11 Νοεμβρίου 2018

Τα μέλη της κινηματογραφικής ομάδας μαζευτήκαμε γύρω από ένα τεράστιο τραπέζι και θέσαμε ερωτήματα: Ταινία μυθοπλασίας ή ντοκιμαντέρ; Δράμα ή κωμωδία;  Δικό μας σενάριο ή σενάριο από βιβλίο; Συζητήσαμε τη δυσκολία που παρουσιάζει μια κωμωδία ώστε να μην διολισθήσει στη γελοιότητα.

Ήδη είχαμε συνεννοηθεί να “φέρουμε” τις ιδέες μας. Και πράγματι. Οι ιδέες που κατατέθηκαν στη συνάντηση αυτή ήταν:

1. “Επικίνδυνη αναζήτηση”: σενάριο με αστυνομική πλοκή, κι όχι μόνο, με μεταφορά από βιβλίο.
2. Σημερινά επαγγέλματα στην περιοχή μας: δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ.
3. “Η Πολυάννα και το παιχνίδι της χαράς”: σενάριο από βιβλίο.
4. Αλογάκια για θεραπευτική αγωγή: δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ.
5. “Δυο αδέλφια, άγνωστα μεταξύ τους”: πρωτότυπη πλοκή από παιδιά της ομάδας με χαρακτήρα κωμωδίας.

Κι αν αναρωτιέστε: “-Ποια ιδέα θα διαλέξουν άραγε;”, μην βιάζεστε! Ήδη έχουμε σκεφτεί κι άλλα πιθανά σενάρια που θα συζητηθούν στην επόμενη συνάντησή μας…

Μαρία Ι.

4 Νοεμβρίου 2018

Σ’ αυτό το μάθημα μπήκαμε στο site του σχολείου μας. Εκεί, είδαμε διάφορα άρθρα με ταινίες. Είδαμε – σχολιάσαμε τις ταινίες που δημιούργησαν τα παιδιά προηγούμενων τάξεων. Η ταινία που εστιάσαμε περισσότερο ήταν τα “Ξέδετα κορδόνια” που είχε ως θέμα το bullying και τη φιλία. Επίσης, συζητήσαμε λίγο πώς θα δουλέψουμε στη συνέχεια αυτή τη χρονιά.

Θοδωρής

28 Οκτωβρίου 2018

Σήμερα μάθαμε τι είναι το μετείκασμα, το travelling και το  Gros plan σε μια ταινία. Είδαμε επίσης την πρώτη ταινία που φτιάχτηκε ποτέ (1895) από τους  Lumiére Brothers: την ταινία Workers Leaving the Lumiere Factory. Η δεύτερη ταινία που είδαμε ήταν η πρώτη ταινία με αλλαγή σκηνών, εφέ και ζουμ. Η τρίτη ήταν ένα απόσπασμα μιας ταινίας του Charlie Chaplin η οποία έγινε στις αρχές του 1900 όπου είχε αρχίσει η ανάπτυξη της βιομηχανίας. Όταν βλέπεις την ταινία, γελάς αλλά σε δεύτερη ανάγνωση σε κάνει να σκεφτείς. Όλες οι παραπάνω ταινίες είναι  βουβού κινηματογράφου και κωμωδίες, αλλά είδαμε και μια που υπήρχε ομιλία αλλά και αυτή ήταν κωμωδία: μια ταινία του Χοντρού και του Λιγνού.

Μαρία Ντ.

Η ταινία ΞΕΔΕΤΑ ΚΟΡΔΟΝΙΑ ειναι η καλύτερη. Οταν τραβούσαμε τις σκηνές ήταν μια ευχάριστη εμπειρία. Δεν θέλω να τη ξεχάσω ποτέ. Kάποιες δύσκολες σκηνές μας δυσκόλεψαν πολύ αλλά τις καταφέραμε.

Αυτή η ταινία μας άλλαξε τη ζωή

Η ταινία μας “Ξέδετα Κορδόνια” ήταν μια εμπειρία που δε θα την ξεχάσω ποτέ! Απαιτούσε συνεργασία στα γυρίσματα, πρωσήλωση στο μοντάζ και παρατηρητικότητα στο τράβηγμα των πλάνων. Αρχικά κάναμε συναντήσεις κάθε Σάββατο και αργότερα συναντιόμασταν άλλες μέρες για να κάνουμε τα γυρίσματα. Τα γυρίσματα ήταν χρονοβόρα- μερικές φορές όταν κάναμε εξωτερικά γυρίσματα χρειαζόταν να τραβήξουμε τη σκηνή πάρα πολλές φορές. Άλλοτε γιατί υπήρχε θόρυβος από οχήματα, είτε λόγω του ανέμου. Εγώ ανέλαβα τον ρόλο της Ίριδας, που ήταν ψηλομύτα και κακιά, κάτι που με δυσκόλεψε αρκετά να το πετύχω. Παρόλ’ αυτά πέρασα πολύ όμορφα και ο χρόνος μου περνούσε ευχάριστα.’Οταν έμαθα ότι η ταινία πήρε το 1ο βραβείο στην ορχηστρική σύνθεση χάρηκα απίστευτα, διότι όλος ο κόπος μας έπιασε τόπο.

Ήταν μια ανεπανάληπτη και αξέχαστη εμπειρία!!!

Μαρία Λέστου- Ρόλος: Ίριδα

Στην αρχή της κινηματογραφικής ομάδας παρακολουθούσαμε αποσπάσματα από ταινίες και η κυρία μας εξηγούσε πώς γίνεται το μοντάζ κ.α. Αυτό κατά τη γνώμη μας ήταν λίγο βαρετό, αλλά όταν αρχίσαμε τα γυρίσματα συνεργαζόμασταν και περνούσαμε πολύ ωραία. Μερικές φορές χρειαζόταν να γυρίσουμε την ίδια σκηνή πολλές φορές και ήταν λίγο κουραστικό. Κάθε φορά που γυρίζαμε μια σκηνή κάναμε και μοντάζ. Στο μοντάζ καθόμασταν όλοι γύρω από ένα θρανίο και προσπαθούσαμε να “κόβουμε και να ράβουμε”τις σκηνές. Ένα πρόβλημα ήταν ποιο πλάνο θα κρατάγαμε και ποιό θα αφήναμε. Ανυπομονούσαμε να δούμε το τελικό αποτέλεσμα. Τελικά έφτασε η μέρα που η κυρία Μαρία παρέδωσε την ταινία και μάθαμε ότι είχαμε κερδίσει βραβείο ορχηστικής σύνθεσης. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη. Πήγαμε στην Αθήνα για να βραβευτούμε. Η βράβευση έγινε στο ίδρυμα Κακογιάννης.

Ήταν μια ανεπανάληπτη εμπειρία , που θα μας μείνει αξέχαστη!!!

Αλεξάνδρα&Ηλέκτρα