Σειρά εκδηλώσεων για την ευαισθητοποίηση των πολιτών απέναντι στις κλιματικές αλλαγές διοργανώνει το ΥΠΕΧΩΔΕ στη Βίλα Καζούλη στην Κηφισιά.
Περισσότεροι από 80 σύγχρονοι Έλληνες εικαστικοί συμμετέχουν με έργα τους στις εκδηλώσεις, υποστηρίζοντας τη σημαντική αυτή προσπάθεια.
Την πρωτοβουλία αυτή του ΥΠΕΧΩΔΕ υποστηρίζουν τα μεγαλύτερα μουσεία της χώρας, μεταξύ των οποίων η Εθνική Πινακοθήκη, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το Μακεδονικό Μουσείο και το Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας.
Για όλους τα παιδιά είναι το παρόν αλλά κυρίως το μέλλον, όχι μόνο της κοινωνίας της οποίας είμαστε μέλη, αλλά και ολόκληρης της ανθρωπότητας. Η παιδική ηλικία είναι η πιο σημαντική βαθμίδα για τη διαμόρφωση της ψυχοσωματικής ανάπτυξης του ανθρώπου και αποτελεί τη βάση που καθορίζει την προσαρμογή και την εξέλιξή του στην κοινωνία. Κάθε παιδί έχει τη δική του ιστορία, που περιλαμβάνει μια σειρά από οικογενειακά και κοινωνικά δεδομένα μέσα από τα οποία αναπτύσσεται για να αντιμετωπίσει τον κόσμο που απλώνεται μπροστά του.
Η 11η Δεκεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού, μας κρούει τον κώδωνα της επιβεβλημένης υποχρέωσης που έχουμε στα παιδιά να τους προσφέρουμε αγάπη, θαλπωρή, φροντίδα και προστασία, ένα χέρι που θα τα κρατάει σφιχτά και σταθερά και θα τα καθοδηγεί για να νιώθουν ασφαλή και να προχωρούν στο αύριο.
Όμως, ακόμη και σήμερα που Νόμοι και Συμβάσεις κατοχυρώνουν τα Δικαιώματα του Παιδιού, δυστυχώς τίποτα από αυτά δεν είναι αυτονόητο για όλα τα παιδιά του πλανήτη. Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης καθημερινά τα παιδιά είναι τα αθώα θύματα της ανθρώπινης εκμετάλλευσης και μιας απελπιστικής αδιαφορίας προς αυτά. Οι ανθρωπιστικές οργανώσεις παραθέτουν στοιχεία, αδιάψευστους μάρτυρες της σκληρής πραγματικότητας που αντιμετωπίζουν μικρά παιδιά σε όλα τα επίπεδα: στέρηση βασικών βιοτικών αναγκών, βία οικογενειακή και ενδοσχολική, εγκατάλειψη, καταπίεση, εξαναγκασμό σε βαριές εργασίες, είναι κάποιες μόνο από τις μορφές της εξαθλίωσης που υφίστανται οι παιδικές ψυχές. Όταν αδυνατεί ο κόσμος των ενηλίκων να προστατεύσει στην αγκαλιά του τα παιδιά όλης της υφηλίου, τότε χάνουμε την ανθρωπιά μας, χάνουμε την αξιοπρέπειά μας.
Με αφορμή, λοιπόν, την Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού οφείλουμε όλοι εμείς οι μεγαλύτεροι να σκεφτούμε ότι δεν αρκεί μια μόνο ημέρα αφιερωμένη στο παιδί. Κάθε μέρα πρέπει το παιδί να κυριαρχεί στις σκέψεις μας, στις καρδιές μας, στη στάση ζωής μας και στη συμπεριφορά μας απέναντί του.
Ας στρέψουμε λοιπόν την προσοχή μας στα παιδιά που έχουν την ανάγκη όλων μας περισσότερο από όσο γνωρίζουμε, κι ας προσπαθήσουμε με όποιον τρόπο, μικρό ή μεγάλο, δύναται ο καθένας μας, να συνεισφέρουμε με μια μικρή ίσως, αλλά βασική και θεμελιώδη ιδέα ή πράξη, ώστε να τα βλέπουμε να χαμογελούν. Άλλωστε, αυτό είναι κάτι, που, κατ? ουσίαν μας χαρακτηρίζει, μας συγκινεί και μας αγγίζει εκτός από ανθρώπους και ως γονείς.
