Όπως παρακολουθούσαμε την σημερινή γιορτή το μυαλό όλων μας ταξίδεψε σε ένα ποίημα του Σολωμου
«Κλείσε μέσα στην ψυχή σου την Ελλάδα,
και θα αισθανθείς μέσα σου να λαχταρίζει
κάθε είδους μεγαλείο»
Πόσο όμορφο να βλέπεις τους μαθητές σου να σε μεταφέρουν 204 χρόνια πίσω. Να νιώθεις την απελπισία των προγόνων σου που περιμένουν καρτερικά όλα τα βάσανα που οι κατακτητές τους επέβαλαν και να περιμένουν τη στιγμή που ενωμένοι και αποφασισμένοι για την Ελευθέριά ή το Θάνατο θα έπαιρναν ξανά στα χέρια τους τη μοίρα της πατρίδας τους και της ζωής τους. Σκλαβωμένη ζωή δεν είναι ζωή.
Μέσα από επιλεγμένα κείμενα, ποιήματα, θεατρικά οι μαθητές της ΣΤ τάξης μαζί με τον κύριο τους κ. Γκουρνέλο καταφέραν με το ζήλο και το ταλέντο τους να μας εξιστορήσουν τα συγκινητικά γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης και να διδαχθούμε, για άλλη μια φορά, από το λαμπρό παράδειγμα και την αυτοθυσία των προγόνων μας, με τις αιματηρές θυσίες και την αυταπάρνηση των αγωνιζομένων Ελλήνων. Ζωντάνεψαν μπροστά μας τα σημαντικότερα γεγονότα, ακούσαμε τους ίδιους τους ήρωες να μιλούν και να εκφράζουν τον πόθο και τη λαχτάρα τους για την ανεξαρτησία της πατρίδας μας. Οι παραδοσιακοί χοροί, αλλά και το θεατρικό δρώμενο- σχετικό με την θυσία των γυναικών στο Ζάλογγο – ενίσχυσαν το μήνυμα που στόχευε ο εορτασμός να δώσει, ότι δηλαδή ο ηρωισμός ανήκει σε κάθε εποχή, με μικρότερες και μεγαλύτερες δυσκολίες ο άνθρωπος με πίστη και επιμονή μπορεί να καταφέρει θαύματα.
Όμως οι μαθητές μας ακόμα μας θύμισαν την αξία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου που μας παρέπεμψαν στα εξής λόγια
«Ναι! Πίστη και Πατρίδα είναι για μας ένα πράγμα. Κι όποιος πολεμά το ένα πολεμά και το άλλο κι ας μην ξεγελιέται.
Η μάνα μας η πνευματική είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία μας, που ποτίστηκε με πολύ και αγιασμένο αίμα. Κανένας λαός δεν έχυσε και δεν χύνει ως τα σήμερα το αίμα του για την πίστη, όσο ο δικός μας.»
∈
