Τηλεκπαίδευση …..μια σχολική πραγματικότητα!!!

Μέρες που είναι,φτάνοντας στις διακοπές των Χριστουγέννων,μοιραία ο νους γυρίζει στην πρώτη καραντίνα,όταν φτάνοντας προς το Πάσχα είχαμε βρεθεί στην ίδια κατάσταση.

Μέρες που είναι,μοιραία αναπολούμε παλιές χριστουγεννιάτικες γιορτές στο σχολείο και τοποθετώντας ως εντελώς ασήμαντο,πλέον, τον φόρτο και το άγχος εκείνων των ημερών,αναπολούμε τον καιρό που η ζωή ήταν φυσιολογική…..

Μέρες που είναι γυρεύουμε μια αχτίδα ελπίδας,το φως κόντρα στο γκρίζο του χειμώνα και της πανδημίας.

Ένα πολύ χρήσιμο άρθρο,που θέτει την τηλεκπαίδευση σε ένα πιο φωτεινό πλαίσιο,είναι το παρακάτω κείμενο. που δανειστήκαμε από το 10o Νηπιαγωγείο Χαλανδρίου,το οποίο και ευχαριστούμε για την ευγενική παραχώρηση.

Θα παρακαλούσαμε να το διαβάσετε και για πρακτικούς λόγους,καθώς δίνει χρήσιμες οδηγίες για την συμμετοχή στην τηλεκπαίδευση!


Ξαφνικά, η σχολική πραγματικότητα άλλαξε. Πλέον, εκπαιδευτικοί, μαθητές και γονείς αναγνωρίζουν πως το σχολείο δεν περιορίζεται μόνο στις σχολικές εγκαταστάσεις και το γνωστό πρόγραμμα που ξεκινούσε από τις 8 μέχρι νωρίς το μεσημέρι. Στην αναπαράσταση του σχολείου στο μυαλό των ανθρώπων έχει προστεθεί μια νέα, εκσυγχρονισμένη, ψηφιακή διάσταση. Λόγω των συνθηκών, η φυσική επαφή με το σχολείο εναλλάσσεται με τη χρήση των ηλεκτρονικών μέσων.

    Για ποιο λόγο, λοιπόν, υπάρχει η τηλεκπαίδευση, έστω και υπό αυτές τις δυσμενείς συνθήκες;

  • Με την τηλεκπαίδευση διαμορφώνεται μια αίσθηση ασφάλειας, διατηρώντας επαφή με την προηγούμενη ρουτίνα των μαθητών. Η αίσθηση πως η τάξη υπάρχει ακόμα, πως οι φίλοι και οι συμμαθητές βλέπονται ξανά υπό την εποπτεία της κυρίας τους, που συντονίζει την τάξη, υπενθυμίζει πως η καθημερινότητα, παρόλο που έχει αλλάξει περνώντας περισσότερο χρόνο στο σπίτι, είναι ακόμα οριοθετημένη.
  • Τα πράγματα θα επανέλθουν όπως ήταν πριν, καθησυχάζοντας τα παιδιά. Αυτός είναι και ο λόγος που υπάρχει η επαφή με τον/την εκπαιδευτικό και τους μαθητές και δεν αρκούμαστε απλώς στην παροχή ασύγχρονου υλικού, το οποίο θα συμπληρωθεί κατ’ επιλογήν του μαθητή. Οι μαθητές συναντιούνται και συνεχίζουν τις ομαδικές δραστηριότητες, γιατί πολύ απλά το σχολείο συνεχίζεται!
  • Αν και απομακρυσμένα, η ψυχοκοινωνική ανάπτυξη συνεχίζεται στα πλαίσια μιας απομακρυσμένης, ψηφιακής τάξης. Οι στόχοι του νηπιαγωγείου εξακολουθούν να παραμένουν ίδιοι, ακόμα και αν το μάθημα διεξάγεται σε μια διαδικτυακή τάξη και όχι φυσική, απλώς μεταβάλλεται το υλικό και το μέσο.
  • Βιώνουμε όλοι μαζί μια συλλογική εμπειρία, μέσα στην οποία μπορούμε να συζητάμε πώς αισθανόμαστε και πώς τη βιώνουμε. Όλοι –με προσοχή και πολλή, πολλή χαρά- θα αγκαλιαστούμε και θα χαρούμε μπαίνοντας ξανά στην αίθουσα, βλέποντας τους φίλους μας ξανά από κοντά. Όπως πάντα, θα συζητηθεί ό,τι έκανε τους μαθητές να αισθανθούν χαρά, λύπη, και τους προβλημάτισε, κάτι το οποίο ανέκαθεν συνέβαινε εντός της σχολικής τάξης. Δε γίνεται, λοιπόν, να παραβλεφθεί, πως η τηλεκπαίδευση στο νηπιαγωγείο είναι κάτι καινούριο και για όσους είχαν την ευχέρεια να συμμετάσχουν σε αυτή, ήταν μια εμπειρία-περιπέτεια με πολλά σκαμπανεβάσματα. Επομένως, μάλλον είναι κάτι που θα συζητηθεί μέσα και έξω από την τάξη!
  • Και φυσικά, διατηρείται η επαφή με τις απαιτήσεις, τις δραστηριότητες και το κλίμα του σχολείου, εξομαλύνοντας την περίοδο προσαρμογής που θα ακολουθήσει με την επιστροφή στην τάξη. Όμως, είναι πολύ σημαντική η επαφή που υπάρχει το μεσημέρι μέσω της οθόνης, καθώς οι μαθητές παραμένουν σε επαφή με τους κανόνες της τάξης. Όταν ο μαθητής συνδέεται στην ψηφιακή τάξη, είναι σαν να προσέρχεται στη σχολική μονάδα.

