ΥΠΕΥΘΥΝΗ Γ΄ΤΑΞΗ

ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ:

κ. ΕΥΣΤΑΘΙΑ ΜΠΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ  ΔΑΣΚΑΛΑ Γ1΄ΤΑΞΗΣ

 κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΙΟΣΕΛΑΚΗΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ Γ2΄ΤΑΞΗΣ

Σας ενημερώνουμε τον προγραμματισμό του σχολείου μας για τις επόμενες μέρες:

• Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2016, γιορτή της απελευθέρωσης των Γιαννιτσών από τους Τούρκους. Θα είναι τα σχολεία κλειστά.
• Πέμπτη 27  Οκτωβρίου 2016, τα παιδιά θα έρθουν στις 8.45 π.μ. για να παρακολουθήσουν τη γιορτή της μεγάλης μας γιορτής του ΟΧΙ, που θα μας παρουσιάσουν τα παιδιά της Γ΄τάξης. Μετά το πέρας της γιορτής τα παιδιά θα φύγουν για τα σπίτια τους.
• Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2016, οι μαθητές της Ε΄και ΣΤ΄ τάξης θα έρθουν στην εκκλησία του χωριού μας στις 9.45 π.μ. Τα παιδιά των άλλων τάξεων στις 11.45 π.μ. θα συγκεντρωθούν στην πλατεία του χωριού μας, μπροστά στο άγαλμα του Μ.Αλεξάνδρου για να κάνουμε την παρέλαση με την ευκαιρία της Εθνικής μας Εορτής.
• Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2016 , τα σχολεία θα είναι κλειστά σε όλη την Ελλάδα εξαιτίας των υπηρεσιακών εκλογών των εκπ/κών.

 ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΠΕΛΛΑΣ

20 Οκτωβρίου – Απελευθέρωση των Γιαννιτσών από τον τουρκικό ζυγό

Κυρίες και κύριοι , αγαπητά μας παιδιά !

Την Πέμπτη  20 Οκτωβρίου, ημέρα απελευθέρωσης των Γιαννιτσών από τον τουρκικό ζυγό, τα σχολεία της πόλης των Γιαννιτσών αλλά και αυτά που ανήκουν στο δήμο Πέλλας , όπως το δικό μας , θα παραμείνουν κλειστά.

Το σχολείο μας συμμετέχει στις εορταστικές εκδηλώσεις, στέλνοντας εξαμελή αντιπροσωπεία με τη σημαία μας τα τελευταία χρόνια στην παρέλαση, που γίνεται  στον πεζόδρομο της πόλης.

Η μάχη της 20ης Οκτωβρίου του 1912αποτέλεσε την πιο φονική μάχη των βαλκανικών πολέμων και ίσως την πιο σημαντική.

Σήμανε την απελευθέρωση της πόλης από τους Τούρκους και την ένταξη της στο Ελληνικό κράτος. Παράλληλα όμως άνοιξε το δρόμο για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης και συνέβαλε στη διαμόρφωση του σύγχρονου χάρτη της Ελλάδος.

Αλλά για όλα αυτά θα σας μιλήσουν τα παιδιά της Ε΄τάξης που ετοίμασαν για σας μια σύντομη ιστορική αναδρομή.

Κι ας μην ξεχνάμε πως δεν υπάρχει ιστορία χωρίς μνήμη.  Αλλά και

Λαός χωρίς ιστορική μνήμη είναι καταδικασμένος στην εξαφάνιση!..

1. Στις 20 Οκτωβρίου γιορτάζουμε την απελευθέρωση της πόλης  των Γιαννιτσών από  τους Τούρκους.

2. Μετά την νίκη  στο Σαραντάπορο, ο ελληνικός στρατός έχοντας  διασφαλίσει  τον έλεγχο της Δυτικής Μακεδονίας ,  άρχισε να προελαύνει για την απελευθέρωση της Κεντρικής Μακεδονίας και της Θεσσαλονίκης, καθώς ήταν το ισχυρότερο λιμάνι των Βαλκανίων και η θέση της στρατηγική.

3.Τρομοκρατημένος ο τούρκος στρατηγός Χασάν Ταξίν Πασάς αποφάσισε να αντιτάξει την άμυνά του στην ιερή για τους ντόπιους μουσουλμάνους πόλη των Γιαννιτσών,

4.επειδή εκεί είχε ταφεί ο Γαζή Εβρενός, ένας διακεκριμένος οθωμανός στρατηγός του 14ου αιώνα. Για τους Τούρκους τα Γιαννιτσά ήταν σημαντικότατη πόλη.
Ήταν θρησκευτικό κέντρο και την αποκαλούσαν «Μέκκα της Μακεδονίας»….

