Μια πρόσκληση έφτασε στο σχολείο μας από το ΤΕΙ Ηρακλείου για να συμμετάσχουμε στην “ημέρα μαγείας των φυτών“. Η εκδήλωση αυτή θα λάμβανε χώρα στις 21 Μαΐου 2017 στο Αγρόκτημα του ΤΕΙ, με σκοπό την προώθηση καλών πρακτικών στις καλλιέργειες.
Με χαρά δεχτήκαμε την πρόσκληση και μια μικρή ομάδα επτά μαθητών και μιας καθηγήτριας διαμορφώθηκε για την κατασκευή των “χάρτινων ανθέων” για την έκθεση σχολικής δημιουργίας. Υπό την καθοδήγηση του βιβλίου “Marvelous Modular Origami“, πολύ σύντομα είχαμε να παρουσιάσουμε εννέα εντυπωσιακές μπάλες λουλουδιών διαφόρων χρωμάτων και σχημάτων. Αυτά, μαζί με δύο πινακίδες με αναδυόμενα μπουκέτα, βρήκαν την θέση τους σε έναν πάγκο στο Γραφείο Αγροκτήματος.
Μετά από δύο βροχερές μέρες, ο γαλάζιος ουρανός φαινόταν ακόμα πιο μπλε την ημέρα της εκδήλωσης και τα φυτά πιο κεφάτα. Κεφάτο ήταν και το πλήθος επίσης. Μικροί και μεγάλοι, όλοι με παιχνιδιάρικη διάθεση να εξερευνήσουν τους κήπους, τις καλλιέργειες στα θερμοκήπια και τα εργαστήρια, όπου μπορούσαν να ρίξουν μια ματιά σε μικροσκόπια και στερεοσκόπια για να δουν λεπτομερώς έντομα και φυτά.
Στο τέλος, απόλαυσαν όλοι ένα κέρασμα στο εστιατόριο του Αγροκτήματος, υπό τον ήχο γλυκών τραγουδιών ενός μικρού συγκροτήματος.
Είμαστε βαθιά στη Σαρακοστή, ρεπορτάζ στον ορίζοντα δεν φαίνεται, οι φωτογραφίες του καθηγητή μας Αντώνη Μαργαρίτη είναι υπέροχες για να παραμένουν στο συρτάρι (καλά, στο σκληρό δίσκο…), όπως υπέροχες ήταν και οι μεταμφιέσεις, οπότε αναγκαστικά θα περιοριστούμε σε φωτορεπορτάζ.
Καθώς την Τσικνοπέμπτη η Γ΄ Τάξη έλειπε στην πενθήμερη εκδρομή της, οι μαθητικές κοινότητες είχαν εισηγηθεί να αφιερώσουμε την Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου, τελευταία του Τριώδιου, στις Απόκριες· έτσι και έγινε. Το πρόγραμμα της ημέρας περιελάμβανε, όπως κάθε χρόνο διαγωνισμούς -αρκετούς ώστε να βραβευτούν σχεδόν όλοι οι συμμετέχοντες ;-) – πολύ κέφι, χορό, γέλια και ξεφάντωμα.
Σε ένα κανονικό ρεπορτάζ θα σας δίναμε περισσότερα στοιχεία. Τώρα απολαύστε τις φωτογραφίες.
Ο Όμιλος Μονοπάτια της Κρήτης του Πειραματικού Γυμνασίου Ηρακλείου σε συνεργασία με τον αντίστοιχο όμιλο του Πειραματικού Γενικού Λυκείου Ηρακλείου οργάνωσε την Κυριακή 19 Μαρτίου 2017 την τρίτη πεζοπορία της χρονιάς.
Στην εκδρομή συμμετείχαν 10 μαθητές από το Γυμνάσιο, 4 από το Λύκειο, με συνοδούς καθηγητές τους Νίκο Σπανουδάκη, Γιάννη Καραδάμογλου, Γαβριέλλα Ασπράκη, Τακουή Βακιρτζιάν, Χρήστο Γιώβο, Νίκο Ψαρουδάκη και Παναγιώτη Αμβροσιάδη από το ΠΛΗ.
Ξεκινήσαμε από το πολύ όμορφο και προσεγμένο χωριό Κασταμονίτσα. Ακολουθήσαμε αγροτικό δρόμο για να επισκεφτούμε τμήμα του ρωμαϊκού υδραγωγείου, δίπλα στον οικισμό Τοίχος, που έφερνε νερό στην αρχαία πόλη Λύττος ή Λύκτος. Περάσαμε μέσα από τον οικισμό και συνεχίσαμε προς το ξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου, όπου ξαποστάσαμε στον ωραία διαμορφωμένο χώρο αναψυχής. Εκεί συναντήσαμε και ένα ζευγάρι νέων Γερμανών, τον Mark και την Gutrund, οι οποίοι είχαν ξεκινήσει από την Ζάκρο και σε ένα μήνα θα διέσχιζαν την Κρήτη περπατώντας μέχρις το Καστέλλι Κισάμου.
Στη συνέχεια μπήκαμε στο μινωικό καλντεριμωτό μονοπάτι και ανηφορίσαμε από τις βόρειες υπώρειες της Δίκτης μέχρι τη θέση Τσούλη μνήμα, όπου συναντήσαμε ένα ζευγάρι ηλικιωμένων Αμερικανών, που περπατούσαν στο παλιό αυτό μονοπάτι. Αφού εκνευριστήκαμε αρκετά ψάχνοντας οδό διαφυγής προς το Οροπέδιο, καθώς το μονοπάτι είναι κατεστραμμένο στη θέση αυτή από ένα ανόητα σχεδιασμένο χωματόδρομο (ή σχεδιασμένο από ανόητους), τελικά μπήκαμε στα χάμπαθα και πεντακόσια μέτρα πιο κάτω περπατούσαμε τα τελευταία μέτρα του όμορφου μονοπατιού, πριν αυτό φραχθεί από τα σύρματα του γειτονεύοντος κτηνοτρόφου και εξαφανιστεί οριστικά κάτω από τον πολιτισμό του χωματόδρομου.
