Μαρ 24 2010
25η Μαρτίου – Ελληνική Επανάσταση – Greek Revolution – 1821
Αφιερώνω τα παρακάτω video σε όλους και ιδιαίτερα στους απανταχού Έλληνες του εξωτερικού!
Μαρ 24 2010
Το πιο αρχαίο τεχνικό έργο στην Ελλάδα είναι 23.000 ετών, στην Καλαμπάκα
Απόψεις από το σπήλαιο της Θεόπετρας κοντά στην Καλαμπάκα, στη Θεσσαλία, όπου οι κατασκευές έγιναν από τους κατοίκους της περιοχής την τελευταία εποχή των παγετώνων!
Το αρχαιότερο μέχρι σήμερα γνωστό τεχνικό έργο στον ελλαδικό χώρο έγινε στο προϊστορικό σπήλαιο της Θεόπετρας, τέσσερα χιλιόμετρα από την Καλαμπάκα της Θεσσαλίας. Η χρονολόγηση του λιθοσωρού – τείχους, που περιορίζει την είσοδο του σπηλαίου κατά τα 2/3 και έγινε με τη μέθοδο της οπτικής φωταύγειας, απέδωσε μια μέση ηλικία 23.000 ετών και πιστοποιεί το έργο της κατασκευής του λιθοσωρού ως το αρχαιότερο όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και παγκοσμίως. Η ηλικία συμπίπτει απόλυτα με την ψυχρότερη περίοδο της τελευταίας παγετώδους εποχής και υποδηλώνει ότι το έργο κατασκευάστηκε από τους παλαιολιθικούς οικιστές του σπηλαίου για να προστατευθούν από το δριμύ ψύχος της εποχής.
Το σπήλαιο, που εδώ και 25 χρόνια ερευνά η αρχαιολόγος Αικατερίνη Κυπαρίσση-Αποστολίκα (προϊσταμένη της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας και Σπηλαιολογίας Νοτίου Ελλάδος), έχει δώσει πολλές πληροφορίες και ευρήματα. Το πρώτο που ανασκάπτεται στη Θεσσαλία και το μόνο μέχρι στιγμής σε όλη την Ελλάδα με συνεχείς ανθρωπογενείς επιχώσεις οι οποίες ξεκινούν από τη Μέση Παλαιολιθική Εποχή και φθάνουν μέχρι το τέλος της Νεολιθικής (3000 π.Χ.). Οπως μάλιστα σημειώνουν οι επιστήμονες, για πρώτη φορά μπορούμε στον ελλαδικό χώρο να δούμε τη μετάβαση από τον παλαιολιθικό στο νεολιθικό τρόπο ζωής.
Οσο για τα ευρήματα, όλα αυτά τα χρόνια ήρθαν στο φως από λίθινα εργαλεία Παλαιολιθικής – Μεσολιθικής και Νεολιθικής Εποχής, κεραμικά νεολιθικά, κοσμήματα από όστρεο, ένα μοναδικό για τον ελλαδικό χώρο χρυσό κόσμημα της Παλαιολιθικής, της Μεσολιθικής και της Νεολιθικής Περιόδου, καθώς και τα περίφημα ανθρώπινα αποτυπώματα της Θεόπετρας που χρονολογούνται στα 130.000 χρόνια.
Τώρα οι μετρήσεις στα εργαστήρια του Δημόκριτου χρονολόγησαν τον τεχνικό λιθοσωρό στην είσοδο ως το αρχαιότερο τεχνικό έργο. Η χρονολόγηση πραγματοποιήθηκε από την ερευνητική ομάδα των Ν. Ζαχαριά, επίκουρου καθηγητή του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, και δρος Ι. Μπασιάκου, διευθυντή ερευνών του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος».
Μαρ 24 2010
Διαμαρτυρία κατά της μόλυνσης του νερού
Μια πρωτότυπη διαμαρτυρία πραγματοποιήθηκε στη Βέρνη της Ελβετίας, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Νερού στις23 Μαρτίου 2010 . Οι διαμαρτυρόμενοι, μέλη της ελβετικής οργάνωσης Χέλβετας για τη Διεθνή Συνεργασία, τοποθέτησαν σε κεντρική πλατεία της πόλης 4.000 μπιμπερό με μολυσμένο νερό, για να καταδείξουν τη σημασία της πηγής ζωής του πλανήτη.
