ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΟΡΗΣΟΥ
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Συμμετοχή του Γυμνασίου Κορησού σε αγώνες (19-1-2013)

Το τμήμα Φυσικής Αγωγής ΔΔΕ Καστοριάς διοργάνωσε αγώνες στο δασάκι Άργους Ορεστικού την 19 Ιαουναρίου 2013.

Η μαθήτριά μας Μίχου Κυριακή πήρε τη 2η θέση στο αγώνισμα: 2000 μ. κοριτσιών γυμνασίων.

Επίσης συμμετείχαν οι μαθήτριες: Βόλτση Γεωργία, Κιοσέ Νικολέτα, Τζάκα Ελευθερία Τζιώλα Σοφία-Μαρίνα.

Συγχαρητήρια στα κορίτσια!!!

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τι είναι το Wiki …
30 Ιαν 2013

Τι είναι το Wiki …

Συντάκτης: Αρετή Κάρκου | Κάτω από: Νέες Τεχνολογίες

Τι είναι το Wiki..

Ένα Wiki για το Wiki

Κι ένα παράδειγμα Wiki από τον καθηγητή της Πληροφορικής Φίλιππο Αϊβανούλη:

Project 2011-2012 του τμήματος Α1 του 3ο ΓΕΛ Καστοριάς με θέμα:

«Αναζητώ, Οργανώνω, Συνεργώ και Διαμοιράζομαι την γνώση μέσα από τα Κοινωνικά και Συνεργατικά Εργαλεία  του Διαδικτύου (Web 2.0)» – Φίλιππος Αϊβανούλης

http://3gelkastorias-classroom2.wikispaces.com/

και μερικά από τα καλύτερα των μαθητών:

http://narutobtheodora.wikispaces.com/home

http://classroom2-anastasios-charmed.wikispaces.com/home

http://yu-gi-0hwiki.wikispaces.com/home

http://nokiabkentrikos.wikispaces.com/home

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο 2013 Έτος Κ.Π.Καβάφη. “Οι μαθητές δημιουργούν”
Έτος Κωνσταντίνου Π. Καβάφη

ανακηρύσσεται το 2013

Αφορμή τα εκατόν πενήντα χρόνια

από τη γέννηση του αλεξανδρινού ποιητή

Δείτε το στο slideshare.net
Δείτε το στο slideshare.net
Δείτε το στο slideshare.net
Δείτε το στο slideshare.net
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Κανονικά η έναρξη των σχολείων στο Δήμο Καστοριάς για αύριο Παρασκευή 25/1

http://oladeka.blogspot.gr/2013/01/251_24.html

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μπέρτολτ Μπρεχτ, Για τον όρο “μετανάστες” Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Β΄Γυμνασίου σελ.139

Μπέρτολτ Μπρεχτ

Για τον όρο “μετανάστες”

Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας

Β΄Γυμνασίου σελ.139

Το ηλεκτρονικό βιβλίο

 

Λαθεμένο μου φαινόταν πάντα το όνομα που μας δίναν:
«Μετανάστες»
Θα πει, κείνοι που αφήσαν την πατρίδα τους. Εμείς, ωστόσο,
δε φύγαμε γιατί το θέλαμε,
λεύτερα να διαλέξουμε μιαν άλλη γη. Ούτε
και σε μιαν άλλη χώρα μπήκαμε
να μείνουμε για πάντα εκεί, αν γινόταν.
Εμείς φύγαμε στα κρυφά. Μας κυνηγήσαν, μας προγράψανε.
Κι η χώρα που μας δέχτηκε, σπίτι δε θα ΄ναι, μα εξορία.
Εμείς απομένουμε δω πέρα, ασύχαστοι, όσο μπορούμε πιο κοντά
στα σύνορα,
προσμένοντας του γυρισμού τη μέρα, καραδοκώντας το παραμικρό
σημάδι αλλαγής στην άλλην όχθη, πνίγοντας μ΄ερωτήσεις
κάθε νεοφερμένο, χωρίς τίποτα να ξεχνάμε, τίποτα
ν΄ απαρνιόμαστε,
χωρίς να συχωράμε τίποτα απ΄ό σα έγιναν, τίποτα δε συχωράμε.
Α, δε μας ξεγελάει τούτη η τριγύρω σιωπή! Ακούμε ίσαμ΄ εδώ
τα ουρλιαχτά που αντιλαλούν απ΄ τα στρατόπεδά τους. Εμείς
οι ίδιοι
μοιάζουμε των εγκλημάτων τους απόηχος, που κατάφερε
τα σύνορα να δρασκελίσει. Ο καθένας μας,
περπατώντας μες στο πλήθος με παπούτσια ξεσκισμένα,
μαρτυράει την ντροπή που τη χώρα μας μολεύει.
Όμως κανένας μας
δε θα μείνει εδώ. Η τελευταία λέξη
δεν ειπώθηκε ακόμα.
Μετάφραση: Μάριος Πλωρίτης
Δείτε το στο slideshare.net
http://youtu.be/Hi5usd61Xhc
Ο Μπέρτολτ Μπρεχτ του “ανθρώπινου” στρατευμένου θεάτρου

