1ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΓΛΥΚΩΝ ΝΕΡΩΝ

Καλή σχολική χρονιά και επίσημα από το νηπιαγωγείο μας! Κύλησαν οι πρώτες μέρες και στο σχολείο μας, δίνοντάς μας τη δυνατότητα να γνωριστούμε καλύτερα μεταξύ μας , εκπαιδευτικοί και παιδιά. Ξεκινάμε λοιπόν τη νέα χρονιά, με πολλή αγάπη και όρεξη για δημιουργικές συναντήσεις!

Φαίνεται κάναμε καλή δουλειά με τα χελιδονάκια μας, γιατί επιτέλους ήρθε η γλυκιά Άνοιξη! Ο ήλιος μας  χαιρετά μεγαλόκαρδα κάθε μέρα, τα πουλάκια κελαηδούν και τα ζωηρά ζουζούνια είναι παντού! Έτσι κι εμείς με τους μαθητές μας μιλήσαμε για πολλά από αυτά τα ανοιξιάτικα φαινόμενα…

Όμορφα έντομα έγιναν αντικείμενο του μαθήματός μας και μάθαμε πολλά για τον κύκλο της ζωής τους. Ας αρχίσουμε όμως με μια εισαγωγική εργασία που εμπλέκει γραφή, μαθηματικά, και εικαστικά… 3 σε 1!

Ποιο λοιπόν όμορφο, πολύχρωμο έντομο σκεφτόμαστε πρώτο πρώτο; Την αιθέρια  πεταλούδα βέβαια! Εκείνη με τον κύκλο της ζωής της μπορεί να μας μάθει πως η ζωή είναι μια συνεχής προσπάθεια, αλλά στο τέλος οι κόποι μας ανταμείβονται, και τα χρώματά μας εντυπωσιάζουν όποιον έχει την τύχη να μας δει.

Δείτε μερικές ευφάνταστες κάμπιες που δημιούργησαν τα παιδιά.

Παρακολουθήσαμε μερικά όμορφα video με μαγευτικές εικόνες για την απίστευτη μεταμόρφωση της πεταλούδας. Ορίστε ένα για να το παρακολουθήσετε κι εσείς.

Φυσικά, δεν μπορούσαμε να μην εμπνευστούμε από το έντομο αυτό, και έτσι δημιουργήσαμε όμορφες πεταλούδες τις οποίες μπορείτε να θαυμάσετε παρακάτω.

Οι πεταλούδες όμως δεν είναι το μοναδικό έντομο που αναγνωρίζουμε… Έτσι ασχοληθήκαμε με την δουλευταρού μέλισσα. Εκείνη δεν τεμπελιάζει ποτέ, και μας χαρίσει τα προϊόντα της που μόνο εκείνη μπορεί να δημιουργήσει. Παρακολουθήστε μια γλυκιά ιστορία που θα σας βοηθήσει να καταλάβετε τη σημαντικότητα της μικρής μέλισσας.

Τζότζο, ο μικρός σκαντζόχοιρος και η Μελένια η μελισσούλα.

Δεν συγκρατηθήκαμε και φτιάξαμε και μια μέλισσα. Μπορείτε να δείτε να όμορφα έργα των παιδιών παρακάτω…

Μερικοί από τους μαθητές μας είχαν πολύ όρεξη για δημιουργία και μας έστειλαν και άλλα, ελεύθερα σχέδια που φιλοτέχνησαν, αλλά και χάρτινα γλυπτά.

Μιας και το Πάσχα κατεύθανε, θα ήταν σχεδόν αδύνατον να μην αναφερθούμε στη στολισμένη πασχαλίτσα. Εκείνη, με το έντονο κόκκινο χρώμα της και τις χαρακτηριστικές μαύρες βούλες μας θυμίζει τον ερχομό μιας σπουδαίας γιορτής! Πάσχα και πασχαλίτσα, πάνε μαζί… Τα παιδιά έφτιαξαν όμορφα έργα με την τεχνική του κολάζ και με περηφάνια σας τα παρουσιάζουμε.

Πόσα λοιπόν είχαμε την ευκαιρία να μάθουμε για τα έντομα! Αν έχετε κι άλλη περιέργεια δείτε αυτό και αυτό.

Την Άνοιξη όμως, εκτός από τα ζουζούνικα έντομα, ξυπνούν και πολλά από τα ζωάκια του δάσους. Άλλα βγαίνουν από τις σκοτεινές φωλίτσες τους και ζωντανεύουν τη φύση με το χαρούμενο τρεχαλητό τους. Εμείς, για να γιορτάσουμε μαζί τους το ξύπνημα της φύσης, φτιάξαμε όμορφα λαγουδάκια χρησιμοποιώντας σαν πατρόν τα μαγικά μας χεράκια! Εκείνα έχουν τόσο μεγάλη δύναμη που γίνονται ακόμα και λαγουδάκια!

Σας χαιρετάμε με μερικές ακόμα υπέροχες ζωγραφιές των μικρών μας καλλιτεχνών,

και ένα μουσικό video με τα έργα τους. Ας χαρούμε την Άνοιξη παίρνοντας ένα μεγάλο μάθημα από τα μικρά ζουζούνια… Όσο μικρός και να είναι κάποιος έχει τη δική του θέση μέσα στην πλάση, και ένα μικρό κομματάκι της Άνοιξης έχει δημιουργηθεί ειδικά γι’ αυτόν.