Εκτεθειμένα στις παγίδες του κυβερνοχώρου είναι τα Ελληνόπουλα που επισκέπτονται τα Ιντερνετ καφέ, αφού δεν υπάρχει κανένας έλεγχος για τους ανήλικους πελάτες. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι θαμώνες των καταστημάτων είναι, σε αρκετές περιπτώσεις, ακόμα και παιδιά του Δημοτικού που με ένα «κλικ» στον ηλεκτρονικό υπολογιστή μπορούν να σερφάρουν ανενόχλητα σε αμέτρητες ιστοσελίδες με παράνομο και επιβλαβές υλικό (πορνογραφικό περιεχόμενο, σκηνές βίας, τζόγος κ.ά.).
«Δεν υπάρχει κανένας έλεγχος. Πληρώνεις και ?απασχολείς? τον υπολογιστή με όποιον τρόπο και για όση ώρα θέλεις», λέει χαρακτηριστικά ο 16χρονος Κώστας Ζαχάρης. «Στα περισσότερα καταστήματα μάλιστα οι ανήλικοι αποτελούν βασική πελατεία τις Παρασκευές και τα Σάββατα.
Απλώς κι εμείς παίρνουμε κάποια μέτρα. Φροντίζουμε το παιδί να κάθεται σε υπολογιστή με την οθόνη σε κοινή θέα κ.ά.», αναφέρει ο κ. Παν. Κανιαμός, αντιπρόεδρος του Πανελλήνιου Σωματείου Ιδιοκτητών Καταστημάτων Παροχής Ιντερνετ και Εκμισθώσεως Ηλεκτρονικών Υπολογιστών.
Στο εξωτερικό Σήμερα οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, όπως και η Ελλάδα, δεν διαθέτουν αυστηρό νομοθετικό πλαίσιο για τα καταστήματα παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. «Ωστόσο πολλές κυβερνήσεις έχουν λάβει σημαντικές πρωτοβουλίες», λέει η επικεφαλής του Ελληνικού Κόμβου Ασφαλούς Διαδικτύου, κυρία Βερόνικα Σαμαρά. Ενώ τα περισσότερα ελληνικά Ιντερνετ καφέ λειτουργούν σε 24ωρη βάση και μάλιστα με μικρότερες χρεώσεις μετά τα μεσάνυχτα, στο Βέλγιο απαγορεύτηκαν «εν μια νυκτί» τα? μεταμεσονύχτια καταστήματα (βάσει νόμου κατεβάζουν ρολά στις 8 μ.μ.).
Στην Ισπανία πολλά Ιντερνετ καφέ διαθέτουν ξεχωριστούς υπολογιστές για παιδιά, με εγκατεστημένα συστήματα φιλτραρίσματος κ.ά. Τα καταστήματα αυτά λαμβάνουν «σφραγίδα ποιότητας», στο πλαίσιο της καμπάνιας «Φιλικό Ιντερνετ Καφέ» (Cibercentro Amigo). Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ελληνικού Κόμβου, σε ποσοστό 60% τα παιδιά 8-18 ετών στη Νορβηγία έχουν το δικό τους υπολογιστή, είναι απολύτως ενημερωμένα και μπαίνουν στο Ιντερνετ σχεδόν αποκλειστικά από το σπίτι. «Και στην Ισλανδία η πρόσβαση από το σπίτι αγγίζει το 100%.
Η διείσδυση του Διαδικτύου στα νοικοκυριά μέσω φθηνών ευρυζωνικών συνδέσεων και η αντιμετώπισή του ως αγαθού δημοσίως προσβάσιμου είναι καταλυτικοί παράγοντες». Στις «αλάνες» της e-generation
Κλειστοί χώροι, με χαμηλό φωτισμό, δυνατή μουσική και δεκάδες -αναμμένες ακόμα και επί 24ώρου βάσεως- οθόνες ηλεκτρονικών υπολογιστών, αποτελούν τις νέες? αλάνες των παιδιών. Αλλά και μια «πιθανή παγίδα για την αθωότητά τους», σύμφωνα με ειδικούς.
Αγόρια και κορίτσια πληρώνουν από 1 έως 3 ευρώ την ώρα στα Ιντερνετ καφέ για να? τρέξουν σε ψηφιακά γήπεδα ποδοσφαίρου, για να «σκοτώσουν» τον εχθρό υποδυόμενα ένα διαδικτυακό ήρωα, ακόμα και για να σερφάρουν σε ιστοσελίδες με ακατάλληλο περιεχόμενο. Περίπου 3.000 καταστήματα εκτιμάται ότι λειτουργούν σήμερα σε όλη τη χώρα, ενώ κάθε Ιντερνετ καφέ διαθέτει -κατά μέσο όρο- 40 ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Παιδιά 14-17 ετών, συχνότερα παρέες αγοριών, αλλά και 25άρηδες είναι το «προφίλ» των θαμώνων των περισσότερων ελληνικών Ιντερνετ καφέ, όπως περιγράφουν ιδιοκτήτες. «Οι πιτσιρικάδες έρχονται συνήθως σε ομάδες δύο-τριών ατόμων για να παίξουν ηλεκτρονικά παιχνίδια και να ?χαζέψουν? στο Ιντερνετ».