     Πώς όμως μπορούν τα ίδια τα παιδιά να εντάξουν την τηλεκπαίδευση στην καθημερινότητά τους;

  • Για αρχή, είναι σημαντικό οι μαθητές να ξέρουν πως το σχολείο υπάρχει ακόμα. Η τάξη είναι στο σχολείο και τους περιμένει, αλλά επειδή δεν μπορούν να πάνε στο σχολείο εξαιτίας της καραντίνας, έχει μεταφερθεί στην οθόνη. Κατανοούμε την αντίδρασή τους ή την άρνησή τους που ενδέχεται να εκφράσουν. Προσπαθούμε να διατηρούμε την οικεία ρουτίνα, τροποποιώντας την. Είναι σημαντικό τα παιδιά να ξέρουν ότι η ζωή δε σταματά εδώ – αυτή τη στιγμή συνεχίζεται με έναν τρόπο διαφορετικό και σύντομα θα επιστρέψουν στο σχολείο και τις δραστηριότητές τους.
  • Δίνουμε σημασία στη ρουτίνα. Η ώρα του σχολείου έχει απλώς μεταφερθεί! Οι μαθητές προηγουμένως είχαν ένα πρόγραμμα στην καθημερινότητά τους.  Καλό θα ήταν να προσαρμοστεί το πρόγραμμα, όσο αυτό είναι εφικτό, στα νέα δεδομένα, και να τηρείται όσο το δυνατόν πιο πιστά. Με αυτό τον τρόπο, υπάρχουν μεταβατικές δραστηριότητες πριν και μετά τη σύνδεση στη σχολική τάξη, οι οποίες συμβάλλουν θετικά στη συγκέντρωση και τη δέσμευση του μαθητή στο μάθημα.
  • Φροντίζουμε τις συνθήκες την ώρα της σύνδεσης. Όσο είναι δυνατόν, αποσυνδέουμε λοιπές συσκευές που δε χρειάζεται να είναι συνδεδεμένες στο διαδίκτυο. Φροντίζουμε, επίσης, να υπάρχουν όσο το δυνατόν λιγότεροι περισπασμοί, στο βαθμό που αυτό είναι εφικτό.
  • Τέλος, επιτρέπουμε στους μαθητές να είναι ανεξάρτητοι, όπως θα ήταν στη σχολική αίθουσα. Οι γονείς και οι κηδεμόνες μπορούν (και χρειάζεται) να είναι διαθέσιμοι, σε περίπτωση που ο μαθητής χρειαστεί βοήθεια (π.χ  με τη  σύνδεση ή το μικρόφωνο). Όσον αφορά το υπόλοιπο του μαθήματος, είναι σημαντικό να επιτρέπεται στους μαθητές να αυτονομηθούν και να ολοκληρώνουν τις δραστηριότητες βασιζόμενοι στις δικές τους ικανότητες όπως  θα συνέβαινε εντός της σχολικής τάξης.

Καλό είναι να θυμόμαστε ότι αυτό το μέτρο είναι κάτι το προσωρινό, το οποίο, αν και ίσως δημιουργεί δυσκολίες, προσφέρει μια ευκαιρία για ποιοτικό χρόνο μέσα από δραστηριότητες στο σπίτι, παιχνίδι, ξεκούραση, και, κυρίως, συζήτηση για ό,τι μπορεί να προβληματίζει και να αγχώνει το παιδί.

 

Χάιδω Βασιλάκη-ψυχολόγος

—————————————————————————————————————————————————————

H τάξη σε νέα δεδομένα….

….είναι διαφορετική,πιο ήσυχη,πιο άδεια και σε στάση αναμονής….

 

Το χειρότερο όλων είναι η σκέψη οτι θα αποχαιρετιστούμε μισοί-μισοί…

Χωρίς να είμαστε όλοι μαζί,όπως ξεκινήσαμε…..