Δόνησης Σαββόπουλος- Μία η Άνοιξη (Μη μιλάς άλλο γι’ αγάπη)

Ένα χελιδόνι δε φέρνει την Άνοιξη… Γι’ αυτό εμείς φτιάξαμε πολλά! Κάναμε ότι μπορούσαμε στο σχολείο μας για να βοηθήσουμε την Άνοιξη να καταλάβει πως έφτασε η ώρα της! Άλλωστε τότε, την πρώτη ημέρα του Μάρτη,  είναι που λέγονται και τα παραδοσιακά κάλαντα της Άνοιξης, τα Χελιδονίσματα.  Ακούστε τα παρακάτω.

Τα κάλαντα αυτά τα έλεγαν παλιά τα παιδιά κρατώντας μια κατασκευή, που στην κορυφή της είχε ένα χελιδόνι. Όλο αυτό λεγόταν χελιδόνα. Τα παιδιά την επειδύκνειαν την ώρα που τραγουδούσαν και οι νοικοκυραίοι τους έδιναν αυγά και καρπούς.

Κάτι παρόμοιο προσπαθήσαμε να φτιάξουμε και εμείς στις διαδικτυακές μας τάξεις με τη βοήθεια του παρακάτω video.

Ορίστε το αποτέλεσμα.

Ακολουθήσαμε όμως και την κατευθυντήρια γραμμή του κλασικού αινίγματος.

“Από πάνω σαν τηγάνι,

από κάτω σαν μπαμπάκι,

από πίσω σαν ψαλίδι…

Τι είναι;”

Τα αποτελέσματα ήταν υπέροχα! Τα όμορφα χελιδόνια μας, μπορεί να μην έφεραν πιο γρήγορα την άνοιξη, αλλά σίγουρα έφεραν τη χαρά στα πρόσωπά μας… Χαρείτε και εσείς τις δημιουργίες των παιδιών!

Φυσικά μιλήσαμε και για το ταξίδι, αλλά και τη ζωή αυτών των όμορφων πτηνών. Πού ζουν, τι τρώνε, γιατί ταξιδεύουν, είναι μόνο μερικές από τις ερωτήσεις που απαντήθηκαν στο μάθημά μας. Δείτε και εσείς παρακάτω για να ενημερωθείτε!

Δεν παραλείψαμε βέβαια να συνδέσουμε το χελιδόνι με τον αρχαίο μας πολιτισμό και τη μυθολογία. Για τον λόγο αυτό χρησιμοποιήσαμε μια παραλλαγή του μύθου της Πρόκνης και της Φιλομήλας που μπορείτε και εσείς να διαβάσετε παρακάτω.

Μερικά παιδιά θέλησαν να αποδώσουν τον μύθο μέσα από τη ζωγραφική. Απολαύστε και εσείς τις δημιουργίες τους.

Από όλα τα πλάσματα σε αυτόν τον όμορφο πλανήτη, λίγα μόνο έχουν επίγνωση της ύπαρξής τους. Έχουν κατανόηση του εαυτού τους, μπορούν να αναλύσουν τη σκέψη και να εξηγήσουν τις πράξεις και τα συναισθήματά τους.  Αυτά τα τελευταία, δηλαδή τα συναισθήματα, είναι ένα μυστήριο! Γιατί ένω μπορούμε να τα νοιώσουμε και να τα καθορίσουμε, δεν μπορούμε ούτε να τα σταματήσουμε, ούτε να τα ελέγξουμε! Αρκεί να σκεφτούμε σαν παράδειγμα πως νοιώθουμε όταν κάποιος μας λέει “Μη θυμώνεις!”. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν μπορούμε να ζητήσουμε από ένα παιδί να “σταματήσει να κλαίει” όταν αυτό είναι η πραγματική έκφραση του συναισθήματός του. Είναι σα να λέμε “μη νοιώθεις”, και όλοι γνωρίζουμε πως αυτό είναι αδύνατον σε κάθε περίπτωση μέσα στην ανθρώπινη ζωή.

Αυτό που μπορούμε να ζητήσουμε και να μάθουμε είναι να τα αναγνωρίζουμε, να τα εκφράζουμε, να τους δίνουμε σεβασμό και χρόνο να εξελιχθούν, αλλά και μέσα από την κατανόησή και την αποδοχή τους να αποκτήσουμε τη σιγουριά πως θα καταφέρουμε να ελέγξουμε τη συμπεριφορά μας την κατάλληλη στιγμή. Ακούγεται σύνθετο, και σίγουρα είναι μια μακρά και πολύπλοκη διαδικασία στη ζωή ενός ανθρώπου, αλλά από κάπου πρέπει να αρχίσουμε…

Εμείς στο σχολείο μας αρχίσαμε από ένα όμορφο παραμύθι που μιλά για την ανιδιοτελή προσφορά και κατ’ επέκταση, την αγάπη. Η πλούσια σε καρπούς μηλιά του παραμυθιού μας, δείχνει την αγάπη της για ένα μικρό αγόρι, που μεγαλώνει σιγά σιγά, δίνοντάς του συνεχώς κομμάτια του εαυτού της για να καλύψει τις ανάγκες του. Δεν του ζητά ποτέ τίποτα…Μπορείτε και εσείς να παρακολουθήσετε το παραμύθι παρακάτω.

Τα παιδιά κλήθηκαν αρχικά να αναγνωρίσουν και να καταγράψουν τα δώρα που προσέφερε η μηλιά. Τα κατάφεραν καλά.

Αφού λοιπόν ολοκλήρωσαν αυτή την εργασία, ήρθε η ώρα να συγκρίνουμε τους εαυτούς μας με τη μηλιά. Εκείνη είχε στην καρδιά της το αγόρι. Εμείς άραγε τι έχουμε μέσα στην καρδιά μας; Το παρακάτω έργο των παιδιών θα απαντήσει αυτή την ερώτηση.

