ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΕΦΥΡΑΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Άλλη μια χρονιά το σχολείο μας επισκέφτηκε την Αθήνα με τους μαθητές και τις μαθήτριες της έκτης τάξης. Τα παιδιά περίμεναν ανυπόμονα αυτή την εκδρομή γιατί είχαν ακούσει άριστες εντυπώσεις από τα παιδιά και τους γονείς που επισκέφτηκαν την Αθήνα τις  προηγούμενες χρονιές. Η εκδρομή πραγματοποιήθηκε στις 8,9,10/6/2012.

Πώς καταφέρνει αυτή η πόλη να σε μαγεύει κάθε φορά είναι ακατανόητο. Είναι η τρίτη χρονιά που συνοδεύω  τα παιδιά του σχολείου μου και κάθε φορά μαθαίνω και κάτι περισσότερο, χορταίνω περισσότερο από εικόνες, από εντυπώσεις, γεμίζω περισσότερο από Ελλάδα.

Παραβλέποντας τα προβλήματα της σύγχρονης μεγαλούπολης, την κίνηση, την αποξένωση, την πολυπολιτισμικότητα, νιώθεις κάθε φορά τη μεγαλοσύνη της, νιώθεις την ομορφιά της , νιώθεις την ιστορία σου.

Πρώτη στάση οι Δελφοί. Η ξεναγός έδωσε αρκετές πληροφορίες στα παιδιά και μαζί μας περπάτησε ως το ναό του Απόλλωνα έπειτα ως το στάδιο.

Δεν μπορώ να μη σταθώ στην Ακρόπολη με τα Προπύλαια τον Παρθενώνα το Ερέχθειο και το ναό της Αθηνάς Νίκης. Εκεί θαυμάζεις την αρχιτεκτονική, τη φαντασία, την τέχνη την αρμονία και τη δημιουργικότητα, το δέσιμο του μύθου με την πραγματικότητα, το θαύμα του 5ου π.Χ. αιώνα. Η ξεναγός, κ. Μαίρη, μας μάγεψε κράτησε κοντά της μικρούς και μεγάλους και κέντριζε κάθε φορά το ενδιαφέρον όλων.

Και δίπλα το υπέροχο σύγχρονο μουσείο της Ακρόπολης, ένα σύγχρονο έργο που αποδεικνύει πως και οι νεότεροι  Έλληνες μπορούν να δημιουργήσουν θαυμάσια πράγματα και δίκαια ζητούν την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα. Τώρα πλέον δεν υπάρχει κανένα επιχείρημα για να μην επιστραφούν.

Η επίσκεψη στο θωρηκτό Αβέρωφ ήταν εντυπωσιακή.

Ιδιαίτερα όμως θα αναφερθώ στο Μουσείο της παλιάς Βουλής, στη νεότερη ιστορία της Ελλάδας. Στιγμές συγκινήσεις, εθνικής υπερηφάνειας, ενθουσιασμού, αγάπης και σεβασμού νιώσαμε όλοι, βλέποντας όλους εκείνους τους ήρωες που πολέμησαν για μια πατρίδα, για μια Ελλάδα. Παρατηρώντας τα σύμβολα, τα λάβαρα και την αιματοβαμμένη σημαία μας πλημμύρισαν ρίγη συγκινήσεως.

Τέλος η βόλτα στο ιστορικό κέντρο, στην Πλάκα, το Λυκαβηττό όλα ήταν υπέροχα. Μας πόνεσε όμως η άσχημη εικόνα που παρουσίασε το Πολυτεχνείο. Επισκεφτήκαμε το χώρο αυτό θέλοντας να αποδώσουμε ένα φόρο τιμής σους νέους αγωνιστές της δημοκρατίας αλλά η εικόνα ήταν απογοητευτική. Φεύγοντας το μουσείο Γουλανδρή μας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις!

Τελικά όποιος επισκέπτεται την Αθήνα βλέπει, νιώθει, αγγίζει, γεμίζει Ελλάδα.

Νούλας Χρήστος,  Δ/ντής του σχολείου

ΥΓ: πατήστε στο σύνδεσμο, ακριβώς από κάτω (comments) να δείτε τα σχόλια και τις εντυπώσεις γονέων και παιδιών.

Στις 7 Ιουνίου 2012 η Τετάρτη τάξη επισκέφθηκε το Κ.Π.Ε. του νομού Κιλκίς που βρίσκεται στο Γυναικόκαστρο  στα πλαίσια  προγράμματος  Π.Ε. με θέμα   “το νερό κυλά” .  Το πρόγραμμα που παρακολούθησε είχε  θέμα :    “Η λίμνη Δοϊράνη -βλέπω ρωτώ δρω.