Αυτός ο χωματόδρομος μας οδήγησε στο τέλος της πορείας μας, δίπλα από το Χώνο, όπου ήταν σε φάση κατασκευής τα έργα αποστράγγισης των νερών της λεκάνης του Λασιθίου.
Στρούμπουλας 2017
Αλλού εμείς κινήσαμε κι αλλού ο γιαλός μας πάει.
Κάπως έτσι θα μπορούσαμε να περιγράψουμε τη φετινή μας προσπάθεια να πραγματοποιήσουμε τη δεύτερη πεζοπορία μας. Μετά από πολλές Κυριακές που ο καιρός δεν ήταν σύμμαχος, τολμήσαμε να σκεφτούμε ότι θα ανέβουμε τις βόρειες πλαγιές στα λασιθιώτικα βουνά από τη μεριά της Κασταμονίτσας για να βγούμε στο Οροπέδιο, όπου και θα κόβαμε την πίτα μας. Όμως όχι. Ο καιρός είχε άλλες διαθέσεις, αγρίεψε και έστειλε ένα σύννεφο ακριβώς πάνω από το μονοπάτι μας.
Έτσι στις 12 Φεβρουαρίου 2017, Κυριακή πρωί μπροστά στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου, αποφασίσαμε να πάμε στον Στρούμπουλα, ώστε να μην χάσουμε την πεζοπορία και να είμαστε και κοντά, αν χαλάσει πολύ ο καιρός.
Στην εκδρομή συμμετείχαν δεκαεννέα μαθητές από το Γυμνάσιο, οκτώ από το Λύκειο και ένας από το 3ο Γυμνάσιο με τη συνοδεία των καθηγητών Νίκου Ψαρουδάκη, Νίκου Σπανουδάκη, Γιάννη Καραδάμογλου, Κωνσταντίνας Σωτηροπούλου, Χρήστου Γιώβου και Παναγιώτη Αμβροσιάδη.
Ξεκινήσαμε από το καφενεδάκι στη Δόξα, με ψιλόβροχο και την πίτα στο ταψί και παραμάσχαλα για να ανέβουμε στην κορφή. Το κρύο και ο αέρας δεν επέτρεψαν σκέψεις για μικρά διαλλείματα. Ο αργός, σταθερός ρυθμός μας έφερε σε μία ώρα πάνω, στο εκκλησάκι. Αφού θαυμάσαμε για λίγο τη θέα, και είδαμε ότι δεν θα μπορούσαμε να σταθούμε έξω, βρήκαμε καταφύγιο στο εσωτερικό της εκκλησίας. Η βασιλόπιτα κόπηκε και μοιράστηκε σε όλους. Τυχερή ήταν η Φωτεινή Ζαχαριουδάκη που βρήκε το φλουρί και κέρδισε το δώρο, ένα ορειβατικό σακίδιο για να τη βοηθάει στις μελλοντικές της αναβάσεις.
Γρήγορη αναχώρηση και κατάβαση νοτιοανατολικά, προς τη μεριά του οροπεδίου. Το μονοπάτι καλύτερο αλλά καλυμμένο με παχιά κόκκινη λάσπη. Όταν φτάσαμε στο εκκλησάκι, μέσα στο οροπέδιο, τέθηκε το ερώτημα αν θα συνεχίζαμε προς το σπήλαιο της Τραπέζας και την Τύλισο ή θα επιστρέφαμε νωρίς νωρίς Ηράκλειο. Δύο μόνο προτίμησαν την επιστροφή κι έτσι συνεχίσαμε την πορεία μας προς την απέναντι κορφή, το Ζαχαριά, περνώντας από την μάντρα των Σαλούστρων.
Στο Ζαχαριά σταματήσαμε για λίγο, αναμνηστικές φωτογραφίες και φύγαμε προς τον χωματόδρομο που οδηγούσε στο χωριό. Η σπηλιά ήταν κοντά και όλοι ήθελαν να εξερευνήσουν τα σκοτάδια της. Μέσα στη σπηλιά. Μικροί φακοί έδιναν το στίγμα. Επιφωνήματα θαυμασμού, άλλοι για την πρώτη τους εμπειρία σε σπήλαιο και άλλοι για το πλούσιο σταλαγμιτικό. Κάποιοι δοκίμασαν να εξερευνήσουν τα πλάγια περάσματα αλλά δεν είχε να πάνε και πολύ μακριά.
Η πορεία μας έφτασε κάποια στιγμή στο τέλος της αφού περπατήσαμε μέσα από τα τυλισανά περιβόλια.
Ο οδηγός μας περίμενε έξω από το Γυμνάσιο Τυλίσου και 2.30 ήμασταν πίσω στο Ηράκλειο.
Έντεκα μαθητές του Πειραματικού Γενικού Λυκείου Ηρακλείου ταξίδεψαν στη Μούρθια (Ισπανία) και στο σχολείο IES Francisco Salzillo, στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος Erasmus+ με τίτλο «Elespañol: pasaporteentreculturas» (Τα Ισπανικά, διαβατήριο μεταξύ των πολιτισμών). Το πρόγραμμα επιχορηγείται από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ). Η μετακίνηση και φιλοξενία των μαθητών πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της 3ης Διεθνικής Δραστηριότητας μάθησης και διδασκαλίας (5-10 Μαρτίου 2017) και τους συνόδευσαν οι εκπαιδευτικοί Ειρήνη Κασσωτάκη, Μαρία Πιτσάκη, Χαράλαμπος Δημητρακόπουλος.