Μαρ 16 2010
Flatmates: «Συγκάτοικοι είμαστε όλοι… online»
Η ευλαβική εικόνα της ελληνικής οικογένειας να αφοσιώνεται εδώ και τρεις δεκαετίες στις τηλεοπτικές σειρές δεν απέχει πολύ από το να περάσει στη σφαίρα της ιστορίας. Αιτία, τα νέα διαδικτυακά ήθη που μεταμορφώνουν τον ρόλο των παραδοσιακών επικοινωνητών (παραγωγή, ηθοποιοί) και του κοινού. Φορείς νέων ηθών, οι «Flatmates», μιλούν στο kathimerini.gr.
Ο Γιώργος μιλούσε στη Φανή από το MSN όταν κάπου πήρε το μάτι του ένα video streaming. Πρωταγωνιστές τρεις φοιτητές που ήρθαν από την επαρχία στην Αθήνα. Όμορφα πρόσωπα, γρήγορες ατάκες, παιδιά της διπλανής πόρτας. «Μισό λεπτό, περιμένεις;» της έγραψε, θέλοντας να συγκεντρωθεί για λίγο σ’ αυτό που θα έβλεπε στα επόμενα 4 λεπτά. «Ρίξε μια ματιά, πως σου φαίνεται;», της ξανάγραψε, στέλνοντας και το σχετικό link. «Ωραίο είναι», απάντησε η Φανή. «Είναι διαδικτυακή σειρά, ετοιμάζουν και άλλα επεισόδια. Μπες στο site τους…».
Οι Flatmates είναι ήδη στον «αέρα» από τις 17 Φεβρουαρίου και συνεχίζουν ακάθεκτοι. Με πάνω από 10.000 μέλη στο Facebook, με ενδιαφέροντα για την εξέλιξη της σειράς σχόλια των χρηστών καθώς και με χορηγούς που είναι «περίεργοι» για την εξέλιξη αυτού του online εγχειρήματος, οι «Flatmates» είναι «παιδιά» της εποχής τους. Και όπως φαίνεται, μάλλον το διασκεδάζουν.
«Όταν έμαθα ότι θα παίξω σε μια διαδικτυακή σειρά, αρχικά μου φάνηκε κάπως περίεργο. Αν και ασχολούμαι αρκετά με το Ιντερνετ, δεν είχα παρακολουθήσει ποτέ σειρά μέσω Διαδικτύου», μας λέει ο Παναγιώτης Βασιλόπουλος, πρωταγωνιστής στους Flatmates. Του ζητάμε να μας μεταφέρει την «ατμόσφαιρα» που επικρατεί.
«Το κλίμα που υπάρχει από την αρχή των γυρισμάτων είναι πάρα πολύ θετικό. Όλοι μας είχαμε άγχος για το πώς θα βγει η σειρά στο Ιντερνετ, με τι ανάλυση θα το βλέπει ο χρήστης… το αποτέλεσμα πάντως μας ικανοποιεί και ταυτόχρονα μας εκπλήσσει. Ήδη το group στο facebook έχει απήχηση και η εμπλοκή του κοινού, όταν επεκταθεί σε μεγαλύτερο βαθμό, είναι κάτι που περιμένουμε με χαρά».
Το μέσο μάς μαθαίνει, όχι εμείς αυτό»
Έχοντας αποφοιτήσει από το Θέατρο Τέχνης το 2007, ο Παναγιώτης αντιλαμβάνεται τη δυναμική του μέσου, γνωρίζει ότι οι ηλικίες που αφορούν ένα τέτοιο σήριαλ είναι νεανικές και δε διστάζει μάλιστα να διακινδυνεύσει πρόβλεψη: «Ενδεχομένως, σε τρία με τέσσερα χρόνια να βλέπουμε σειρές μόνο στο Διαδίκτυο. Πάντως, όπως και να’ χουν τα πράγματα, εμείς προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε το εγχείρημα με σεβασμό. Το ίδιο το μέσο μας μαθαίνει και όχι εμείς αυτό…».
Την ίδια προοπτική ασπάζεται και ο «ιθύνων νους» της σειράς, παραγωγός και ιδιοκτήτης της Digiviews, Κώστας Βαρκάδος. Με πολύχρονη εμπειρία στις τηλεοπτικές παραγωγές εντός και εκτός Ελλάδος, ο Κώστας είναι σαφής για τη διαδικτυακή ιδιαιτερότητα της σειράς και πως δεν υπάρχει λόγος τηλεοπτικής «μεταφοράς» της ακόμη και σε περίπτωση επιτυχίας.