 

Γιάννης Σκαρίμπας

“Ουλαλούμ”

Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας

Γ΄Γυμνασίου σελ. 153

Το ηλεκτρονικό βιβλίο

Σκαρίμπας στο σχολείο

Το ποίημα «Ουλαλούμ» του Γιάννη Σκαρίμπα ενός αιρετικού ποιητή και συγγραφέα, μελοποιημένο από έναν αντικομφορμιστή τραγουδοποιό.

Στίχοι, σχεδόν υπερρεαλιστικοί που αναδεικνύουν λυρικούς τόνους. Lectores et Recitatores

Ήταν σα να σε πρόσμενα Κερά
απόψε που δεν έπνεε έξω ανάσα,
κι έλεγα: Θάρθει απόψε απ’ τα νερά
κι από τα δάσα.

Θάρθει, αφού φλετράει μου η ψυχή,
αφού σπαρά το μάτι μου σαν ψάρι
και θα μυρίζει ήλιο και βροχή
και νειό φεγγάρι . . .

Και να, το κάθισμά σου σιγυρνώ,
στολνώ την κάμαρά μας αγριομέντα,
και να, μαζί σου κιόλας αρχινώ
χρυσή κουβέντα:

. . . Πως – να, θα μείνει ο κόσμος με το “μπά”
που μ’ έλεγε τρελόν πως είχες γίνει
καπνός και – τάχας – σύγνεφα θαμπά
προς τη Σελήνη . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Νύχτωσε και δεν φάνηκες εσύ·
κίνησα να σε βρω στο δρόμο – ωιμένα –
μα σκούνταφτες (όπου εσκούνταφτα) χρυσή
κι εσύ με μένα.

Τόσο πολύ σ’ αγάπησα Κερά,
που άκουγα διπλά τα βήματα μου!
Πάταγα γω – στραβός – μεσ’ τα νερά;
κι εσύ κοντά μου . . .

Η Ποιητική του Γιάννη Σκαρίμπα

Από το αρχείο της ΕΡΤ η εκπομπή ΕΠΟΧΕΣ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ για τον ΓΙΑΝΝΗ ΣΚΑΡΙΜΠΑ

και η εκπομπή ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ με ΤΟ ΣΟΛΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΣΚΑΡΙΜΠΑ

Οι μελοποιήσεις του ποιήματος αναλύονται στο Bookstand

Ερμηνείες από τους:

Άσιμο(1987)–Β. Παπακωνσταντίνου(1997)-Σ. Λεονάρδου-Δ. Τσακνή(2007)

Μαρία Πολυδούρη

“Γιατί μ΄αγάπησες”

Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας

Γ΄Γυμνασίου σελ. 150,151

Το ηλεκτρονικό βιβλίο

Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες
στα περασμένα χρόνια.
Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες.

Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι’ αυτό είμαι ωραία σαν κρίνο ολάνοιχτο
κ’ έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.

Μόνο γιατί τα μάτια σου με κύτταξαν
με την ψυχή στο βλέμμα,
περήφανα στολίστηκα το υπέρτατο
της ύπαρξής μου στέμμα,
μόνο γιατί τα μάτια σου με κύτταξαν.

Μόνο γιατί όπως πέρναα με καμάρωσες
και στη ματιά σου να περνάη
είδα τη λυγερή σκιά μου, ως όνειρο
να παίζει, να πονάη,
μόνο γιατί όπως πέρναα με καμάρωσες.

Γιατί, μόνο γιατί σε σέναν άρεσε
γι’ αυτό έμεινεν ωραίο το πέρασμά μου.
Σα να μ’ ακολουθούσες όπου πήγαινα,
σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου.
Γιατί, μόνο γιατί σε σέναν άρεσε.

Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα,
γι’ αυτό η ζωή μου εδόθη.
Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
μένα η ζωή πληρώθη.
Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα.

Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου
μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια.
Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου
μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια,
μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου.

