Μια η Άνοιξη…

Φαίνεται κάναμε καλή δουλειά με τα χελιδονάκια μας, γιατί επιτέλους ήρθε η γλυκιά Άνοιξη! Ο ήλιος μας  χαιρετά μεγαλόκαρδα κάθε μέρα, τα πουλάκια κελαηδούν και τα ζωηρά ζουζούνια είναι παντού! Έτσι κι εμείς με τους μαθητές μας μιλήσαμε για πολλά από αυτά τα ανοιξιάτικα φαινόμενα…

Όμορφα έντομα έγιναν αντικείμενο του μαθήματός μας και μάθαμε πολλά για τον κύκλο της ζωής τους. Ας αρχίσουμε όμως με μια εισαγωγική εργασία που εμπλέκει γραφή, μαθηματικά, και εικαστικά… 3 σε 1!

Ποιο λοιπόν όμορφο, πολύχρωμο έντομο σκεφτόμαστε πρώτο πρώτο; Την αιθέρια  πεταλούδα βέβαια! Εκείνη με τον κύκλο της ζωής της μπορεί να μας μάθει πως η ζωή είναι μια συνεχής προσπάθεια, αλλά στο τέλος οι κόποι μας ανταμείβονται, και τα χρώματά μας εντυπωσιάζουν όποιον έχει την τύχη να μας δει.

Δείτε μερικές ευφάνταστες κάμπιες που δημιούργησαν τα παιδιά.

Παρακολουθήσαμε μερικά όμορφα video με μαγευτικές εικόνες για την απίστευτη μεταμόρφωση της πεταλούδας. Ορίστε ένα για να το παρακολουθήσετε κι εσείς.

Φυσικά, δεν μπορούσαμε να μην εμπνευστούμε από το έντομο αυτό, και έτσι δημιουργήσαμε όμορφες πεταλούδες τις οποίες μπορείτε να θαυμάσετε παρακάτω.

Οι πεταλούδες όμως δεν είναι το μοναδικό έντομο που αναγνωρίζουμε… Έτσι ασχοληθήκαμε με την δουλευταρού μέλισσα. Εκείνη δεν τεμπελιάζει ποτέ, και μας χαρίσει τα προϊόντα της που μόνο εκείνη μπορεί να δημιουργήσει. Παρακολουθήστε μια γλυκιά ιστορία που θα σας βοηθήσει να καταλάβετε τη σημαντικότητα της μικρής μέλισσας.

Τζότζο, ο μικρός σκαντζόχοιρος και η Μελένια η μελισσούλα.

Δεν συγκρατηθήκαμε και φτιάξαμε και μια μέλισσα. Μπορείτε να δείτε να όμορφα έργα των παιδιών παρακάτω…

 

Μερικοί από τους μαθητές μας είχαν πολύ όρεξη για δημιουργία και μας έστειλαν και άλλα, ελεύθερα σχέδια που φιλοτέχνησαν, αλλά και χάρτινα γλυπτά.

Μιας και το Πάσχα κατεύθανε, θα ήταν σχεδόν αδύνατον να μην αναφερθούμε στη στολισμένη πασχαλίτσα. Εκείνη, με το έντονο κόκκινο χρώμα της και τις χαρακτηριστικές μαύρες βούλες μας θυμίζει τον ερχομό μιας σπουδαίας γιορτής! Πάσχα και πασχαλίτσα, πάνε μαζί… Τα παιδιά έφτιαξαν όμορφα έργα με την τεχνική του κολάζ και με περηφάνια σας τα παρουσιάζουμε.

Πόσα λοιπόν είχαμε την ευκαιρία να μάθουμε για τα έντομα! Αν έχετε κι άλλη περιέργεια δείτε αυτό και αυτό.

Την Άνοιξη όμως, εκτός από τα ζουζούνικα έντομα, ξυπνούν και πολλά από τα ζωάκια του δάσους. Άλλα βγαίνουν από τις σκοτεινές φωλίτσες τους και ζωντανεύουν τη φύση με το χαρούμενο τρεχαλητό τους. Εμείς, για να γιορτάσουμε μαζί τους το ξύπνημα της φύσης, φτιάξαμε όμορφα λαγουδάκια χρησιμοποιώντας σαν πατρόν τα μαγικά μας χεράκια! Εκείνα έχουν τόσο μεγάλη δύναμη που γίνονται ακόμα και λαγουδάκια!

Σας χαιρετάμε με μερικές ακόμα υπέροχες ζωγραφιές των μικρών μας καλλιτεχνών,

και ένα μουσικό video με τα έργα τους. Ας χαρούμε την Άνοιξη παίρνοντας ένα μεγάλο μάθημα από τα μικρά ζουζούνια… Όσο μικρός και να είναι κάποιος έχει τη δική του θέση μέσα στην πλάση, και ένα μικρό κομματάκι της Άνοιξης έχει δημιουργηθεί ειδικά γι’ αυτόν.

Δόνησης Σαββόπουλος- Μία η Άνοιξη (Μη μιλάς άλλο γι’ αγάπη)

Χελιδονάκι πέταξε…

Ξύλινη χελιδόνα εθιμικό παιχνίδι Άνοιξης - Μουσείο Μπενάκη

Ένα χελιδόνι δε φέρνει την Άνοιξη… Γι’ αυτό εμείς φτιάξαμε πολλά! Κάναμε ότι μπορούσαμε στο σχολείο μας για να βοηθήσουμε την Άνοιξη να καταλάβει πως έφτασε η ώρα της! Άλλωστε τότε, την πρώτη ημέρα του Μάρτη,  είναι που λέγονται και τα παραδοσιακά κάλαντα της Άνοιξης, τα Χελιδονίσματα.  Ακούστε τα παρακάτω.

Τα κάλαντα αυτά τα έλεγαν παλιά τα παιδιά κρατώντας μια κατασκευή, που στην κορυφή της είχε ένα χελιδόνι. Όλο αυτό λεγόταν χελιδόνα. Τα παιδιά την επειδύκνειαν την ώρα που τραγουδούσαν και οι νοικοκυραίοι τους έδιναν αυγά και καρπούς.

Χελιδόνισμα

Κάτι παρόμοιο προσπαθήσαμε να φτιάξουμε και εμείς στις διαδικτυακές μας τάξεις με τη βοήθεια του παρακάτω video.

Ορίστε το αποτέλεσμα.

Ακολουθήσαμε όμως και την κατευθυντήρια γραμμή του κλασικού αινίγματος.

 

«Από πάνω σαν τηγάνι,

από κάτω σαν μπαμπάκι,

από πίσω σαν ψαλίδι…

Τι είναι;»

 

Τα αποτελέσματα ήταν υπέροχα! Τα όμορφα χελιδόνια μας, μπορεί να μην έφεραν πιο γρήγορα την άνοιξη, αλλά σίγουρα έφεραν τη χαρά στα πρόσωπά μας… Χαρείτε και εσείς τις δημιουργίες των παιδιών!

