ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΟΡΗΣΟΥ

Ευχαριστούμε θερμά τη Σχολική Επιτροπή με Πρόεδρο και νυν Αντιδήμαρχο τον κ Λάζαρο Ζήση που ανταποκρίθηκε στο αίτημα του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων  καθώς και του Συλλόγου των καθηγητών του Γυμνασίου για τη νέα πινακίδα στο σχολείο μας.
Επίσης την Τοπική Κοινότητα Κορησού για την τοποθέτησή της.

 

 

 

Με Απόφαση του Δημάρχου Καστοριάς όλες ανεξαιρέτως οι εκπαιδευτικές δομές του Δήμου Καστοριάς, από αύριο Δευτέρα και έως την Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 2021 θα παραμείνουν κλειστές λόγω των έκτακτων καιρικών φαινομένων που σημειώνονται στην περιοχή.
Τα μαθήματα θα γίνουν μέσω τηλεκπαίδευσης στην πλατφόρμα webex και θα ξεκινήσουν στις 8,30.


Το πρόγραμμα στο ακόλουθο pdf.
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ-ΔΕΛΤΙΟ-Safer-Internet-Day-4 (2)

 

Το διαδραστικό βιβλίο εδώ

Ανάρτηση με δραστηριότητες μαθήματος εδώ.

H διαδικτυακή γιορτή σήμερα από τη θεολόγο του σχολείου μας,

Στεργιανή Νάτση

Διαδραστικός χάρτης με κάλαντα από όλη την Ελλάδα:



Δείτε στο thinglink.com

 

Made with Padlet


Το γυμνάσιο Κορησού σας εύχεται για το 2021

Υγεία, Ελπίδα, Χαρά, Δημιουργία 

        Σήμερα το πρωί, στο σχολείο μου συνέβησαν ένα θετικό και ένα αρνητικό πράγμα… Το θετικό ήταν πως μάθαμε την λέξη “αθροίζω” και πώς να την χρησιμοποιούμε γενικότερα στο μάθημα των μαθηματικών. Ενώ το αρνητικό της υπόθεσης ήταν πως κατά την διάρκεια του διαλείμματος με τσίμπησε μέλισσα και πρήστηκε το μάγουλό μου με αποτέλεσμα να πονάω τόσο ώστε να αρχίσω να δακρύζω από τον πόνο.

    Συγχύστηκα τόσο πολύ που προσπάθησα να πείσω τον φίλο μου να μου δανείσει λίγα χρήματα, για να πάρω μια αλοιφή, επειδή δεν είχα χρήματα πάνω μου. Κατά τα άλλα η μέρα έληξε ωραία καθώς η αλοιφή έκανε σωστά τη δουλειά της και το μάγουλο μου ξεπρήστηκε.

Μαρία-Άννα Διαμαντοπούλου

Σήμερα στο σχολείο έβλεπα ένα παιδάκι που ζητούσε ένα μολύβι από έναν άλλο, αλλά εκείνος του έλεγε όχι γιατί υπαρχει κορονοϊός. Η ώρα άρχισε να περνά, συνέχισε να του ζητάει, τον έπρηζε για αρκετή ώρα να του δανείσει ένα μολύβι, αλλά το καλύτερο ήταν ότι ήθελε ένα συγκεκριμένο μολύβι. Το παιδάκι εκείνο γνώριζε πολύ καλά ότι του το είχε κλέψει, τον είχε φέρει σε άσχημη θέση και το παιδάκι που το ζητούσε άρχισε να δακρύζει και του είπε: Θα σε πάω στην διευθύντρια.

Γιώργος Λιγκανάρης

Εχθές ξύπνησα πολύ νωρίς το πρωί και άνοιξα να δω τηλεόραση. Παρακολούθησα έναν τηλε-μάγειρα που έκανε μια φαινομενικά εύκολη συνταγή. Έτσι αποφάσισα να τη δοκιμάσω κι εγώ. Συγκέντρωσα και άθροισα όλα τα υλικά, ώστε να μην κάνω κάποιο λάθος. Έπρεπε να τα ανακατέψω σε μια λεκάνη και να περιμένω να πήξουν. Τα άφησα σε μια άκρη και μετά από μισή ώρα γύρισα να δω αν είναι έτοιμο. Μόλις μπήκα μια έντονη μυρωδιά με έπνιξε και τα μάτια μου δάκρυσαν. Μεγάλη αποτυχία. Τώρα σκεπτόμουν πώς θα το πω στη γιαγιά μου που την είχα πρήξει να μου δανείσει τόσα πολλά υλικά. Σίγουρα θα συγχυζόταν πολύ. Άλλη φορά θα την αφήσω να με βοηθήσει.