Αφού εκφράσαμε και αναλύσαμε τις παρακάτω επιλογές μας, προχωρήσαμε και στο επόμενο βήμα. Τι δώρα θα θέλαμε να δώσουμε σε εκείνους που αγαπάμε. Η γενναιόδωρη φαντασία των παιδιών μας κάνει να χαμογελάμε στην παρακάτω ζωγραφιά. Δείτε και εσείς.

Το να δίνουμε σε αυτούς που αγαπάμε είμαι όμορφο και ευγενές. Οι άνθρωποι όπως είναι όντα με πολυπρισματικές προσωπικότητες. Έτσι δε χαιρόμαστε μόνο να δίνουμε, αλλά συμβαίνει και το ακριβώς αντίθετο. Νοιώθουμε άβολα όταν πιστέψουμε ότι μας μας στερούν κάτι. Όταν για παράδειγμα στο παραμύθι με τα χελιδόνια, το μεγάλο χελιδονάκι απέκτησε μικρότερο αδερφάκι, άρχισε να νοιώθει πως έχανε δικά του πράγματα. Εκτός από τα παιχνίδια του, του ξεγλιστρούσε και κάτι πιο σημαντικό. Η προσοχή της μαμά και του μπαμπά… ή τουλάχιστον έτσι πίστευε εκείνο.

Τα παιδιά αναγνώρισαν το άβολο συναίσθημα της ζήλιας… Ανέλυσαν τη συμπεριφορά του χελιδονιού και μίλησαν για τις δικές τους εμπειρίες με τα αδερφάκια τους. Κάποια θέλησαν να ζωγραφίσουν και σκηνές από το παραμύθι, όπως παρακάτω.

Κάπως έτσι ανακαλύψαμε πως τα συναισθήματα μπορούν να είναι ευχάριστα, αλλά και δυσάρεστα. Σε καμία περίπτωση πάντως καλά και κακά… Όλα τα συναισθήματα μας είναι εκφράσεις του εαυτού μας και ως τέτοια τα αγαπάμε και τα σεβόμαστε.

Προχωρήσαμε έτσι σε ένα άλλο ζεύγος συναισθημάτων. Το πρώτο τμήμα του ζεύγους είναι η χαρά! Τι άλλο θα μπορούσε να είναι αφού το θέμα μας συνέπεσε με τη χαρωπή γιορτή των αποκριών; Διαβάσαμε λοιπόν μια όμορφη ιστορία απο το βιβλίο “Τα δάκρυα και το χαμόγελο του κλόουν” που μπορεί να θυμάστε απο εδώ.

Είπαμε ακόμα την αστεία λαϊκή ιστορία με το πάθημα του Μάρτη και τις 2 γυναίκες. Ορίστε μια εκδοχή της εδώ.

Εμείς σίγουρα γελάσαμε πολύ με την περιπέτειά του, με αποτέλεσμα να νοιώσουμε χαρά, αν και εκείνος μάλλον βλέπει τις 2 όψεις του νομίσματος τις οποίες εν τέλη αναγνωρίσαμε κι εμείς. Διαγνώσαμε πως μια ευχάριστη συγκυρία σε κάνει να νοιώθεις χαρά, αλλά μια δυσάρεστη έκπληξη σε κάνει να λυπάσαι.

Θελήσαμε να εκφράσουμε  κι εμείς τι μας κάνει χαρούμενους. Δείτε παρακάτω…

Και εδώ μια άλλη εκδοχή της έκφρασης της χαράς μας. Εδώ τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να περιγράψουν περισσότερα από ένα πράγματα που προωθούν το συναίσθημα της χαράς σε εκείνα.

Από εκεί και πέρα καταφέραμε να αναγνωρίσουμε το ζεύγος αυτό των συναισθημάτων σε όλες μας τις δραστηριότητες.

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά του σχολικού εκφοβισμού ακούσαμε το τραγούδι «Υπάρχουν χέρια» που μας βοήθησε να συνειδητοποιήσουμε ότι τα χέρια μας, έχουν τη δύναμη να προσφέρουν απεριόριστη χαρά, ή να προκαλέσουν πόνο και λύπη. Η επιλογή είναι δική μας και αντικατοπτρίζει τι είδους άνθρωποι είμαστε. Ακούστε αυτό το τραγούδι παρακάτω.

Με αφορμή το Αστερόσπιτο, καταφέραμε να βάλουμε στο μικροσκόποιο το στενάχωρο συναίσθημα της λύπης. Πότε νοιώθουμε λύπη; Όταν στερούμαστε τα απαραίτητα, όπως τα παιδιά του βιβλίου μας. Τη στέγη, τη μουσική, την αγάπη των γονιών μας.

Τα παιδιά εξέφρασαν τι τα κάνει να λυπούνται με δημιουργίες σαν τις παρακάτω.

Τι μας κάνει τώρα λυπημένους; Αν μπορούσε ένα παντοδύναμο χέρι να αλλάξει αυτώ που μας στεναχωρεί, τι θα ζητούσαμε να αλλάξει; Τα παιδιά απάντησαν με τις ζωγραφιές τους και μερικά πας τις έστειλαν. Μπορείτε να τις δείτε και εσείς.

Πολλά πράγματα μας  κάνουν χαρούμενους… Πολλά πράγματα μας κάνουν λυπημένους… Παρακάτω θα δείτε την απόδωση ενός όμορφου ποιήματος από τα παιδιά που μιλά για τη Χαρά και την Λύπη μαζί.

Εμείς όμως έχουμε την ευθύνη της συμπεριφοράς και των πράξεών μας. Με το παραμύθι «Τα Ελληνάκια» είδαμε ότι όταν κάτι μας κάνει λυπημένους, ή μας προκαλεί κάποιο άλλο συναίσθημα που δεν μας αρέσει, έχουμε το δικαίωμα να προσπαθήσουμε να το αλλάξουμε, με τον κατάλληλο κάθε φορά τρόπο. Δείτε και εσείς το παραμύθι παρακάτω.