«Δεν θα βάζαμε τους ‘flatmates’ στην τηλεόραση διότι στοχεύουμε αποκλειστικά στο online video» λέει χωρίς δεύτερη σκέψη και αφηγείται το πως ξεκίνησε το συγκεκριμένο project πριν από περίπου δύο χρόνια.
«Για να εξασφαλίσω το περιεχόμενο πήγα στις Κάννες όπου γνώρισα την εταιρεία που πουλούσε τα δικαιώματα (format rights) της συγκεκριμένης σειράς. Tα αγοράσαμε και τα προσαρμόσαμε στα ελληνικά. Ο λόγος που προχώρησα τότε σ’ αυτήν την κίνηση είναι ότι αφενός μεν αυτό που λέγεται ‘σειρά στο Διαδίκτυο’ λείπει από την Ελλάδα και αφετέρου είναι ένα marketing όχημα για εταιρείες οι οποίες σταδιακά θα ‘παντρέψουν’ το brand τους μέσα από την πλοκή της σειράς. Μια τέτοια προσπάθεια στοχεύει σε κοινά ηλικίας 18-26 που έχουν ‘φύγει’ από την τηλεόραση και έχουν πάει στο Διαδίκτυο».
Tώρα είναι η «σειρά» του web
Ως πηγή ενημέρωσης, το Ιντερνετ έχει ήδη αφήσει πίσω του τα παραδοσιακά έντυπα μέσα και σταδιακά πράττει το ίδιο με τις τηλεοπτικές εκπομπές και την κουλτούρα που αυτές δημιούργησαν εδώ και δεκαετίες. Με το YouTube να δείχνει τον δρόμο, το online video σε pc αλλά και σε κάθε κινητή πλατφόρμα, είναι ο επόμενος χώρος επικοινωνιακής «δράσης».
Στις ΗΠΑ το μερίδιο των ενηλίκων που βλέπουν video online διπλασιάστηκε μέσα σε τρία χρόνια (2006-2009) αγγίζοντας το 62% από το 33%. Όσο για τους νεότερους Αμερικανούς, το ποσοστό θέασης εκτοξεύεται στο 89%, την ίδια στιγμή που το 36% εξ’ αυτών παρακολουθεί online video σχεδόν κάθε μέρα.
Αν και οι επιφυλάξεις απέναντι στη συχνότητα της ‘συνήθειας’ του online video εξακολουθούν να υπάρχουν, μάλλον σχετίζονται με την ετοιμότητα των διαδικτυακών χρηστών να εμπλακούν σε μια νέα τέτοια διαδικασία και το βαθμό «ικανοποίησης» που παρέχει η νέα αυτή εμπειρία. Αυτή είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για τις εταιρείες παραγωγής στο εξωτερικό και όπως φαίνεται τελευταία και στην Ελλάδα.
«Βλέπω μια μεγάλη διαφορά στο πως μας αντιμετωπίζουν οι εταιρείες – διαφημιζόμενοι τα τελευταία δύο χρόνια», απαντά ο Κώστας Βαρκάδος και σχολιάζει: «Ενώ πριν όλοι ακολουθούσαν την πεπατημένη της τηλεόρασης και τα παραδοσιακά media, τώρα κυρίως οι πολυεθνικές εταιρείες δέχονται ‘πίεση’ από το εξωτερικό να αξιοποιήσουν το Διαδίκτυο, τις mobile πλατφόρμες και τα social media. Θεωρώ ότι υπάρχει μια σαφής στροφή. Το ζήτημα είναι ότι όποιος αποφασίσει ότι θα ξοδέψει κάποια χρήματα χρειάζεται να είναι σίγουρος ότι η πλοκή της σειράς δεν είναι αντίθετη με το εταιρικό προφίλ (σ.σ.: των χορηγών) και δευτερευόντως να βασίζεται σε μετρήσιμα μεγέθη. Πλέον, τώρα γνωρίζεις ποιο είναι το κοινό σου, έχεις feedback από τα σχόλια…».
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν αρκετά posts στην ιστοσελίδα των flatmates όπου οι χρήστες ζητούν μεγαλύτερης διάρκειας επεισόδια. «Η λογική των επεισοδίων παραπέμπει σ’ αυτό που ενδεχομένως θα λέγαμε video-snack», λέει ο Παναγιώτης που ομολογεί ότι δέχεται το ίδιο αίτημα ακόμη και από γνωστούς του.