Μονάχα γιατί τόσο ωραία μ’ αγάπησες
έζησα, να πληθαίνω
τα ονείρατά σου, ωραίε που βασίλεψες
κ’ έτσι γλυκά πεθαίνω
μονάχα γιατί τόσο ωραία μ’ αγάπησες

Γράμμα του Κώστα Καρυωτάκη στη Μαρία Πολυδούρη το 1922

(Εἶναι ἐδῶ; Εἶναι ἐκεῖ; Ἔφυγε; Θά ῾ρθει; Ποῦ εἶναι; Ἡ τελευταία;)
Ἄ! Τὸ δάσος πέρα. Ἕνα τραπεζάκι κάτω ἀπὸ τ᾿ ἀπόμερο πεῦκο.
Καὶ ἡ νύχτα ποὺ ἐρχόταν σιγὰ σιγὰ γιὰ νὰ μὴν τὴ νιώσουμε.
Ἡ βοὴ τοῦ βραδινοῦ ἀνέμου στὰ κλαδιά. Τὰ λόγια ποὺ ἔλειπαν.
Τὰ χέρια ὠχρά. Τὰ μάτια καὶ τ᾿ ἀστέρια. Μεσάνυχτα.
Τίποτε ἀπ᾿ ὅλα δὲν εἶχε εἰπωθεῖ.
(Ψέματα; Ψέματα; Παιχνίδι φιλαρέσκειας; Περιέργεια; Ἐγωισμός;)
Κι ἄλλοτε ἡ θάλασσα. Τὰ πλοῖα ποὺ ἔφευγαν στὸν ὁρίζοντα παίρνοντας τὰ ὄνειρά μας.
Ὁ φλοῖσβος μὲ τὶς ὑποσχέσεις του. Ἐκεῖ πάνω στὸ βράχο τ᾿ ἄφθονα καὶ ἀνεξήγητα δάκρυα. Ἡ μοναξιὰ στὸ ἀπέραντο. Τὰ φιλιά. Ἡ ψυχή…
(Τίποτε; Τίποτε; Παιδικότητες; Ρομαντισμός; Αὐταπάτη;)
Ἄλλες φορὲς ἡ αὐγὴ ἀναπάντεχη καὶ προδοτική.
Ἀπὸ δρομάκια τὸ κουραστικὸ γύρισμα. Οἱ πρῶτοι θόρυβοι τῆς ἡμέρας. Ἡ γλυκιὰ μεταμέλεια στὸ πρόσωπο ποὺ φωτιζόταν ὁλοένα. Τὸ χαῖρε…
(Ἔφυγε; Δὲ θά ῾ρθει πιά; Τελευταία;)

Οι μαθητές εμπνέονται από το ποίημα της Μαρία Πολυδούρη:

Γενάρης 2013

Μέσα από το ποίημα η δημιουργός μας μεταδίδει τα συναισθήματά της. Μπορούμε, δηλαδή, διαβάζοντας το, να νιώσουμε ό,τι νιώθει κι εκείνη. Σε ολόκληρο το ποίημα κυριαρχεί μια ατμόσφαιρα πάθους και έντονου ερωτισμού, πράγμα που δηλώνει την πραγματική αξία του Κ. Καρυωτάκη για την ποιήτρια. Ιορδάνης Τρεμόπουλος Γ2
Δεν ξέρω, αν θα υπάρχει κόσμος.

Δεν ξέρω, εάν θα υπάρχει ζωή.

Για μένα ο κόσμος όλος είσαι, αγάπη, εσύ.

Μονάχα εσέ να σκέφτομαι

όλη τη μέρα κλαίω, πονώ

τον νου μου όμως δεν τον ξεγελώ

όσο κι αν προσπαθώ…! Βαρβάρα Κωνσταντινίδου Γ1

Ο έρωτας είναι μια γλυκιά φυλακή που δεν θέλεις να βγεις από εκεί!
Όταν είσαι ερωτευμένος ζεις σε έναν κόσμο κλειστό που χωρά μόνο δυο εσένα και το άτομο που αγαπάς.
Έρωτας είναι να κοιτάς τον άλλο στα μάτια και να χάνεσαι να ταξιδεύεις σε άλλο πλανήτη..!
Τι νόημα έχει να ζεις χωρίς έρωτα?
Η ζωή είναι μικρή!!!
Ερωτευτείτε, αλλά μην τρελαθείτε!!! Κατερίνα Αλμπάνη Γ1
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Κ.Γ.Καρυωτάκης “Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα”, “Το βράδυ” Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Γ΄Γυμνασίου σελ. 147,148

Κ. Γ. Καρυωτάκης

“Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα”

“Το βράδυ”

Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας

Γ΄Γυμνασίου σελ. 147, 148

Η Λιλή Ζωγράφου για τον Καρυωτάκη εδώ.

Το ηλεκτρονικό βιβλίο

Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα

Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα
Είδα το βράδυ αυτό.
Kάποια χρυσή, λεπτότατη
Στους δρόμους ευωδιά.
Kαι στην καρδιά
Αιφνίδια καλοσύνη.
Στα χέρια το παλτό
Στ’ ανεστραμμένο πρόσωπο η σελήνη.
Hλεκτρισμένη από φιλήματα
Θα ‘λεγες την ατμόσφαιρα.
H σκέψις, τα ποιήματα
Βάρος περιττό.
Έχω κάτι σπασμένα φτερά.
Δεν ξέρω καν γιατί μας ήρθε
Το καλοκαίρι αυτό.
Για ποιαν ανέλπιστη χαρά
Για ποιες αγάπες
Για ποιο ταξίδι ονειρευτό.