Αφορμή για να θυμηθούμε την αξία και το τίμημα της ελευθερίας αποτελεί η 25η Μαρτίου για τους πολίτες αυτής της χώρας, αλλά και για τους Έλληνες σε όλον τον κόσμο! Φέτος μάλιστα, η επέτειος αυτή ήταν ακόμα πιο ξεχωριστή. Όχι γιατί δεν μπορούσαμε να πάμε στην παρέλαση λόγο της πανδημίας, αλλά γιατί φέτος συμπληρώθηκαν 200 χρόνια από το έτος της Επανάστασης!

Εμείς, στις διαδικτυακές μας τάξεις όχι μόνο μάθαμε οσο περισσότερα μπορούσαμε για την περίοδο εκείνη, αλλά κάναμε και γιορτή, με ποιήματα, τραγούδια, παιχνίδια και παρέλαση! Ζήτω το 1821!

Θα προσπαθήσουμε να σας περιγράψουμε μερικά από αυτά που κατακτήσαμε, φυσικά με τη βοήθεια των κατασκευών και έργων των παιδιών.

Αρχικά τα παιδιά έγιναν οι ίδιοι για λίγο δάσκαλοι και δασκάλες και μας παρουσίασαν μερικές πληροφορίες για τους ήρωες του ’21. Σε κάθε παιδί ανατέθηκε η αποστολή να βρει πληροφορίες για κάποιον από τους πολλούς ήρωες της Ελληνικής Επανάστασης, και μετά το μοιράστηκε με τους φίλους του στην τάξη. Επίσης κλήθηκαν να αντιγράψουν το όνομα, αλλά και να ζωντανέψουν με τα χρώματά τους τους ήρωες! Δείτε μερικά παραδείγματα:

Δε γινόταν να μην αναφερθούμε στη παραδοσιακή εθνική φορεσιά μας, που ζωντανεύει στο πρόσωπο του τσολιά. Τα παιδιά έμαθαν για τα διακριτά μέρη της στολής αυτής με μια χαριτωμένη και απλή κατασκευή, που απαιτεί να ανακαλέσουμε τα σχήματα που ξέρουμε.

Φυσικά, δεν έλειψαν και τα ελεύθερα σχέδια των παιδιών, που βάλθηκαν να αποτυπώσουν τις εντυπώσεις τους στο χαρτί.

Μάθαμε για τη γαλανόλευκη σημαία μας. Ανακαλύψαμε πως κάποτε είχαμε δύο σημαίες με κοινό στοιχείο το γαλάζιο και το λευκό χρώμα και τον κάτασπρο σταυρό.

Μόνο που τώρα πια η επίσημή μας σημαία είναι εκείνη με τις ρίγες που κάνουν εντυπωσιακό τον κυματισμό της. Μάθαμε τον συμβολισμό της καθώς και τον λόγο που έχει εννέα γραμμές. Φτιάξαμε και δικές μας σημαίες φυσικά. Τα παιδιά χρωμάτισαν και μετά έκοψαν εξελίσσοντας την λεπτή τους κινητικότητα. Στο τέλος τις κόλλησαν σε ξυλάκια.

Άλλωστε, έπρεπε οπωσδοίποτε να τις κρατάμε στην παρέλαση.

Θα ήταν όμως παράληψη να μην αναφερθούμε στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, δεδομένου οτι αυτή η γιορτή είναι ο λόγος που η 25η Μαρτίου είναι διπλή γιορτή. Μάθαμε τι ακριβώς σημαίνει Ευαγγελισμός και ακούσαμε την όμορφη ιστορία του.

Φτιάξαμε και ολόλευκους κρίνους για να θυμόμαστε οτι η αγνότητα και η καλοσύνη, απλές ούσες, μπορούν να κάνουν τον κόσμο μας να λάμπει.

Με αυτά και άλλα πολλά ασχοληθήκαμε στη γιορτή μας, αλλά φυσικά είπαμε και τα ποιήματά μας! Εκείνα που τα παιδιά έμαθαν και απήγγειλαν, αλλά πρώτα διάβασαν, κατανόησαν και αποτύπωσαν στις ζωγραφιές τους. Δείτε μερικά από αυτά που μας έστειλαν οι μαθητές μας.

Όμως, τι γιορτή θα ήταν χωρίς παιχνίδι; Και ποιος άλλος θα μπορούσε να είναι πρωταγωνιστής του παιχνιδιού μας από τους ήρωες του 1821; Τα παιδιά λοιπόν χρωμάτισαν, έκοψαν και κόλλησαν τις καρτελίτσες με τα πρόσωπα των Ηρώων σε ξυλάκια και ήταν έτοιμα να ανακαλέσουν όλα εκείνα που άκουσαν απο τους συμμαθητές τους στις παρουσιάσεις τους. Οι ήρωες του ’21 έδιναν μερικά στοιχεία για τον εαυτό τους, και τα παιδιά έπρεπε να καταλάβουν ποιος ήρωας είναι και να σηκώσουν το αντίστοιχο καρτελάκι. Έτσι μπορούσαν όλα να συμμετέχουν την ίδια ώρα, χωρίς να χαλάει το παιχνίδι μας λόγο φορτωμένων καναλιών… Μπορείτε και εσείς να δείτε το παιχνίδι εδώ. Παρακάτω δείτε μερικά από τα πολύ προσεγμένα καρτελάκια των μαθητών μας.