Ωστόσο, όπως μας λέει ο Κώστας Βαρκάδος, το εγχείρημα θέλει υπομονή και πίστωση χρόνου από όλους τους εμπλεκόμενους. «Σταδιακά θα εμπλέξουμε περισσότερο τον κόσμο και τα σχόλια του διότι μας απασχολεί πως θα καλυτερεύσουμε το προϊόν μας για τους χρήστες. Γι’ αυτό και μελλοντικά θα διοργανώσουμε κάποιο σχετικό event. Ακόμα και online casting σκεφτόμαστε να κάνουμε», συμπληρώνει.
www.kathimerini.gr
Μαρ 14 2010
Ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για την «ώρα της Γης»
H αντίστροφη μέτρηση για το μεγαλύτερο παγκόσμιο συμμετοχικό γεγονός ενάντια στην κλιματική αλλαγή ξεκίνησε.
H αντίστροφη μέτρηση για το μεγαλύτερο παγκόσμιο συμμετοχικό γεγονός ενάντια στην κλιματική αλλαγή ξεκίνησε. Tο Σάββατο 27 Mαρτίου, στις 20:30, ολόκληρη η Eλλάδα αναμένεται να πρωταγωνιστήσει εκ νέου στην Ωρα της Γης, σβήνοντας για μια ολόκληρη ώρα τα φώτα, και δίνοντας έτσι το δικό της στίγμα στην παγκόσμια μάχη κατά της αλλαγής του κλίματος. Παράλληλα, εκατομμύρια πολίτες από όλο τον κόσμο, σε εκατοντάδες πόλεις και χωριά, αναμένεται να σβήσουν τα φώτα των σπιτιών τους για μια ώρα συμμετέχοντας στο συμβολικό κάλεσμα της Ωρας της Γης.Στη Συνδιάσκεψη του OHE για την Kλιματική Aλλαγή που έλαβε χώρα στην Kοπεγχάγη τον περασμένο Δεκέμβριο, οι ηγέτες των μεγάλων κρατών, απογοήτευσαν τους πολίτες τους, καθώς δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν σε ουσιαστικά μέτρα για την αντιμετώπιση του παγκόσμιου αυτού προβλήματος. H ανθρωπότητα όμως δε σταματά τον αγώνα. H Ωρα της Γης 2010 δίνει φωνή και δύναμη πίσω στον πολίτη και στις τοπικές κοινωνίες, υπογραμμίζει σε σχετική ανακοίνωση η περιβαλλοντική οργάνωση WWF. Mε σημείο αναφοράς, λοιπόν, τον δικτυακό τόπο http://www.wwf.gr/earthhour φορείς, δήμοι, κοινότητες, επιχειρήσεις αλλά και ο καθένας από εμάς, γινόμαστε φέτος οι πρωταγωνιστές της Ωρας της Γης, δημιουργώντας την προσωπική μας ιστοσελίδα και συγκεντρώνοντας όσο το δυνατόν περισσότερες συμμετοχές.
Hδη, περισσότεροι από 100 δήμοι ανά τη χώρα έχουν δηλώσει τη συμμετοχή τους στην Ωρα της Γης, δίνοντας το σύνθημα για μια ακόμη πρωτοπορία της χώρας μας. Πέρυσι, εκτιμάται ότι περισσότερα από ένα εκατομμύριο νοικοκυριά σε ολόκληρη την Eλλάδα σκοτείνιασαν κατά την Ωρα της Γης, στέλνοντας ένα «εκτυφλωτικό μήνυμα» κατά της υπερθέρμανσης του πλανήτη.
Συμμετοχή
Συνολικά 489 Δήμοι και κοινότητες 1.649 επιχειρήσεις, 845 σχολεία καθώς και 325 φορείς σε ολόκληρη τη χώρα συμμετείχαν στην Ωρα της Γης 2009. Σύμφωνα με στοιχεία του Διαχειριστή Eλληνικού Συστήματος Mεταφοράς Hλεκτρικής Eνέργειας (ΔEΣMHE), κατά την έναρξη της Ωρας της Γης, σημειώθηκε πτώση ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας κατά 500 MW, ποσότητα που είχε ως αποτέλεσμα την εξοικονόμηση 500 τόνων διοξειδίου του άνθρακα.
