Η Πόλη που Μίλησε!
Η Γαία μας αυτή τη φορά μας οδηγεί στην κορυφή ενός ψηλού βράχου, όπου το μπλε του ωκεανού συναντά το βαθύ μπλε του ουρανού. Μαζί με την Αθηνά , τη θεά των λαμπερών ιδεών και των χρυσών ελιών, και τον Ποσειδώνα , τον ισχυρό βασιλιά των κυμάτων, μαθαίνουμε τι σημαίνει να χτίζεις ένα σπίτι. Μας δείχνουν ότι μια πόλη χρειάζεται τόσο τη δύναμη του νερού όσο και το φως ενός έξυπνου μυαλού για να αναπτυχθεί.
Ξεκινήσαμε με τη διήγηση του μύθου πως πήρε το όνομά της η Αθήνα, τη διαμάχη της θεάς Αθηνάς και του θεού Ποσειδώνα και τη νίκη της πρώτης. Στη συνέχεια καθένα από τα 18 σχολεία έπρεπε να φανταστούν ένα ξεχωριστό δώρο για την πόλη τους. Οι ιδέες μας πολλές. Οι μαθητές μας συζήτησαν ποιο δώρο θα ήθελαν για το χωριό μας και αποφάσισαν ότι θέλουν ένα «Πάρκο Χαράς». Ένα πάρκο με μια μεγάλη παιδική χαρά για να παίζουν με τους φίλους τους, νεροτσουλήθρες και πισίνες, πολλά δέντρα με ταΐστρες για πουλιά, καθώς και χώρο για να κάνουν ποδήλατο και σκέιτμπορντ.
Επόμενη αποστολή μας ακολουθώντας την έμπνευσή μας από το Reggio Emilia ήταν να γίνουμε ερευνητές του νερού! Ο Ποσειδώνας μας προσκάλεσε να εξερευνήσουμε το πιο ζωτικό στοιχείο της φύσης μέσα από τους δικούς μας «φακούς» και πειράματα. Καταρχήν εντοπίσαμε που υπάρχει νερό γύρω μας. Στις βρύσες, σε μια λακκούβα στη αυλή μετά τη βροχή, στο Σπερχειό ποταμό που περνά δίπλα στο χωριό μας.
Αποφασίσαμε να ερευνήσουμε και να πειραματιστούμε με τη διαλυτότητα και την απορροφητικότητα. Για αυτό το λόγο χρησιμοποιήσαμε την ακόλουθη ιστορία. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα γαϊδουράκι που είχε έναν σκληρό αφέντη. Μια μέρα το φόρτωσε με δύο πολύ βαριά σακιά αλάτι. Λόγω του βάρους, παραπάτησε και έπεσε στο ποτάμι. Τότε διαπίστωσε ότι το φορτίο του είχε γίνει πιο ελαφρύ. Την επόμενη μέρα, το αφεντικό του το φόρτωσε με σφουγγάρια. Όταν πλησίασε το ποτάμι, έπεσε επίτηδες μέσα. Δεν ήξερε όμως τι το περίμενε και κόντεψε να πνιγεί από το βάρος. Στη συνέχεια πειραματιστήκαμε με άλλα υλικά που διαλύονται ή όχι, καθώς και με υλικά που απορροφούν ή όχι, και τα παιδιά κατέγραψαν τις παρατηρήσεις τους σε ατομικά φύλλα εργασίας.
Παίξαμε με το νερό και μαγικές εικόνες. Οι μικροί μαθητές ζωγράφισαν μια εικόνα με τα αγαπημένα τους χρώματα. Στη συνέχεια, βάλαμε την εικόνα σε ένα σακουλάκι με φερμουάρ και σχεδιάσαμε πάνω στις μαύρες γραμμές της με έναν ανεξίτηλο μαρκαδόρο. Όταν οι μαθητές βύθισαν την εικόνα τους στο νερό, τα χρώματα εξαφανίζονταν — ένα πείραμα διάθλασης του φωτός στο νερό.
Νερό πολύτιμο, νερό που δίνει ζωή!
Ακολουθούσε μια άλλη αποστολή για εμάς. Η Αθηνά ήταν γνωστή για τη σοφία της. Έδωσε ένα δώρο σε μια πόλη που τη βοήθησε να ευημερήσει για χιλιάδες χρόνια. Τι θα γινόταν όμως αν ήταν εδώ σήμερα; Τι σοφία θα έδινε στις πόλεις μας; Ήρθε η ώρα να σκεφτούμε σαν την Αθηνά και να μοιραστούμε τη δική μας σοφία με τον κόσμο. Τα παιδιά συζητώντας και μιας και πλησίαζε το Πάσχα η γιορτή της αγάπης αποφάσισαν ότι αυτό θα ήταν το μεγαλύτερο δώρο για μια πόλη σήμερα Η ΑΓΑΠΗ. Αγάπη ανάμεσα στους πολίτες , αγάπη για τη φύση, αγάπη για την ιστορία μας. Έτσι λοιπόν δημιούργησαν μια πόλη αγάπης.
Επόμενη αποστολή για τους μικρούς μας αρχιτέκτονες να χτίσουν μια πόλη όπως θα έκτιζαν η θεά Αθηνά και ο θεός Ποσειδώνας, όχι με τούβλα, αλλά με τη φαντασία τους. Συνεργαστήκαμε με την κ Florina Popescu και τους μαθητές της από τη Ρουμανία. Εμείς αναλάβαμε να κτίσουμε την πόλη του Ποσειδώνα και οι φίλοι μας από τη Ρουμανία την πόλη της Αθηνάς.
