ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΟΡΗΣΟΥ

Εγώ με την παρέα μου βγήκαμε έξω στην εξοχή για βόλτα και βρήκαμε μετά από πολλή ώρα κάτι
πετράδια μαγικά στο έδαφος και ήταν πάρα πολλά. Ευτυχώς όμως είχαμε έναν καλό μαθητή στα
μαθηματικά, τα άθροισε και μας είπε πόσα είναι. Τα μαζέψαμε, τα βάλαμε μέσα στα σακίδιά μας και ο καθένας πήρε περίπου από 10 πετράδια στο σακίδιο του. Καθήσαμε σε μια άκρη, για να ξαποστάσουμε και να φάμε. Τα πετράδια μέσα στις τσάντες μας, επειδή είχε πάρα πολύ ζέστη άρχισαν να πήζουν και να λιώνουν.  Τα έλεγξα και είπα σε όλα τα παιδιά να τα βάλουν σε ένα κρύο μέρος, για να ξαναπάρουν το σχήμα τους. Άρχισαν όλοι να λένε βλακείες, ώστε να μας περάσει η ώρα. Κάποιοι δάκρυσαν από τα γέλια. Κάποια στιγμή ακούσαμε ένα θόρυβο που βγήκε από τα πετράδια και τρομάξαμε όλοι, γιατί δεν ξέραμε τι ήταν αυτός ο θόρυβος από τα πετράδια. Τότε επικράτησε μία αναστάτωση και μια σύγχυση από όλους μας. Ωστόσο έπρεπε να φύγουμε και είπαμε τα πετράδια να το δανείσουμε σε κάποιον, αφού εμείς δεν τα χρειαζόμαστε και δεν μπορούσαμε να πάρουμε από αυτά μια δύναμη μαγείας. Ίσως μάλιστα να μας έκαναν και κακό… Έπειτα βρήκαμε έναν κύριο που ενδιαφερόταν και του τα δώσαμε. Ο καθένας μας πήγε σπίτι του και διηγήθηκε στους γονείς του την ιστορία.

Ευδοκία Ψωμαδάκη

Το ανεκτίμητο βάζο της μαμάς

Όλα συνέβησαν πριν από δύο μέρες, όταν η Λυδία και οι φίλες της έπαιζαν ράγκμπι και η Λυδία
έκανε μια δυνατή βολή που κατάφερε να σπάσει το τζάμι της κουζίνας και το ανεκτίμητο βάζο
της μαμάς της. Μόλις το είδε αυτό η μαμά της, συγχύστηκε τόσο πολύ που άρχισε να λέει ότι
δε θα της δανείσει την κούκλα που ήθελε. Η Λυδία άρχισε να δακρύζει, αλλά ήξερε ότι αυτό
δεν είχε κανένα απολύτως αποτέλεσμα. Όλο το βράδυ έπρηζε τη μαμά της να την συγχωρέσει,
αλλά μάταια. Έπρεπε να βρει έναν τρόπο να της το ξεπληρώσει. Σκέφτηκε λοιπόν να πουλήσει
μερικά παιχνίδια της. Μόλις άθροισε τα λεφτά που είχε μαζέψει, είδε ότι της έφταναν, για να
πάρει ακόμα και κάτι γλυκάκια που ήθελε. Τα έδειξε στη μαμά της και εκείνη εξεπλάγη με το
κατόρθωμά της. Τη συγχώρεσε και, καθώς η Λυδία της διηγόταν την ιστορία, τη διέκοψε το
κουδούνι της πόρτας. Ήταν η γιαγιά της, η οποία είχε φέρει στη μαμά της ένα δώρο. Η Λυδία το
άνοιξε και τι να δει; Ένα ακριβώς ολόιδιο βάζο με αυτό που έσπασε! Η Λυδία έπηξε στα
κλάματα και η μαμά της την καθησύχασε λέγοντάς της ότι θα πάρουν όσες κούκλες ήθελε.

Κωνσταντίνα Βολτσίδου

 “Το καινούργιο μου κινητό”

Από καιρό ήθελα να πάρω ένα καινούργιο κινητό. Έκανα οικονομίες και, αφού άθροισα τα χρήματα μου, είδα ότι μου έλειπαν λίγα ακόμα. Άρχισα να πρήζω τον μπαμπά μου να μου δανείσει τα υπόλοιπα, για να συμπληρώσω το ποσό που ήθελα. Τότε ο μπαμπάς μου συμφώνησε. Όταν έμαθε η μαμά μου για την συνωμοσία, συγχύστηκε και άρχισε να φωνάζει. Εγώ τότε έπηξα στο κλάμα και με δακρυσμένα μάτια ζήτησα συγνώμη. Τελικά αυτό που ήθελα μου το πήραν.

“Γιορτινή ιστορία”

Χθες ήταν παραμονή πρωτοχρονιάς. Όλη μέρα με τους φίλους μου είχαμε πήξει στο περπάτημα για τα κάλαντα από το πρωί μέχρι αργά το μεσημέρι. Το ποσό που μάζεψα ήταν αρκετά ικανοποιητικό, αλλά είχα βάλει στόχο να μαζέψω λίγα ακόμα, για να παρω ένα ποδήλατο που ήθελα τόσο καιρό.

Γι΄ αυτό τον λόγο ζήτησα από τη μαμά μου να μου δανείσει λίγα ακόμα χρήματα. Επειδή εκείνη δεν συμφωνούσε, την έπρηζα για πολλή ώρα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να συγχυστεί και να αρχίσει να με φωνάζει. Και τότε κατάλαβα πως έπρεπε να κανω το σχέδιο που πάντα πετυχαίνει. Δάκρυσα και ξεκίνησα να σπαράζω στο κλάμα στα ψέματα. Επιπλέον, προσποιήθηκα πως ενιωσα για λίγο αντιπάθεια για τη μητέρα μου.

Τότε εκείνη με λυπήθηκε και δέχτηκε να μου δανείσει το ποσό που χρειαζόμουν. Την ευχαρίστησα και έτρεξα γρήγορα στο δωμάτιό μου να αθροίσω για πολλοστή φορά τα λεφτά μου και να σιγουρευτώ αν φτάνουν γι΄ αυτό που ήθελα να αγοράσω.

Θόδωρος Καραγιάννης