Κάλυψη συναισθηματικών και φυσικών αναγκών του ατόμου
Η νοσηλευτική φροντίδα βασίζεται στην κάλυψη των αναγκών του αρρώστου, οι οποίες ορίζονται ως καταστάσεις βιολογικής και ψυχοκοινωνικής αδυναμίας. Ο ρόλος του νοσηλευτή είναι να ανακουφίσει και να ικανοποιήσει αυτές τις ανάγκες.
Οι ανάγκες διαχωρίζονται σε δύο κύριες κατηγορίες:
Φυσικές ή βασικές ανάγκες (π.χ. τροφή, νερό, οξυγόνο).
Ψυχοκοινωνικές ή δευτερεύουσες ανάγκες.
Ο Maslow ιεραρχεί τις ανάγκες σε μια κλίμακα επτά επιπέδων, η γνώση των οποίων είναι απαραίτητη για την κατάστρωση του σχεδίου νοσηλευτικής φροντίδας:
Φυσικές ή βασικές ανάγκες: Έχουν τη μεγαλύτερη δύναμη και υπερισχύουν στη σκέψη του αρρώστου μέχρι να ικανοποιηθούν.
Ασφάλειας: Παίρνει την πρώτη θέση μετά την ικανοποίηση των φυσικών αναγκών. Απειλείται από την ασθένεια και το άγνωστο περιβάλλον του νοσοκομείου.
Στοργής και αναγνώρισης: Η ανάγκη του αρρώστου να διατηρήσει τον αυτοσεβασμό και την προσωπικότητά του. Ο νοσηλευτής πρέπει να τον φροντίζει με ευγένεια, στοργή και να ακούει τα προβλήματά του.
Αισθητικές: Το ευχάριστο, καθαρό και τακτοποιημένο περιβάλλον βοηθά τον άρρωστο να αισθανθεί πιο άνετα.
Αποδοχής: Ο άρρωστος χρειάζεται να γίνει αποδεκτός από το προσωπικό του νοσοκομείου, χωρίς κριτική για τη συμπεριφορά του. Η κατανόηση οδηγεί στη βελτίωση της συμπεριφοράς και στη συνεργασία.
Δημιουργικότητας: Η ευκαιρία να βοηθά ο άρρωστος στην ικανοποίηση των αναγκών του, ώστε να αισθάνεται χρήσιμος.
Γνώσης και κατανόησης: Η ανάγκη για ακριβείς πληροφορίες σχετικά με την αρρώστια του.