Την τελευταία ημέρα του Οκτωβρίου γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης. Με αφορφή την ημέρα αυτή διαβάσαμε το παραμύθι ‘Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας’. Στο παραμύθι αυτό τα μικρά μυρμηγκάκια αποταμιεύουν σποράκια για το χειμώνα. Γνωρίσαμε λοιπόν κι εμείς αυτή τη μεγάλη λέξη, τη λέξη αποταμίευση. Συζητήσαμε για το τι αποταμιεύουν οι άνθρωποι και τα παιδιά είπαν ξύλα, φαγητό, χρήματα!

Στη συνέχεια ήρθε στην παρέα μας ένας κουμπαράς γουρουνάκι. Ο παραδοσιακός κουμπαράς έχει το σχήμα του γουρουνιού γιατί παλιά οι αγροτικές οικογένειες συνήθιζαν να έχουν ένα γουρουνάκι για να το πουλήσουν σε περίπτωση οικονομικής ανάγκης. Με το δικό μας γουρουνάκι παίξαμε ένα παιχνίδι. Τα παιδιά έριχναν το ζάρι και έβαζαν στον κουμπαρά τόσα ευρώ όσα τους έλεγε το ζάρι!

Έπειτα ρίξαμε ξανά το ζάρι αλλά αυτή τη φορά σημειώσαμε πόσα ευρώ βάλαμε στον κουμπαρά και είδαμε στο τέλος ποιο παιδί έβαλε τα περισσότερα λεφτά!

Την επόμενη ημέρα συνεχίσαμε να μιλάμε για αποταμίευση και διαβάσαμε το παραμύθι του Αντώνη Παπαθεωδούλου με τίτλο ‘Αν κάθε μέρα’. Το παραμύθι μας θύμισε τη φράση ‘Φασούλι το φασούλι…γεμίζει το σακούλι’ και σκεφτήκαμε να γεμίσουμε και εμείς το σακούλι μας. Με τη βοήθεια ξανά του ζαριού τα παιδιά έβαζαν στο σακούλι όσα φασόλια τους έλεγε το ζάρι!

Και φυσικά το σακούλι γέμισε!!!

Μιλώντας για αποταμίευση δεν θα μπορούσαμε να μην φτιάξουμε και τους δικούς μας κουμπαράδες!