Biography
Γεννημένος στη Μελβούρνη, σε απόσταση αναπνοής από την πίστα του Αυστραλιανού Grand Prix, τα όνειρα του νεαρού Oscar Piastri να αγωνιστεί κάποια μέρα στη Formula 1 πυροδοτήθηκαν από τον θόρυβο των κορυφαίων οδηγών που έτρεχαν στους δρόμους της γειτονιάς του, το γνωστό Albert Park.
Όμως, χρειαζόταν τεράστια αφοσίωση και θυσίες για να γίνει αυτό το όνειρο πραγματικότητα, με τη μετακόμιση στην Ευρώπη –όπως έκαναν πριν από αυτόν οι συμπατριώτες του Mark Webber και Daniel Ricciardo– να είναι ο μόνος δρόμος για να αναμετρηθεί με τους καλύτερους και να τραβήξει την προσοχή των ανθρώπων του αθλήματος.
Χρησιμοποιώντας τις επιτυχίες του στα καρτ της Αυστραλίας ως εφαλτήριο, ο Piastri συνέχισε να μαθαίνει την τέχνη σε πρωταθλήματα σε όλη την Ευρώπη, πριν πάρει μια πρώτη γεύση από αγώνες μονοθεσίων σε ηλικία 15 ετών – με δύο βάθρα στην F4 των ΗΑΕ να δίνουν το σήμα για το τι θα ακολουθούσε.
Από εκεί και πέρα, οι επιτυχίες ήρθαν η μία μετά την άλλη: Δευτεραθλητής στη Βρετανική F4. Πρωταθλητής Formula Renault. Πρωταθλητής F3. Πρωταθλητής F2 (με διαφορά πάνω από 50 βαθμούς). Ο Piastri δεν ανέβηκε απλώς τα σκαλιά των μικρών κατηγοριών· τα “κατάπιε”, χτυπώντας με δύναμη την πόρτα της F1.
Ο Piastri ήταν τόσο εντυπωσιακός, που δύο ομάδες της F1 “κονταροχτυπήθηκαν” για να τον αποκτήσουν το 2023, δίνοντας μια νέα διάσταση στο μεταγραφικό παζάρι. Η McLaren, και όχι η Alpine που τον στήριζε για καιρό, βγήκε νικήτρια και ο rookie την αποζημίωσε και με το παραπάνω, κατακτώντας δύο βάθρα σε μια εξαιρετική πρώτη σεζόν.
Και δεν ήταν απλή φωτοβολίδα. Το 2024, ο Piastri αποδείχθηκε καθοριστικός για να κατακτήσει η McLaren το πρώτο της πρωτάθλημα κατασκευαστών από το 1998, πιέζοντας τον πιο έμπειρο team-mate του, Lando Norris, και σημειώνοντας νίκες στην Ουγγαρία και το Αζερμπαϊτζάν για να τερματίσει τέταρτος στην κατάταξη των οδηγών.
Η ανοδική πορεία συνεχίστηκε το 2025, με τον Piastri να εξελίσσεται σε πραγματικό διεκδικητή του τίτλου μόλις στην τρίτη του χρονιά στην F1. Ήταν επικεφαλής της βαθμολογίας για το μεγαλύτερο μέρος της σεζόν, κερδίζοντας επτά Grand Prix, πριν μια κάμψη στο τέλος τον αφήσει πίσω από τον Norris –από τον οποίο έχασε τον τίτλο σε ένα θρίλερ για τρεις στον τελικό του Άμπου Ντάμπι.
Δεν είναι απορίας άξιο που ελάχιστοι στο paddock –και ειδικά στη McLaren– δεν θεωρούν τον νεαρό από τη Μελβούρνη έναν εν αναμονή Παγκόσμιο Πρωταθλητή.