθε σκηνή τι θα θέλαμε να προστεθεί, να αφαιρεθεί, να αλλάξει. Επίσης, μας απασχόλησαν θέματα λειτουργικά: ποιο θα είναι το σπίτι που θα κάνουμε γυρίσματα, ποια θα είναι η παραλία.

Στο σενάριό μας έχουμε και τρεις ρόλους ενηλίκων: τη δασκάλα, τη μητέρα και τον Διευθυντή. Αποφασίσαμε να προτείνουμε σε αγαπημένους δασκάλους αυτούς τους ρόλους και πράγματι δέχτηκαν: δασκάλα θα είναι η κ.Λουίζα Ρούσσου, μητέρα θα είναι η κ.Ειρήνη Περπινιά και Διευθυντής ο κ.Δημήτρης Καραγιάννης.

Σάββατο 18 Νοεμβρίου 2017

Σήμερα στην συνάντηση της κινηματογραφικής ομάδας  συζητήσαμε για το σενάριο της ταινίας μας με τίτλο «Ξέδετα κορδόνια». Αποφασίσαμε τους ρόλους και τα μέρη τα οποία θα γυριστούν οι διάφορες σκηνές της ταινίας. Επίσης, συζητήσαμε για τις σκηνές και τα πλάνα πώς και πού θα γυριστούν.

Μαρία Λ.

Σάββατο, 4 Νοεμβρίου 2017

Σήμερα συναντηθήκαμε για ακόμα μια φορά ως κινηματογραφική ομάδα. Ήταν μία εξίσου υπέροχη και διασκεδαστική ημέρα, όπως όλα τα Σάββατα από ‘δω και πέρα! 

Κατ’ αρχάς ακούσαμε δύο ακόμη περιλήψεις βιβλίων: το “Ως δια μαγείας” και το “Γουτού Γουπατού”. Επίσης εξηγήσαμε τι σημαίνουν κάποιες λέξεις, όπως τα πνευματικά δικαιώματα, η λογοκλοπή και η ελεύθερη μεταφορά. Ύστερα είπαμε για ακόμη μία φορά τις περιλήψεις και μετά από λίγο η ψηφοφορία ξεκίνησε. Αρχικά τα βιβλία με τις περισσότερες ψήφους ήταν “Ο αόρατος Πολ” και “Τα ξέδετα κορδόνια”. Μετά έγινε μία τελευταία ψηφοφορία ανάμεσα σε αυτά τα δυο και νίκησε το δεύτερο. Ένα βιβλίο γραμμένο από την Κίκα Πουλχερίου. 

Μετά, αφού όλοι μείναμε ικανοποιημένοι με το αποτέλεσμα, αποφασίσαμε τα σχετικά της ταινίας. Για τις κάμερες ορίστηκε ο Ιωσήφ, η Ζωή και η Ηλέκτρα. Για το μοντάζ, η Ζωή, η Ηλέκτρα, η Δήμητρα, η Μυρτώ και η Αλεξάνδρα. Η Μαρία Λ. έλλειπε αλλά γνωρίζοντας ότι ήθελε να είναι στο μοντάζ, είπαμε ότι θα είναι κι εκείνη στην ομάδα αυτή. Το σενάριο αποφασίσαμε να το γράψουμε όλοι μαζί. Για ηθοποιούς και σκηνοθέτες δεν αποφασίσαμε ακόμα. Είπαμε επίσης για τον κόντρα ρόλο και συζητήθηκε το ενδεχόμενο να μας επισκεφτεί μια μέρα η κυρία της θεατρικής αγωγής του σχολείου μας και να μας πει κάποια πράγματα.

Περάσαμε τέλεια και αυτό το Σάββατο κάνοντας αστεία και παράλληλα δουλεύοντας. Ανυπομονούμε όλοι για το επόμενο!

 Ειρήνη Κ.

Είχαμε αναλάβει να διαβάσουμε κάποια διηγήματα και να πούμε την περίληψή τους. Στις 29/10/17 κάθε παιδί διάβασε την περίληψη του βιβλίου που είχε διαβάσει ή μας το είπε προφορικά:

• Τα τέρατα του λόφου –  Μυρτώ
• Κολλητές για πάντα – Μαρία Λ.
• Ο αόρατος Πωλ – Αλεξάνδρα
• Θαύμα – Ηλέκτρα
• Ξέδετα κορδόνια – Ζωή
• Δομήνικος – Δήμητρα

Δεν προλάβαμε να πούμε όλοι τις περιλήψεις και θα συνεχίσουμε.

Γιάννης

14/10/2017

Πέρασε μια εβδομάδα από την πρώτη μας συνάντηση ως κινηματογραφική ομάδα και να που έφτασε και η δεύτερη.

Στην αρχή της μιλήσαμε για  το θέμα της ταινίας μας. Στη συνέχεια συζητήσαμε για τον βουβό κινηματογράφο, ο οποίος ήταν και το κύριο θέμα συζήτησης στη συγκεκριμένη συνάντηση. Είδαμε τη ταινία, γαλλικής παραγωγής, «A trip to moon»,  μία απ’ τις πρώτες ταινίες επιστημονικής φαντασίας, στην οποία χρησιμοποιήθηκαν ειδικά εφέ. Το θέμα της ήταν η κατάκτηση της  σελήνης από τον άνθρωπο, κάτι το οποίο σήμερα δεν περιορίζεται στη σφαίρα  της φαντασίας αλλά έχει συμβεί και στην πραγματικότητα. Η αλήθεια είναι ότι, συνηθισμένοι στις υπερπαραγωγές της εποχής μας, δεν ενθουσιαστήκαμε ιδιαίτερα και δυσκολευτήκαμε να αναγνωρίσουμε την φιλότιμη προσπάθεια που καταβλήθηκε για την εκτέλεση της ταινίας. Αυτό όμως, που πραγματικά μας εξιτάρισε ήταν η πρόοδος που γνώρισε ο κινηματογράφος από τότε. Στη συνέχεια είδαμε σκηνές από ταινίες του Τσάρλι Τσάπλιν όπως την “Eating Machine” αλλά και επεισόδια του Χοντρού και του Λιγνού με τα οποία γελάσαμε πολύ.

Στο τέλος ανταλλάξαμε τις απόψεις μας πάνω σ’ αυτά που είδαμε. Επίσης κατά τη διάρκεια της συνάντησης εξηγήσαμε ορισμούς όπως η διπλοέκθεση και η δεύτερη ανάγνωση. Τέλος είδαμε ένα ντοκιμαντέρ για το έργο του Deforest ο οποίος κατάφερε να συγχρονίσει την εικόνα με τον ήχο. Τελειώνοντας την συνάντηση όλοι ανυπομονούσαμε να φτάσει η επόμενη.

Ζωή