Τις εντυπώσεις τους από αυτή την εβδομάδα ανταλλαγής, μας μεταφέρουν οι ίδιοι οι μαθητές:
Δευτέρα 6 Μαρτίου
H Δευτέρα ήταν η πρώτη μέρα δραστηριοτήτων του προγράμματος Erasmus+. Όλα τα παιδιά συγκεντρωθήκαμε στο σχολείο IES Francisco Salzillo στις 8:30. Από εκεί κατευθυνθήκαμε με τα πόδια στο Δημαρχείο της Alcantarilla όπου βγάλαμε φωτογραφίες και παρακολουθήσαμε το καλωσόρισμα του δημάρχου, D. Joaquin Buendía Gómez. Στο τέλος της ομιλίας μας πρόσφεραν αναμνηστικά δώρα και παραδοσιακά εδέσματα. Στη συνέχεια, επιστρέψαμε στο σχολείο όπου πήραμε πρωινό στην καντίνα του σχολείου. Μετά το πρωινό, συμμετείχαμε σε ένα μάθημα Ιστορίας. Εκεί παρακολουθήσαμε την παράδοση της καθηγήτριας, χωριστήκαμε σε ομάδες με παιδιά και από τις τρεις χώρες και απαντήσαμε σχετικά ερωτηματολόγια. Όλοι εντυπωσιαστήκαμε με το μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών που ήταν το επόμενο μάθημα που παρακολουθήσαμε. Οι Ισπανοί μαθητές επεξεργάζονταν αρχαία ελληνικά κείμενα, μάλιστα χρησιμοποιώντας την ερασμιακή προφορά. Το μεσημέρι αφού φάγαμε ο καθένας στο σπίτι του, αρχίσαμε τις προετοιμασίες για τον Διαγωνισμό Ευρωπαϊκής κουζίνας της επόμενης ημέρας. Η παρασκευή του φαγητού ήταν μια πολύ ευχάριστη διαδικασία. Το βράδυ βγήκαμε έξω και περάσαμε πολύ όμορφα.
Κάλλια Λαδουκάκη, Νεκταρία Κοκολάκη
Τρίτη 7 Μαρτίου
Η μέρα ξεκίνησε με ένα πολύ ενδιαφέρον μάθημα Βιολογίας όπου συλλέξαμε δείγματα από καθημερινά αντικείμενα, με σκοπό να διαπιστώσουμε την ποσότητα των βακτηρίων που βρίσκονται ανάμεσα μας, αποσκοπώντας στην καλύτερη κατανόηση του μικρόκοσμου του περιβάλλοντος στο οποίο ζούμε. Έπειτα, διεξάχθηκε ένα πείραμά γύρω από τις μεταδοτικές ασθένειες και πώς προκύπτει η διάδοση των ιών. Εν συνέχεια, παρακολουθήσαμε το μάθημα της Γυμναστικής˙ χωριστήκαμε σε ομάδες ανάλογα με το άθλημα προτίμησης. Η πλειοψηφία των αγοριών επέλεξαν ποδόσφαιρο (futsal) και ακολούθησε μια επική αναμέτρηση μεταξύ Ισπανών και Ελλήνων με την τελική επικράτηση των Ελλήνων όπου ανέδειξαν τις ικανότητές τους και επιβεβαίωσαν την αξία τους στο άθλημα του ποδοσφαίρου.
Την υπόλοιπη μας ημέρα στον χώρο του σχολείου παρουσιάσαμε τα παραδοσιακά φαγητά που είχαμε προετοιμάσει την προηγούμενη μέρα με τους συνεργάτες μας του Erasmus+ (Φιλανδούς και Ισπανούς), για τον διαγωνισμό Ευρωπαϊκής κουζίνας. Δοκιμάσαμε εκπληκτικές δημιουργίες των μαθητών, όπως migas, paparajotes, morcillas κ.α., με πρωταγωνιστές ελληνικές, μουρθιάνικες και φινλανδικές γεύσεις. Η ημέρα αυτή μας έφερε πιο κοντά λόγω της ανταλλαγής πολιτισμών που βιώσαμε. Τελειώνοντας την μέρα μας, επιστρέψαμε στα σπίτια των παιδιών που μας φιλοξενούσαν για την μεσημεριανή σιέστα, όντας εξουθενωμένοι από την μεγάλη μέρα που περάσαμε.
Ελευθέριος Μανουσάκης, Γεώργιος Στεφανουδάκης
Τετάρτη 8 Μαρτίου
Άλλη μια μέρα ξεκίνησε με τους Έλληνες μαθητές να απολαμβάνουν τη διαμονή τους στην πανέμορφη Alcantarilla. Το πρωί λοιπόν, στο σχολείο παρακολουθήσαμε τις πρόβες για την επικείμενη γιορτή που είχε τίτλο «Lorca, desde Murcia hasta la luna (Ο Λόρκα, από τη Μούρθια μέχρι τη σελήνη)». Έπειτα, η γιορτή ξεκίνησε με τον συγκινητικό λόγο της διευθύντριας του σχολείου, Purificación Martínez Carrillo, και τον εγκωμιαστικό λόγο του Δημάρχου της Alcantarilla. Κατόπιν, το γεγονός ότι ο επίτιμος πρόξενος της Ελλάδας στη Valencia, Manuel Serrano Espinosa, απευθύνθηκε σε εμάς στην ελληνική γλώσσα μας συγκίνησε ιδιαίτερα. Στη συνέχεια, παρακολουθήσαμε τα δρώμενα της εκδήλωσης η οποία περιελάμβανε βίντεο από μαθητές κάθε εθνικότητας, τραγούδια συνοδευόμενα είτε από ήχους διάφορων μουσικών οργάνων είτε από μικρές θεατρικές πράξεις, ενώ το παραδοσιακό φλαμένγκο μάγεψε τους παρευρισκομένους. Τέλος, η γιορτή ολοκληρώθηκε με τραγούδια των φιλοξενούμενων Ελλήνων μαθητών στα ελληνικά και των μαθητών ΑΜΕΑ του ισπανικού σχολείου.