«Πρέπει να υπάρχει μέτρο» Στα 13 τους επισκέφθηκαν για πρώτη φορά το συνοικιακό Ιντερνετ καφέ οι 16χρονοι Κώστας Ζαχάρης και Γιώργος Βλάχος. «Παίζουμε ηλεκτρονικά, βλέπουμε αστεία βίντεο, γελάμε. Δυστυχώς οι μεγαλύτεροι άνθρωποι έχουν τη νοοτροπία ότι τα Ιντερνετ καφέ αποβλακώνουν ή ότι είναι όπως τα παλιά κακόφημα μπιλιαρδάδικα. Αν όλα γίνονται με μέτρο, δεν υπάρχει καμία απειλή. Ο κίνδυνος πράγματι έρχεται όταν κάποιος νιώθει μόνος, αποκομμένος από το κοινωνικό του περιβάλλον και προσπαθεί να λύσει το πρόβλημά του στο Διαδίκτυο».
Οι δύο φίλοι -καλοί μαθητές και με «γεμάτες» μέρες (σχολείο, φροντιστήριο, γυμναστήριο, ξένες γλώσσες)- επισκέπτονται το Ιντερνετ καφέ Παρασκευές και Σάββατα. «Μέσος όρος παραμονής είναι 2 ώρες την ημέρα».
Πρόκειται για το «επιτρεπτό όριο» και σύμφωνα με τους ειδικούς. Κοινωνικοί φορείς ζητούν πάντως να δημιουργηθεί ξεχωριστό σύστημα χρονοχρέωσης για κάθε ανήλικο πελάτη των Ιντερνετ καφέ προκειμένου να τηρείται συγκεκριμένο χρονικό όριο στη χρήση Διαδικτύου και ηλεκτρονικών παιχνιδιών.
Σε πρόσφατη συνάντηση του Συνηγόρου του Πολίτη με κοινωνικούς φορείς προτάθηκε, μεταξύ άλλων, να επιτρέπεται η είσοδος των ανηλίκων στα Ιντερνετ καφέ μόνο με υπογραφή των γονέων και για ορισμένη χρονική διάρκεια.
«Αυτό ακούγεται λίγο υπερβολικό. Συμφωνώ ότι κάποια φίλτρα προστασίας στους υπολογιστές θα ήταν σημαντικό μέτρο, αλλά δεν μπορούν να επιβάλουν χρονικό περιορισμό στη διασκέδαση. Το Διαδίκτυο είναι θέμα παιδείας. Για παράδειγμα, αλίμονο σε όποιον δεν ξέρει ότι δεν πρέπει να αποκαλύπτει προσωπικά του δεδομένα στον κυβερνοχώρο. Από μόνο του το Διαδίκτυο δεν είναι επικίνδυνο. Μπορεί να γίνει μόνο αν δεν το αντιμετωπίζεις σωστά», αναφέρει ο Κώστας Ζαχάρης.
Τα χαρακτηριστικά των χρηστών Σύμφωνα με μελέτες, οι έφηβοι χρησιμοποιούν το Ιντερνετ για να «κατεβάζουν» μουσική ή ταινίες, να επικοινωνούν μέσω e-mail αλλά και για να παίξουν ηλεκτρονικά. Ιδιαίτερα διαδεδομένες στους εφήβους είναι οι μηχανές αναζήτησης που μπορούν να προσφέρουν κάθε είδους πληροφορία και τα αποκαλούμενα «Προγράμματα Αμεσων Μηνυμάτων» (Instant Messenger Programs).
Οσον αφορά στα «δωμάτια συνομιλίας» (chat rooms), εκτιμάται ότι η πλειονότητα των ανήλικων χρηστών του Διαδικτύου τα έχει επισκεφθεί τουλάχιστον μία φορά και έχει συνομιλήσει με ενηλίκους. Τα αγόρια 13-17 ετών συνήθως κάνουν το? επιπλέον «κλικ» στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και σερφάρουν σε ιστοσελίδες με βία ή σεξουαλικό περιεχόμενο, ενώ τα κορίτσια χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο ως μέσο επικοινωνίας (συνομιλία και «εξομολογήσεις» στα chat rooms).
