Σαν διαβάζω ένα βιβλίο
λες και μπαίνω σε ένα πλοίο
για ταξίδι μακρινό
μαγεμένος αντικρίζω
κάθε τι που δεν γνωρίζω
και που τόσο λαχταρώ.
Σαν διαβάζω ένα βιβλίο
οι φτερούγες μου είναι δύο
και πετώ ψηλά ψηλά
πιο ψηλά και από τον Άρη
από τον ήλιο από το φεγγάρι
από τα αστέρια τα πολλά
δύτης γίνομαι και πάω
μες στη θάλασσες βουτάω
στο γαλάζιο το βυθό
άχ βιβλίο αγαπημένο
είσαι η πόρτα συ που μπαίνω
σε ένα κόσμο μαγικό.
Μαρία Γουμενοπούλου
Ένα βιβλίο πλατάνι
στον ουρανό που φτάνει
κλαδί και μονοπάτι
κορφή και σκαλοπάτι
που ‘χει δροσιά τραγούδια
ποιήματα λουλούδια
μπουμπούκια σαν ρεβύθια
που λένε παραμύθια
τρυγούν κλαράκια χέρια
τις σκέψεις απ’ τα αστέρια
μαζεύουνε κουβάρι
το δρόμο ως το φεγγάρι
ένα βιβλίο που φτάνει
κι απλώνει σαν πλατάνι
λόγια και φύλλα τέντα
στου ήλιου την κουβέντα.
Θέτη Χορτιάτη
από το βιβλίο “Ανθολόγιο Ανοιξιάτικο για παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας “, Αναγνωστόπουλος Β. και Τσιλιμένη Τ., εκδόσεις Καστανιώτης.