Ακολούθησε επίσκεψη στο λαογραφικό μουσείο “Museo de la Huerta”, όπου ήρθαμε σε επαφή με την παράδοση του τόπου. Στη συνέχεια, η υπόλοιπη ημέρα εξελίχθηκε διαφορετικά για κάθε μαθητή, με επισκέψεις στο ‘Plaza de Torros”, στο εμπορικό κέντρο και στο κέντρο της Murcia. Τις βραδινές ώρες, κάποια παιδιά πήγαν στον χώρο του bowling για την παρακολούθηση ποδοσφαιρικού αγώνα είτε για δείπνο στο σπίτι και ομαδικά παιχνίδια.
Μαζευτήκαμε νωρίς στις 9.00 π.μ. στο σχολείο, ώστε να φύγουμε με τα λεωφορεία με προορισμό την Νέα Καρχηδόνα (Cartagena). Εκεί, επισκεφτήκαμε το Ρωμαϊκό Θέατρο και με την βοήθεια ενός ξεναγού μπορέσαμε να αντλήσουμε πληροφορίες που δεν γνωρίζαμε προηγουμένως. Μετά την ξενάγηση, είχαμε μια ώρα στην διάθεση μας να περιτριγυρίσουμε στους δρόμους της Νέας Καρχηδόνας. Κατά τις 14.30 μ.μ, πήγαμε στο Μουσείο Υποβρύχιας Αρχαιολογίας της Νέας Καρχηδόνας (Museo National de Arqueología Subacuática), όπου παρακολουθήσαμε ένα βίντεο για τα ευρήματα του Μουσείου και είδαμε τα αρχαία μνημεία τους. Το μεσημέρι, φύγαμε από την Νέα Καρχηδόνα και πήγαμε σε ένα εστιατόριο στο ακρωτήρι του Cabo de Palos. Εκεί, απολαύσαμε την υπέροχη θέα και περιοχή, κάναμε βόλτα στον Φάρο και ακόμη και στην παραλία με τα μαγευτικά νερά. Τέλος, στις 17.00 μ.μ., φύγαμε για την Alcantarilla.
Αλεξάνδρα Γκουραντιάν, Γεωργία Ζαχαριουδάκη
Παρασκευή 10 Μαρτίου
Συναντηθήκαμε το πρωί της Παρασκευής στη βιβλιοθήκη της Alcantarilla, αποχαιρετήσαμε τις οικογένειες, καθώς και τα παιδιά που μας φιλοξενούσαν και ξεκινήσαμε το ταξίδι μας για τη Μαδρίτη. Στην μεγαλοπρεπή πρωτεύουσα της Ιβηρικής χερσονήσου ξεναγηθήκαμε με το mini bus, κάνοντας στάσεις στο στάδιο της Ρεάλ Μαδρίτης, Σαντιάγο Μπερναμπέου, και έπειτα περιηγηθήκαμε στο κέντρο της πόλης, θαυμάζοντας τις όμορφες πλατείες και τα διάφορα Υπουργικά και άλλα, κτίρια. Εν συνεχεία, επισκεφθήκαμε τον προαύλιο χώρο του Μουσείου Prado και το απέραντο πάρκο Retiro. Η τελευταία μας στάση ήταν στο αεροδρόμιο Barajas της Μαδρίτης, όπου αναχωρήσαμε με προορισμό την Αθήνα και έπειτα το Ηράκλειο.
Το Σάββατο 28 Ιανουαρίου, στην Πλατεία Ελευθερίας η ομάδα Lemon Rangers έστησε τον πάγκο της και ξεκίνησε να πουλάει χειροποίητες λεμονάδες και πορτοκαλάδες… Όχι, δεν τρελάθηκαν. Απλώς εργάζονταν στα πλαίσια του προγράμματος “Citrus Saturday”…
Μα τί είναι το Citrus Saturday…
Πολλοί από εσάς σίγουρα θα αναρωτιέστε! Είναι ένα εμπειρικό και εκπαιδευτικό πρόγραμμα από το UCL (University College London) που στοχεύει στην εκμάθηση των επιχειρηματικών ικανοτήτων των νέων σε όλο τον κόσμο. Κάπως έτσι, έφτασε και στο σχολείο μας.
Με την βοήθεια της καθηγήτριάς μας, κυρίας Άννας Διπλάρη, και έπειτα από κάποια σεμινάρια με τον κύριο Stefano Iellamo, η πρώτη ομάδα ξεκίνησε την δική της ημερήσια «μίνι-επιχείρηση» και ακολούθησε η δεύτερη μία εβδομάδα μετά.
Η ομάδα ονομάστηκε The Lemon Rangers με μέλη πέντε μαθήτριες της Α’ Λυκείου. Τα κορίτσια ήταν:
Η Ευτυχία Τραχανά
Η Γωγώ Σαλκιντζή
Η Μαρία Πλαΐτη
Η Ειρήνη Φραγκούλη
Και η Εύα Σκουραδάκη
Η δεύτερη ομάδα, ονόματι Lemonitors, αποτελούνταν από τους:
Θανάση Πυλιώτη
Ραφαέλα Πατεράκη
Εύα Παγωνίδη
Λυδία Νταλαμπέκη
Γιώργο Κουκουτσάκη
Το πρόγραμμα ξεκίνησε στις 9:30 π.μ. και τελείωσε στις 3:30 μ.μ λόγω των καιρικών συνθηκών. Καθόλη τη διάρκεια, πολλοί ήταν οι μαθητές από το Λύκειο μας που έσπευσαν να βοηθήσουν τις συμμαθήτριές τους αγοράζοντας τους χυμούς αλλά και άλλοι τόσοι περαστικοί πλησίασαν από περιέργεια και έπειτα αγόρασαν τους χυμούς για να ξεδιψάσουν.
Οι Lemon Rangers μας μίλησαν για αυτήν την εμπειρία.