Φυσικά μιλήσαμε και για το ταξίδι, αλλά και τη ζωή αυτών των όμορφων πτηνών. Πού ζουν, τι τρώνε, γιατί ταξιδεύουν, είναι μόνο μερικές από τις ερωτήσεις που απαντήθηκαν στο μάθημά μας. Δείτε και εσείς παρακάτω για να ενημερωθείτε!

Step by Step Barn Swallow - Lizzie Harper

Δεν παραλείψαμε βέβαια να συνδέσουμε το χελιδόνι με τον αρχαίο μας πολιτισμό και τη μυθολογία. Για τον λόγο αυτό χρησιμοποιήσαμε μια παραλλαγή του μύθου της Πρόκνης και της Φιλομήλας που μπορείτε και εσείς να διαβάσετε παρακάτω.

Tree Swallow Identification, All About Birds, Cornell Lab of Ornithology

Μερικά παιδιά θέλησαν να αποδώσουν τον μύθο μέσα από τη ζωγραφική. Απολαύστε και εσείς τις δημιουργίες τους.

Συναισθήματα

Customers buy with their Emotions - GR8 Sales Training Solutions

Από όλα τα πλάσματα σε αυτόν τον όμορφο πλανήτη, λίγα μόνο έχουν επίγνωση της ύπαρξής τους. Έχουν κατανόηση του εαυτού τους, μπορούν να αναλύσουν τη σκέψη και να εξηγήσουν τις πράξεις και τα συναισθήματά τους.  Αυτά τα τελευταία, δηλαδή τα συναισθήματα, είναι ένα μυστήριο! Γιατί ένω μπορούμε να τα νοιώσουμε και να τα καθορίσουμε, δεν μπορούμε ούτε να τα σταματήσουμε, ούτε να τα ελέγξουμε! Αρκεί να σκεφτούμε σαν παράδειγμα πως νοιώθουμε όταν κάποιος μας λέει «Μη θυμώνεις!». Αυτός είναι και ο λόγος που δεν μπορούμε να ζητήσουμε από ένα παιδί να «σταματήσει να κλαίει» όταν αυτό είναι η πραγματική έκφραση του συναισθήματός του. Είναι σα να λέμε «μη νοιώθεις», και όλοι γνωρίζουμε πως αυτό είναι αδύνατον σε κάθε περίπτωση μέσα στην ανθρώπινη ζωή.

Αυτό που μπορούμε να ζητήσουμε και να μάθουμε είναι να τα αναγνωρίζουμε, να τα εκφράζουμε, να τους δίνουμε σεβασμό και χρόνο να εξελιχθούν, αλλά και μέσα από την κατανόησή και την αποδοχή τους να αποκτήσουμε τη σιγουριά πως θα καταφέρουμε να ελέγξουμε τη συμπεριφορά μας την κατάλληλη στιγμή. Ακούγεται σύνθετο, και σίγουρα είναι μια μακρά και πολύπλοκη διαδικασία στη ζωή ενός ανθρώπου, αλλά από κάπου πρέπει να αρχίσουμε…

Εμείς στο σχολείο μας αρχίσαμε από ένα όμορφο παραμύθι που μιλά για την ανιδιοτελή προσφορά και κατ’ επέκταση, την αγάπη. Η πλούσια σε καρπούς μηλιά του παραμυθιού μας, δείχνει την αγάπη της για ένα μικρό αγόρι, που μεγαλώνει σιγά σιγά, δίνοντάς του συνεχώς κομμάτια του εαυτού της για να καλύψει τις ανάγκες του. Δεν του ζητά ποτέ τίποτα…Μπορείτε και εσείς να παρακολουθήσετε το παραμύθι παρακάτω.

Τα παιδιά κλήθηκαν αρχικά να αναγνωρίσουν και να καταγράψουν τα δώρα που προσέφερε η μηλιά. Τα κατάφεραν καλά.

Αφού λοιπόν ολοκλήρωσαν αυτή την εργασία, ήρθε η ώρα να συγκρίνουμε τους εαυτούς μας με τη μηλιά. Εκείνη είχε στην καρδιά της το αγόρι. Εμείς άραγε τι έχουμε μέσα στην καρδιά μας; Το παρακάτω έργο των παιδιών θα απαντήσει αυτή την ερώτηση.

Αφού εκφράσαμε και αναλύσαμε τις παρακάτω επιλογές μας, προχωρήσαμε και στο επόμενο βήμα. Τι δώρα θα θέλαμε να δώσουμε σε εκείνους που αγαπάμε. Η γενναιόδωρη φαντασία των παιδιών μας κάνει να χαμογελάμε στην παρακάτω ζωγραφιά. Δείτε και εσείς.

Το να δίνουμε σε αυτούς που αγαπάμε είμαι όμορφο και ευγενές. Οι άνθρωποι όπως είναι όντα με πολυπρισματικές προσωπικότητες. Έτσι δε χαιρόμαστε μόνο να δίνουμε, αλλά συμβαίνει και το ακριβώς αντίθετο. Νοιώθουμε άβολα όταν πιστέψουμε ότι μας μας στερούν κάτι. Όταν για παράδειγμα στο παραμύθι με τα χελιδόνια, το μεγάλο χελιδονάκι απέκτησε μικρότερο αδερφάκι, άρχισε να νοιώθει πως έχανε δικά του πράγματα. Εκτός από τα παιχνίδια του, του ξεγλιστρούσε και κάτι πιο σημαντικό. Η προσοχή της μαμά και του μπαμπά… ή τουλάχιστον έτσι πίστευε εκείνο.

Τα παιδιά αναγνώρισαν το άβολο συναίσθημα της ζήλιας… Ανέλυσαν τη συμπεριφορά του χελιδονιού και μίλησαν για τις δικές τους εμπειρίες με τα αδερφάκια τους. Κάποια θέλησαν να ζωγραφίσουν και σκηνές από το παραμύθι, όπως παρακάτω.

Κάπως έτσι ανακαλύψαμε πως τα συναισθήματα μπορούν να είναι ευχάριστα, αλλά και δυσάρεστα. Σε καμία περίπτωση πάντως καλά και κακά… Όλα τα συναισθήματα μας είναι εκφράσεις του εαυτού μας και ως τέτοια τα αγαπάμε και τα σεβόμαστε.

Προχωρήσαμε έτσι σε ένα άλλο ζεύγος συναισθημάτων. Το πρώτο τμήμα του ζεύγους είναι η χαρά! Τι άλλο θα μπορούσε να είναι αφού το θέμα μας συνέπεσε με τη χαρωπή γιορτή των αποκριών; Διαβάσαμε λοιπόν μια όμορφη ιστορία απο το βιβλίο «Τα δάκρυα και το χαμόγελο του κλόουν» που μπορεί να θυμάστε απο εδώ.