Mια από τις παράλληλες δράσεις της εκστρατείας για την «Ωρα της Γης 2010» αφορά την δημιουργία και έκδοση Διακήρυξης «για το βιώσιμο μέλλον της Eλλάδας». H ανάγκη για λήψη μέτρων μείωσης των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, η επίδειξη πολιτικής βούλησης, η βέλτιστη προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, η έμφαση σε δράσεις εξοικονόμησης ενέργειας και η ενεργός συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών αποτελούν τα βασικά περιεχόμενα της διακήρυξης. Στη συνέχεια θα επιχειρηθεί η δημιουργία ενός άτυπου δικτύου ενημέρωσης μεταξύ των Δήμων που θα συνυπογράψουν τη διακήρυξη.
Kλιματικές επιπτώσεις από την αύξηση της θερμοκρασίας κατά
90 εως 200 εκατ.άνθρωποι κινδυνεύουν από ελονοσία και άλλες αρρώστιες.
662 εκατ.εως 3 δισ. ανθρωποι κινδυνεύουν από την έλλειψη νερού
25% ‘η περισσότερο μείωση του αρκτικού πάγου και συνεχής υποχώρηση του θαλάσσιου πάγου
95% απώλεια των κοραλλιογενών υφάλων μέχρι τα μέσα του αιώνα, δυσμενείς επιπτώσεις στην εμπορική αλιεία και την προστασία των ακτών και οικονομικές απώλειες
25-50 εκατομμύρια άνθρωποι κινδυνεύουν από την αύξηση της στάθμης της θάλασσας και από πλημμύρες στις ακτές, που θα κοστίζουν στα κράτη 100 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.
Kλιματικές επιπτώσεις από την αύξηση της θερμοκρασίας κατά
5-6 δισεκατομμύρια άνθρωποι κινδυνεύουν από δάγκειο πυρετό
50 εως 120 εκατ. άνθρωποι παγκοσμίως κινδυνεύουν από πείνα.
3,1 εως 3,5 δισ. άνθρωποι κινδυνεύουν από την έλλειψη νερού με πιθανή μετανάστευση, εξαιτίας της ξηρασίας που οδηγεί σε κοινωνικο-οικονομική και πολιτική αστάθεια.
50% απωλεια των υγροτόπων στη Mεσόγειο, Bαλτική
180 εκατομμύρια άνθρωποι κινδυνεύουν από πλημμύρες στις ακτές, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι θα πρέπει να μεταναστεύσουν σε άλλες περιοχές ή χώρεs.
Μαρ 14 2010
Από 29 Μαρτίου θα είναι ξανά επισκέψιμο το Μάτσου Πίτσου
Το σημαντικότερο τουριστικό θέλγητρο του Περού, το Μάτσου Πίτσου, ένα από τα πιο σημαντικά μνημεία της παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς, θα ανοίξει ξανά για το κοινό στις 29 Μαρτίου, μετά τις σφοδρές βροχοπτώσεις και τις πλημμύρες που απέκοψαν την πρόσβαση νωρίτερα φέτος, αναγκάζοντας τις αρχές της χώρας να διοργανώσουν επιχείρηση εκκένωσης των τουριστών. Ο υπουργός Μεταφορών του Περού Ενρίκε Κορνέχο δήλωσε ότι αρχικά σχεδιαζόταν να επιτραπεί ξανά σε τουρίστες η επίσκεψη στο μνημείο από την 1η Απριλίου, αλλά η σιδηροδρομική γραμμή, που αποτελεί το κύριο μέσο πρόσβασης στο απομακρυσμένο μνημείο των Ίνκας και είχε υποστεί μεγάλες ζημιές από τις κατολισθήσεις, ήδη αποκαταστάθηκε εν μέρει. Το Μάτσου Πίτσου, μια πόλη του 15ου αιώνα -χτισμένη περί το 1450- σε ύψος
Μαρ 14 2010
Οικολόγοι με «βρόμικους» σπόνσορες
Μπορείς να δαγκώσεις το χέρι που σε ταΐζει; Κι ακόμη περισσότερο, μπορείς να γυρίσεις αδιάφορα την πλάτη στο χέρι που σου προτείνει μια επιταγή μερικών εκατομμυρίων δολαρίων; Φυσικά, όχι.
Greenpeace, Friends of Earth και 350.org αποτελούν ανυπότακτους στο επίμονο σπόνσοριγνκ. Αυτή η προφανής απάντηση συνοψίζει ένα σκάνδαλο που έρχεται να ταράξει την αποχαυνωτική αυταρέσκεια των μονοπωλίων του διεθνούς περιβαλλοντικού ακτιβισμού. Ανάμεσα στους χρηματοδότες των μεγάλων περιβαλλοντικών μη κερδοσκοπικών οργανώσεων των ΗΠΑ, βρίσκονται και οι μεγάλοι ρυπαντές του περιβάλλοντος.