Ιφιγένεια Γουγούση

Μία μέρα αποφασίσαμε με την ξαδέρφη μου από τον Βόλο που είναι δύο χρόνια μικρότερη από εμένα να έρθει να κοιμηθεί στο σπίτι μου. Σε εκείνο το σπίτι πηγαίνουμε όταν κι όποτε μπορούμε μα κυρίως γιορτές και διακοπές. Έτσι, τότε που είχαμε πάει ήταν Πάσχα. Είχα πάρει μαζί μου τα πιο ωραία ανοιξιάτικα ρούχα που είχα. Η ξαδέρφη μου, όταν ήρθε, πήγε κατευθείαν στην ντουλάπα να δει τι ρούχα είχα φέρει μαζί μου. Άρχισε να με πρήζει λέγοντας μου ποιο ρούχο ήθελε, για να της το δανείσω.  Συγχυσμένη της εξηγούσα πως δεν είχα φέρει και τόσα πολλά μαζί μου και πως ήθελα να τα έχω καθαρά και να τα φοράω για τις μέρες  που θα μέναμε στον Βόλο. Δεν καταλάβαινε τίποτα από ό,τι της έλεγα όμως. Στην αρχή δάκρυσε και μετά έπηξε στο κλάμα. Τι μπορούσα να κάνω; Έκανα πίσω στην αρχική μου απόφαση και βρέθηκα ξαφνικά να αθροίζω μια μια τις μπλούζες που θα δάνειζα στην ξαδέρφη μου για τις μέρες που ήθελε. Κι έτσι εγώ ούτε λίγο ούτε πολύ προσπαθούσα να μην λερωθώ, γιατί οι περισσότερες μπλούζες μου είχαν κάνει φτερά…

Ελένη Μπουζάνη

Η ιστορία της Χριστίνας δοσμένη σε δύο εκδοχές με αντιστροφή των ρόλων των φύλων.

Σε ένα μακρινό χωριό ζούσε χαρούμενα ένας μάγος. Ξύπνησε μια μέρα και, ενώ έπινε το νέκταρ του, χτύπησε ξαφνικά το κουδούνι. Ήταν ο γείτονάς του το ξωτικό. Του ζήτησε μια χάρη. << Μιας και φημίζεσαι για τα ελιξίρια σου, σε παρακαλώ, μάγε, φτιάξε ένα, για να ξεφύγω τη μουρμούρα της γυναίκας μου, να πάψει πια να με πρήζει, να με αποκαλεί άχρηστο και ότι κάθομαι όλη μέρα.>> Ο μάγος τον λυπήθηκε και προσφέρθηκε να τον βοηθήσει. Έπιασε, λοιπόν, δουλειά και πήγε να ετοιμάσει το μείγμα. Μετρούσε και άθροιζε τα υλικά που θα έβαζε μέσα. Ανακάλυψε ότι του έλειπε ένα συστατικό και το δανείστηκε τελικά από τη νεράιδα γειτόνισσά του. Ξεκίνησε να τα ρίχνει ένα ένα στο καζάνι. Το ελιξίριο ήταν σχεδόν έτοιμο, το μόνο που απέμενε ήταν να πήξει. Η ώρα περνούσε και το μείγμα δεν έπηζε. Το ξωτικό συγχύστηκε. <<Γιατί παίρνει τόση ώρα; μήπως μπέρδεψες κάποιο υλικό, και δεν πιάσει;>> <<Όχι μην αγχώνεσαι είμαι σίγουρος ότι θα πετύχει >>. Τελικά έπηξε, το έβαλε σε ένα φιαλίδιο, του το έδωσε και τον ενημέρωσε για τις επιπτώσεις. Τελικά όντως πέτυχε. Ήδη από την επόμενη μέρα δεν άκουγε καμία γκρίνια από την γυναίκα του. Δάκρυσε το ξωτικό από τη χαρά του και επισκέφτηκε τον μάγο, για να τον ευχαριστήσει.

