Μάθαμε τα τραγούδια: ο μέρμηγκας και τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο.

Διαβάσαμε το βιβλίο “Ηκυρά- Δημοκρατία”. Είδαμε φωτογραφίες και βίντεο από τα πραγματικά γεγονότα και συζητήσαμε για τη Δημοκρατία και τη Δικτατορία.

Παρακολουθήσαμε την Ντενεκεδούπολη σε κουκλοθέατρο.

Οι φετινές μας κατασκευές για την επέτειο του Πολυτεχνείου:

κολλάζ.

κάρτα

Ο Νοέμβριος είναι ο μήνας της σποράς. Μιλάμε για τους σπόρους, βλέπουμε διάφορους σπόρους, συζητάμε για τις ανάγκες των φυτών και τα στάδια ανάπτυξής τους. Παίζουμε με καρτέλες, που τις βάζουμε στη σειρά, ανάλογα με τη φάση ανάπτυξης του φυτού. Περιγράφουμε λεκτικά (ανάπτυξη του προφορικού λόγου) την πορεία μεγαλώματος του φυτού. Αριθμούμε τις καρτέλες και μιλάμε για την αριθμητική σειρά: 1ος, 2ος, 3ος κλπ.

Φυτεύουμε φακές σε βαμβάκι όλοι μαζί και πειραματιζόμαστε: το ένα γλαστράκι το τοποθετούμε σε μέρος σκοτεινό, το άλλο αποφασίζουμε ότι δε θα του βάζουμε νερό, το τρίτο δεν έχει βαμβάκι ή χώμα, το άλλο το κλείσαμε σε σακούλα για μην έχει αέρα και το τελευταίο τα έχει όλα: νερό, φως, αέρα, βαμβάκι.

Στη συνέχεια ακούμε το τραγούδι ο γεωργός και κάνουμε μουσικοκινητική αναπαράσταση. Κάνουμε ατομικά κολλάζ: ζωγραφίζουμε και κόβουμε το γεωργό. Ζωγραφίζουμε το περιβάλλον και κολλάμε πάνω του το γεωργό. Κολλάμε επίσης σπόρους, που φυτεύει ο γεωργός.

Διαβάζουμε το “ευτυχισμένο σκιάχτρο” και φτιάχνουμε χάρτινα σκιάχτρα και τα κολλάμε σε γλωσσοπίεστρα.

Φτιάχνουμε από σκληρό χαρτόνι τρακτέρ και πίσω του βάζουμε υνί- έτοιμο για όργωμα!

Σε πλαστικά μπολάκια βάζουμε σπόρους φακής και χώμα. Οργώνουμε με τα τρακτέρ μας και ποτίζουμε. Κόβουμε το σκιάχτρο και το βάζουμε στον κήπο μας!

 Στα πλαίσια του φετινού προγράμματος για την υγιεινή διατροφή, ξεκινάμε από τον εαυτό μας- φυσικά- και ψάχνουμε τις 5 αισθήσεις μας….

Παρουσιάζουμε τα βιβλία σχετικά με τις 5 αισθήσεις και μιλάμε γι αυτές.

Κάθε Παρασκευή έχουμε “ημέρα παιχνιδιου”. Ένα από τα ψυχοκινητικά είναι ένα παιχνίδι με λάστιχα: δυο παιδιά κάνουν τις “κολώνες”, κρατώντας τεντωμένο ένα λάστιχο, με τα πόδια τους. Τα  παιδιά- δρομείς βλέπουν το λάστιχο ως εμπόδιο, που πρέπει να πηδήξουν. Το υψος του λάστιχου μπορεί να αλλάζει, ανάλογα με τις δυνατότητες των παιδιών.