Είναι τόσο όμορφο να μαθαίνουμε για το παρελθόν μας, που μοιραία είναι κομμάτι της ταυτότητάς μας. Γνωρίζοντας όμως τι έχει ήδη συμβεί, ορίζουμε καλύτερα και το ποιοι είμαστε εμείς οι ίδιοι. Ξεχωρίζουμε πιο εύκολα τι έχει αξία για εμάς και τι είναι σημαντικό για την ολοκλήρωση μας. Έτσι, τα παιδιά κλήθηκαν να φτιάξουν σημαίες που να δείχνουν τι είναι αυτό που τους αντιπροσωπεύει.  Κάθε παιδί έφτιαξε μια σημαία με το πιο βαρυσήμαντο πράγμα στη ζωή του. Δείτε μερικές από τις σημαίες τους.

Σας αφήνουμε με μερικές αυθόρμητες ζωγραφιές των παιδιών μας για την 25η Μαρτίου. Εμείς ευχόμαστε χρόνια πολλά σε όλους τους Έλληνες, αλλά και σε όλους όσους δε φοβούνται να διεκδικήσουν το δίκαιο, ακόμα και όταν οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος τους.

Άλλος ένας λόγος να γιορτάσουμε είναι η αρχή της Σαρακοστής. Στην πατρίδα μας, αυτή η αρχή σηματοδοτείται από την Καθαρή Δευτέρα. Μια Δευτέρα σαν καμία άλλη. Γιατί την λέμε Καθαρή; Μα γιατί μας θυμίζει να αποφεύγουμε όλα τα ανθυγιεινά  που σε μεγάλη ποσότητα βλάπτουν τον οργανισμό μας φυσικά! Έτσι, καθαρίζουμε από τα βλαβερά και καταναλώνουμε μόνο τα θρεπτικά και υγιεινά… την Καθαρή Δευτέρα.

Υπάρχουν βέβαια άνθρωποι που ακολουθούν αυτή τη διατροφή και τις 7 εβδομάδες τις Σαρακοστής. Δηλαδή νηστεύουν. Αυτό σημαίνει ότι δεν καταναλώνουν καθόλου γάλα, αυγά, κρέας και τα παράγωγά τους.  Για να το θυμούνται αυτό παλιά οι άνθρωποι στη χώρα μας, έφτιαχναν μια ζυμαρένια κούκλα που την έλεγαν Κυρά Σαρακοστή. Δεν την έχετε ξανακούσει; Ακολουθεί ένα ποιηματάκι που μάθαμε με τα παιδιά στις τάξεις μας και θα σας βοηθήσει να καταλάβετε τι περίπου ήταν.

Τώρα έχετε μια ιδέα περι τίνος πρόκειται. Εμείς όμως δε σταματήσαμε εκεί! Αρχικά ζωγραφίσαμε και χρωματίσαμε κυρίες Σαρακοστές, που με το στολισμένα τους φορέματα, μας δείχνουν τις τροφές που μπορούμε να καταναλώσουμε κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής. Όσπρια, λαχανικά, φρούτα και ζυμαρικά κοσμούν τις σεμνές κυρίες Σαρακοστές των παιδιών για να μας θυμίζουν τα νηστίσιμα φαγητά.

Γιατί όμως να σταματήσουμε εκεί; Φτιάξαμε πραγματικές κυρίες Σαρακοστές, απο ζυμαράκι στις διαδικτυακές μας τάξεις και τις φουρνίσαμε μετά. Αν αναρωτιέστε για τη συνταγή, με χαρά θα τη μοιραστούμε μαζί σας:

Βάλαμε το must σύμβολο, που είναι ο σταυρός, μαντηλάκι, παραλείψαμε εσκεμμένα το στόμα (μιας και δεν τρώνε σχεδόν τίποτα), και σταυρώσαμε τα χεράκια τους για να δείξουμε ότι προσεύχονται πάρα πολύ. Τα υπέροχα αποτελέσματα μπορείτε να θαυμάσετε στις παρακάτω φωτογραφίες.

Η κυρά Σαρακοστή, όπως είδατε και στο ποιηματάκι, πρέπει να φτιαχτεί με 7 πόδια. Όχι φυσικά γιατί προσπαθεί να γίνει σαρανταποδαρούσα, αλλά γιατί στην πραγματικότητα είναι ένα ημερολόγιο! Δεν το πιστεύετε, μα είναι αλήθεια. Ο λόγος που έχει 7 πόδια είναι γιατί κάθε Σάββατο κόβουμε από ένα, και έτσι παρακολουθούμε ποσο κοντά στο Πάσχα βρισκόμαστε. Αν έχουμε πράξει τα δέοντα, το τελευταίο ποδαράκι θα κοπεί το Μεγάλο Σάββατο, και η επόμενη ημέρα είναι η Κυριακή του Πάσχα.

Σε μερικές περιοχές, έκρυβαν το τελευταίο ποδαράκι σε ένα απο τα ξερά σύκα πάνω στο τραπέζι, και όποιος το πετύχαινε έλεγαν πως είχε την τύχη με το μέρος του!

Τι υπέροχο έθιμο! Μας βοηθά να κάνουμε και τα μαθηματικά μας…

Θα ήταν όμως τραγικό να παραλείψουμε και κάτι άλλο που συμβαίνει την Καθαρή Δευτέρα. Αυτό είναι το χαρούμενο πέταγμα του χαρταετού! Κάθε παιδί κοιτά μαγεμένο έναν χαρταετό καθώς εκείνος απομακρύνεται από τη γη… Κάποιοι από τους μαθητές μας “πέταξαν” χαρταετό την Καθαρή Δευτέρα και θέλησαν να μας ζωγραφίσουν μερικές στιγμές από αυτή τους την εμπειρία. Σίγουρα θα συμφωνήσετε και εσείς ότι τα πέρασαν τέλεια εκείνη την μέρα.

