Μέρες έχει να φανεί
ήλιου φως στον ουρανό
κι είναι η μέρα μας αχνή
πρωινό και βραδινό.
Χούχου, χου! Το κρύο, βελόνι
χώνεται και μας παγώνει.
Στου χειμώνα την πνοή
πάγωσαν δέντρα , νερά,
σφίχτηκε κάθε ζωή
γύρω στο αίμα της γερά.
Χούχου, χου! Το κρύο μετράει
τα πλευρά και μας πονάει!
Ήλιε, που έδυσες νωρίς,
έβγα μια χρυσή αυγή,
κάμε εκείνο που μπορείς,
ζέστανε την κρύα…