Πως αποφασίσατε να συμμετάσχετε στο CitrusSaturday; Τι ήταν αυτό που σας ενθουσίασε περισσότερο;
Αρχικά, δεν ενθουσιαστήκαμε και πολύ με την ιδέα να πουλάμε λεμόνια, αλλά μόλις μας είπε η καθηγήτρια ότι θα φτιάξουμε ομάδες και πως εμείς οι ίδιοι θα παρασκευάσουμε την λεμονάδα, μας κίνησε το ενδιαφέρον. ‘Ετσι, αποφασίσαμε να λάβουμε μέρος, γιατί σκεφτήκαμε πως θα περνούσαμε καλά και ταυτόχρονα θα μαθαίναμε και κάποια πράγματα σχετικά με τη διαχείριση μιας “μικρής επιχείρησης”.
Ο κόσμος ήταν δεκτικός στο να ενημερωθεί και να αγοράσει τις λεμονάδες σας;
Παρά τις σχετικά κακές καιρικές συνθήκες ο κόσμος ήταν ιδιαίτερα δεκτικός στο να ενημερωθεί και να αγοράσει λεμονάδες. Αυτό εντυπωσίασε τόσο εμένα όσο και την υπόλοιπη ομάδα, καθώς περίμενα οτι οι άνθρωποι θα ήταν αρνητικοί και δεν θα αγόραζαν τα προϊόντα μας.
Υπήρξε κάποιο περιστατικό κατα τη διάρκεια της ημέρας που είτε σας έκανε να νιώσετε άσχημα ή άβολα είτε να γελάσετε επειδή σας φάνηκε αστείο;
Ναι, ένας κύριος μεγάλος σε ηλικία μας παρήγγειλε ένα χυμό. Τον πήρε και έφυγε χωρίς να πληρώσει. Κατά τη γνώμη μου, νομίζω πως το έκανε επίτηδες και γνώριζε ότι δεν είναι δωρεάν αφού βιάστηκε να τρέξει μόλις έπιασε τον χυμό. Αυτό μας έκανε να νιώσουμε αρκετά περίεργα…
Επίσης, αυτό που μας έκανε περισσότερη εντύπωση, ήταν η αντίδραση ενός περαστικού. ‘Οταν είδε, λοιπόν, τον πάγκο μας, πλησίασε και μας ρώτησε τί κάνουμε εδώ και από ποιο σχολείο είμαστε. Εμείς του εξηγήσαμε χαμογελώντας και έπειτα περιμέναμε να μας παραγγείλει ένα χυμό. Αλλά, όχι! Εκείνος «μούτρωσε», μας γύρισε την πλάτη και έφυγε χωρίς να πει κουβέντα. Μας φάνηκε πολύ αγενές και μας ενόχλησε, αλλά δεν το αφήσαμε να χαλάσει όλη τη μέρα μας.
Ήταν δύσκολη η διαχείριση μιας «μίνι-επιχείρησης» ;
Όχι ακριβώς δύσκολη… Απλώς, το άγχος ήταν πάρα πολύ. Αντιμετωπίσαμε και κάποια μικρά πρόβληματα μια ήμερα πριν πραγματοποιήσουμε την δράση όσον αφορά τις ποσότητες των προϊόντων που θα αγοράζαμε, όποτε αγχωθήκαμε. Πιστεύω, όμως, ότι η καλή συνεργασία που είχαμε και η σωστή καθοδήγηση και απο την κ. Διπλάρη έκανε αυτή την διαδικασία ακόμα πιο εύκολη.
Είστε ευχαριστημένες από την επίδοση σας;
Ναι είμαστε ευχαριστημένες με την επίδοσή μας, μιας και καταφέραμε να αντεπεξέλθουμε σε αυτές τις δύσκολες καιρικές συνθήκες και να έχουμε σημαντικό κέρδος.
Ποια είναι η συμβουλή που θα δίνατε στις επόμενες ομάδες; Θα παροτρύνατε κι άλλους μαθητές να ασχοληθούν με το CitrusSaturday;
Φυσικά και θα παρότρυνα όλους τους μαθητές να ασχοληθούν με το Citrus Saturday. Είναι μια εξαιρετική εμπειρία που θα έπρεπε όλοι να αποκτήσουν. Στις επόμενες ομάδες θα έλεγα να βρουν ένα ρυθμό, ποιος θα στύβει, ποιος θα κρατάει το ταμείο, να έχουν οργάνωση και να προσπαθήσουν όλα τα μέλη να δουλέψουν ισάξια.
Τι αποκομίσατε τελικά από αυτήν την εμπειρία; Θα το ξανακάνατε;
Εκτός ότι εμβαθύναμε περισσότερο στον τομέα της επιχειρηματικότητας και γνωρίσαμε πως να διευθύνεις μια μίνι εταιρεία πιστεύουμε πως το μεγαλύτερο όφελος για εμάς είναι ότι δεθήκαμε περισσότερο μεταξύ μας. Χρειάστηκε να συνεργαστούμε και να δουλέψουμε μαζί αλλα είχαμε εξαρχής ως κύριο σκοπό μας να περάσουμε καλά. Εννοείται πως αν μας δινότανε η ευκαιρία ξανά να ακολουθήσουμε κάποιο παρόμοιο πρόγραμμα,θα το κάναμε!
Παρόμοιες , βέβαια, ήταν και οι απαντήσεις των “Lemonitors”
Πως αποφασίσατε να συμμετάσχετε στο CitrusSaturday;
Στην αρχή δεν είχαμε σκεφτεί να λάβουμε μέρος, αλλά τελικά το αποφασίσαμε γιατί, οι περισσότεροι από εμάς, θέλουμε στο μέλλον να ασχοληθούμε με την επιχειρηματικότητα και ποιος καλύτερος τρόπος απο αυτό το προγραμμα; Επίσης, από την πρώτη στιγμή καταλάβαμε πως θα διασκεδάζαμε κατά τη διάρκειά του.