Σε ένα μακρινό χωριό ζούσε χαρούμενα ένας μάγος. Ξύπνησε μια μέρα και ενώ έπινε το νέκταρ του, χτύπησε ξαφνικά το κουδούνι. Ήταν η γειτόνισσα του, το ξωτικό. Του ζήτησε μια χάρη. << Μιας και φημίζεσαι για τα ελιξίρια σου, σε παρακαλώ μάγε, φτιάξε ένα για να ξεφύγω τη μουρμούρα του άντρα μου, να πάψει πια να με πρήζει, να με αποκαλεί άχρηστη και ότι κάθομαι όλη μέρα.>> Ο μάγος την λυπήθηκε και προσφέρθηκε να την βοηθήσει. Έπιασε λοιπόν δουλειά και πήγε να ετοιμάσει το μείγμα. Μετρούσε και άθροιζε τα υλικά που θα έβαζε μέσα. Ανακάλυψε ότι του έλειπε ένα συστατικό και το δανείστηκε τελικά από τη νεράιδα γειτόνισσά του. Ξεκίνησε να τα ρίχνει ένα ένα στο καζάνι. Το ελιξίριο ήταν σχεδόν έτοιμο, το μόνο που απέμενε ήταν να πήξει. Η ώρα περνούσε και το μείγμα δεν έπηζε. Το ξωτικό συγχύστηκε. <<Γιατί παίρνει τόση ώρα; μήπως μπέρδεψες κάποιο υλικό, και δεν πιάσει;>> <<Όχι μην αγχώνεσαι είμαι σίγουρος ότι θα πετύχει >>. Τελικά έπηξε, το έβαλε σε ένα φιαλίδιο, της το έδωσε και την ενημέρωσε για τις επιπτώσεις. Τελικά όντως πέτυχε. Ήδη από την επόμενη μέρα δεν άκουγε καμία γκρίνια από τον άντρα της. Δάκρυσε το ξωτικό από την χαρά του και επισκέφτηκε τον μάγο, για να τον ευχαριστήσει.

Χριστίνα Νικολαΐδου

ΣΥΝ 1_Οδηγιες για προστασια στο διαδικτυο

ΣΥΝ 2 Σεξ_κακοποίηση

ΣΥΝ 3 Sexual Abuse girl

ΣΥΝ 4 για ενδοοικογενειακή βία

Η Ιουλία μόλις βγήκε από το γραφείο του αφεντικού της χαμογέλασε και χάρηκε. Δεν περίμενε να γίνει κάτι τέτοιο και μάλιστα της έδωσε μία πάρα πολύ καλή συμβουλή για τη ζωή της. Η Ιουλία θα ήθελα να ξαναεργαστεί σε αυτό το σπίτι, αυτήν την πανέμορφη οικογένεια, γιατί στην τελική ήταν η μόνη που της φέρθηκαν όπως έπρεπε.

Γιώργος Λιγκανάρης

 

-Μα μόνο 11 ρούβλια από τα 60; Μήπως κάνατε λάθος;  Στο τέλος θα με βάλετε να σας πληρώσω κιόλας. Έχω οικογένεια να θρέψω.

-Όχι δεν κάνω λάθος. Πάρε τα 11 και αρκετά σου είναι.

-Λυπάμαι πολύ αλλά θα αναγκαστώ να παραιτηθώ αν κι έχω ανάγκη την δουλειά. Σας χαρίζω και τα 11 ρούβλια για άλλες  ζημιές  που τυχόν έκανα και ξεχάσατε να μου τις χρεώσετε… Ευχαριστώ πολύ.

-Μα γιατί  μ ευχαριστείς  Ιουλία;

-Γιατί χάρης σ εσάς έμαθα πως υπάρχουν άνθρωποι σ αυτό τον κόσμο που χαίρονται με την δυστυχία του άλλου και ευχαριστιούνται όταν βγαίνουν πάντα κερδισμένοι έστω και εις  βάρος της ζωής του άλλου.

-Ιουλία μείνε σε παρακαλώ και σου ζητώ συγνώμη. Εσύ μόλις τώρα μ έδειξες  ότι υπάρχουν άνθρωποι με αξιοπρέπεια στον κόσμο αυτό. Να, πάρε και τα 80 ρούβλια σου και άλλα 20 από εμένα ως δώρο για το μάθημα ζωής και ανθρωπιάς που μου έκανες!

Ελένη Μπουζάνη

 

…Τα μάτια της Ιουλίας γέμισαν δάκρυα. Κόμποι ιδρώτα γυάλιζαν πάνω στη μύτη της. Κακόμοιρο κορίτσι!

Με το δεξί της χέρι ακούμπησε το δεξί μπράτσο της καρέκλας που έτυχε να βρίσκεται ακριβώς πίσω της. Σιγά σιγά βυθίστηκε στην καρέκλα. Όλα γύρω της μαύρισαν και ξαφνικά έσβησε.

  • Ιουλία, Ιουλία είσαι καλά; είπε τρέχοντας το αφεντικό προς το μέρος της.

Ξεκίνησε να την σκουντάει ασταμάτητα, με τα χέρια του να τρέμουν, και φώναζε το όνομά της με την πανικοβλημένη του φωνή. Δεν έπαψε ώσπου συνήλθε.

Έπιασε το ποτήρι με το νερό που βρισκόταν πάνω στο γραφείο δίπλα απ’ το καφέ του και της το έδωσε.

Σιγά σιγά η Ιουλία άρχισε να συνέρχεται.

Το αφεντικό χαμήλωσε τον τόνο της φωνής του και της μίλησε ήρεμα.

  • Ιουλία πως νιώθεις; Είσαι εντάξει τώρα; Με κοψοχόλιασες.