Είπαμε ακόμα την αστεία λαϊκή ιστορία με το πάθημα του Μάρτη και τις 2 γυναίκες. Ορίστε μια εκδοχή της εδώ.

Εμείς σίγουρα γελάσαμε πολύ με την περιπέτειά του, με αποτέλεσμα να νοιώσουμε χαρά, αν και εκείνος μάλλον βλέπει τις 2 όψεις του νομίσματος τις οποίες εν τέλη αναγνωρίσαμε κι εμείς. Διαγνώσαμε πως μια ευχάριστη συγκυρία σε κάνει να νοιώθεις χαρά, αλλά μια δυσάρεστη έκπληξη σε κάνει να λυπάσαι.

Θελήσαμε να εκφράσουμε  κι εμείς τι μας κάνει χαρούμενους. Δείτε παρακάτω…

Και εδώ μια άλλη εκδοχή της έκφρασης της χαράς μας. Εδώ τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να περιγράψουν περισσότερα από ένα πράγματα που προωθούν το συναίσθημα της χαράς σε εκείνα.

Από εκεί και πέρα καταφέραμε να αναγνωρίσουμε το ζεύγος αυτό των συναισθημάτων σε όλες μας τις δραστηριότητες.

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά του σχολικού εκφοβισμού ακούσαμε το τραγούδι «Υπάρχουν χέρια» που μας βοήθησε να συνειδητοποιήσουμε ότι τα χέρια μας, έχουν τη δύναμη να προσφέρουν απεριόριστη χαρά, ή να προκαλέσουν πόνο και λύπη. Η επιλογή είναι δική μας και αντικατοπτρίζει τι είδους άνθρωποι είμαστε. Ακούστε αυτό το τραγούδι παρακάτω.

Με αφορμή το Αστερόσπιτο, καταφέραμε να βάλουμε στο μικροσκόποιο το στενάχωρο συναίσθημα της λύπης. Πότε νοιώθουμε λύπη; Όταν στερούμαστε τα απαραίτητα, όπως τα παιδιά του βιβλίου μας. Τη στέγη, τη μουσική, την αγάπη των γονιών μας.

Τα παιδιά εξέφρασαν τι τα κάνει να λυπούνται με δημιουργίες σαν τις παρακάτω.

Τι μας κάνει τώρα λυπημένους; Αν μπορούσε ένα παντοδύναμο χέρι να αλλάξει αυτώ που μας στεναχωρεί, τι θα ζητούσαμε να αλλάξει; Τα παιδιά απάντησαν με τις ζωγραφιές τους και μερικά πας τις έστειλαν. Μπορείτε να τις δείτε και εσείς.

Πολλά πράγματα μας  κάνουν χαρούμενους… Πολλά πράγματα μας κάνουν λυπημένους… Παρακάτω θα δείτε την απόδωση ενός όμορφου ποιήματος από τα παιδιά που μιλά για τη Χαρά και την Λύπη μαζί.

Εμείς όμως έχουμε την ευθύνη της συμπεριφοράς και των πράξεών μας. Με το παραμύθι «Τα Ελληνάκια» είδαμε ότι όταν κάτι μας κάνει λυπημένους, ή μας προκαλεί κάποιο άλλο συναίσθημα που δεν μας αρέσει, έχουμε το δικαίωμα να προσπαθήσουμε να το αλλάξουμε, με τον κατάλληλο κάθε φορά τρόπο. Δείτε και εσείς το παραμύθι παρακάτω.

 

25η Μαρτίου

Αφορμή για να θυμηθούμε την αξία και το τίμημα της ελευθερίας αποτελεί η 25η Μαρτίου για τους πολίτες αυτής της χώρας, αλλά και για τους Έλληνες σε όλον τον κόσμο! Φέτος μάλιστα, η επέτειος αυτή ήταν ακόμα πιο ξεχωριστή. Όχι γιατί δεν μπορούσαμε να πάμε στην παρέλαση λόγο της πανδημίας, αλλά γιατί φέτος συμπληρώθηκαν 200 χρόνια από το έτος της Επανάστασης!

Εμείς, στις διαδικτυακές μας τάξεις όχι μόνο μάθαμε οσο περισσότερα μπορούσαμε για την περίοδο εκείνη, αλλά κάναμε και γιορτή, με ποιήματα, τραγούδια, παιχνίδια και παρέλαση! Ζήτω το 1821!

 

Θα προσπαθήσουμε να σας περιγράψουμε μερικά από αυτά που κατακτήσαμε, φυσικά με τη βοήθεια των κατασκευών και έργων των παιδιών.

Αρχικά τα παιδιά έγιναν οι ίδιοι για λίγο δάσκαλοι και δασκάλες και μας παρουσίασαν μερικές πληροφορίες για τους ήρωες του ’21. Σε κάθε παιδί ανατέθηκε η αποστολή να βρει πληροφορίες για κάποιον από τους πολλούς ήρωες της Ελληνικής Επανάστασης, και μετά το μοιράστηκε με τους φίλους του στην τάξη. Επίσης κλήθηκαν να αντιγράψουν το όνομα, αλλά και να ζωντανέψουν με τα χρώματά τους τους ήρωες! Δείτε μερικά παραδείγματα:

Δε γινόταν να μην αναφερθούμε στη παραδοσιακή εθνική φορεσιά μας, που ζωντανεύει στο πρόσωπο του τσολιά. Τα παιδιά έμαθαν για τα διακριτά μέρη της στολής αυτής με μια χαριτωμένη και απλή κατασκευή, που απαιτεί να ανακαλέσουμε τα σχήματα που ξέρουμε.

Φυσικά, δεν έλειψαν και τα ελεύθερα σχέδια των παιδιών, που βάλθηκαν να αποτυπώσουν τις εντυπώσεις τους στο χαρτί.

Μάθαμε για τη γαλανόλευκη σημαία μας. Ανακαλύψαμε πως κάποτε είχαμε δύο σημαίες με κοινό στοιχείο το γαλάζιο και το λευκό χρώμα και τον κάτασπρο σταυρό.

Μόνο που τώρα πια η επίσημή μας σημαία είναι εκείνη με τις ρίγες που κάνουν εντυπωσιακό τον κυματισμό της. Μάθαμε τον συμβολισμό της καθώς και τον λόγο που έχει εννέα γραμμές. Φτιάξαμε και δικές μας σημαίες φυσικά. Τα παιδιά χρωμάτισαν και μετά έκοψαν εξελίσσοντας την λεπτή τους κινητικότητα. Στο τέλος τις κόλλησαν σε ξυλάκια.

Άλλωστε, έπρεπε οπωσδοίποτε να τις κρατάμε στην παρέλαση.

Θα ήταν όμως παράληψη να μην αναφερθούμε στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, δεδομένου οτι αυτή η γιορτή είναι ο λόγος που η 25η Μαρτίου είναι διπλή γιορτή. Μάθαμε τι ακριβώς σημαίνει Ευαγγελισμός και ακούσαμε την όμορφη ιστορία του.