Τι ήταν αυτό που σας ενθουσίασε περισσότερο;
Περισσότερο μας ενθουσίασε η όλη ιδέα. Να πουλάμε λεμονάδες και πορτοκαλάδες. Πάντοτε το βλέπαμε στις ταινίες και σκεφτόμασταν «γιατί να μην γίνεται και εδώ;». Να, τελικά που έγινε. Γενικώς ήταν μια καταπληκτική εμπειρία κατά την οποία δουλέψαμε μεταξύ μας πολύ…
Πως έγινε η επιλογή της ομάδας σας; Είχατε καλή συνεργασία μεταξύ σας;
Τα μέλη της ομάδας μας τα επιλέξαμε εμείς με δική μας προτίμηση. Η συνεργασία ήταν πολύ καλή, καθώς ο καθένας μας προσπάθησε να βοηθήσει όσο το δυνατόν περισσότερο.
Τώρα που «γευτήκατε» τι εστί επιχείρηση, θα θέλατε να ασχοληθείτε με ένα παρόμοιο επάγγελμα;
Μας άρεσε πολύ η εμπειρία, αλλά ο στόχος μας δεν είναι ένα τέτοιο επάγγελμα… Προς το παρόν τουλάχιστον. Τώρα, αν αλλάξει κάτι στην πορεία, ακόμη δεν το γνωρίζουμε…
Ποια είναι η συμβουλή που θα δίνατε στις επόμενες ομάδες; Θα παροτρύνατε κι άλλους μαθητές να ασχοληθούν με το Citrus Saturday;
Μια συμβουλή που θα θέλαμε να δώσουμε στις άλλες ομάδες είναι η προσεκτική προετοιμασία και οργάνωση. Είναι βασικοί παράγοντες για την λειτουργία -και συνεπώς το καλό αποτέλεσμα- μιας ομάδας. Το Citrus Saturday αποτέλεσε μια αξέχαστη εμπειρία που είχε τόσο θετικές όσο και αρνητικές πτυχές. Οι δυσκολίες κυμαίνονταν κυρίως σε οργανωτικό επίπεδο παρά σε συνεργατικό. Βέβαια, εκείνη τη στιγμή παρουσιάστηκαν κάποιες απρόοπτες δυσκολίες που κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε άμεσα. Θεωρούμε το Citrus Saturday Organization ένα ξεχωριστό και ιδιαίτερο τρόπο εκμάθησης της επιχειρηματικότητας στα αρχικά στάδια. Συνεπώς για κάποιον που ενδιαφέρεται για τέτοιους τομείς μία ανάλογη εμπειρία θεωρείται απαραίτητη.
Τι αποκομίσατε τελικά από αυτήν την εμπειρία; Θα το ξανακάνατε;
Ήταν μια διδακτική εμπειρία, μια προσπάθεια οργάνωσης μιας μικρής επιχείρησης μέσα σε πνεύμα συνεργασίας, που αναμφισβήτητα θα επιχειρούσαμε ξανά! Επίσης, ενισχύεται και το ομαδοσυνεργατικό πνεύμα, καθώς πολλές υποχρεώσεις απαιτούσαν την απασχόληση σχεδόν όλων των μελών της ομάδας. Θετικός παράγοντας είναι, επίσης, ότι είχαμε την ευκαιρία να συναναστραφούμε με τους συμμαθητές μας πέρα από τα πλαίσια του σχολείου. Επιπλέον, θα μπορούσε κανε;iς να επισημάνει ότι η επικοινωνία με αλλούς ανθρώπους που έρχονταν για να αγοράσουν -αν και απλή- ήταν πολύ ιδιαίτερη.
Μέσα από τα μάτια των δύο πρώτων ομάδων, είδαμε πως έμοιαζε στα μάτια τους αυτή η δράση. Ακολούθουν μερικές ακόμα ομάδες που θα πουλήσουν τους χυμούς τους μετά την περίοδο των Αποκριών. Μείνετε συντονισμένοι στην ιστοεφημερίδα του σχολείου μας για περισσότερα…
Σε συνεργασία με το Πειραματικό Γυμνάσιο, ο όμιλός μας Κρητικά Μονοπάτια οργανώνει την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2017 τη δεύτερη πεζοπορία της χρονιάς.
Αφετηρία θα είναι το πανέμορφο χωριό Κασταμονίτσα της επαρχίας Πεδιάδας. Θα ξεκινήσουμε μέσα από το χωριό και μετά από μία ώρα πορεία θα πάρουμε το πετρόχτιστο μονοπάτι που ένωνε το οροπέδιο Λασιθίου με τα χωριά της Πεδιάδας. Κατά την διαδρομή θα έχουμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε τα χωριά της επαρχίας, το φράγμα του Αποσελέμη, μέχρι και τον Ψηλορείτη. Θα περάσουμε από την τοποθεσία «μνήμα του Τσούλη» και θα καταλήξουμε στο οροπέδιο Λασιθίου, όπου και θα κόψουμε την πίτα μας.
Η πορεία θα έχει διάρκεια 5 ώρες και είναι μέτριας δυσκολίας με συνεχή ανάβαση. Η αναχώρηση θα γίνει από το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου στις 07.30 της Κυριακής με μισθωμένο λεωφορείο. Η επιστροφή μα υπολογίζεται γύρω στις 16.00.
Την Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 23 μαθητές από τη Β΄ και Γ΄ Τάξη, με τη συνοδεία δύο καθηγητών τους, επισκέφτηκαν το Τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών στην Πανεπιστημιούπολη Βουτών, για να παρακολουθήσουν την προγραμματισμένη ενημερωτική ημερίδα για Μαθητές Λυκείων.