Αγαπητοί Γονείς

έχετε κάτι να προτείνετε για το τέλος?

Το ταχυδρομείο της αγάπης….

Από μια ιδέα συναδέλφου προέκυψε το Ταχυδρομείο της Αγάπης…

…που δεν είναι τίποτα άλλο,παρά ένας τρόπος για να επικοινωνούν τα 2 τμήματα  μεταξύ τους,αφού πλέον έχει χωριστεί στα δύο η τάξη.

Κάθε μέρα,τα παιδιά, του ενός τμήματος ,αφήνουν μηνύματα,ζωγραφιές,χαιρετισμούς στα παιδιά του άλλου τμήματος.

Σήμερα κάναμε την αρχή και περιμένουμε με ανυπομονησία την αυριανή μέρα,όταν το πρωί τα παιδιά θα αντικρύσουν τα μηνύματα που έχουν,καθώς  το σημερινό τμήμα ελπίζει και ανυπομονεί ,να δει, αν θα έχει γράμμα την Παρασκευή!

Τα μηνύματα των παιδιών μας συγκίνησαν….

«Eλισάβετ,σου στέλνω μια ζωγραφιά για να μην κλαις»

«Δημήτρη σε έχω φίλο»- «Αλεξανδρούλα σε αγαπώ»

«Ελεωνόρα,σε έχω φίλη»

«Παναγιώτη,σε αγαπώ πολύ,μου έλειψες!»

«Αντριάνα,σου στέλνω μια θάλασσα»

«Αλεξάνδρα,σου έστειλα το μπλε και το μωβ»

#Mένουμε Ασφαλείς…. Ημέρα 1η,μέρος δεύτερο,Σχολείο ξανά!….

Μέρα πρώτη,μέρος δεύτερο!

Το δεύτερο τμήμα της τάξης ζει την πρώτη  μέρα της επανόδου στο σχολείο.

Τόσες ομοιότητες….

Σε μια τάξη τόσο διαφορετική…

….όσο και άδεια….

…τα παιδιά αποτύπωσαν την ζωή τους με τον κορωναϊό.

Η Αλεξάνδρα  με τρομακτική ακρίβεια ,δίπλα σε ένα μεγάλο κάστρο(να το αναλύσουμε?),αποτύπωσε το αντισηπτικό που καθαρίζει τα χέρια, την μάσκα,μα και το απαραίτητο σακουλάκι της….

Και για το τέλος υπήρξε οπωσδήποτε,το βραβείο ανδρείας….

#Μένουμε_Ασφαλείς….Ημέρα 1η-μέρος πρώτο….Σχολείο ξανά!

Ήταν η μέρα της προσμονής,η μέρα του άγχους,η μέρα της χαράς,η μέρα που όλα φαντάζουν αλλιώς,η μέρα που τέλος πάντων ονειρευόμασταν εκεί,μέσα του Απρίλη,όταν τα μέτρα του κορωναϊού μας είχαν ζορίσει….

Και να που έφτασε,ήρθε….

Ήταν μια ανέλπιστα,ήρεμη μέρα,που κύλησε γρήγορα.

Για πρώτη φορά τα παιδιά,μετά από σχεδόν 3 μήνες στο σπίτι,δεν είπαν ούτε στιγμή»Κυρία,πότε θα πάμε σπίτι (ρώτησαν όμως,πότε θα φάμε!) και αυτό δείχνει πόσο τους έλειψε η τάξη τους. Μίλησαν πολύ κι αυτό δείχνει πόσο τους έλειψε η επικοινωνία με τους συμμαθητές τους.

Ανέφεραν τους τρόπους που κρατάμε τον ιό σε απόσταση,χαιρέτησαν κρατώντας μακριά τις αγκαλιές και τα φιλιά ,κι αυτό δείχνει πόσο ο κορωναϊός έχει μπει στη ζωή τους.

Ξεκινήσαμε μουδιασμένα,μα το ξεπεράσαμε.

Για το τέλος της μέρας είχαμε δωράκια με καραμέλες,μπαλόνια,παιχνιδάκια

και φυσικά βραβείο ανδρείας!

Αύριο,πάλι, θα ζήσουμε ως εκπαιδευτικοί,το ανέλπιστο…  μέρα πρώτη,ξανά στο σχολείο,μέρος 2 ,με το επόμενο τμήμα της τάξης….ε το λες και τύχη αυτό το déjàvu !

Στο μεταξύ εσείς,αγαπητοί γονείς,μπορείτε να φρεσκάρετε την μνήμη σας,διαβάζοντας ακόμη ένα σετ οδηγίες του ΕΟΔΥ…

https://blogs.sch.gr/nipkzaev/files/2020/06/76-Οδηγίες-για-νηπιαγωγεία-παιδικούς-και-βρεφονηπιακούς-σταθμούς.pdf