Φτιάξαμε και ολόλευκους κρίνους για να θυμόμαστε οτι η αγνότητα και η καλοσύνη, απλές ούσες, μπορούν να κάνουν τον κόσμο μας να λάμπει.

Με αυτά και άλλα πολλά ασχοληθήκαμε στη γιορτή μας, αλλά φυσικά είπαμε και τα ποιήματά μας! Εκείνα που τα παιδιά έμαθαν και απήγγειλαν, αλλά πρώτα διάβασαν, κατανόησαν και αποτύπωσαν στις ζωγραφιές τους. Δείτε μερικά από αυτά που μας έστειλαν οι μαθητές μας.

Όμως, τι γιορτή θα ήταν χωρίς παιχνίδι; Και ποιος άλλος θα μπορούσε να είναι πρωταγωνιστής του παιχνιδιού μας από τους ήρωες του 1821; Τα παιδιά λοιπόν χρωμάτισαν, έκοψαν και κόλλησαν τις καρτελίτσες με τα πρόσωπα των Ηρώων σε ξυλάκια και ήταν έτοιμα να ανακαλέσουν όλα εκείνα που άκουσαν απο τους συμμαθητές τους στις παρουσιάσεις τους. Οι ήρωες του ’21 έδιναν μερικά στοιχεία για τον εαυτό τους, και τα παιδιά έπρεπε να καταλάβουν ποιος ήρωας είναι και να σηκώσουν το αντίστοιχο καρτελάκι. Έτσι μπορούσαν όλα να συμμετέχουν την ίδια ώρα, χωρίς να χαλάει το παιχνίδι μας λόγο φορτωμένων καναλιών… Μπορείτε και εσείς να δείτε το παιχνίδι εδώ. Παρακάτω δείτε μερικά από τα πολύ προσεγμένα καρτελάκια των μαθητών μας.

Είναι τόσο όμορφο να μαθαίνουμε για το παρελθόν μας, που μοιραία είναι κομμάτι της ταυτότητάς μας. Γνωρίζοντας όμως τι έχει ήδη συμβεί, ορίζουμε καλύτερα και το ποιοι είμαστε εμείς οι ίδιοι. Ξεχωρίζουμε πιο εύκολα τι έχει αξία για εμάς και τι είναι σημαντικό για την ολοκλήρωση μας. Έτσι, τα παιδιά κλήθηκαν να φτιάξουν σημαίες που να δείχνουν τι είναι αυτό που τους αντιπροσωπεύει.  Κάθε παιδί έφτιαξε μια σημαία με το πιο βαρυσήμαντο πράγμα στη ζωή του. Δείτε μερικές από τις σημαίες τους.

Σας αφήνουμε με μερικές αυθόρμητες ζωγραφιές των παιδιών μας για την 25η Μαρτίου. Εμείς ευχόμαστε χρόνια πολλά σε όλους τους Έλληνες, αλλά και σε όλους όσους δε φοβούνται να διεκδικήσουν το δίκαιο, ακόμα και όταν οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος τους.

Αρχή Σαρακοστής

Άλλος ένας λόγος να γιορτάσουμε είναι η αρχή της Σαρακοστής. Στην πατρίδα μας, αυτή η αρχή σηματοδοτείται από την Καθαρή Δευτέρα. Μια Δευτέρα σαν καμία άλλη. Γιατί την λέμε Καθαρή; Μα γιατί μας θυμίζει να αποφεύγουμε όλα τα ανθυγιεινά  που σε μεγάλη ποσότητα βλάπτουν τον οργανισμό μας φυσικά! Έτσι, καθαρίζουμε από τα βλαβερά και καταναλώνουμε μόνο τα θρεπτικά και υγιεινά… την Καθαρή Δευτέρα.

Υπάρχουν βέβαια άνθρωποι που ακολουθούν αυτή τη διατροφή και τις 7 εβδομάδες τις Σαρακοστής. Δηλαδή νηστεύουν. Αυτό σημαίνει ότι δεν καταναλώνουν καθόλου γάλα, αυγά, κρέας και τα παράγωγά τους.  Για να το θυμούνται αυτό παλιά οι άνθρωποι στη χώρα μας, έφτιαχναν μια ζυμαρένια κούκλα που την έλεγαν Κυρά Σαρακοστή. Δεν την έχετε ξανακούσει; Ακολουθεί ένα ποιηματάκι που μάθαμε με τα παιδιά στις τάξεις μας και θα σας βοηθήσει να καταλάβετε τι περίπου ήταν.

Τώρα έχετε μια ιδέα περι τίνος πρόκειται. Εμείς όμως δε σταματήσαμε εκεί! Αρχικά ζωγραφίσαμε και χρωματίσαμε κυρίες Σαρακοστές, που με το στολισμένα τους φορέματα, μας δείχνουν τις τροφές που μπορούμε να καταναλώσουμε κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής. Όσπρια, λαχανικά, φρούτα και ζυμαρικά κοσμούν τις σεμνές κυρίες Σαρακοστές των παιδιών για να μας θυμίζουν τα νηστίσιμα φαγητά.

Γιατί όμως να σταματήσουμε εκεί; Φτιάξαμε πραγματικές κυρίες Σαρακοστές, απο ζυμαράκι στις διαδικτυακές μας τάξεις και τις φουρνίσαμε μετά. Αν αναρωτιέστε για τη συνταγή, με χαρά θα τη μοιραστούμε μαζί σας:

Βάλαμε το must σύμβολο, που είναι ο σταυρός, μαντηλάκι, παραλείψαμε εσκεμμένα το στόμα (μιας και δεν τρώνε σχεδόν τίποτα), και σταυρώσαμε τα χεράκια τους για να δείξουμε ότι προσεύχονται πάρα πολύ. Τα υπέροχα αποτελέσματα μπορείτε να θαυμάσετε στις παρακάτω φωτογραφίες.

Η κυρά Σαρακοστή, όπως είδατε και στο ποιηματάκι, πρέπει να φτιαχτεί με 7 πόδια. Όχι φυσικά γιατί προσπαθεί να γίνει σαρανταποδαρούσα, αλλά γιατί στην πραγματικότητα είναι ένα ημερολόγιο! Δεν το πιστεύετε, μα είναι αλήθεια. Ο λόγος που έχει 7 πόδια είναι γιατί κάθε Σάββατο κόβουμε από ένα, και έτσι παρακολουθούμε ποσο κοντά στο Πάσχα βρισκόμαστε. Αν έχουμε πράξει τα δέοντα, το τελευταίο ποδαράκι θα κοπεί το Μεγάλο Σάββατο, και η επόμενη ημέρα είναι η Κυριακή του Πάσχα.

Σε μερικές περιοχές, έκρυβαν το τελευταίο ποδαράκι σε ένα απο τα ξερά σύκα πάνω στο τραπέζι, και όποιος το πετύχαινε έλεγαν πως είχε την τύχη με το μέρος του!

