Στα ελληνικά νηπιαγωγεία ο εσωτερικός χώρος οργανώνεται σε “γωνιές”. Οι γωνιές είναι χώροι, μέσα στην αίθουσα, που η καθεμιά έχει συγκεκριμένο θέμα κι αντιστοιχο παιδαγωγικό υλικό και παιχνίδια. Οι γωνιές μπορεί να είναι: ζωγραφικής και εικαστικής δημιουργίας, γραφής, μαθηματικών, βιβλιοθήκης κ.α. Στην αρχή της χρονιάς “ανοίγουν” λίγες γωνιές, για να καταλάβουν τα παιδιά τη λογική λειτουργίας τους, να μάθουν να διαχειρίζονται αυτόνομα τους χώρους και τα υλικά τους και να συγκεντρώνονται στο παιχνίδι, που έχουν επιλέξει. Κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς δημιουργουνται κι άλλες γωνιές, ανάλογα με τα ενδιαφέροντα των παιδιών και το θέμα που επεξεργαζόμαστε.

 Το παιχνίδι στις γωνιές αποτελεί το σημαντικότερο κομμάτι του καθημερινου προγράμματος του νηπιαγωγείου, καθώς προκαλλεί τα παιδιά να συμμετέχουν, να συν-οργανώνουν, να συνεργάζονται και να επιλυουν τις διαφορές τους, ν’ αποφασίζουν για τη διαχείριση του χρόνου τους. Η κάθε γωνιά έχει συγκεκριμένο χώρο και μια ταμπέλα με τ’ όνομά της, που εξοικειώνει τα παιδιά στο γραπτό λόγο. Επίσης κάθε γωνιά “χωράει” συγκεκριμένο αριθμό παιδιών, καθώς ορισμένες δραστηριότητες, για να εξελιχθουν δημιουργικά χρειάζονται άλλοτε μικρές κι άλλοτε πιο μεγάλες ομάδες παιδιών. Το κάθε παιδί μόλις αποφασίσει που θα παίξει, κολλάει στην ταμπέλα της γωνιάς που διάλεξε, ένα ανθρωπάκι με το όνομά του (με σκριτς- σκρατς).

Οργανώνουμε τις γωνιές μαζί με τα παιδιά, αποφασίζουμε πόσα παιδιά μπορουν να παίζουν στην κάθεμιά και ορίζουμε τους κανόνες, π.χ. “μαζευουμε τα παιχνίδια πριν φυγουμε από τη γωνιά”, “δε σκίζουμε τα βιβλία” κλπ.

Κάθε χρόνο, στα τέλη του Σεπτέμβρη, πραγματοποιείται στην περιοχή μας διεθνής αγώνας δρόμου, το Σπάρταθλο. Πρόκειται για το Φειδιππίδειο δρόμο, από Αθήνα-Σπάρτη, μήκους 246 χμ. Οι δρομείς τερματίζουν στην πόλη της Σπάρτης και η διοργάνωση συνοδευται από διάφορες πολιτιστικές κι αθλητικές εκδηλώσεις στην πόλη.

Στο κλίμα των ημερών καναμε αγώνες, είδαμε στο χάρτη τη διαδρομή και βάλαμε ετικέτες, για να θυμόμαστε που βρίσκεται η Σπάρτη και που η Αθήνα. Όλοι οι συμμετέχοντες πήραν μετάλλιο και στέφθηκαν με κότινο (στεφάνι ελιάς).

Τα μικρά παιδιά μαθαίνουν μέσω της κίνησης. Η μάθηση επιτυγχάνεται όταν συμμετέχει όλο το σώμα κι όλες οι αισθήσεις. Άλλωστε στόχος του νηπιαγωγείου είναι ν’ αναπτυξει την πλευρικότητα των παιδιών (ισόρροπη ανάπτυξη της δεξιάς κι αριστερής πλευράς του σώματος), την ισορροπία, την καλλιέργεια της αίσθησης του χώρου, το σωματικό έλεγχο. Έτσι στο νηπιαγωγείο έχουμε ψυχο-κινητικά, μουσικο-κινητικά και αθλητικά παιχνίδια. Αυτά βοηθουν τα παιδιά ν’ αποκτήσουν ρυθμό, να συντονιστουν με άλλους σε μια ομάδα, ν’ ακολουθουν οδηγίες και κανόνες (γλωσσική αντίληψη, πειθαρχία), ν’ αναπτυχθουν σωματικά, να διασκεδάσουν και να εκτονώσουν την ενέργειά τους.

(αγώνες σε διάφορές διαδρομές)

Η σημασία της προσχολικής αγωγής αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια. Οι σχετικές έρευνες επιβεβαιώνουν ότι τα παιδιά, που συμμετέχουν σε προγράμματα προσχολικής αγωγής (νηπιαγωγείο), εντάσσονται ευκολότερα στο σχολικό περιβάλλον, παρουσιάζουν σπανιότερα μαθησιακές δυσκολίες, έχουν καλυτερες σχολικές επιδόσεις.

Ο ι συγχρονες θεωρίες μάθησης τονίζουν τη σημασία του παιχνιδιου στην εκπαίδευση των μικρών παιδιών. Το νηπιαγωγείο ακολουθεί τις μαθησιακές ανάγκες των παιδιών και χρησιμοποιεί ποικιλία παιχνιδιών, ώστε τα παιδιά- αρχικά- ν’ αποκτήσουν θετικές στάσεις απέναντι στη μάθηση (να θέλουν να μάθουν) και να μάθουν με το δικό τους ρυθμό.

Πρωταρχικό μέλημα είναι τα παιδιά να νιώσουν ασφαλή κι αποδεκτα στο σχολείο, πράγμα που διασφαλίζεται αν νιώσουν ότι ανήκουν σε μια ομάδα, που δέχεται και χρειάζεται όλα τα μέλη της, όπως κι αν είναι ο καθένας.

Ξεκινήσαμε , λοιπόν τη φετινή μας χρονιά με πολλά παιχνίδια γνωριμίας, με μουσική, με κίνηση, με λόγο και πάντα με παιχνίδι!

(εδώ: παρουσιάζουμε τον εαυτό μας: τι μας αρέσει να κάνουμε, ποιός είναι ο καλυτερός μας φίλος κλπ)