Η ανάλυση-διδακτική πρόταση του Ποιήματος από τις Διδακτικές Περιπλανήσεις

Πολύ καλή ανάλυση με βίντεο στο afterschoolbar

 

Το βράδυ

Τα παιδάκια που παίζουν στ’ ανοιξιάτικο δείλι
–μια ιαχή μακρυσμένη–,
τ’ αεράκι που λόγια με των ρόδων τα χείλη
ψιθυρίζει και μένει,

τ’ ανοιχτά παραθύρια που ανασαίνουν την ώρα,
η αδειανή κάμαρά μου,
ένα τρένο που θα ‘ρχεται από μια άγνωστη χώρα,
τα χαμένα όνειρά μου,

οι καμπάνες που σβήνουν, και το βράδυ που πέφτει
ολοένα στην πόλη,
στων ανθρώπων την όψη, στ’ ουρανού τον καθρέφτη,
στη ζωή μου τώρα όλη…

Ανάλυση του ποιήματος εδώ.

Η Πρέβεζα ένα από τα πιο γνωστά ποιήματα του Καρυωτάκη το τραγουδάει ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου σε μουσική Γιάννη Γλέζου (1982, Minos)

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ναπολέων Λαπαθιώτης, “Νυχτερινό” Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Γ΄Γυμνασίου σελ.142

Ναπολέων Λαπαθιώτης

“Νυχτερινό”

Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας

Γ΄Γυμνασίου σελ.142

Το ποίημα δημοσιεύτηκε το 1939 και σκιαγραφεί με λυρική υποβλητικότητα μια νυχτερινή εικόνα αποχωρισμού.

Η σκηνή διαδραματίζεται κάτω από το φως του φεγγαριού, που συντροφεύει τη μοναξιά του ποιητή.

Νυχτερινό

Ένα φεγγάρι πράσινο, μεγάλο,
που λάμπει μες στη νύχτα, – τίποτ’ άλλο.

Μια φωνή, που γρικιέται* μες στο σάλο*
και που σε λίγο παύει, – τίποτ’ άλλο.

Πέρα, μακριά, κάποιο στερνό σινιάλο
του βαποριού που φεύγει, – τίποτ’ άλλο.

Και μόνο ένα παράπονο μεγάλο,
στα βάθη του μυαλού μου. – Τίποτ’ άλλο.

Ν. Λαπαθιώτης, Τα ποιήματα, Γαβριηλίδης

*γρικιέται: ακούγεται *σάλος: φασαρία

Το ηλεκτρονικό βιβλίο

Ανάλυση του ποιήματος εδώ.

κι εδώ.

Επιλογή του παραπάνω βίντεο Ιωάννα Λιόλιου

Ερωτικό

Καημός, αλήθεια, να περνώ του έρωτα πάλι το στενό,

ώσπου να πέσει η σκοτεινιά, μια μέρα του θανάτου…

Στενό βαθύ και θλιβερό, που θα θυμάμαι για καιρό,

τι μου στοιχίζει στην καρδιά, το ξαναπέρασμά του.

 

Ας είναι, ωστόσο, τι ωφελεί; Γυρεύω πάντα το φιλί,

στερνό φιλί, πρώτο φιλί, και με λαχτάρα πόση!

Γυρεύω πάντα το φιλί, που μου το τάξανε πολλοί,

κι όμως δεν μπόρεσε κανείς, ποτέ, να μου το δώσει…

Ίσως μια μέρα, όταν χαθώ, γυρνώντας πάλι στο βυθό,

και με τη Νύχτα, μυστικά, γίνουμε, πάλι, ταίρι,

αυτό το ανεύρετο φιλί, που το λαχτάρησα πολύ,

σα μια παλιά της οφειλή, να μου το ξαναφέρει!

Η βιογραφία του Έρευνα από την Κική Μίχου

“Μετέωρο και σκιά” ταινία βασισμένη στη ζωή του.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Πηνελόπη Δέλτα, “Πρώτες ενθυμήσεις” Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Γ΄Γυμνασίου σελ. 135

Επιλογή φωτογραφίας: Έλλη Πνευμονίδου, Χρύσα Τζαχαλή

Πηνελόπη Δέλτα, “Πρώτες ενθυμήσεις”

Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας

Γ΄Γυμνασίου σελ. 135

Το ηλεκτρονικό βιβλίο

Η βιογραφία της Έρευνα από τον Γιάννη Βελλίδη

Τα έργα της σε περίληψη Έρευνα από την Μαρία Τσόπρα