Τι υπέροχο έθιμο! Μας βοηθά να κάνουμε και τα μαθηματικά μας…

 

Θα ήταν όμως τραγικό να παραλείψουμε και κάτι άλλο που συμβαίνει την Καθαρή Δευτέρα. Αυτό είναι το χαρούμενο πέταγμα του χαρταετού! Κάθε παιδί κοιτά μαγεμένο έναν χαρταετό καθώς εκείνος απομακρύνεται από τη γη… Κάποιοι από τους μαθητές μας «πέταξαν» χαρταετό την Καθαρή Δευτέρα και θέλησαν να μας ζωγραφίσουν μερικές στιγμές από αυτή τους την εμπειρία. Σίγουρα θα συμφωνήσετε και εσείς ότι τα πέρασαν τέλεια εκείνη την μέρα.

Το θέμα του χαρταετού μας απασχόλησε και τις ημέρες που ακολούθησαν την Καθαρή Δευτέρα. Είδαμε μια όμορφη ιστορία με έναν πεισματάρη χαρταετό που στο τέλος πραγματοποίησε το όνειρό του. Μπορείτε και εσείς να την παρακολουθήσετε εδώ, ή παρακάτω :

 

Διαβάσαμε και τον Χαρταετό της Φιλίας, που μπορείτε να διαβάσετε και εσείς πατώντας εδώ.  Μερικά έργα των μαθητών μας απεικονίζουν το νόημα του παραμυθιού τόσο όμορφα…

 

Το πέταγμα του χαρταετού όμως , έχει υπάρξει έμπνευση και για άλλους καλλιτέχνες. Για παράδειγμα ο Μίκης Θεοδωράκης, έχει συνθέσει ένα υπέροχο μουσικό κομμάτι με τίτλο «Χαρταετοί».

Οι μαθητές μας, σε πρώτη φάση, κλήθηκαν να ακούσουν αυτή τη μουσική και να την αποτυπώσουν στο χαρτί με τελείες,  γραμμές  και σχήματα.

Έπειτα, ζωγράφισαν το πως τους κάνει αυτή η μουσική να νοιώσουν, δηλαδή το συναίσθημα που τους δημιουργεί.

Σας αποχαιρετούμε με μερικά έργα των μαθητών μας με θέμα, τι άλλο, τον χαρταετό! Σας ευχόμαστε να αισθάνεστε και εσείς το ίδιο ανάλαφροι, πολύχρωμοι και ελεύθεροι…

Ταξίδι στο Διάστημα

Πόσο μακριά μπορεί να ταξιδέψει κάποιος; Αναλόγως… Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η φαντασία του; Η απάντηση λοιπόν δεν είναι ίδια για τον κάθε έναν από εμάς…

Δεν υπάρχει όμως καμία αμφιβολία οτι τα δικά μας ταξίδια, μας έχουν οδηγήσει πολύ μακριά από τα Γλυκά Νερά. Θα το καταλάβατε αυτό αν έχετε παρακολουθήσει και άλλα ταξίδια μας (π.χ. Μέρα και Νύχτα). Την τελευταία φορά που ταξιδέψαμε, πεταχτήκαμε μέχρι το μακρινό διάστημα. Το ρήμα πεταχτήκαμε δεν επιλέχτηκε τυχαία, αφού πεταχτήκαμε στ’ αλήθεια με τους πυραύλους μας, μιας και πληροφορηθήκαμε ότι μόνο έτσι μπορεί κάποιος να φτάσει στο διάστημα.

Άχρηστα χαρτάκια και ειδικά χαρτόνια ενώθηκαν για να μας δώσουν τους πιο όμορφους πύραυλους. Μέχρι και ένας αστροναύτης θα τους ζήλευε…

Έτοιμοι λοιπόν οι πύραυλοι… έπρεπε όμως να προετοιμαστούμε κιόλας για το μακρινό μας ταξίδι στο διάστημα. Παρακολουθήσαμε λοιπόν και το παρακάτω video. Προτείνουμε και σε εσάς να το δείτε αν έχετε σκοπό να μας ακολουθήσετε.

Όλα καλά μέχρι τώρα. Κάναμε και ειδική ενημέρωση για τον κάθε πλανήτη ξεχωριστά. Πως θα τον αναγνωρίσουμε (χρώμα, έδαφος); Ποιο είναι το μέγεθός του συγκριτικά με τον δικό μας πλανήτη; Είναι κρύος ή ζεστός; Ποια είναι η σειρά του από τον Ήλιο προς τα έξω (1 εως 8); Αυτά και άλλα πολλά είπαμε γιατί η προετοιμασία παίζει πολύ σπουδαίο ρόλο σε αυτές τις αποστολές! Κάποιοι από τους επίδοξους αστροναύτες μας απεικόνισαν τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος με τον δικό τους τρόπο.

Οι κάποιοι μαθητές μας σκέφτηκαν ακόμα πως θα χρειαστούν κράνος και στολή. Κανένας δεν μπορούσε να τους σταματήσει να τα δημιουργήσουν με υλικά του διέθεταν.

Δεν μπορούσαμε βέβαια να πάμε στους ξένους πλανήτες χωρίς πρώτα να ενημερώσουμε για την άφιξή μας… Παρακολουθήστε την αντίδραση των πλανητών, όταν τους ανακοινώσαμε πως σε λίγο φτάνουμε.

Με τη βοήθεια του πιστού μας υπολογιστή, πραγματοποιήσαμε λοιπόν το ταξίδι μας στο ηλιακό μας σύστημα. Με τόση προετοιμασία που κάναμε, μας φαινόταν πια τόσο γνωστό…

Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως νοιώθαμε βασιλιάδες και βασίλισσες του διαστήματος. Αυτό μας παρακίνησε να δημιουργήσουμε στέμματα και κορώνες με τους πλανήτες για να τα φορέσουμε. Δείτε παρακάτω μερικά από αυτά. Τελικά το σύμπαν μπορεί να περιστρέφεται γύρω από ένα παιδί…

Αφού μάθαμε ότι μπορούσαμε για το γνωστό υπαρκτό σύμπαν, αποφασίσαμε να εξερευνήσουμε και το φανταστικό σύμπαν. Έτσι βρέθηκε στο δρόμο μας και ο αστεροειδής του Μικρού Πρίγκηπα! Εκείνος ο μικρούτσικος πλανήτης του, με τα ηφαίστεια και το μοναδικό τριαντάφυλλο. Σαν και εμάς, και εκείνος θέλησε να εξερευνήσει το δικό του σύμπαν. Δείτε παρακάτω το παραμύθι σε μια διασκευή.

Και αν ο καθ’ ένας από εμάς μπορούσε να δημιουργήσει τον δικό του πλανήτη, πως άραγε θα τον έφτιαχνε; Οι κοσμογυρισμένοι πλέον μαθητές μας, βάλθηκαν να πλάσουν τους δικούς τους πλανήτες. Δείτε μερικούς από αυτούς που μας έστειλαν.