Το θέμα του χαρταετού μας απασχόλησε και τις ημέρες που ακολούθησαν την Καθαρή Δευτέρα. Είδαμε μια όμορφη ιστορία με έναν πεισματάρη χαρταετό που στο τέλος πραγματοποίησε το όνειρό του. Μπορείτε και εσείς να την παρακολουθήσετε εδώ, ή παρακάτω :

Διαβάσαμε και τον Χαρταετό της Φιλίας, που μπορείτε να διαβάσετε και εσείς πατώντας εδώ.  Μερικά έργα των μαθητών μας απεικονίζουν το νόημα του παραμυθιού τόσο όμορφα…

Το πέταγμα του χαρταετού όμως , έχει υπάρξει έμπνευση και για άλλους καλλιτέχνες. Για παράδειγμα ο Μίκης Θεοδωράκης, έχει συνθέσει ένα υπέροχο μουσικό κομμάτι με τίτλο “Χαρταετοί”.

Οι μαθητές μας, σε πρώτη φάση, κλήθηκαν να ακούσουν αυτή τη μουσική και να την αποτυπώσουν στο χαρτί με τελείες,  γραμμές  και σχήματα.

Έπειτα, ζωγράφισαν το πως τους κάνει αυτή η μουσική να νοιώσουν, δηλαδή το συναίσθημα που τους δημιουργεί.

Σας αποχαιρετούμε με μερικά έργα των μαθητών μας με θέμα, τι άλλο, τον χαρταετό! Σας ευχόμαστε να αισθάνεστε και εσείς το ίδιο ανάλαφροι, πολύχρωμοι και ελεύθεροι…

Πόσο μακριά μπορεί να ταξιδέψει κάποιος; Αναλόγως… Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η φαντασία του; Η απάντηση λοιπόν δεν είναι ίδια για τον κάθε έναν από εμάς…

Δεν υπάρχει όμως καμία αμφιβολία οτι τα δικά μας ταξίδια, μας έχουν οδηγήσει πολύ μακριά από τα Γλυκά Νερά. Θα το καταλάβατε αυτό αν έχετε παρακολουθήσει και άλλα ταξίδια μας (π.χ. Μέρα και Νύχτα). Την τελευταία φορά που ταξιδέψαμε, πεταχτήκαμε μέχρι το μακρινό διάστημα. Το ρήμα πεταχτήκαμε δεν επιλέχτηκε τυχαία, αφού πεταχτήκαμε στ’ αλήθεια με τους πυραύλους μας, μιας και πληροφορηθήκαμε ότι μόνο έτσι μπορεί κάποιος να φτάσει στο διάστημα.

Άχρηστα χαρτάκια και ειδικά χαρτόνια ενώθηκαν για να μας δώσουν τους πιο όμορφους πύραυλους. Μέχρι και ένας αστροναύτης θα τους ζήλευε…

Έτοιμοι λοιπόν οι πύραυλοι… έπρεπε όμως να προετοιμαστούμε κιόλας για το μακρινό μας ταξίδι στο διάστημα. Παρακολουθήσαμε λοιπόν και το παρακάτω video. Προτείνουμε και σε εσάς να το δείτε αν έχετε σκοπό να μας ακολουθήσετε.

Όλα καλά μέχρι τώρα. Κάναμε και ειδική ενημέρωση για τον κάθε πλανήτη ξεχωριστά. Πως θα τον αναγνωρίσουμε (χρώμα, έδαφος); Ποιο είναι το μέγεθός του συγκριτικά με τον δικό μας πλανήτη; Είναι κρύος ή ζεστός; Ποια είναι η σειρά του από τον Ήλιο προς τα έξω (1 εως 8); Αυτά και άλλα πολλά είπαμε γιατί η προετοιμασία παίζει πολύ σπουδαίο ρόλο σε αυτές τις αποστολές! Κάποιοι από τους επίδοξους αστροναύτες μας απεικόνισαν τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος με τον δικό τους τρόπο.

Οι κάποιοι μαθητές μας σκέφτηκαν ακόμα πως θα χρειαστούν κράνος και στολή. Κανένας δεν μπορούσε να τους σταματήσει να τα δημιουργήσουν με υλικά του διέθεταν.

Δεν μπορούσαμε βέβαια να πάμε στους ξένους πλανήτες χωρίς πρώτα να ενημερώσουμε για την άφιξή μας… Παρακολουθήστε την αντίδραση των πλανητών, όταν τους ανακοινώσαμε πως σε λίγο φτάνουμε.

Με τη βοήθεια του πιστού μας υπολογιστή, πραγματοποιήσαμε λοιπόν το ταξίδι μας στο ηλιακό μας σύστημα. Με τόση προετοιμασία που κάναμε, μας φαινόταν πια τόσο γνωστό…

Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως νοιώθαμε βασιλιάδες και βασίλισσες του διαστήματος. Αυτό μας παρακίνησε να δημιουργήσουμε στέμματα και κορώνες με τους πλανήτες για να τα φορέσουμε. Δείτε παρακάτω μερικά από αυτά. Τελικά το σύμπαν μπορεί να περιστρέφεται γύρω από ένα παιδί…

Αφού μάθαμε ότι μπορούσαμε για το γνωστό υπαρκτό σύμπαν, αποφασίσαμε να εξερευνήσουμε και το φανταστικό σύμπαν. Έτσι βρέθηκε στο δρόμο μας και ο αστεροειδής του Μικρού Πρίγκηπα! Εκείνος ο μικρούτσικος πλανήτης του, με τα ηφαίστεια και το μοναδικό τριαντάφυλλο. Σαν και εμάς, και εκείνος θέλησε να εξερευνήσει το δικό του σύμπαν. Δείτε παρακάτω το παραμύθι σε μια διασκευή.