Υπολογίζεται ότι οκτώ στα δέκα Ελληνόπουλα 16-24 ετών έχουν πρόσβαση στο Διαδίκτυο, είτε από το δικό τους υπολογιστή είτε μέσω των Ιντερνετ καφέ ή φιλικών σπιτιών. Περίπου 20 ετών, συχνότερα άνδρας, μορφωμένος (ανώτατη εκπαίδευση) και κάτοικος μεγάλου αστικού κέντρου είναι άλλωστε το γενικό «προφίλ» του Ελληνα χρηστή του Ιντερνετ, σύμφωνα με την τελευταία μελέτη του Παρατηρητηρίου για την Κοινωνία της Πληροφορίας.
Από το 2004 έως το 2007 η πρόσβαση των πολιτών στο Διαδίκτυο αυξήθηκε κατά σχεδόν 70% και, σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, σήμερα σερφάρει το 38,2% των Ελλήνων (αύξηση 14% φέτος, σε σύγκριση με το 2007). Το Ιντερνετ αποτελεί πηγή πληροφοριών για τους περισσότερους χρήστες.
Οι λόγοι πλοήγησης στο Διαδίκτυο είναι η «διανομή» οπτικοακουστικού υλικού (63,2%), το «κατέβασμα» εφημερίδων-περιοδικών (49,4%), η αναζήτηση πληροφοριών για ταξίδια-καταλύματα (45,6%), η συμμετοχή σε οnline εκπαιδευτικά προγράμματα (33,3%), η συναλλαγή με δημόσιες υπηρεσίες (27,4%) και οι τραπεζικές συναλλαγές (13,2%). Ιδίως για τη νεολαία το Ιντερνετ είναι μέσο επικοινωνίας και συνώνυμο της διασκέδασης. Ηλεκτρονικές νάρκες για ανηλίκους
Η δυνατότητα παιδιών μόλις 7 ή 10 ετών να μπαίνουν ανενόχλητα σε ιστοσελίδες με πορνογραφικό περιεχόμενο χαρακτηρίζεται από Ευρωπαίους ειδικούς η «νούμερο 1» απειλή του Ιντερνετ.
«Οποιοσδήποτε μπορεί εύκολα να έχει πρόσβαση σε πορνογραφικό υλικό στο Διαδίκτυο», υποστηρίζει το 65% των Ελλήνων, σύμφωνα με έρευνα της Εταιρίας Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας. Ο τζίρος της βιομηχανίας παιδικής πορνογραφίας στον κυβερνοχώρο υπολογίζεται ότι ξεπερνά τα 3 δισ. ευρώ ετησίως. Σύμφωνα με έρευνα του Youth Protection Roundtable, δικτύου που υπάγεται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μεγάλοι κίνδυνοι είναι επίσης οι ιστοσελίδες με περιεχόμενο βίας και η επικοινωνία των ανηλίκων με αγνώστους στα «δωμάτια συνομιλίας».
Στο μεταξύ, σε? ναρκωτικό κινδυνεύει να μετατραπεί ο κυβερνοχώρος ακόμα και για 10χρονους. Περισσότεροι από σαράντα «ασθενείς του Ιντερνετ», μαθητές του Δημοτικού και παιδιά έως 17 ετών, παρακολουθούνται στη Μονάδα Εφηβικής Υγείας της Β? Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών με συμπτώματα κατάχρησης του Διαδικτύου. Πρόσφατη έρευνα του ΤΕΙ Αθηνών, σε 646 άνδρες και γυναίκες 18-27 ετών για το «προφίλ» του εξαρτημένου από το Ιντερνετ, έδειξε ότι είναι 18-20 ετών, συχνότερα άνδρας, με χαμηλή αυτοπεποίθηση, χωρίς πολλές κοινωνικές σχέσεις και με έντονο το αίσθημα απογοήτευσης από τη ζωή. Η απομόνωση, η ψυχαναγκαστική προσήλωση στον υπολογιστή και η εσωστρέφεια είναι τα τρία βασικά χαρακτηριστικά που εντοπίζουν οι ερευνητές στους εθισμένους νέους.
