Μαρ 28 2010
«Ψηφιακή» μπανιέρα
Ονομάζεται Ιnfinity Βath και, όπως μαρτυρεί το όνομά της, υπόσχεται άπειρη χαλάρωση και την ικανοποίηση και των πέντε αισθήσεων με τη βοήθεια της υψηλής τεχνολογίας.
Η εντυπωσιακή μπανιέρα αποτελεί επινόηση του σχεδιαστή Αλεξάντερ Μουκόμελοφ ο οποίος σκέφτηκε να την εξοπλίσει με μια «έξυπνη» οθόνη στο εσωτερικό της, με τη βοήθεια της οποίας ο χρήστης μπορεί να ρυθμίσει τη θερμοκρασία ή τη ροή του νερού, αλλά και την ισχύ του υδρομασάζ.
Επιπλέον, χάρη στις ειδικές φιάλες που κρύβονται στο εσωτερικό της, μπορεί να επιλέξει τα αιθέρια έλαια της αρεσκείας του προκειμένου να απολαύσει μια κούρα αρωματοθεραπείας.
Και, καθώς η υψηλή τεχνολογία σχετίζεται άμεσα με το Διαδίκτυο, το ολοκληρωμένο σύστημα σπα διαθέτει ακόμη δυνατότητα ασύρματης σύνδεσής του με το Διαδίκτυο ή με άλλα έξυπνα συστήματα εντός του σπιτιού για την επιλογή μουσικής ή άλλων ρυθμίσεων.
Μαρ 28 2010
Η αισιοδοξία πολεμά τις λοιμώξεις
ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ Η αισιοδοξία δεν ανεβάζει μόνο τη διάθεση αλλά και το ανοσοποιητικό σύστημα κάνοντάς το πιο δυνατό απέναντι σε διαφορετικούς «εχθρούς» όπως οι λοιμώξεις, σύμφωνα με μελέτη ειδικών του Πανεπιστημίου του Κεντάκι στις ΗΠΑ.
Οι ερευνητές μελέτησαν 124 φοιτητές Νομικής από τους οποίους ζήτησαν να συμπληρώνουν σε τακτά χρονικά διαστήματα ερωτηματολόγια σχετικά με τη διάθεσή τους επί ένα έτος. Κατά την ίδια περίοδο τους υπέβαλλαν τακτικά σε εξέταση σχετικά με τα επίπεδα ανοσίας τους. Οπως προέκυψε, τις περιόδους που οι φοιτητές ήταν περισσότερο «φορτωμένοι» με μαθήματα και εξετάσεις τα επίπεδα αισιοδοξίας τους έπεφταν. Ειδικές εξετάσεις έδειξαν ότι το ίδιο ακριβώς συνέβαινε και με τα επίπεδα ανοσίας τους. Αντιθέτως όταν οι συμμετέχοντες στη μελέτη βρίσκονταν σε φάση που τα έβλεπαν όλα θετικά, αυξανόταν η απόκριση του οργανισμού τους σε μολυσματικούς «εισβολείς».
Μαρ 28 2010
Διαδραστικό μπαστούνι για τυφλούς!
Ενα μπαστούνι υψηλής τεχνολογίας για τυφλούς αναμένεται να παρουσιάσει η κορεατική εταιρεία τεχνολογίας Ρrimpo Co.
στην πολυαναμενόμενη Εκθεση Ηλεκτρονικών Ειδών του Χονγκ Κονγκ η οποία θα ανοίξει τις πύλες της από τις 13 ως τις 16 Απριλίου.
Το iSοnic, όπως ονομάζεται, σε αντίθεση με τα κοινά μπαστούνια, έχει τη δυνατότητα ανίχνευσης υψηλότερων εμποδίων, τα οποία μάλιστα ξεπερνούν το ύψος της μέσης του χρήστη. Χάρη σε έναν υπερευαίσθητο αισθητήρα, το επαναστατικό μπαστούνι εντοπίζει εμπόδια εντός εμβέλειας 25 μοιρών οριζοντίως και 50 μοιρών καθέτως και απόστασης δύο μέτρων.
Επιπλέον, προειδοποιεί τον χρήστη για την ύπαρξη λεπτών αντικειμένων στην πορεία του τα οποία δεν ξεπερνούν σε πάχος τα 3 εκατoστά. Οσο μειώνεται η απόσταση από αυτά, το έξυπνο μπαστούνι στέλνει ολοένα πιο δυνατά σήματα δόνησης, προειδοποιώντας έτσι ότι υπάρχει κάποιο εμπόδιο.