Ειδήμονες πια εξερευνητές, οι μαθητές μας απέκτησαν και Δίπλωμα Εξερευνητή!

Ένα από τα πολλά που τους ευχόμαστε να αποκτήσουν στη ζωή τους, μαζί με τη γνώση ότι, όσο μεγάλο και αν είναι το σύμπαν, ο καθ’ ένας μας έχει μια ξεχωριστή θέση μέσα σε αυτό.

Απόκριες

Τα παιδιά ξετρελαίνονται στο άκουσμά της! Μπορούν να σχεδιάζουν το πως θα αποκτήσουν τη στολή τους εβδομάδες πριν να έρθουν οι Απόκριες, και ποτέ δεν κουράζονται να κάνουν σχέδια για τις πλάκες που θα κάνουν μεταξύ τους, ή το πόσο θα διασκεδάσουν στα αποκριάτικα πάρτι που θα βρεθούν.

Δυστυχώς, φέτος δεν ήταν οι ιδανικές Απόκριες… Πουθενά δεν έγιναν πάρτι, καρναβάλια, ή γιορτές. Ακόμα και στο σχολείο μας, που άλλοτε τέτοια εποχή δασκάλες και παιδιά ξεφάντωναν, χόρευαν και μάθαιναν όλα τα διασκεδαστικά πράγματα που λαμβάνουν χώρα τις Απόκριες, φέτος ήταν άδειο από γέλια και μουσικές…

Εμείς όμως, δεν το βάζουμε ποτέ κάτω! Και στο κάτω-κάτω, το σχολείο μας είναι εκεί που είμαστε κι εμείς γιατί το μεταφέρουμε όπου και να πάμε μαζί μας. Έτσι, σε πείσμα των καιρών, εμείς το διασκεδάσαμε και από το σπίτι μας όλοι μαζί! Άλλωστε είχαμε την  ευκαιρία να είμαστε ντυμένοι αποκριάτικα κάθε μέρα αν θέλαμε στο μάθημά μας.

Αρχικά όμως, έπρεπε να τοποθετήσουμε την αρχή της αποκριάς φέτος, που έγινε τον Μάρτη! Ευκαιρία για γραμματάκι… Το Μ,μ του Μάρτη μας λοιπόν έκαμε την  εμφάνισή του με χρώματα που όλοι ξέρουμε οτι θα το προστατέψουν από τον λαμπερό ήλιο.

Οι Απόκριες στη χώρα μας είναι η τομή της αρχαιοελληνικής κουλτούρας μας, που συναντά τη χριστιανική πίστη. Δύσκολο να το κατανοήσουμε έτσι, ε; Είναι πιο εύκολο αν απλώς εξηγήσουμε από πού έρχονται οι Απόκριες, και πού πηγαίνουν.

Οι Απόκριες προέρχονται από το τρελά πάρτυ που γίνονταν προς τιμήν του Θεού Δονήσου. Οι άνθρωποι έπιναν, έτρωγαν, έπαιζαν μουσική, χόρευαν, φορούσαν μάσκες … Σας θυμίζει κάτι; Μήπως μοιάζει με τις Απόκριες; Οι άνθρωποι που ζούσαν λοιπόν στη χώρα μας, ήθελαν να κρατήσουν αυτές τις όμορφες γιορτές χωρίς όμως να κρατήσουν την παλιά θρησκεία… Πριν την ημέρα της Ανάστασης, προηγούνται 48 ημέρες νηστείας, δηλαδή αποχής από το κρέας, το γάλα, τα αυγά, και τα παράγωγά τους (κυρίως για τους μεγάλους). Πώς όμως θα μπορέσουμε να το αντέξουμε όλο αυτό, αν δεν έχουμε φάει σωστά πριν απο αυτές τις ημέρες;

Έτσι οι άνθρωποι ταίριαξαν τα πάρτυ που αναφέραμε παραπάνω, με τις τρεις εβδομάδες πρίν την αρχή της Σαρακοστής. Την προφωνή, την κρεατινή και την τυρινή (ή της τυροφάγου). Η πρώτη μας φωνάζει πως έρχεται η Σαρακοστή, η δεύτερη μας καλεί να φάμε όσο κρέας αντέχουμε, και η τρίτη πως ήρθε η ώρα να καταναλώσουμε πολλά γαλακτοκομικά… Και στο ενδιάμεσο κάνουμε καρναβάλια, χορεύουμε, τραγουδάμε και φοράμε και τις στολές μας! Όλα τακτοποιημένα.

Καρναβάλι όμως δεν έχουμε μόνο στη χώρα μας… Για την ακρίβεια υπάρχει ένα υπέροχο καρναβάλι στη γειτονική μας Ιταλία. Εκεί συναντήσαμε και τον Αρλεκίνο, που η ιστορία του μας έμαθε να μην απογοητευόμαστε με τις δυσκολίες που μας συμβαίνουν, αλλά να προσπαθούμε να βρίσκουμε λύσεις στα προβλήματά μας. Κατασκευάσαμε και μια όμορφη μάσκα με τους χαρακτηριστικούς ρόμβους της στολής του Αρλεκίνου. Δείτε τις και εσείς:

Τα δυσάρεστα πράγματα, όπως η απογοήτευση του φίλου μας του Αρλεκίνου, συμβαίνουν ακόμα και τις Απόκριες. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν πολλά δυσάρεστα που μπορούν αν μας συμβούν άσχετα με τη δική μας διάθεση. Η παγκόσμια ημέρα κατά του σχολικού εκφοβισμού μας το θύμισε αυτό… Μας βοήθησε όμως να καταλάβουμε και πως τα χεράκια μας, που κρατούν την ελπίδα του κόσμου, είναι ικανά να κάνουν σπουδαία πράγματα! Δε χρειάζεται να είναι τεράστιές οι πράξεις μας, απλά να είναι σωστές… Για να γιορτάσουμε την ικανότητά μας να δημιουργούμε όμορφα πράγματα με τα χέρια μας, κατασκευάσαμε αυτή την αποκριάτική μάσκα… που είναι τα χέρια μας.

Άλλωστε γιατί να θέλουμε να βλάψουμε τους άλλους, όταν μπορούμε να κάνουμε τόσα διασκεδαστικά πράγματα που σκορπάνε τη χαρά τριγύρω μας; Οι Απόκριες είναι ένα υπέροχο παράδειγμα ανθρώπινης εφευρετικότητας σε ότι αφορά τους εορτασμούς της. Σε κάθε περιοχή της Ελλάδας υπάρχει και κάποιο τοπικό έθιμο που αποσκοπεί αποκλειστικά και μόνο στο γέλιο και τη διασκέδαση. Ευτυχώς εμείς έχουμε μαθητές που κατάγονται από πολλά και διαφορετικά μέρη. Κάποιοι αυτούς θέλησαν να μοιραστούν τα έθιμα του τόπου καταγωγής τους για να τα γνωρίσουμε κι εμείς!