Όταν κάποιος έχει καλή διάθεση και νιώθει ευτυχισμένος, οι φίλοι του, οι συγγενείς και οι γείτονές του επηρεάζονται θετικά, επειδή η ευτυχία έχει την τάση να εξαπλώνεται τόσο εύκολα όσο ο ιός της γρίπης, σύμφωνα με νέα έρευνα, που δημοσιεύεται στο ιατρικό περιοδικό «British Medical Journal». Είναι η πρώτη του είδους της που δείχνει την «κολλητικότητα» ενός συναισθήματος, αναδεικνύει τη σημασία της ευτυχίας για την κοινωνική συνοχή και επισημαίνει ότι η ευτυχία δεν είναι μόνο μια αυστηρά προσωπική υπόθεση, αλλά και ένα συλλογικό φαινόμενο, που διέπεται από αλυσιδωτές αλληλεπιδράσεις. Η έρευνα, που κάλυψε περίπου 5.000 διασυνδεμένους ανθρώπους για μια μεγάλη περίοδο 20 ετών, διαπίστωσε ότι η ευτυχία εξαπλώνεται μέσω των κοινωνικών δικτύων: όταν ένα άτομο γίνεται πιο ευτυχισμένο, η διάθεσή του, σαν βότσαλο που πέφτει σε μια λίμνη και προκαλεί αλλεπάλληλους κυματισμούς, απλώνεται σε όλο το δίκτυο των γνωστών του, αυξάνοντας την πιθανότητα και οι άλλοι άνθρωποι να γίνουν επίσης πιο ευτυχισμένοι. Η παρουσία ενός ευτυχισμένου ανθρώπου στον περίγυρό μας αυξάνει κατά 6% κατά μέσο όρο την πιθανότητα να νιώσουμε κι εμείς καλύτερα, ενώ αν κερδίσουμε 5.000 ευρώ στο λαχείο, η πιθανότητα να νιώσουμε πιο ευτυχισμένοι είναι μόνο 2%. Σύμφωνα με την έρευνα, ακόμα και άγνωστοι ευτυχισμένοι άνθρωποι, που ποτέ πριν δεν έχουμε συναντήσει, μπορούν να έχουν σημαντικότερη επίδραση στη διάθεσή μας σε σχέση με σημαντικές αυξήσεις στο εισόδημά μας. Από την άλλη, ευτυχώς, διαπιστώθηκε ότι η λύπη και η δυστυχία δεν είναι εξίσου «κολλητικές», καθώς επιδρούν μεν αλλά σε πολύ στενότερο κύκλο γνωστών και φίλων. Η έρευνα έγινε από τον Τζέημς Φάουλερ του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας-Σαν Ντιέγκο και τον καθηγητή ιατρικής κοινωνιολογίας Νικόλα Χρηστάκη της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ στη Βοστώνη (που είναι επίσης καθηγητής στο τμήμα κοινωνιολογίας του Χάρβαρντ), σύμφωνα με τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες Live Science και New Scientist. Πηγή: ΑΠΕ
Αν και το
προσδόκιμο ζωής αυξάνεται συνεχώς στις χώρες της ΕΕ, το να ζει κανείς
περισσότερο ασφαλώς δεν είναι συνώνυμο του να ζει καλά αυτά τα περισσότερα
χρόνια. Μια νέα έρευνα της καθηγήτριας επιδημιολογίας Κάρολ Τζάγκερ, του
βρετανικού πανεπιστημίου του Λέστερ, η οποία δημοσιεύθηκε στο έγκυρο ιατρικό
περιοδικό «Τhe Lancet», διαπίστωσε μεγάλες ανισότητες στην Ευρώπη στο θέμα
αυτό. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιώντας ένα νέο δείκτη, τα «Χρόνια Υγιούς
Ζωής», η έρευνα βρήκε ότι ενώ το 2005 το προσδόκιμο ζωής ήταν στην ΕΕ τα 78
χρόνια για τους άνδρες και τα 83 για τις γυναίκες, οι άνδρες χωρίς προβλήματα
υγείας έφθαναν κατά μέσο όρο μέχρι τα 67 χρόνια τους, ενώ οι γυναίκες μέχρι τα
69. Επιπλέον, οι αποκλίσεις μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών είναι πολύ μεγαλύτερες