Το σκάνδαλο έχει ήδη όνομα στην ούγια: Climategate. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα σκάνδαλο ηθικού ξεπεσμού και πολιτικής διαπλοκής που βαραίνει το αμερικανικό οικολογικό κίνημα κι έχει αυτονόητες προεκτάσεις στα αδελφά κινήματα ανά τον πλανήτη.
Στις ίδιες τις ΗΠΑ, δεν είναι μόνο η θύελλα των επικριτικών σχολίων που έχει ξεσηκώσει η διαπίστωση του σκανδάλου, αλλά και τα ρήγματα που διανοίγονται τώρα πια εντός των κόλπων του αμερικανικού οικολογικού ακτιβισμού.
«Ενώ βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τη μεγαλύτερη οικολογική κρίση στην ανθρώπινη ιστορία, πολλές πράσινες οργανώσεις που υποτίθεται ότι θα ηγούνταν του οικολογικού αγώνα, αντίθετα, ασχολούνται με το να εισπράττουν σκληρό νόμισμα από τους μεγαλύτερους ρυπαντές του πλανήτη» προλόγιζε ένα μακροσκελές άρθρο του στο προοδευτικό περιοδικό «The Nation», ο ανεξάρτητος βρετανός δημοσιογράφος Γιόχαν Χαρί, με το οποίο έφερε στο προσκήνιο της δημοσιότητας τους ψιθύρους που ακουγόταν εδώ και πολλά χρόνια.
Υπάρχει προϊστορία
Διότι, ούτε λίγο ούτε πολύ, οι ψίθυροι για οικονομική εξάρτηση μέρους του οικολογικού κινήματος από ρυπογόνες πολυεθνικές κυκλοφορούσαν από τις αρχές της δεκαετίας του ’80, όταν ο τότε πρόεδρος της μεγάλης αμερικανικής οικολογικής οργάνωσης National Wildlife Federation Τζέι Χέαρ, άρχισε να εισπράττει δωρεές από μεγάλες πετρελαϊκές όπως η Shell και η British Petroleum. Ο Χέαρ έφυγε για πάντα απ’ αυτόν τον πλανήτη το 2002, αφού προηγουμένως μεταπήδησε από την προεδρία της οργάνωσής του, στη θέση συμβούλου του προέδρου της Παγκόσμιας Τράπεζας. Ομως, άφησε πίσω του ένα παράδειγμα που βρήκε πολλούς μιμητές. Την πρακτική του σπόνσορινγκ (χρηματισμού) μεταξύ εχθρικών στρατοπέδων.
Αρχικά, αυτή η πρακτική θεωρήθηκε εξαιρετική ιδέα. Οι οικολογικές οργανώσεις θα αποδέχονταν την οικονομική διαπλοκή με τις ρυπογόνες επιχειρήσεις, για να τις αλώσουν «από τα μέσα» και να επηρεάσουν την επιχειρηματική τους στρατηγική προς όφελος του περιβαλλοντικού αγώνα. Φυσικά, συνέβη το αντίθετο. «Η πρακτική του σπόνσορινγκ κυρίευσε μεγάλο μέρος του οικολογικού κινήματος, που σε αντάλλαγμα προσφέρει κατανόηση και υιοθέτηση της τεχνοκρατικής άποψης για το περιβάλλον» είπε σε πρόσφατη ραδιοφωνική της συνέντευξη η Κριστίν ΜακΝτόναλντ, μια γνωστή αμερικανίδα ακτιβίστρια με πικρή πείρα από το πέρασμά της από την οργάνωση Conservation International το 2006.
Με καλό μισθό
Εκεί, διαπίστωσε γρήγορα τον εκφυλισμό των οργανώσεων από σπόνσορες (όπως οι British Petroleum, American Electrical Power και PacifiCorp), και τη μετάλλαξη των ακτιβιστών σε υπαλλήλους των χορηγών -μάλιστα κάποιος Στιβ Σάντερσον, στέλεχος της οικολογικής οργάνωσης Wildlife Conservation Society, εισέπραττε ετήσιο μισθό 225.000 δολαρίων ως επαγγελματίας ακτιβιστής, μισθό σχεδόν ισάξιο με εκείνους των προέδρων των δ.σ. του επιχειρηματικού τομέα.