5.Η περιοχή παρείχε σημαντικά στρατιωτικά πλεονεκτήματα. Περικλειόταν βόρεια από το βουνό Πάικο και νότια από τη βαλτώδη λίμνη των Γιαννιτσών

6.Στις 11 το πρωί της 20ης Οκτωβρίου οι πρώτες ελληνικές μονάδες εισήλθαν στην πόλη των Γιαννιτσών.

7.Η μάχη των Γιαννιτσών έγινε κάτω από καταρρακτώδη βροχή και οι Έλληνες στρατιώτες χρειάστηκε πολλές φορές να πραγματοποιήσουν επιθέσεις με τις λόγχες για να καταλάβουν τις εχθρικές οχυρώσεις.

8.Οι Έλληνες αρχικά σφυροκοπήθηκαν, αλλά τελικά κατάφεραν να αντεπιτεθούν και να αναγκάσουν τους Τούρκους σε υποχώρηση. Η μάχη ήταν η φονικότερη του πολέμου.

9.Φωτογραφικό υλικό:

• Τούρκοι αιχμάλωτοι!
• Ο ορμητικός ανθρώπινος χείμαρρος των Τούρκων που εγκαταλείπουν τα Γιαννιτσά στις 20 Οκτωβρίου 1912.
• Τα Γιαννιτσά φλεγόμενα κατά την έφοδο του Ελληνικού στρατού!
• Τουρκάλες εγκαταλείπουν τα λασπωμένα Γιαννιτσά.

10.Τα πρώτα τμήματα που μπήκαν στη πόλη  από τον δρόμο της Αξού στις 10 π.μ. ήταν της δεύτερης μεραρχίας με μέραρχο τον Καλάρη.
Το μεσημέρι από το ίδιο δρόμο μπαίνει και ο αρχιστράτηγος διάδοχος Κωνσταντίνος με το επιτελείο του.
Δημογέροντες της ελληνικής κοινότητας και πλήθος κόσμου τους υποδέχονται μέσα σε παραλήρημα χαράς, με ζητωκραυγές και κωδωνοκρουσίες  στην οδό Χατζηδημητρίου, στο ύψος της νέας αγοράς.

11.Ακολούθησε νεκρώσιμη ακολουθία στο ιερό ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ενταφιασμός των νεκρών και κατόπιν εψάλλει μεγάλη δοξολογία μπροστά στον αρχιστράτηγο για τη νικηφόρα έκβαση της μάχης.
Τα Γιαννιτσά , η Μακεδονία ολόκληρη είναι μετά από πεντακόσια χρόνια Τουρκικής σκλαβιάς ελεύθερη.

12.Η μάχη της 20^ης Οκτωβρίου του 1912 ήταν η σπουδαιότερη μάχη  γιατί άνοιξε τον δρόμο  για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τους Τούρκους στις 26 Οκτωβρίου.

13.Σε ανάμνηση της μάχης αυτής στήθηκε στη είσοδο της πόλης ένα Ηρώο το γνωστό στην πόλη ως «Μαύρο Άγαλμα» που παριστάνει τον φτερωτό χρόνο που γράφει την ιστορία και στα πόδια του η μάνα Ελλάδα, έχοντας αγκαλιάσει τον σκοτωμένο  στρατιώτη γιό της.

14.Κι ας μην ξεχνάμε πως δεν υπάρχει ιστορία χωρίς μνήμη.  Αλλά και
Λαός χωρίς ιστορική μνήμη είναι καταδικασμένος στην εξαφάνιση!..

ΥΠΕΥΘΥΝΗ Ε΄ΤΑΞΗ

ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ:κ. ΠΑΓΙΑΝΝΙΔΟΥ ΑΝΝΑ ΜΑΡΙΑ & κ. ΜΠΑΝΟΥΔΗ ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ

