Επεξεργαστήκαμε το βιβλίο Το τερατάκι των χρωμάτων της Anna Llenas το οποίο αποτέλεσε ένα εξαιρετικό εργαλείο και βοήθησε τα παιδιά να αναγνωρίσουν, να εκφράσουν και να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους.
Μέσα από την ιστορία, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με βασικά συναισθήματα όπως η χαρά, η λύπη, ο θυμός, ο φόβος και η ηρεμία, τα οποία συνέδεσαν με συγκεκριμένα χρώματα.
Μαζί με τα συνεργαζόμενα σχολεία δημιουργήσαμε και παίξαμε συνεργατικό παιχνίδι στην εφαρμογή wordwall. Αφορούσε φρούτα και λαχανικά που μπορούμε να καλλιεργήσουμε και να εντάξουμε στην καθημερινή μας διατροφή.
Συζητήσαμε στην τάξη για τη δημιουργία φυσικού λιπάσματος από τα περισσεύματα. Έτσι, συλλέξαμε φλούδες, τσόφλια αυγών, φρούτα, ξερά φύλλα κ.λπ. και τα τοποθετήσαμε στον κομποστοποιητή.
Φτιάξαμε ανακυκλωμένο χαρτί από εφημερίδες και η πινακίδα του κήπου μας ήταν έτοιμη.
Επαναχρησιμοποιώντας πλαστικά δοχεία από τον κάδο ανακύκλωσης, δημιουργήσαμε ποτιστήρια. Τα βάψαμε και είναι έτοιμα για πότισμα!!! Επαναχρησιμοποιώντας μεταλλικά καπάκια από τον κάδο ανακύκλωσης, δημιουργήσαμε πινακίδες με τα φυτά που θα φυτέψουμε στον κήπο μας.
Φτιάξαμε κάδους ανακύκλωσης από χαρτόκουτα.Συζητήσαμε για την ανακύκλωση, τα παιδιά έφεραν ανακυκλώσιμα υλικά από το σπίτι και τα τοποθέτησαν στον σωστό κάδο.
Αρχικά στην ώρα του διαλείμματος παίξαμε με τα παιδιά το παιχνίδι της μικρής Ελένης. Μάθαμε και το τραγουδάκι:
«Η μικρή Ελένη κάθεται και κλαίει
γιατί δεν την παίζουνε οι φιλενάδες της!
Σήκω επάνω, τα μάτια κλείσε,
τον ήλιο κοίτα κι αποχαιρέτησε!”
Προκειμένου να βοηθηθούν τα παιδιά να κατανοήσουν το πρόβλημα που αντιμετώπιζε η μικρή Ελένη, χρησιμοποιήσαμε ένα πλαστικοποιημένο σκίτσο ενός κοριτσιού χωρίς χαρακτηριστικά προσώπου στο ρόλο της μικρής Ελένης, όπου τα παιδιά συμπλήρωναν με πλαστελίνη τα χαρακτηριστικά του προσδίδοντάς όποια συναισθηματική έκφραση πίστευαν ότι ταιριάζει καλύτερα.
Ζητήθηκε από τα παιδιά να πουν μια λέξη που πίστευαν ότι ταιριάζει με τη μικρή Ελένη. Η λέξη μπορεί να ήταν κάποιο επίθετο (μικρή, λυπημένη, θυμωμένη…). Τις λέξεις έγραφε η νηπιαγωγός όπως της τις υπαγόρευαν τα παιδιά σε αυτοκόλλητα χαρτάκια και τα παιδιά τα κολλούσαν στο σκίτσο. Όσες χαρακτήριζαν εξωτερικά τη μικρή Ελένη έμπαιναν στο περίγραμμα του σκίτσου και όσες περιέγραφαν πώς νιώθει έμπαιναν στο εσωτερικό.
Η τεχνική που ακολουθούθηκε στη συνέχεια ήταν αυτή του «παιχνιδιού ρόλων» χρησιμοποιώντας ένα παιχνίδι παζλ , προκειμένου τα παιδιά να βρουν βιωματικά μια λύση στο πρόβλημα που αντιμετώπιζε η μικρή Ελένη.
Τέλος δόθηκε φύλλο εργασίας στο οποίο αποτυπώθηκε πότε και γιατί η μικρή Ελένη ήταν λυπημένη και πότε χαρούμενη.
Η Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού μας θυμίζει ότι στο σχολείο πρέπει όλοι να νιώθουμε χαρά και ασφάλεια.
