Στα ελληνικά νηπιαγωγεία ο εσωτερικός χώρος οργανώνεται σε “γωνιές”. Οι γωνιές είναι χώροι, μέσα στην αίθουσα, που η καθεμιά έχει συγκεκριμένο θέμα κι αντιστοιχο παιδαγωγικό υλικό και παιχνίδια. Οι γωνιές μπορεί να είναι: ζωγραφικής και εικαστικής δημιουργίας, γραφής, μαθηματικών, βιβλιοθήκης κ.α. Στην αρχή της χρονιάς “ανοίγουν” λίγες γωνιές, για να καταλάβουν τα παιδιά τη λογική λειτουργίας τους, να μάθουν να διαχειρίζονται αυτόνομα τους χώρους και τα υλικά τους και να συγκεντρώνονται στο παιχνίδι, που έχουν επιλέξει. Κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς δημιουργουνται κι άλλες γωνιές, ανάλογα με τα ενδιαφέροντα των παιδιών και το θέμα που επεξεργαζόμαστε.

 Το παιχνίδι στις γωνιές αποτελεί το σημαντικότερο κομμάτι του καθημερινου προγράμματος του νηπιαγωγείου, καθώς προκαλλεί τα παιδιά να συμμετέχουν, να συν-οργανώνουν, να συνεργάζονται και να επιλυουν τις διαφορές τους, ν’ αποφασίζουν για τη διαχείριση του χρόνου τους. Η κάθε γωνιά έχει συγκεκριμένο χώρο και μια ταμπέλα με τ’ όνομά της, που εξοικειώνει τα παιδιά στο γραπτό λόγο. Επίσης κάθε γωνιά “χωράει” συγκεκριμένο αριθμό παιδιών, καθώς ορισμένες δραστηριότητες, για να εξελιχθουν δημιουργικά χρειάζονται άλλοτε μικρές κι άλλοτε πιο μεγάλες ομάδες παιδιών. Το κάθε παιδί μόλις αποφασίσει που θα παίξει, κολλάει στην ταμπέλα της γωνιάς που διάλεξε, ένα ανθρωπάκι με το όνομά του (με σκριτς- σκρατς).

Οργανώνουμε τις γωνιές μαζί με τα παιδιά, αποφασίζουμε πόσα παιδιά μπορουν να παίζουν στην κάθεμιά και ορίζουμε τους κανόνες, π.χ. “μαζευουμε τα παιχνίδια πριν φυγουμε από τη γωνιά”, “δε σκίζουμε τα βιβλία” κλπ.