Και αν ο καθ’ ένας από εμάς μπορούσε να δημιουργήσει τον δικό του πλανήτη, πως άραγε θα τον έφτιαχνε; Οι κοσμογυρισμένοι πλέον μαθητές μας, βάλθηκαν να πλάσουν τους δικούς τους πλανήτες. Δείτε μερικούς από αυτούς που μας έστειλαν.

Ειδήμονες πια εξερευνητές, οι μαθητές μας απέκτησαν και Δίπλωμα Εξερευνητή!

Ένα από τα πολλά που τους ευχόμαστε να αποκτήσουν στη ζωή τους, μαζί με τη γνώση ότι, όσο μεγάλο και αν είναι το σύμπαν, ο καθ’ ένας μας έχει μια ξεχωριστή θέση μέσα σε αυτό.

Τα παιδιά ξετρελαίνονται στο άκουσμά της! Μπορούν να σχεδιάζουν το πως θα αποκτήσουν τη στολή τους εβδομάδες πριν να έρθουν οι Απόκριες, και ποτέ δεν κουράζονται να κάνουν σχέδια για τις πλάκες που θα κάνουν μεταξύ τους, ή το πόσο θα διασκεδάσουν στα αποκριάτικα πάρτι που θα βρεθούν.

Δυστυχώς, φέτος δεν ήταν οι ιδανικές Απόκριες… Πουθενά δεν έγιναν πάρτι, καρναβάλια, ή γιορτές. Ακόμα και στο σχολείο μας, που άλλοτε τέτοια εποχή δασκάλες και παιδιά ξεφάντωναν, χόρευαν και μάθαιναν όλα τα διασκεδαστικά πράγματα που λαμβάνουν χώρα τις Απόκριες, φέτος ήταν άδειο από γέλια και μουσικές…

Εμείς όμως, δεν το βάζουμε ποτέ κάτω! Και στο κάτω-κάτω, το σχολείο μας είναι εκεί που είμαστε κι εμείς γιατί το μεταφέρουμε όπου και να πάμε μαζί μας. Έτσι, σε πείσμα των καιρών, εμείς το διασκεδάσαμε και από το σπίτι μας όλοι μαζί! Άλλωστε είχαμε την  ευκαιρία να είμαστε ντυμένοι αποκριάτικα κάθε μέρα αν θέλαμε στο μάθημά μας.

Αρχικά όμως, έπρεπε να τοποθετήσουμε την αρχή της αποκριάς φέτος, που έγινε τον Μάρτη! Ευκαιρία για γραμματάκι… Το Μ,μ του Μάρτη μας λοιπόν έκαμε την  εμφάνισή του με χρώματα που όλοι ξέρουμε οτι θα το προστατέψουν από τον λαμπερό ήλιο.

Οι Απόκριες στη χώρα μας είναι η τομή της αρχαιοελληνικής κουλτούρας μας, που συναντά τη χριστιανική πίστη. Δύσκολο να το κατανοήσουμε έτσι, ε; Είναι πιο εύκολο αν απλώς εξηγήσουμε από πού έρχονται οι Απόκριες, και πού πηγαίνουν.

Οι Απόκριες προέρχονται από το τρελά πάρτυ που γίνονταν προς τιμήν του Θεού Δονήσου. Οι άνθρωποι έπιναν, έτρωγαν, έπαιζαν μουσική, χόρευαν, φορούσαν μάσκες … Σας θυμίζει κάτι; Μήπως μοιάζει με τις Απόκριες; Οι άνθρωποι που ζούσαν λοιπόν στη χώρα μας, ήθελαν να κρατήσουν αυτές τις όμορφες γιορτές χωρίς όμως να κρατήσουν την παλιά θρησκεία… Πριν την ημέρα της Ανάστασης, προηγούνται 48 ημέρες νηστείας, δηλαδή αποχής από το κρέας, το γάλα, τα αυγά, και τα παράγωγά τους (κυρίως για τους μεγάλους). Πώς όμως θα μπορέσουμε να το αντέξουμε όλο αυτό, αν δεν έχουμε φάει σωστά πριν απο αυτές τις ημέρες;

Έτσι οι άνθρωποι ταίριαξαν τα πάρτυ που αναφέραμε παραπάνω, με τις τρεις εβδομάδες πρίν την αρχή της Σαρακοστής. Την προφωνή, την κρεατινή και την τυρινή (ή της τυροφάγου). Η πρώτη μας φωνάζει πως έρχεται η Σαρακοστή, η δεύτερη μας καλεί να φάμε όσο κρέας αντέχουμε, και η τρίτη πως ήρθε η ώρα να καταναλώσουμε πολλά γαλακτοκομικά… Και στο ενδιάμεσο κάνουμε καρναβάλια, χορεύουμε, τραγουδάμε και φοράμε και τις στολές μας! Όλα τακτοποιημένα.

Καρναβάλι όμως δεν έχουμε μόνο στη χώρα μας… Για την ακρίβεια υπάρχει ένα υπέροχο καρναβάλι στη γειτονική μας Ιταλία. Εκεί συναντήσαμε και τον Αρλεκίνο, που η ιστορία του μας έμαθε να μην απογοητευόμαστε με τις δυσκολίες που μας συμβαίνουν, αλλά να προσπαθούμε να βρίσκουμε λύσεις στα προβλήματά μας. Κατασκευάσαμε και μια όμορφη μάσκα με τους χαρακτηριστικούς ρόμβους της στολής του Αρλεκίνου. Δείτε τις και εσείς:

Τα δυσάρεστα πράγματα, όπως η απογοήτευση του φίλου μας του Αρλεκίνου, συμβαίνουν ακόμα και τις Απόκριες. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν πολλά δυσάρεστα που μπορούν αν μας συμβούν άσχετα με τη δική μας διάθεση. Η παγκόσμια ημέρα κατά του σχολικού εκφοβισμού μας το θύμισε αυτό… Μας βοήθησε όμως να καταλάβουμε και πως τα χεράκια μας, που κρατούν την ελπίδα του κόσμου, είναι ικανά να κάνουν σπουδαία πράγματα! Δε χρειάζεται να είναι τεράστιές οι πράξεις μας, απλά να είναι σωστές… Για να γιορτάσουμε την ικανότητά μας να δημιουργούμε όμορφα πράγματα με τα χέρια μας, κατασκευάσαμε αυτή την αποκριάτική μάσκα… που είναι τα χέρια μας.