Ήταν μια καταπληκτική εμπειρία καθώς τα παιδιά μετά από την ενημέρωση που είχαν στο Κ.Π.Ε.  επισκέφθηκαν  το μουσείο της λίμνης  και γνώρισαν το οικοσύστημά της. Μελέτησαν, ερεύνησαν, παρατήρησαν με τα κιάλια πουλιά και είδαν ψαράκια του γλυκού νερού.

Η λίμνη Δοϊράνη βρίσκεται στα σύνορα μεταξύ Ελλάδας και Π.Γ.Δ.Μ. και καταλαμβάνει έκταση 42,8τ.χμ από τα οποία 15,6 τ. χμ. ανήκουν στην Ελλάδα. Οι δυο λαοί που ζουν και αγαπούν τη λίμνη, βιοπορούν από αυτήν και ξέρουν ότι μόνο μέσα από τη συνδιαχείρηση μπορούν να τη φροντίσουν και να τη διατηρήσουν. Στη λίμνη έχουν εντοπιστεί  18 είδη ψαριών με κυριότερα το γριβάδι  και το γουλιανό και περί τα 36 είδη πουλιών  με σημαντικότερα τη Λαγγόνα και τον Αργυροπελεκάνο.

Είχαμε την τύχη να έχουμε μαζί μας τον κ. Χρήστο  μέλος της παιδαγωγικής ομάδας του Κ.Π.Ε. που μας ενέπνευσε με την αγάπη του για τη λίμνη και τη φύση. Τον ευχαριστούμε θερμά.

Ασημακοπούλου Ελένη

Την προηγούμενη εβδομάδα στο μάθημα της Γλώσσας διαβάσαμε μια συνταγή για κουλουράκια λαδιού. Η δασκάλα μας μας πρότεινε να εκτελέσουμε τη συνταγή στην τάξη. Όλα τα παιδιά συμφωνήσαμε και έτσι η ζαχαροπλαστική κανονίστηκε για την Παρασκευή.

Ήρθαν δυο μητέρες και μας βοήθησαν. Ήταν η κ. Στέλλα Βορδογιάννη και η κ. Ζωή Ελευθέρογλου

Το μείγμα ήταν έτοιμο και αρχίσαμε να πλάθουμε τα κουλουράκια.  Ήταν  μια όμορφη και διασκεδαστική εμπειρία. Τα αγόρια σχημάτισαν με το ζυμάρι τα αρχικά του ονόματός τους. Εμείς τα κορίτσια κάναμε αστεράκια, καρδούλες, γυαλάκια. Έπειτα τα ψήσαμε στο φούρνο του σχολείου. Μοσχομύρισε όλο το σχολείο. Τι ωραία μυρωδιά!

Τα κουλουράκια είχαν μεγάλη επιτυχία. Έγιναν αφράτα και πεντανόστιμα. Κεράσαμε τους δασκάλους και μερικά παιδιά και τα υπόλοιπα τα φάγαμε στην τάξη. Γλείφαμε τα δάχτυλά μας.

Εύχομαι μέχρι να τελειώσουμε το Δημοτικό να αποκτήσουμε κι άλλες τέτοιες όμορφες εμπειρίες. Όταν μεγαλώσουμε και τραβήξει ο καθένας το δικό του δρόμο, θα θυμόμαστε με συγκίνηση τα παιδικά μας χρόνια στο σχολείο.

από τη μαθήτρια Αργυρώ Ελευθέρογλου, Δ΄1 τάξη

Διαβάστε την εφημερίδα μας σε μορφή αρχείου PDF

Ο πολιτισμός είναι δημιούργημα των ανθρώπων. Τον αντιλαμβανόμαστε και τον ζούμε καθημερινά γύρω μας. Η γλώσσα, η θρησκεία, οι συνήθειες, η παιδεία, οι τέχνες, οι επιστήμες και η τεχνολογία είναι ο πολιτισμός μας. Είναι τα σημαντικά  και τα μεγάλα, τα απλά και τα καθημερινά. Τα αντικείμενα που χρησιμοποιούμε, ο τρόπος που μιλάμε ,  που διασκεδάζουμε, που συμπεριφερόμαστε , είναι ο πολιτισμός μας.

Η  Δ1΄τάξη είχε την ευκαιρία στα  πλαίσια του μαθήματος  “Μελέτη Περιβάλλοντος ” να ασχοληθεί με το πολιτισμό και την παράδοση. Τα παιδιά δημιούργησαν μια μικρή λαογραφική γωνιά στην τάξη. Έφεραν από το σπίτι τους αντικείμενα που χρησιμοποιούσαν παλιά: φανάρι (χώρος συντήρησης φαγητού, σίδηρο με κάρβουνα, ραδιόφωνο, πικ-καπ, γουδί, μύλο του καφέ, δρεπάνι, ταγάρια, ζυγαριές, λάμπες πετρελαίου, παιχνίδια (λαλίτσες), κοσμήματα, εργόχειρα, φωτογραφίες, χρήματα,  παραδοσιακές φορεσιές , υφαντά και πλεκτά, ασημικά και εξαρτήματα αργαλειού.