Για τον μετεωρολόγο της NASA Τζιμ Χάνσεν, εξαιρετικά δημοφιλή στους κύκλους του αμερικανικού οικολογικού ακτιβισμού, η υπόθεση του σπόνσορινγκ των οργανώσεων, είναι μια υπόθεση πολιτικής κουλτούρας. Η οποία επιτρέπει την εξαγορά αυτού του είδους με αντάλλαγμα την υιοθέτηση μιας στρατηγικής «πολιτικού ρεαλισμού». Πράγματι, μαχητικές οργανώσεις όπως η Sierra Club, μετά την είσπραξη οικονομικών εισφορών από πολυεθνικές, έφτασε στο σημείο να συμπλέει με αξιωματούχους της κυβέρνησης Μπους, «αναγνωρίζοντας την πολιτική πραγματικότητα της Ουάσιγκτον» στα περιβαλλοντικά της προγράμματα.
«Χρειάστηκαν δύο δεκαετίες για να γίνει αυτή η σχέση διαφθοράς και διαπλοκής, η νόρμα λειτουργίας των μεγάλων πράσινων οργανώσεων» γράφει ο Γιόχαν Χαρί, στο άρθρο του με τίτλο «Ο Λάθος Βασιλιάς του Πράσινου», υπονοώντας την υποκατάσταση του πράσινου της φύσης από το πράσινο των δολαρίων. Και σαν παράδειγμα της παράνοιας που επικρατεί στο χώρο του οικολογικού ακτιβισμού με τις χορηγίες των ρυπαντών, γράφει «είναι σαν να λέμε ότι οι εκθέσεις της Διεθνούς Αμνηστίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα επιδοτούνται από τη χούντα της Βιρμανίας, από τον Ντικ Τσένι και τον Ρόμπερτ Μουγκάμπε».
Ομως στους κόλπους του οικολογικού ακτιβισμού, υπάρχει το… ανυπότακτο γαλατικό χωριό, ένας γαλαξίας οργανώσεων που δεν συμβιβάζονται με χορηγίες ρυπαντών. Ανάμεσά τους η Greenpeace, οι οικοτρομοκράτες της Friends of Earth και η οργάνωση 350.org. Που αρνούνται να δεχτούν ότι πολιτικός ρεαλισμός και φυσική αναγκαιότητα είναι το ίδιο, διότι όπως λένε, δεν μπορείς να σταθείς μπροστά σε έναν τυφώνα και να πεις «sorry, ο γερουσιαστής Γκορ δεν θέλει να μας απασχολήσεις σήμερα».
Η στρατηγική που κερδίζει έδαφος στους «ανυπότακτους» οικολόγους ως αντίβαρο του σπόνσορινγκ, είναι η τακτική της άμεσης δράσης. Αυτή υλοποιείται ήδη στην Αγγλία από την οργάνωση Climate Camp, με απόλυτη επιτυχία (μπλοκάρισμα επέκτασης αεροδρομίων και αναστολή κατασκευής ρυπογόνων εργοστασίων). «Αγώνας με πράξεις» υπογράφει η Climate Camp, αντιλέγοντας έτσι στον πολιτικό ρεαλισμό των επιδοτούμενων… συντρόφων τους.
Μαρ 14 2010
Οι γυναίκες στην πρωτοπορία της επιστήμης Μια Αμερικανίδα και μια Μεξικανή βραβεύθηκαν στο Παρίσι από την UNESCO και τη L’ Oreal
Δύο γυναίκες της επιστήμης που διακρίθηκαν για το πρωτοποριακό ερευνητικό τους έργο στα βλαστοκύτταρα και στην ανάπτυξη φιλικών προς το περιβάλλον παρασιτοκτόνων για καλλιέργειες, μιλούν στην «Κ». Αφορμή; Η πρόσφατη βράβευσή τους στο Παρίσι από την UNESCO και τη L’ Oreal με το Βραβείο «Γυναίκες στην Επιστήμη». Πρόκειται για την Αμερικανίδα Ιλέιν Φουκς και τη Μεξικανή Αλεχάντρα Μπράβο. Το βραβείο απονέμεται κάθε χρόνο σε πέντε γυναίκες, οι οποίες λαμβάνουν χρηματικό έπαθλο 100.000 ευρώ εκάστη. Παράλληλα, απονέμονται υποτροφίες ύψους 40.000 ευρώ σε νεαρές ερευνήτριες για να συνεχίσουν το έργο τους. Φέτος, ανάμεσα στις υποτρόφους