Άλλωστε γιατί να θέλουμε να βλάψουμε τους άλλους, όταν μπορούμε να κάνουμε τόσα διασκεδαστικά πράγματα που σκορπάνε τη χαρά τριγύρω μας; Οι Απόκριες είναι ένα υπέροχο παράδειγμα ανθρώπινης εφευρετικότητας σε ότι αφορά τους εορτασμούς της. Σε κάθε περιοχή της Ελλάδας υπάρχει και κάποιο τοπικό έθιμο που αποσκοπεί αποκλειστικά και μόνο στο γέλιο και τη διασκέδαση. Ευτυχώς εμείς έχουμε μαθητές που κατάγονται από πολλά και διαφορετικά μέρη. Κάποιοι αυτούς θέλησαν να μοιραστούν τα έθιμα του τόπου καταγωγής τους για να τα γνωρίσουμε κι εμείς!

Στην διαδικτυακή μας λοιπόν τάξη κάναμε τις διαδικτυακές μας βόλτες για να δούμε τα έθιμα, χορέψαμε με παραδοσιακά τραγούδια της Αποκριάς (που αρμόζουν στην ηλικία μας).

Το μοναδικό που δεν μπορούσαμε να κάνουμε μαζί, ήταν να φάμε… Αλλά βρήκαμε λύση και σε αυτό το πρόβλημα! Τα παιδιά και οι γονείς τους και οι κυρίες, ετοίμασαν νόσημα αποκριάτικα σνακ και τα απόλαυσαν όλοι μαζί την ώρα του μαθήματος. Ήταν μια ιδιαίτερη στιγμή. Ήταν ιδιαίτερα και τα σνακ. Σίγουρα δεν έχετε ξαναδεί τόσο όμορφα φαγητά… Παραθέτουμε τις φωτογραφίες που μας έστειλαν οι μαθητές μας για να πάρετε ιδέες…και να ζηλέψετε  και λίγο…

Οι Απόκριες έχουν μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας. Ποιο παιδί δεν ανυπομονεί να φτάσουν έτσι ώστε να μπορέσει να διασκεδάσει, αλλά και να βάλει τη στολή του; Εμείς δεν έχουμε γνωρίσει ποτέ κανένα…

Μια φιγούρα που θα ήταν παράληψη να λείψει από το γλέντι είναι ο αγαπητός σε όλους μας κλόουν! Εκείνος, όπως και η Αποκριά, προσπαθεί να χαρίσει σε όλους γέλιο και διασκέδαση.

Στο σχολείο μας φτιάξαμε άφθονους κλόουν και διασκεδάσαμε ενώ τους φτιάχναμε, αλλά και ενώ παίζαμε μαζί τους… Πέρα από τον κλόουν που έχει το σχήμα του χεριού μας, και μπορείτε να δείτε στο άρθρο μας Αριθμοί: 1 εως 5, καταπιαστήκαμε και με άλλους χαριτωμένους παλιάτσους.

Δεν παραλείψαμε φυσικά να δώσουμε μια μικρή έμφαση στο αρχικό γράμμα του κλόουν, δηλαδή το Κ,κ.

Έτσι, τους ζωγραφίσαμε με τα πολύχρωμα ρούχα τους και τα αστεία πρόσωπά τους. Κοιτώντας τα έργα των παιδιών παρακάτω, σίγουρα θα νοιώσετε ένα χαμόγελο να κάνει την εμφάνισή του στα χείλη σας. Έτσι οι κλόουν εκπληρώνουν τον σκοπό τους.

Απίστευτη η χαρά που φέρνει μαζί του ένας τέτοιος παλιάτσος. Δε μας τη χαρίζει απλώς γιατί την έχει, αλλά ο μοναδικός λόγος ύπαρξης του, είναι να μας διασκεδάζει. Να μας ελαφραίνει από τη λύπη και τις σκοτούρες μας, έστω και για λίγο. Ποιος όμως ελαφραίνει τη δική του καρδιά;

Διαβάστε το παρακάτω ποίημα που διαβάσαμε και εμείς στην τάξη, αλλά και που τα παιδιά θα ξανασυναντήσουν στο Δημοτικό. Δίνει μια άλλη διάσταση στην ύπαρξη του παλιάτσου. Φυσικά, με την όμορφη απόδοση εικόνας των παιδιών…

Μπορείτε να ακούσετε αυτό το ποίημα σε μορφή γλυκού τραγουδιού παρακάτω.

Είχαμε ακόμα την τύχη να συνοδεύσουμε έναν κλόουν στις περιπέτειές του, μέσα από την λέξεις και τις εικόνες ενός βιβλίου!

Τέλος, φτιάξαμε έναν χαρούμενο κλόουν, που μας βοήθησε να διασκεδάσουμε, αλλά και να αναπτύξουμε τις δεξιότητες λεπτής κινητικότητάς μας. Δείτε παρακάτω κάποιους από αυτούς, που μας έστειλαν οι μαθητές μας…