Η εισαγωγή στο νοσοκομείο προκαλεί έντονο άγχος στον ασθενή, καθώς διακόπτεται ο φυσιολογικός ρυθμός της ζωής του και αναγκάζεται να προσαρμοστεί σε ένα νέο, ξένο περιβάλλον. Ο άρρωστος δεν είναι απλώς μια περίπτωση νόσου, αλλά ένα άτομο με οικογένεια, κοινωνικές και επαγγελματικές σχέσεις. Γι’ αυτό το προσωπικό υγείας οφείλει να γνωρίζει την πολυδιάστατη έννοια της νόσου και να δείχνει σεβασμό, κατανόηση και σωστή συμπεριφορά προς τον ασθενή και τους οικείους του.
Τα εξωτερικά ιατρεία αποτελούν το σημείο πρώτης επαφής του αρρώστου με το νοσοκομείο. Είναι πλήρως εξοπλισμένα με υγειονομικό και φαρμακευτικό υλικό, λειτουργούν ανάλογα με το σύστημα εφημερίας και εξυπηρετούν 24 ώρες το 24ωρο. Εκεί πραγματοποιούνται εξετάσεις, εμβολιασμοί, προληπτικά προγράμματα και παροχή πρώτων βοηθειών.
Το νοσηλευτικό προσωπικό έχει καθοριστικό ρόλο στην αξιολόγηση της κατάστασης του ασθενούς, τη λήψη ζωτικών σημείων, τη βοήθεια στην ιατρική εξέταση, τη συμπλήρωση στοιχείων και φακέλου, και τη μεταφορά του στο κατάλληλο τμήμα. Στο νοσηλευτικό τμήμα, ο ασθενής υποδέχεται από την προϊσταμένη ή τον υπεύθυνο νοσηλευτή, τοποθετείται στο δωμάτιό του, ενημερώνεται για τη λειτουργία του τμήματος και δημιουργείται ο ατομικός φάκελός του.
Η έξοδος από το νοσοκομείο γίνεται ύστερα από ιατρική απόφαση και την έκδοση εξιτηρίου. Ο ασθενής προετοιμάζεται, λαμβάνει οδηγίες και εξέρχεται είτε με τα πόδια, είτε με καρέκλα ή φορείο. Αν φύγει χωρίς τη συγκατάθεση του γιατρού, υπογράφει σχετική δήλωση. Σε περιπτώσεις μεταφοράς σε άλλο ίδρυμα ή σε θάνατο, εκδίδεται επίσης εξιτήριο και, όπου χρειάζεται, πιστοποιητικό θανάτου.