ήταν και μια Ελληνίδα, η Ειρήνη Μαργιωλάκη, για την έρευνά της επάνω σε μέθοδο προσδιορισμού της τρισδιάστατης δομής των ιικών πρωτεϊνών (σχετικό ρεπορτάζ, «Κ» 5/3/2010). Ποιες είναι όμως οι δύο βραβευμένες ερευνήτριες; Γοητευμένη από τον κόσμο των βλαστοκυττάρων δηλώνει η Ιλέιν Φουκς. Η καθηγήτρια στο Εργαστήριο Κυτταρικής Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο Ροκφέλερ της Νέας Υόρκης, στην οποία το 2009 ο Μπαράκ Ομπάμα απένειμε το Εθνικό Μετάλλιο των Επιστημών, δεν έχει καταλήξει στον τρόπο με τον οποίο θα αξιοποιήσει το χρηματικό έπαθλο. Ωστόσο, θα ήθελε να ενισχύσει την παρουσία των γυναικών στις επιστήμες. «Η έρευνά μας επικεντρώνεται στα δερματικά βλαστοκύτταρα. Είναι πολύ προσιτά και μαθαίνουμε ταχύτερα μελετώντας τα. Ωστόσο, δεν γνωρίζουμε αν ό, τι ανακαλύπτουμε για τα δερματικά ισχύει αναλογικά και για τα άλλου είδους βλαστοκύτταρα. Αυτή είναι όμως η γοητεία της Επιστήμης» εξηγεί στην «Κ». «Υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον για το πώς τα βλαστοκύτταρα μπορούν να βοηθήσουν στην ανάνηψη ασθενών που έχουν υποστεί καρδιακή ανακοπή. Πώς, δηλαδή, θα δημιουργηθούν υγιή κύτταρα που θα αντικαταστήσουν τα κατεστραμμένα. Είναι δύσκολο και δεν θα ήθελα να φανώ υπεραισιόδοξη, αλλά κάποιες κλινικές ανά τον κόσμο ερευνούν αυτή την πιθανότητα» καταλήγει. «Είμαι τυχερή» Η Αλεχάντρα Μπράβο είναι μια μελαχρινή, μικρόσωμη, γεμάτη νεύρο γυναίκα. Μιλάει αγγλικά με πολύ γρήγορη, κοφτή μεξικανική προφορά. H καθηγήτρια στο Τμήμα Μοριακής Μικροβιολογίας του Ινστιτούτου Βιοτεχνολογίας του Πανεπιστημίου του Μεξικού, κέρδισε τις εντυπώσεις στο Παρίσι, όταν κατά την απονομή των βραβείων τραγούδησε ένα σύντομο κομμάτι μπροστά στο ακροατήριο. Με αυτό τον τρόπο γιόρτασε τη βράβευσή της με 100.000 ευρώ για την ανάπτυξη φιλικών προς το περιβάλλον εντομοκτόνων, που βασίζονται σε πρωτεΐνες. Ενδιαφέρον για το έργο της έχουν επιδείξει μέχρι τώρα το γαλλικό Ινστιτούτο Παστέρ και πανεπιστήμια από τη Φινλανδία, τη Γερμανία, την Ολλανδία και την Ινδία. Το καλοκαίρι θα επισκεφθεί την Τουρκία ως προσκεκλημένη συνεδρίου, και σκέφτεται να κάνει κι ένα σύντομο πέρασμα από την Ελλάδα. «Δεν έχω αποφασίσει πώς θα διαθέσω το ποσό, θέλω όμως να το σκεφθώ πολύ καλά πριν κάνω οτιδήποτε» έλεγε στην «Κ» λίγες ώρες πριν από την απονομή. «Οι ερωτήσεις που μου γίνονται, οι συνεντεύξεις που δίνω με βοηθούν να συνειδητοποιήσω πόσο τυχερή είμαι» καταλήγει. Η Αλεχάντρα Μπράβο ερεύνησε πώς το βακτήριο Bt (Bacillus thuringiensis) παράγει μη τοξικές εντομοκτόνες πρωτεΐνες. «Αυτές εισάγονται στο γονιδίωμα του φυτού. Κατόπιν, όταν το έντομο ή το παράσιτο τρώει το φυτό, πεθαίνει. Πρόκειται για πολύ καθαρή τεχνολογία, πολύ αποτελεσματική στα έντομα». Τέτοια φυτά καλλιεργούνται περισσότερο στην Αργεντινή και στις ΗΠΑ, αλλά και στην Αυστραλία. Σήμερα, το Bt κατέχει το 5% παγκοσμίως της αγοράς εντομοκτόνων και παρασιτοκτόνων. |