Όπως κάθε χρόνο, φτάσαμε πρώτοι, λίγο πριν την προγραμματισμένη ώρα έναρξης στις 9:00, και είμαστε για 35 λεπτά στο άδειο Αμφιθέατρο Β του Τμήματος. Οπότε, περιμέναμε… Συνέχεια →
Την Τετάρτη 07 Δεκεμβρίου 2016 πραγματοποιήθηκε προγραμματισμένη επίσκεψη της συγγραφέως Ευτυχίας Γιαννάκη στο σχολείο μας, σε συνδυασμό με την παρουσίαση του βιβλίου της Στο πίσω κάθισμα στο Ηράκλειο.
Μετά τη λήξη του ημερήσιου προγράμματος έως τις 16:10, και στο πλαίσιο του Ομίλου Δημιουργικής Ανάγνωσης, η συγγραφέας συζήτησε με τους μαθητές και τις μαθήτριες του ομίλου ζητήματα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, με τα οποία οι μαθητές και οι μαθήτριες είχαν συστηματικά ασχοληθεί, υπό την παιδαγωγική καθοδήγηση των φιλολόγων του σχολείου Βαρβάρας Ρούσσου και Κατερίνας Κουμάκη. Συγκεκριμένα, συζητήθηκαν θέματα σχετικά με τη σύγχρονη νεοελληνική πεζογραφία και το αστυνομικό μυθιστόρημα στην Ελλάδα και το εξωτερικό: η ιστορία του, η εξέλιξή του, το νεοελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα, η σύνδεση του αστυνομικού μυθιστορήματος με την ιστορία, η σχέση αστυνομικής πεζογραφίας και κινηματογράφου.
Η Ευτυχία Γιαννάκη γράφει μυθιστορήματα, θεατρικά έργα και μικρές ιστορίες. Σπούδασε πληροφορική και μουσική τεχνολογία και εργάστηκε για χρόνια στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Η σειρά των αστυνομικών μυθιστορημάτων με πρωταγωνιστή τον αστυνόμο Χάρη Κόκκινο εγκαινιάζεται με το βιβλίο της Το πίσω κάθισμα που αποτελεί μέρος της Τριλογίας της Αθήνας και κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2016. Στο παρελθόν εξέδωσε με ψευδώνυμο ένα ακόμη μυθιστόρημα με τίτλο Χάρντκορ. Το 2004 γυρίστηκε η ομώνυμη ταινία που αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του παραπάνω βιβλίου.
Εννέα μαθητές του Πειραματικού Γενικού Λυκείου Ηρακλείου ταξίδεψαν στο Ελσίνκι (Φινλανδία) στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος Erasmus+ με τίτλο «Elespañol: pasaporteentreculturas» (Τα Ισπανικά, διαβατήριο μεταξύ των πολιτισμών). Το πρόγραμμα επιχορηγείται από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ). Η μετακίνηση και φιλοξενία των μαθητών πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της 2ης Διεθνικής Δραστηριότητας μάθησης και διδασκαλίας (8-13 Νοεμβρίου 2016) και τους συνόδευσαν οι εκπαιδευτικοί Χαράλαμπος Δημητρακόπουλος και Ειρήνη Κασσωτάκη.
Τις εντυπώσεις τους από αυτή την εβδομάδα ανταλλαγής, μας μεταφέρουν οι ίδιοι οι μαθητές:
Την Τετάρτη 9 Νοεμβρίου ήταν η πρώτη μέρα μας στο φινλανδικό σχολείο. Αρχικά, ο καθένας μας πήγε για την πρώτη ώρα να παρακολουθήσει το μάθημα του παιδιού που τον φιλοξενούσε. Ακολούθησε η ξενάγησή μας σε όλους σχεδόν τους χώρους του σχολείου. Ακόμα, δοκιμάσαμε το γεύμα στην τραπεζαρία το οποίο περιελάμβανε φινλανδική σούπα. Έπειτα, μαζευτήκαμε στο γυμναστήριο για να παίξουμε σε ομάδες το τοπικό άθλημα floorball. Στη συνέχεια, όσοι από εμάς το επιθυμούσαν, παρακολούθησαν την ανατομία ενός ρακούν από τη βιολόγο. Κατά το τέλος του σχολικού ωραρίου, ο κάθε μαθητής συνεργάστηκε με τα άλλα μέλη της τετραμελούς ομάδας του (που αποτελούνταν από Έλληνες, Ισπανούς και Φινλανδούς μαθητές) στη συγγραφή ενός άρθρου για το ηλεκτρονικό περιοδικό Somos Erasmus+.
Κατερίνα Αδαμάκη, Κωνσταντίνα Μαράκη
Κατά τη διαμονή μας στην Φινλανδία, στο πλαίσιο του προγράμματος Erasmus+ οργανώθηκε μια εκδρομή στο Ταλλίν της Εσθονίας, την Πέμπτη 10 Νοεμβρίου. Στην εκδρομή αυτή είχαμε στη διάθεσή μας τρεις ώρες ώστε να επισκεφθούμε διάφορα μέρη και να φωτογραφίσουμε τρία διαφορετικά σημεία. Τα σημεία αυτά βρίσκονταν στην παλιά πόλη του Ταλλίν στην οποία περάσαμε τον περισσότερο χρόνο μας. Οι δρόμοι της παλιάς πόλης διακοσμούνταν από παραδοσιακά μαγαζιά, ενώ μπορούσες να συναντήσεις και ανθρώπους ντυμένους με ρούχα του Μεσαίωνα, όπως π.χ. μάγους ή ιππότες. Επιπλέον, η παρουσία του χιονιού και οι διαφορετικές καιρικές συνθήκες που συναντήσαμε μας χάρισαν μια μοναδική εμπειρία.