Η Ιουλία έγνεψε καταφατικά το κεφάλι της, και ήπιε μια ακόμη γουλιά από το νερό της. Για τα επόμενα λεπτά δε μίλησε κανείς. Το αφεντικό ήταν σκεπτικό. Παίρνει αργότερα την απόφαση να της μιλήσει.

  • Με τρόμαξες Ιουλία, δεν είχα αυτό τον σκοπό. Ήθελα απλά να δω πως θα αντιδράσεις στην αδικία. Πρέπει να επιμένεις στο δίκιο σου και να εκφράζεις την γνώμη σου, χωρίς τον φόβο για την άποψη των άλλων.

Η Ιουλία σιωπηλή συμφωνεί γνέφοντας το κεφάλι της για ακόμη μια φορά.

Η σιωπηλή της απάντηση οδήγησε στη συνέχεια του λόγου του αφεντικού.

  • Θυμάμαι στην αρχή μου είπες πως συμφωνήσαμε για 40 ρούβλια τον μήνα., οπότε 80 για το δίμηνο αυτό. Κοίτα τώρα τι θα κάνω για το καλό και των δύο. Θα σου δώσω 60 τώρα.

Έκανε κίνηση να της τα δώσει και εκείνη με δάκρυα στα μάτια τα πήρε.

  • Όταν πλέον αλλάξεις και αποκτήσεις λίγη αυτοπεποίθηση, θα έρθεις εδώ στο γραφείο μου και από μόνη σου θα ζητήσεις τα υπόλοιπα 20 ρούβλια που σου υπόσχομαι τώρα.

Σηκώθηκε η Ιουλία σκούπισε τα δάκρυά της με το μαντήλι της και με ένα χαμόγελο στα χείλη τον ευχαρίστησε και αποχώρησε χωρίς να έχει συμφωνήσει ή διαφωνήσει με τα λεγόμενά του…

Χριστίνα Νικολαΐδου

Δεν σου έκαναν τα 40 ρούβλια. Μα φυσικά, αφού θες και να με κλέψεις. Δηλαδή τώρα φταίνε οι άλλοι που κάνουν σωστά την δουλειά τους. Όμως εσύ νομίζεις πάντα ότι είσαι η καλύτερη και εγώ φταίω που είμαι και καλός που σου δίνω τόσα πολλά. Κανονικά δεν σου άξιζαν ούτε 20. Οι άλλοι δάσκαλοι είναι χαζοί που δεν κάνουν ούτε μια ζημιά; Φύγε τώρα από το γραφείο μου. Δε θέλω να χαλάσω την καλή διάθεσή μου.

Σταυρούλα Τζήμα

-Ευχαριστώ, ψιθύρισε. Δυστυχώς όμως δεν θα μπορέσω να συνεχίσω να βρίσκομαι άλλο μαζί σας, είπε η Ιουλία με δυνατή πλέον φωνή. Ήξερε μέσα της ότι μπορεί και να το μετανιώσει, αλλά δεν μπορούσε να ανεχτεί την τόση αδικία. Δεν είχε λόγο να αγωνίζεται για το τίποτα.
-Όπως θέλεις, της απάντησε. Αύριο κιόλας να μαζέψεις τα πράγματά σου.
-Όπως επιθυμείτε, αποκρίθηκε η Ιουλία. Κι έκλεισε την πόρτα πίσω της.

Τα παιδιά όμως είχαν άλλη άποψη. Μόλις έμαθαν αυτό που είχε γίνει πήγαν στο γραφείο του πατέρα τους και απαίτησαν, με τον τρόπο που ο ίδιος τους είχε μάθει, να παραμείνει η κυρία Ιουλία κοντά τους. Διαφορετικά η πορεία της εκπαίδευσης τους δεν θα ήτανε το ίδιο καλή όπως τώρα. Θα φρόντιζαν οι ίδιοι για την αποτυχία τους. Μη έχοντας άλλη επιλογή ο πατέρας κάλεσε την Ιουλία στο γραφείο του.

-Λοιπόν κυρία Ιουλία, της είπε κι έμεινε για λίγο σκεπτικός. Τελικά άλλαξα γνώμη και θα ήθελα να σας ζητήσω να μείνετε εδώ μαζί μας.
-Θα δεχτώ μόνο με την προϋπόθεση ότι ο μισθός μου θα είναι 50 ρούβλια το μήνα και η μόνη περικοπή μισθού που θα δεχθώ θα είναι μόνο αν συντρέχει ουσιαστικός λόγος και όχι για ασήμαντες αφορμές.
-Δέχομαι, ψιθύρισε ο κύριος σφίγγοντας μεταξύ τους δυνατά τα ιδρωμένα του χέρια.

Ιφιγένεια Γουγούση