όσον αφορά τα «χρόνια υγιούς ζωής», παρά σε σχέση με το προσδόκιμο ζωής. Για
τους άνδρες το υψηλότερο προσδόκιμο ζωής βρίσκεται στην Ιταλία (80,4 χρόνια)
και στη Σουηδία (80,3), ενώ το χαμηλότερο στη Λετονία (71,3) και στη Λιθουανία
(71,7). Στους άνδρες, τα περισσότερα «χρόνια υγιούς ζωής» μετά τα 50
διαπιστώνονται στη Δανία (23,6 χρόνια) και στη Μάλτα (21,7), ενώ τα χαμηλότερα
στην Εσθονία (9) και στην Ουγγαρία (10,8). Στις γυναίκες το υψηλότερο μέσο
προσδόκιμο ζωής βρίσκεται στη Γαλλία (85,4 χρόνια), την Ιταλία (85,3) και την
Ισπανία (85), ενώ το χαμηλότερο στη Λετονία (79,3) και στην Ουγγαρία (79,4). Τα
περισσότερα «χρόνια υγιούς ζωής» στις γυναίκες υπάρχουν στη Δανία (24,1) και
στη Μάλτα (22,5), ενώ τα χαμηλότερα στην Εσθονία (10,4) και στην Ουγγαρία
(11,4). . Πηγή: ΑΠΕ
Οι μπαταρίες λιθίου, που χρησιμοποιούνται σήμερα στις περισσότερες φορητές συσκευές, θα αρχίσουν από την επόμενη δεκαετία να αντικαθίστανται από κυψέλες καυσίμου που θα προσφέρουν πολλές ημέρες συνεχούς λειτουργίας, υπόσχονται οι εταιρείες που τις αναπτύσσουν. Οι κυψέλες καυσίμου είναι ηλεκτροχημικές συσκευές μέσα στις οποίες μια καύσιμη ύλη -από το οινόπνευμα μέχρι το υδρογόνο και το βουτάνιο- καίγεται αργά, χωρίς ανάφλεξη, με τη βοήθεια ενός καταλύτη. Η αμερικανική κυβέρνηση ήρε φέτος ένα σημαντικό εμπόδιο στην αξιοποίησή τους όταν το υπουργείο Μεταφορών τροποποίησε τους κανονισμούς για τα επικίνδυνα υλικά, έτσι ώστε οι κυψέλες μεθανόλης, βουτανίου ή φορμικού οξέος να επιτρέπεται να μεταφέρονται στα αεροπλάνα (η μεθανόλη και το βουτάνιο είναι εύφλεκτα, το φορμικό οξύ είναι διαβρωτικο. Αρκετές εταιρείες αναπτύσσουν φορητές κυψέλες καυσίμου για κινητά τηλέφωνα, φορητούς υπολογιστές και mp3 players: -Η Panasonic σχεδιάζει να λανσάρει το 2012 μια κυψέλη που θα μπορεί να τροφοδοτεί ένα λάπτοπ για 20 ώρες. -Η Toshiba έχει παρουσιάσει πρωτότυπα κυψελών, ωστόσο δεν έχει καθορίσει ημερομηνίες για τη διάθεσή τους στην αγορά. -Η Samsung έχει συνάψει σχετική συμφωνία με την αμερικανική MTI MicroFuel Cells, η οποία το 2002 είχε παρουσιάσει πρωτότυπο το οποίο υποτίθεται ότι θα είχε φτάσει στην αγορά το 2004. Η κυψέλη μεθανόλης θα λειτουργεί για τριπλάσιο έως δεκαπλάσιο χρόνο σε σχέση με μια μπαταρία ιόντων λιθίου. -Η αμερικανική Lilliputian Systems, την οποία ίδρυσαν πρώην ερευνητές του MIT, σχεδιάζει να κυκλοφορήσει του χρόνου μια κυψέλη για συσκευές οι οποίες μπορούν να φορτιστούν μέσω της θύρας USB. Η συσκευή χρησιμοποιεί βουτάνιο και προσφέρει 20πλάσιο χρόνο λειτουργίας σε σχέση με μια μπαταρία ίσου όγκου. Θα κοστίζει 100-150 δολάρια, ενώ τα φυσίγγια αναγόμωσης 1-3 ευρώ. -Η Medis Technologies έχει παρουσιάσει μια κυψέλη του 1 watt που μπορεί να τροφοδοτήσει ένα κινητό τηλέφωνο για 30 ώρες συνεχούς λειτουργίας. Η συσκευή, με την ονομασία 24-7 Power Pack, έχει μέγεθος τράπουλας και δεν ξαναγεμίζει, οπότε η θήκη θα πρέπει να ανακυκλώνεται. Υπάρχουν πάντως και επιφυλάξεις ως προς το πότε θα