Μιχάλης Γεωργόπουλος
Φτάσαμε στο λιμάνι νωρίς το πρωί. Δεν είχαμε χρόνο για χάσιμο, έπρεπε γρήγορα να επιβιβαστούμε. Το πλοίο εξωτερικά φαινόταν σχετικά καινούριο. Από μέσα ήταν πολυτελώς διακοσμημένο με άνετα και ευρύχωρα σαλόνια και πολλά μαγαζιά. Από το κατάστρωμα του πλοίου φαινόταν ένα πυκνό στρώμα ομίχλης το οποίο κατάπινε το Ελσίνκι που χανόταν στον ορίζοντα και καλωσόριζε την μαύρη και κρύα Βαλτική. Δύο ώρες αργότερα φτάσαμε στο Ταλλίν της Εσθονίας.
Αλέξανδρος Τζαγκαράκης
Την Παρασκευή 11 Νοεμβρίου, η ημέρα μας άρχισε στο φινλανδικό Λύκειο όπου όλοι μαζί φτιάξαμε την παραδοσιακή φινλανδική συνταγή των cinnamon rolls (ρολά κανέλας). Με μεγάλη επιτυχία τελειώσαμε αυτή τη δραστηριότητα, τρώγοντας τις γευστικότατες δημιουργίες μας. Στη συνέχεια, πήγαμε στο μουσείο Heureka, ένα μουσείο επιστημών όπου είδαμε απίθανα πράγματα, κάναμε οι ίδιοι διάφορα πειράματα και μάθαμε ενδιαφέρουσες πληροφορίες μέσω διαδραστικών εκθεμάτων. Στο τέλος της ημέρας βρεθήκαμε ξανά στο σχολείο (για τελευταία φορά) στο πάρτι που διοργανώθηκε για όλα τα παιδιά που συμμετείχαν σε ευρωπαϊκά προγράμματα ανταλλαγής: Έλληνες, Ισπανοί, Φινλανδοί, Ρουμάνοι, Τσέχοι. Χορέψαμε και τραγουδήσαμε στους ρυθμούς αγγλικών και φινλανδικών τραγουδιών που έπαιξε ένα εκπληκτικό σχολικό συγκρότημα. Ήταν μια από τις καλύτερες ημέρες, γεμάτη ενδιαφέρουσες δραστηριότητες και καλή παρέα.
Ευγενία Μουδάτσου, Κάτια Μπροκαλάκη-Γούναρη
Σάββατο 12 Νοεμβρίου. Η μέρα μας ξεκίνησε κατά τις 2 μ.μ. αφού βρεθήκαμε μαζί με τους καθηγητές μας στον καθεδρικό ναό που βρίσκεται στο κέντρο του Ελσίνκι. Έπειτα, χωριστήκαμε από τους καθηγητές και μαζί με τα παιδιά πήγαμε σε ένα ωραίο καφέ να πιούμε κάτι ζεστό. Στη συνέχεια, οι Φινλανδέζες μας πήγαν σε ένα εμπορικό κέντρο να ψωνίσουμε. Μέχρι να τελειώσουμε τα ψώνια μας είχε πάει σχεδόν 5 μ.μ. και πήγαμε σε ένα ιταλικό εστιατόριο όπου είχανε κλείσει τραπέζι τα κορίτσια. Μετά το φαγητό, πήγε ο καθένας στο σπίτι των Φινλανδών που τον φιλοξενούσε για να ετοιμαστούμε και να πάρουμε τα έλκηθρα. Μετά βρεθήκαμε όλοι μαζί σε μια χιονισμένη πλαγιά όπου κάναμε έλκηθρο. Έτσι τέλειωσε η μέρα μας και γενικότερα έτσι έκλεισε το ταξίδι μας.
Λυδία Αμβροσιάδη, Βεατρίκη Λοππινέ
“Μια τυπική Φινλανδική οικογένεια θα σε φιλοξενήσει”. Αυτά ήταν τα λόγια των υπεύθυνων καθηγητών όταν μου ανακοινώθηκε πως θα συμμετείχα στο πρόγραμμα ανταλλαγής μαθητών Erasmus+. Δίχως να ασχοληθώ ιδιαίτερα με το θέμα και διαμορφώνοντας μια πρόχειρη εικόνα μιας συνηθισμένης Φινλανδικής οικογένειας στο μυαλό μου, ομολογώ πως ξαφνιάστηκα καθώς κατέφθανα στο σπίτι του οικοδεσπότη μου. Προφανώς είχα ενημερωθεί πως πρόκειται για μια μεγάλη οικογένεια, αλλά ποτέ δεν φαντάστηκα πως θα αποτελούταν από εννέα μέλη-7 παιδιά 2 γονείς. Κατά κύρια βάση όμως δεν μου έκανε εντύπωση το πλήθος των μελών αλλά η συμπεριφορά τους. Τα στερεότυπα πως οι βόρειοι άνθρωποι είναι πιο απόμακροι και αντικοινωνικοί, θα έλεγα πως, με βάση την συγκεκριμένη εμπειρία μου, δεν στέκουν. Μάλιστα, τους θεώρησα ζεστούς και ευγενικούς ανθρώπους που ήξεραν τη σημασία της αλληλεγγύης. Σαφώς σε σχέση με τους νότιους λαούς δεν ήταν τόσο ομιλητικοί αλλά αυτό οφείλεται σε περιβαλλοντικούς παράγοντες. Παράλληλα, αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν πως δεν είχαν καμία ανασφάλεια με το σώμα τους. Θεωρούσαν απολύτως λογικό να κάνουν γυμνοί σάουνα και ένιωσα αμήχανα όταν ήμουν ο μόνος που φορούσε μαγιό. Δεν ξέρω αν η συγκεκριμένη οικογένεια έτυχε να ήταν έτσι, πάντως επισκεπτόμενος αυτήν την χώρα κατέληξα στο συμπέρασμα πως πρέπει να αναθεωρήσουμε ορισμένες προκαταλήψεις και να συλλογιστούμε την διαφορετικότητα του κάθε λαού.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.ΕντάξειΔιαβάστε περισσότεραΜη αποδοχή
Για τα τρέχοντα, ελάτε απ' τη σελίδα μας στο Facebook