Στην διαδικτυακή μας λοιπόν τάξη κάναμε τις διαδικτυακές μας βόλτες για να δούμε τα έθιμα, χορέψαμε με παραδοσιακά τραγούδια της Αποκριάς (που αρμόζουν στην ηλικία μας).

Το μοναδικό που δεν μπορούσαμε να κάνουμε μαζί, ήταν να φάμε… Αλλά βρήκαμε λύση και σε αυτό το πρόβλημα! Τα παιδιά και οι γονείς τους και οι κυρίες, ετοίμασαν νόσημα αποκριάτικα σνακ και τα απόλαυσαν όλοι μαζί την ώρα του μαθήματος. Ήταν μια ιδιαίτερη στιγμή. Ήταν ιδιαίτερα και τα σνακ. Σίγουρα δεν έχετε ξαναδεί τόσο όμορφα φαγητά… Παραθέτουμε τις φωτογραφίες που μας έστειλαν οι μαθητές μας για να πάρετε ιδέες…και να ζηλέψετε  και λίγο…

 

Κλόουν

Οι Απόκριες έχουν μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας. Ποιο παιδί δεν ανυπομονεί να φτάσουν έτσι ώστε να μπορέσει να διασκεδάσει, αλλά και να βάλει τη στολή του; Εμείς δεν έχουμε γνωρίσει ποτέ κανένα…

Μια φιγούρα που θα ήταν παράληψη να λείψει από το γλέντι είναι ο αγαπητός σε όλους μας κλόουν! Εκείνος, όπως και η Αποκριά, προσπαθεί να χαρίσει σε όλους γέλιο και διασκέδαση.

Στο σχολείο μας φτιάξαμε άφθονους κλόουν και διασκεδάσαμε ενώ τους φτιάχναμε, αλλά και ενώ παίζαμε μαζί τους… Πέρα από τον κλόουν που έχει το σχήμα του χεριού μας, και μπορείτε να δείτε στο άρθρο μας Αριθμοί: 1 εως 5, καταπιαστήκαμε και με άλλους χαριτωμένους παλιάτσους.

Δεν παραλείψαμε φυσικά να δώσουμε μια μικρή έμφαση στο αρχικό γράμμα του κλόουν, δηλαδή το Κ,κ.

Έτσι, τους ζωγραφίσαμε με τα πολύχρωμα ρούχα τους και τα αστεία πρόσωπά τους. Κοιτώντας τα έργα των παιδιών παρακάτω, σίγουρα θα νοιώσετε ένα χαμόγελο να κάνει την εμφάνισή του στα χείλη σας. Έτσι οι κλόουν εκπληρώνουν τον σκοπό τους.

Απίστευτη η χαρά που φέρνει μαζί του ένας τέτοιος παλιάτσος. Δε μας τη χαρίζει απλώς γιατί την έχει, αλλά ο μοναδικός λόγος ύπαρξης του, είναι να μας διασκεδάζει. Να μας ελαφραίνει από τη λύπη και τις σκοτούρες μας, έστω και για λίγο. Ποιος όμως ελαφραίνει τη δική του καρδιά;

Διαβάστε το παρακάτω ποίημα που διαβάσαμε και εμείς στην τάξη, αλλά και που τα παιδιά θα ξανασυναντήσουν στο Δημοτικό. Δίνει μια άλλη διάσταση στην ύπαρξη του παλιάτσου. Φυσικά, με την όμορφη απόδοση εικόνας των παιδιών…

Μπορείτε να ακούσετε αυτό το ποίημα σε μορφή γλυκού τραγουδιού παρακάτω.

Είχαμε ακόμα την τύχη να συνοδεύσουμε έναν κλόουν στις περιπέτειές του, μέσα από την λέξεις και τις εικόνες ενός βιβλίου!

Τέλος, φτιάξαμε έναν χαρούμενο κλόουν, που μας βοήθησε να διασκεδάσουμε, αλλά και να αναπτύξουμε τις δεξιότητες λεπτής κινητικότητάς μας. Δείτε παρακάτω κάποιους από αυτούς, που μας έστειλαν οι μαθητές μας…

Μέρα και Νύχτα

Ίσως κάποιο από εσάς να έχετε ακούσει ότι όλα στη ζωή είναι κύκλος… Ας φέρουμε για παράδειγμα τον Κύκλο του Νερού που ήδη έχουμε επεξεργαστεί με τους μαθητές μας. Το νερό, μοιραία, θα καταλήξει στο σημείο απ’ όπου άρχισε… Ως κύκλος όμως θα μπορούσε να μεταφραστεί η (ελπίζουμε) παντοτινή διαδοχή της μέρας με τη νύχτα… Ο Ήλιος προβάλει το πρωί για να μας ξυπνήσει και να μας δώσει το μήνυμα ότι άλλη μια όμορφη ημέρα ξεκινάει και κατά το απογευματάκι ο θα υποχωρήσει για να δώσει ευγενικά τη θέση του στη Σελήνη, που θα φωτίζει τον ουρανό όλο τα βράδυ. Εκείνη θα ξαναδώσει τη θέση της στον λαμπερό Ήλιο …και πάει λέγοντας… Ακούσαμε και δυο όμορφα τραγούδια για τον Ήλιο και τη Σελήνη. Θέλετε να διασκεδάσετε και εσείς μαζί τους; Ακούστε τα παρακάτω:

Στη διαδικτυακή μας τάξη θίξαμε αυτό το ζήτημα της διαδοχής. Γιατί συμβαίνει; Τάχα, όλα τα ουράνια σώματα γυρίζουν γύρω από τη Γη μας για να τη ζαλίσουν;

Μια ματιά της λύσης προσπάθησαν να μας προσφέρουν οι κυρίες, όταν έφεραν τη λάμπα ή τον φακό τους και φώτισαν την μικρή μας Υδρόγειο σφαίρα. Λέμε μικρή, γιατί η Υδρόγειος Σφαίρα είναι πάρα, πάρα, πάρα, πάρα  πολύ μικρότερη από το πρωτότυπο, που είναι ο πλανήτης μας. Ρίχνοντας το φως στη μια μεριά της Υδρογείου, οι έξυπνη μαθητές μας μπόρεσαν να καταλάβουν πως περίπου αυτό συμβαίνει και με το φως του Ήλιου. Όταν το φως του φτάνει κάπου πάνω στη Γη, εκεί υπάρχει ημέρα. Συμπερασματικά, από την άλλη πλευρά, υπάρχει νύχτα.