Ομιλία: Μακεδονικός Αγώνας
Για τη Μακεδονία θα μιλήσουμε σήμερα. Όχι όμως για τη σημερινή Μακεδονία που είναι ελεύθερη και ζούμε σ’ αυτήν και είμαστε περήφανοι για το όνομά της, μα για τη Μακεδονία των αρχών του 1900, που ήταν σκλαβωμένη ακόμα στους Τούρκους.
Δυστυχώς η Μακεδονία δεν απελευθερώθηκε με την επανάσταση του 1821, όχι γιατί δεν αγωνίστηκαν οι κάτοικοι της, ίσα ίσα που οι αγώνες και οι θυσίες τους έμειναν στην ιστορία, κι όχι μόνο το 1821. Έγιναν κι άλλες προσπάθειες, το 1854 και το 1878. Ωστόσο παρά τους αγώνες αυτούς η Μακεδονία παρέμενε υπόδουλη.
Και δεν είχε να αντιμετωπίσει μόνο τους κατακτητές Τούρκους μα και τους Βουλγάρους που τότε είχαν ένα και μοναδικό σκοπό. Την προσάρτηση της Μακεδονίας στο βουλγαρικό κράτος. Τι έκαναν οι Βούλγαροι; Έστελναν στη Μακεδονία τους φοβερούς κομιτατζήδες, οι οποίοι τρομοκρατούσαν τα ελληνικά χωριά πιέζοντας τους κατοίκους τους να δηλώσουν ότι είναι Βούλγαροι.
Αυτοί που μαρτύρησαν περισσότερο ήταν οι παπάδες που τους πίεζαν να τελούν τη λειτουργία στα βουλγαρικά και οι δάσκαλοι και οι δασκάλες που όταν δίδασκαν την ελληνική γλώσσα γνώριζαν την εκδίκηση των κομιτατζήδων.
Τώρα θα αναρωτηθεί κάποιος και το ελληνικό κράτος τι έκανε; Δεν ήθελε να βοηθήσει τους σκλαβωμένους Μακεδόνες; Δυστυχώς εκείνη την εποχή η Ελλάδα βρισκόταν σε άσχημη οικονομική και στρατιωτική κατάσταση. Μόλις είχε τελειώσει ένας άτυχος πόλεμος (του 1897) και κανείς στην ελληνική κυβέρνηση δεν τολμούσε έστω και να μιλήσει για την απελευθέρωση της Μακεδονίας.
Όμως το θαύμα έγινε. Όχι από την κυβέρνηση μα από τον απλό λαό της Μακεδονίας ξεκίνησαν τα πρώτα ανταρτικά σώματα. Πρωτοπόροι στον Αγώνα στάθηκαν ο Ίων Δραγούμης που υπηρετούσε εδώ στη Μακεδονία ως διπλωμάτης, και ο Μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης. Ήταν αυτοί που συγκρότησαν τα πρώτα ανταρτικά σώματα ενόπλων, με αρχηγούς τον καπετάν Κώττα, τον καπετάν Άγρα και το Βαγγέλη Στρεμπενιώτη.
Και τότε έγινε ένα δεύτερο θαύμα. Αξιωματικοί, στρατιώτες και απλοί πολίτες από όλη την υπόλοιπη Ελλάδα, ακόμα κι από την Κρήτη που ήταν κι αυτή σκλαβωμένη, άρχισαν να περνούν κρυφά στη Μακεδονία και να πολεμούν με τους Βουλγάρους δίνοντας έτσι κουράγιο στους σκλαβωμένους Έλληνες της Μακεδονίας.
Ένας απ’ αυτούς τους Έλληνες ήταν και ο Παύλος Μελάς, ανθυπολοχαγός του ελληνικού στρατού, νεότατος, 24 χρονών, παντρεμένος με δυο παιδιά, από πλούσια οικογένεια. Δεν άντεξε άλλο η συνείδησή του, πέταξε τη στολή του, γιατί άμα τον έπιαναν οι Τούρκοι με στολή θα είχε μεγάλο πρόβλημα η ελληνική κυβέρνηση, και μ’ ένα τουφέκι στο χέρι και λίγα παλικάρια να τον συντροφεύουν πέρασε κρυφά τα ελληνικά σύνορα -που τότε ήταν στη Θεσσαλία- και μπήκε στο έδαφος της βασανισμένης Μακεδονίας. Απ’ όπου περνούσε, σ’ όποιο ελληνικό χωριό βρισκόταν έδινε κουράγιο στους ντόπιους κατοίκους, αντιμετωπίζοντας με θάρρος και αυταπάρνηση τους βούλγαρους επιδρομείς.
Γρήγορα η φήμη του εξαπλώθηκε σ’ όλη τη Μακεδονία. Όμως δεν τον ήξεραν ως Παύλο Μελά. Το ψευδώνυμό του ήταν καπετάν Μίκης Ζέζας. Απ’ το όνομα των δύο παιδιών του, του Μίκη και της Ζέζας. Έπρεπε να κρύψει το πραγματικό του όνομα για να μη καταλάβουν οι Τούρκοι ότι Έλληνες περνούν τα σύνορα και βοηθούν τους Μακεδόνες αδελφούς τους.
Οι Βούλγαροι πρώτη φορά συναντούσαν τόση αντίσταση από τους Έλληνες. Μη μπορώντας όμως να σκοτώσουν οι ίδιοι τον Παύλο Μελά του έστησαν ενέδρα στο χωριό Στάτιστα κι εκεί ειδοποίησαν τον ισχυρό τουρκικό στρατό να τον πιάσει. Στη μάχη που ακολούθησε μια σφαίρα χτύπησε στη μέση τον Παύλο Μελά που λίγες ώρες αργότερα ξεψύχησε. Ήταν 13 Οκτωβρίου του 1904. Ο Παύλος Μελάς ήταν νεκρός…
Όμως κάτι περίεργο συνέβη μετά. Ένα ακόμα θαύμα. Ο θάνατός του αντί να αποθαρρύνει τους Έλληνες, αντί να τους φοβίσει, αντί να τους κάνει να χάσουν το κουράγιο τους έφερε το αντίθετο αποτέλεσμα. Από κάθε μεριά της Ελλάδας άρχισαν να καταφτάνουν μακεδονομάχοι, έτοιμοι να θυσιάσουν τη ζωή τους, έτοιμοι να πολεμήσουν τους Βουλγάρους και τους Τούρκους, έχοντας ως παράδειγμα τον αθάνατο ήρωα… τον Παύλο Μελά…
Τελικά ο Μακεδονικός Αγώνας που κράτησε από το 1904 ως το 1908 δεν απελευθέρωσε τη Μακεδονία. Κράτησε όμως τη φλόγα της ελευθερίας άσβεστη στα δύσκολα εκείνα χρόνια. Έδειξε στους υπόλοιπους Έλληνες ότι οι σκλαβωμένοι Έλληνες αδελφοί τους χρειάζονταν τη βοήθεια και συμπαράστασή τους.
4 χρόνια αργότερα με τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912 – 13 και κάτω από την καθοδήγηση του Ελευθέριου Βενιζέλου η Μακεδονία και η Ήπειρος γίνονταν ελληνικές. Το όνειρο του Παύλου Μελά γινόταν επιτέλους πραγματικότητα. Η ελληνική σημαία κυμάτιζε στον Λευκό Πύργο.

ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Ο κ. ΤΖΙΑΦΤΑΝΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ

Ευρωπαϊκή Ημέρα Γλωσσών  – 26 Σεπτεμβρίου 

Σε όλη την Ευρώπη –  800 εκατομμύρια Ευρωπαίοι που εκπροσωπούν το Συμβούλιο της Ευρώπης –  τα 47 κράτη μέλη, ενθαρρύνονται να μάθουν περισσότερες γλώσσες, σε οποιαδήποτε ηλικία, στο σχολείο ή εκτός σχολείου.

Η Ε.Ε. αποτελεί μια μοναδική πολυγλωσσική κοινότητα χωρών και ανθρώπων.

Η 26η  Σεπτεμβρίου καθιερώθηκε από το 2001 ως Ευρωπαϊκή  Ημέρα Γλωσσών για τον εορτασμό αυτής της πολυμορφίας, αλλά και για την προβολή της σημασίας των γλωσσών στις ιδιωτικές και επαγγελματικές ζωές μας. Η πολυγλωσσία είναι πολύ περισσότερο φυσιολογική, ανθρώπινη κατάσταση από τη μονογλωσσία. Τουλάχιστον το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού είναι δίγλωσσο ή πολύγλωσσο, δηλαδή μιλά, ή καταλαβαίνει δύο ή περισσότερες γλώσσες.

Οι Ευρωπαίοι συνειδητοποιούν όλο και περισσότερο τη διαφορά που μπορούν να επιφέρουν στη ζωή τους, οι δεξιότητες ξένων γλωσσών.

Κάθε γλώσσα βλέπει τον κόσμο με διαφορετικό τρόπο. Δεν υπάρχει πιο άμεσος, πιο ουσιαστικός και πιο σύντομος δρόμος να γνωρίσεις έναν λαό από το να μάθεις τη γλώσσα του. Γιατί η γλώσσα κάθε λαού είναι ο τρόπος που βλέπει, συλλαμβάνει, ταξινομεί και δηλώνει τον κόσμο.

Και, όπως λένε οι γλωσσολόγοι, δεν υπάρχουν ανώτερες και κατώτερες γλώσσες, υπάρχουν διαφορετικοί άνθρωποι που εκφράζονται διαφορετικά μέσα από τις δυνατότητες που δίνει στο άνθρωπο το κυριότερο βιολογικό του γνώρισμα: η νόηση και η έκφραση της νόησης, η γλώσσα.

Οι ξένες γλώσσες δεν μας διαχωρίζουν, αλλά μας ενώνουν με την προϋπόθεση να μάθουμε να ακούμε τη διαφορετικότητά τους.

Η εκπαιδευτικός της αγγλικής γλώσσας

κ. Ιωάννα Τρανταφυλλίδου

ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΑΘΛΗΤΙΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΟΙ ΓΥΜΝΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΑΣ

κ. ΣΤΑΜΑΤΙΑ ΚΟΥΚΟΥ

κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΑΡΣΑΜΑΣ

Υπεύθυνη δασκάλα η κ. Παγιαννίδου Άννα Μαρία