Στις αρχές του Δεκέμβρη παρουσίασαν την έκθεσή τους στις άλλες τάξεις και στους γονείς, σε μια εκδήλωση που έγινε γι΄αυτό το σκοπό.Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να μιλήσουν για τη χρήση των αντικειμένων αυτών και να τα κάνουν σύγκριση με τα σημερινά.

Στο τέλος της εκδήλωσης γεύτηκαν παραδοσιακά γλυκά,(γκιουζλεμέδες, λαλαγκάκια, μιλίνα, ρυζόπιτα,μικίκια) , τραγούδησαν παραδοσιακά τραγούδια και χόρεψαν παραδοσιακούς χορούς.

Όλοι ευχαριστήθηκαν. Τα παιδιά έμαθαν και παρουσίασαν, οι γονείς καμάρωσαν και οι γιαγιάδες θυμήθηκαν και συγκινήθηκαν.

Ευχαριστούμε τους γονείς που μας τίμησαν και έφτιαξαν τα υπέροχα γλυκά και τις γιαγιάδες Ζαμπάκη Δ., Νάτσου Ζ., Κοντογιάννη Ξ., Ζίγρα Ν., Τσαρούχα Δ., και τις θείες Μπουλανίτου Δ. και Ζίγρα Φ.

Από την κ. Ασημακοπούλου Ελένη

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Η φράση “στην υγειά μας” αποκτά ιδιαίτερο νόημα όταν βρίσκεται κανείς άρρωστος, ιδιαίτερα αυτές τις γιορτινές, χαρούμενες, χριστουγεννιάτικες μέρες.

Αυτήν τη στιγμή, αναρρώνω στο σπίτι μου μετά από την εγχείρηση θυροειδούς στην οποία υποβλήθηκα στο νοσοκομείο “Γεννηματάς” της Θεσσαλονίκης. Ευχαριστώ το γιατρό μου,  χειρούργο του νοσοκομείου Ι. Κουτελιδάκη που τόσο καλά με ενημέρωσε, με πρόσεξε και βγήκα από αυτήν την περιπέτεια χωρίς πρόβλημα στις φωνητικές χορδές.

Μου λείψανε οι φωνούλες των μαθητών και των μαθητριών μου, οι μέρες της προετοιμασίας της γιορτής των Χριστουγέννων, οι παιδιάστικες φωνές που τραγουδούν Χριστουγεννιάτικα τραγούδια, η εορταστική ατμόσφαιρα που δημιουργούν αυτά τα μικρά αγγελούδια. Ίσως δεν μπορεί κανείς να το καταλάβει αν δεν το στερηθεί.

Δόξα στο θεό, όλα πήγαν μέχρι στιγμής κατ’ ευχήν και ευελπιστώ με τη νέα χρονιά να βρίσκομαι στη θέση μου. Ευχαριστώ τους μικρούς μου μαθητές και μαθήτριες που προσεύχονταν για μένα, τους ευχαριστώ για τις ευχές τους και τις ζωγραφιές τους.

Καλά Χριστούγεννα.

Ασημακοπούλου Ελένη

Στις 31 Μαΐου οι Α΄, Β΄, Γ΄, και Δ΄ τάξεις του σχολείου μας πραγματοποίησαν  εκπαιδευτική επίσκεψη στο “Κτήμα στο Μπαΐρι”, στην Αξιούπολη του νομού Κιλκίς. Εκεί οι μαθητές παρακολούθησαν εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τη μέλισσα και τα προϊόντα που παίρνει ο άνθρωπος από αυτήν, όπως μέλι, κερί, γύρη, πρόπολη, βασιλικό πολτό. Γνώρισαν την κοινωνία των μελισσών, βασίλισσα, εργάτριες, κηφήνες και το ρόλο που έχει το κάθε μέλος αυτής της κοινωνίας. Περπάτησαν στο δάσος που υπάρχει δίπλα στο κτήμα. Είδαν τα φυτά του δάσους, έναν μικρό καταρράχτη που σχηματίζεται από τα νερά που κατεβαίνουν από το βουνό Πάικο, άκουσαν τους ήχους του δάσους και αισθάνθηκαν τις μυρωδιές του. Βρέθηκαν μες στη φύση και αυτό τους άρεσε πολύ. Έπαιξαν στην παιδική χαρά και είδαν τα ζώα του αγροκτήματος, άλογα, κατσίκια, κουνέλια, γαϊδουράκια.

Από κ. Ολυμπία Χρυσοχόου