Τα παιδιά του Σχολείου μας, όπως θα έχετε καταλάβει μέχρι τώρα, έχουν ματάκια ανοιχτά και παρατηρούν με μεγάλη προσοχή πολλά από τα πράγματα που συμβαίνουν τριγύρω τους. Έτσι μπορούσαν να μας δώσουν πολλές πληροφορίες για τα πράγματα που συνήθως κάνουμε την ημέρα και τα πράγματα που κάνουμε την νύχτα. Είχαμε δε την ευκαιρία να παίξουμε παντομίμα πάνω στο θέμα, αλλά και να συζητήσουμε τη φύση των πραγμάτων που γίνονται τη μέρα, ή τη νύχτα αντίστοιχα…

Παρακάτω θα δείτε την απεικόνιση της ημέρας και της νύχτας από τους μαθητές μας, καθώς και χαρακτηριστικές δραστηριότητες που λαμβάνουν μέρος σε αυτές τις ώρες.

Για να επιστρέψουμε όμως στην εναλλαγή μέρας και νύχτας, και να σας λύσουμε κάθε απορία, παρακολουθήστε και εσείς ένα από τα χαριτωμένα video που παρακολούθησαν οι μαθητές μας. Σίγουρα θα καταλάβετε και εσείς πολλά…

Μετά απο αυτό, σίγουρα θα σκεφτείτε πως το Φεγγάρι τελικά μας πέφτει κομματάκι μακριά. Τίποτα όμως δεν είναι αρκετά μακριά για κάποιον που έχει όνειρα να τον οδηγούν και φίλους να τον συντροφεύουν. Αυτό διαπιστώσαμε από τα δύο βιβλία που διαβάσαμε.

(Μπορείτε να ακούσετε και να δείτε και εσείς τον Φεγγαροσκεπαστή, πατώντας εδώ.)

Τα παιδιά εμπνεύστηκαν πολύ από τις ιστορίες και δεν τους ήταν καθόλου δύσκολο να βρουν τρόπους να φτάσουν στο φεγγάρι. Απολαύστε μερικά από τα έργα τους, που δείχνουν ακριβώς αυτό.

Μιας και το τελείωμα του θέματος αυτού συνέπεσε με την έναρξη των Αποκριών, αποφασίσαμε μια ημέρα να ντυθούμε Ήλιοι και Φεγγάρια! Τα παιδιά και βοηθοί τους, έβαλαν τα δυνατά τους, όλη τους τη φαντασία και μεταμορφώθηκαν! Παραθέτουμε έναν λαμπερό Ήλιο και μια ασημένια Σελίνη για να πιάσετε το νόημα.

Σας αφήνουμε με μια αστεία εκδοχή, για το πως ο Ήλιος και η Σελήνη πήραν τη θέση τους στον ουρανό.

Αριθμοί: 1 εώς 5

Τα παιδιά, πριν ακόμα περάσουν την πόρτα του Νηπιαγωγείου, έχουν ήδη πολλά βιώματα που αφορούν στους αριθμούς. Σχεδόν όλα άλλωστε γύρω μας βασίζονται στους αριθμούς… Παρ’ όλη όμως την τριβή με διεργασίες που κατά βάθος είναι μαθηματικές, τα παιδιά στα 3-4 έτη, συχνά δεν συνειδητοποιούν την αριθμητική ποσότητα. Μετρούν αλλά για αρκετά παιδιά αυτό σημαίνει απλώς πως απαγγέλουν λέξεις (που τυχαίνει να είναι αριθμοί) όπως θα έλεγαν ένα μικρό ποιηματάκι ή την αλφάβητο.

Εδώ λοιπόν έρχονται οι κυρίες, οι γονείς, αλλά και η πνευματική ωριμότητα των παιδιών (σε αναλογία με την ηλικία τους) στα 5 έτη, να τους δείξουν πως οι αριθμοί δεν είναι απλώς λέξεις που βάζουμε στη σειρά, αλλά ο ακρογωνιαίος λίθος μιας καλά δομημένης κατασκευής που ονομάζεται Αριθμητική! Ένα σημαίνει… τόσα! Δύο, σημαίνει.. τόσα (που είναι ένα παραπάνω από το ένα) και πάει λέγοντας. Μια εσωτερική διεργασία που για τον ενήλικο εγκέφαλο γίνεται αυτόματα, βρίσκεται τώρα στο επίπεδο της συνειδητοποίησης για ένα παιδί των 5 ετών.

Στο σχολείο μας λοιπόν έχουμε καταπιαστεί με την πρώτη πεντάδα (1-5), και είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας παρουσιάσουμε μερικές από της δουλειές μας…

Αριθμός 1

Όσο ακόμα ήμασταν στο σχολείο μας είχαμε ξεκινήσει με τον αριθμό ένα.

Τον περπατήσαμε…

ασχοληθήκαμε με το ένα προς ένα…

κάναμε γραμμούλες μέσα στο ένα…

και κάναμε και εξατομικευμένες εργασίες για αυτόν τον αριθμό.

Αλλά μιας και έχουμε και καλλιτεχνική φύση, σκεφτήκαμε τι θα μπορούσε να είναι το «1» αν δεν ήταν «1»… Σας παρουσιάζουμε τις δημιουργίες μας στο παρακάτω video.

Αριθμός 2

Με τον ίδιο τρόπο περίπου κινηθήκαμε και για το «2».

Ξανά τα παιδιά κλήθηκαν να ολοκληρώσουν εξατομικευμένες εργασίες για καλύτερη κατανόηση του πλήθους του αριθμού.

…και για μια ακόμη φορά ξεδίπλωσαν το φανταστικό τους ταλέντο…!

Αριθμός 3

Δυστυχώς το lock down μας έκλεισε στα σπίτια μας πριν την ολοκλήρωση του «3», αλλά προλάβαμε να το περπατήσουμε τουλάχιστον…

Μιας και η δημιουργικότητα μας ακολουθεί παντού, και όχι μόνο στο σχολείο μας, τα παιδιά κατάφεραν να στολίσουν με όμορφους και ευφάνταστους τρόπους τον αριθμό «3» Μας έδειξαν ακόμα με τι τους μοιάζει το «3». Μερικά από τα έργα τους μπορείτε να θαυμάσετε παρακάτω…

Αριθμός 4

Αφού μετρήσαμε στη διαδικτυακή μας τάξη, και προσπαθήσαμε να έρθουμε σε έμπρακτη επαφή με τον αριθμό «4», κάναμε και πάλι αυτό που μας ευχαριστεί πολύ… Βάλαμε τη φαντασία μας να δουλέψει και να πλεχτεί με τις γνώσεις μας. Παρακάτω βλέπετε το αποτέλεσμα…

Αριθμός 5

Ο τελευταίος αριθμός αυτής της πεντάδας! Φυσικά οι μαθητές μας τον καλόπιασαν και αυτόν με τον μοναδικό τους τρόπο…

Έφτιαξαν και έναν όμορφο κλόουν με την πιο οικεία τους πεντάδα, τα δαχτυλάκια τους! Αυτός ήταν ένας από τους τρόπους μας να συνδέσουμε την αγαπημένη μας Αποκριά με το θέμα μας. Ορίστε το χαρούμενο αποτέλεσμα…