Σπύρος Βασιλείου, 1950

Πόσο φωτεινός στο μπλε τ’ ουρανού / είναι ένας χαρταετός όταν είναι καινούργιος!
Με μια βουτιά και μια αιώρηση / λυγίζει την ουρά του.
Στη συνέχεια ανεβαίνει σαν πλοίο / με μόνο ένα πανί
όπως πάνω από τις παλίρροιες / και τη ροή του ανέμου.
Ανεβαίνει στην κορυφή / από μια ριπή και τραβά.
Τότε φαίνεται να ξεκουράζεται / καθώς ο άνεμος πέφτει.
Όταν ο σπάγγος είναι χαλαρός / τον γυρνάς  πίσω
και τρέχεις μέχρι / να φυσήξει ένα νέο αεράκι.
Και τα φτερά του γεμίζουν / και ανεβαίνει!
Πόσο φωτεινός στο μπλε / είναι ένας χαρταετός όταν είναι καινούργιος!
Αλλά ως ένα κουρασμένο πράγμα / ποτέ δεν θα το δεις
όταν χτυπά σ’ ένα κλαδί / στην κορυφή ενός δέντρου.

Harry Behn (1898-1973)