καθιερωθεί στην αγορά η νέα τεχνολογία. Ο Μακ Κόχουτ, αναλυτής ανταγωνισμού για τη Lenovo, τον τέταρτο μεγαλύτερο κατασκευαστή υπολογιστών παγκοσμίως, θεωρεί ότι θα περάσει τουλάχιστον μια πενταετία μέχρι την εμπορική τους αξιοποίηση σε ευρεία κλίμακα -η βιομηχανία θα πρέπει πρώτα να καταλήξει σε ένα κοινό πρότυπο και να δημιουργήσει εκτεταμένα δίκτυα διανομής. Μέχρι την άφιξη των κυψελών καυσίμου, η Lenovo σχεδιάζει να εστιαστεί στις μπαταρίες αργύρου-ψευδαργύρου, οι οποίες έχουν χωρητικότητα 20-30% μεγαλύτερη από τις σημερινές μπαταρίες λιθίου. Πηγή: Newsroom ΔΟΛ
Είναι γνώριμοι οι μυϊκοί πόνοι, όταν κάποιος κοιτά για ώρες την οθόνη του υπολογιστή, απλώς κάνοντας «κλικ» με το ποντίκι του. Οι ειδικοί συμφωνούν ότι χρειάζονται συνεχή μικρά διαλείμματα μέσα στη μέρα, όμως οι περισσότεροι άνθρωποι και ειδικότερα οι εργαζόμενοι δεν τηρούν αυτές τις συμβουλές. Τελικά, η «από μηχανής» βοήθεια φαίνεται πως θα έρθει από την τεχνολογία, με τη δημιουργία «έξυπνων» ρούχων που αναλαμβάνουν να δώσουν ένα χεράκι βοηθείας. Μια ομάδα ευρωπαίων ερευνητών, στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος ConText (Μη εφαπτόμενοι αισθητήρες για την παρακολούθηση του σώματος, ενσωματωμένοι σε ρούχα), το οποίο χρηματοδοτήθηκε με 2,3 εκατ. ευρώ από κοινοτικά κονδύλια, ανέπτυξε αισθητήρες, που ενσωματώνονται σε ρούχα και κάνουν συνεχείς μετρήσεις σημάτων ηλεκτρομυογραφίας και ηλεκτροκαρδιογραφίας. Το επίτευγμα αυτό αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την υπερπήδηση των εμποδίων που στο παρελθόν οι ερευνητές έχουν συναντήσει προσπαθώντας να αναπτύξουν τα «έξυπνα» υφάσματα και τα οποία κυρίως αφορούν ζητήματα αξιοπιστίας και αισθήματα ενόχλησης από πλευράς όσων φορούν τέτοια πιλοτικά ρούχα. Τα μυϊκά προβλήματα, κυρίως σε σχέση με την εργασία, πλήττουν πάνω από 40 εκατ. Ευρωπαίους εργαζόμενους και το κόστος για την αποκατάσταση της υγείας τους είναι της τάξης των αρκετών δισεκατομμυρίων ευρώ κάθε χρόνο. Οι μυϊκές βλάβες λόγω της εργασιακής υπερέντασης, της λανθασμένης στάσης του σώματος κλπ. αφορούν περίπου τα μισά από όλα τα προβλήματα υγείας που σχετίζονται με την εργασία στην Ευρώπη και, όχι σπάνια, καταλήγουν σε μόνιμες σωματικές βλάβες. Το 30μηνο πρόγραμμα ConText ενσωμάτωσε εξελιγμένα ηλεκτρονικά κυκλώματα αισθητήρων μέσα στο ύφασμα, τα οποία καταγράφουν συνεχώς την ηλεκτρική δραστηριότητα των μυών, με δεδομένο ότι το μακρόχρονο και ύπουλο στρες είναι αυτό που τελικά οδηγεί σε μυϊκή βλάβη. Οι ερευνητές εργάζονται πλέον για τη βελτίωση της αξιοπιστίας του προϊόντος. Πηγή: ΑΠΕ
Οι γερασμένες σχάρες των αθηναϊκών δρόμων, των υπόνομων και των στοών του μετρό ανεβαίνουν ψηλά. Η μελέτη του αρχιτέκτονα Αριστείδη Αντονά που απέσπασε το πρώτο βραβείο του πανελλήνιου διαγωνισμού ιδεών του ΥΠΕΧΩΔΕ για τη «Φύτευση δωμάτων και στεγών» μετατρέπει φθαρμένα ?έπιπλα? της πόλης σε, πρώτης τάξεως, υλικά για την πράσινη στέψη της.
Ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα, βάσει της πρότασης, ενοποιούνται στο επίπεδο των δωμάτων τους ? συνθέτοντας βιοκλιματικά μπλοκ στην οροφή της πόλης. Για τη συνεχή στέγαση χρησιμοποιούνται ελαφρές πέργκολες (σχάρες οι οποίες έχουν συγκολληθεί) που επιτρέπουν στον αέρα να κυκλοφορεί και δημιουργούν φυσικό δροσισμό και σκίαση. Για τη φύτευση ιδανικά κρίνονται τα ελαφρά αναρριχώμενα φυτά ενώ αντλούνται χαρακτηριστικά της τεχνολογίας των θερμοκηπίων που αποδίδουν το περισσότερο δυνατόν πράσινο και απαιτούν ελάχιστο χώμα και νερό. «Ουσιαστικά η μελέτη εισηγείται τη δημιουργία μιας επίπεδης πλατφόρμας, ενός μεταλλικού καμβά στις ταράτσες της Αθήνας, ο οποίος θα διαμορφώσει ένα ακατοίκητο περιβάλλον σε ένα τοπίο με αξία», εξηγεί ο αρχιτέκτονας Αριστείδης Αντονάς.
Σύμφωνα με τον σχεδιασμό μπορούν να δημιουργηθούν και γέφυρες επικοινωνίας μεταξύ των δωμάτων – όπου φυσικά η ρυμοτομία της περιοχής το επιτρέπει. Σε κάθε περίπτωση, η πρόταση Αντονά «χτίζει» μια ενότητα ωφέλιμων χώρων για τη γειτονιά, δημιουργώντας νέους πόλους κοινωνικής ζωής στην Αθήνα. Την ίδια ώρα, σχετικές μελέτες διαπιστώνουν πως οι ταρατσόκηποι ανακουφίζουν το εσωτερικό του κτιρίου από υψηλές θερμοκρασίες, βελτιώνοντας την ενεργειακή συμπεριφορά του. Η εσωτερική θερμοκρασία στον τελευταίο όροφο είναι κατά 3,5 βαθμούς Κελσίου χαμηλότερη σε σύγκριση με τη θερμοκρασία της ατμόσφαιρας ενώ υπολογίζεται ότι οι ανάγκες για κλιματισμό μπορούν να περιοριστούν κατά 30-35%.
Η ευρύτερη περιοχή της πλατείας Συντάγματος, ορατή από την Ακρόπολη, είναι ο χώρος που (υποθετικά) εφαρμόζεται η μελέτη συμπεριλαμβάνοντας τις ταράτσες δέκα πολυκατοικιών προκειμένου να «διευκολύνεται η εποπτεία της ενότητας των ταρατσών από πάνω». Το ίδιο μοτίβο θα ακολουθηθεί και στην πιλοτική εφαρμογή της, αν και μπορεί να απευθυνθεί σε μεγαλύτερα κομμάτια στο κέντρο της πόλης. Απαραίτητη προϋπόθεση για την υλοποίησή της ? εκτός από την αυτονόητη θέσπιση οικονομικών κινήτρων για τους ιδιοκτήτες – κρίνεται μια νομοθετική ρύθμιση που θα προωθεί την «αλλαγή στη χρήση και ενοποίηση των δωμάτων. Αυτή τη στιγμή, τα δώματα των πολυκατοικιών δεν ανήκουν, ακριβώς, σε κανέναν και δεν χρησιμοποιούνται σχεδόν από κανέναν», παρατηρεί ο αρχιτέκτονας.
«Οι ταράτσες των Αθηνών», όπως τιτλοφορείται η μελέτη, δεν κάνουν τίποτα περισσότερο από το να αναπαράγουν με φαντασία τεχνικές της μεσογειακής αρχιτεκτονικής, που έχουν μετασχηματίσει την «πέμπτη όψη» αστικών κέντρων, όπως η Κωνσταντινούπολη. Για την ώρα, η θέαση της Αθήνας από ψηλά είναι, κατά κοινή ομολογία, απωθητική. Ο κ. Αντονάς συμφωνεί πως «η πόλη καλύπτεται από μια κτιστή κουβέρτα, που έχει, ωστόσο το ενδιαφέρον της. Αρκεί να αναγνωριστεί και να της δοθεί η δυνατότητα κάποιας διαρρύθμισης που θα περιλαμβάνει και φυτεύσεις».
Το αληθινό και το δίκαιο έχουν απ' τη φύση μεγαλύτερη δύναμη από το ψέμα και το άδικο
Αριστοτέλης
Το να λες την αλήθεια είναι πάντοτε η καλύτερη μέθοδος και ασφαλέστερος δρόμος για τη ζωή
Μένανδρος
Αν δεν μπορείς να πείς την αλήθεια, δεν είσαι υποχρεωμένος να πείς ψέμα. Ανάμεσα τους υπάρχει η διέξοδος της σιωπής.
