Για άλλη μια φορά θα νιώσουμε περήφανοι, γιατί ένα μεγάλο κομμάτι της επιστήμης της Φυσικής ξεκίνησε από την Αρχαία Ελλάδα. Η πρώτη επιστημονική θεωρία του μαγνητισμού αποδίδεται στον Θαλή περίπου το 545 π.Χ. Οι αρχαίοι Έλληνες ασχολήθηκαν με τον μαγνητισμό γιατί τον χρησιμοποίησαν εντόνως στην ιατρική επιστήμη.
Ο Μαγνήτης είναι το υλικό που δημιουργεί γύρω του ένα μαγνητικό πεδίο, δηλαδή ασκεί μαγνητική δύναμή. Δυστυχώς οι ιδιότητες του δεν είναι χειροπιαστές αλλά μπορούμε να τις καταλάβουμε είτε με την εμφάνιση έλξης ή απώθησης προς άλλα υλικά που ονομάζονται σιδηρομαγνητικά, είτε με την ταύτιση προσανατολισμού σύμφωνα με το γήινο μαγνητικό πεδίο.
Οι ιδιότητες του μαγνήτη είναι εντονότερες στα άκρα του που ονομάζονται πόλοι οι οποίοι υπάρχουν πάντα σε ζευγάρια. Ένας μαγνήτης παίρνει πάντα τη διεύθυνση Βορράς – Νότος.
Ένας μαγνήτης που περιστρέφεται μέσα σε ένα πηνίο (ένα καλώδιο τυλιγμένο γύρω από τον εαυτό του, σαν ελατήριο) προκαλεί τη ροή ηλεκτρικού ρεύματος ή και το αντίστροφο. Ένα χαρακτηριστικό πείραμα που υλοποιήθηκε στο εργαστήριο φυσικής του σχολείου μας παράγοντας ηλεκτρικό ρεύμα από ένα περιστρεφόμενο μαγνήτη αποτελεί το δυναμό του ποδηλάτου. Στο εσωτερικό του δυναμό υπάρχει έναν μαγνήτης που όπως περιστρέφεται στο εσωτερικό ενός πηνίου παράγει ρεύμα και ανάβει το λαμπάκι.