Οι δυνατότητες του iSonic όμως δεν τελειώνουν εδώ:
διαθέτει ακόμη λειτουργία φωνητικής προειδοποίησης 10 χρωμάτων- μεταξύ των οποίων βρίσκονται το κόκκινο, το πορτοκαλί και το μπλε- για ακόμη μεγαλύτερη διευκόλυνση κατά τις μετακινήσεις του χρήστη στην πόλη, αφού έτσι θα μπορεί και να «διαβάσει» τους φωτεινούς σηματοδότες.
«Στόχος του iSοnic είναι να επιτρέψει σε άτομα με προβλήματα όρασης να κινηθούν ελεύθερα στην πόλη»αναφέρει ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Τζέι Κιμ.«Προτού μπούμε στη διαδικασία ανάπτυξης του συγκεκριμένου προϊόντος, διεξαγάγαμε μια έρευνα σε περισσότερους από 600 φοιτητές και δασκάλους με προβλήματα όρασης. Αυτό που τους τράβηξε περισσότερο την προσοχή λοιπόνείδαμε ότι ήταν η δυνατότητα φωνητικής προειδοποίησης χρωμάτων» καταλήγει.
Από δοκιμές που πραγματοποίησε η Ρrimpo Co. φάνηκε ότι το νέο προϊόν είναι ιδιαίτερα ικανοποιητικό. Ωστόσο η εταιρεία δεν έχει ακόμη ανακοινώσει τα μελλοντικά της σχέδια ως προς τη διάθεση του έξυπνου μπαστουνιού.
Μαρ 28 2010
«Ασπίδα» ενάντια στον καρκίνο του μαστού Η κατανάλωση λαχανικών και τροφών ολικής αλέσεως μειώνει σημαντικά τις πιθανότητες εμφάνισης της νόσου
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ Μια γυναίκα δεν μπορεί να αλλάξει το βεβαρημένο οικογενειακό ιστορικό που έχει για καρκίνο του μαστού. Είναι όμως στο χέρι της να μειώσει σημαντικά τις πιθανότητες εμφάνισης της νόσου ακολουθώντας υγιεινή διατροφή, «πλούσια» σε λαχανικά και τροφές ολικής αλέσεως και «φτωχή» σε αλκοόλ, σύμφωνα με νέα μελέτη ειδικών του Πανεπιστημίου Queen΄s Βelfast στη Βόρεια Ιρλανδία.
Ανάλυση 18 προηγούμενων μελετών οι οποίες περιελάμβαναν 400.000 γυναίκες, έδειξε μείωση κατά 11% του κινδύνου για καρκίνο του μαστού σε γυναίκες που ακολουθούσαν υγιεινή διατροφή σε σύγκριση με όσες δεν είχαν υιοθετήσει υγιεινό διαιτολόγιο.
Γυναίκες που κατανάλωναν μεγαλύτερες ποσότητες κρασιού, μπίρας ή «βαριών» οινοπνευματωδών όπως το ουίσκι αντιμετώπιζαν αυξημένο κατά 21% κίνδυνο για καρκίνο του μαστού, σύμφωνα με την ανάλυση που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό έντυπο «Αmerican Journal of Clinical Νutrition».
«Με δεδομένο ότι η συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου του μαστού συνεχώς αυξάνεται και αφού δεν είναι δυνατόν για μια γυναίκα να παρέμβει σε παράγοντες που δεν είναι δυνατόν να τροποποιηθούν όπως η κληρονομικότητα, είναι πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι είναι δυνατόν να παίξουν σημαντικό ρόλο τροποποιήσιμοι παράγοντες όπως η διατροφή» ανέφερε η ερευνήτρια δρ Σάρα Μπρέναν.
Η ιδέα σχετικά με το ότι η διατροφή μπορεί να επηρεάσει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού δεν είναι νέα, ωστόσο ως σήμερα δεν υπήρχαν σαφείς αποδείξεις για αυτή τη σχέση καθώς οι περισσότερες μελέτες ήταν πολύ μικρού εύρους. Ετσι η νέα ανάλυση πολλών προηγούμενων μελετών δίνει τις ισχυρότερες ως σήμερα ενδείξεις για αυτή τη σύνδεση. Παρά ταύτα η δρ Μπρέναν τόνισε ότι και οι μελέτες που εξέτασε με την ομάδα της υπόκειντο σε περιορισμούς και για τον λόγο αυτόν ζήτησε μελλοντικές, προσεκτικά σχεδιασμένες έρευνες.
Εχθρός η παχυσαρκία
Ως και το 30% των περιπτώσεων καρκίνου του μαστού θα μπορούσε να αποφευχθεί αν οι γυναίκες έτρωγαν λιγότερο και γυμνάζονταν περισσότερο, ανέφεραν ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μιλάνου κατά τη διάρκεια ευρωπαϊκού συνεδρίου για τον καρκίνο του μαστού στη Βαρκελώνη. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής ο οποίος συνδέεται με τακτική κατανάλωση αλκοόλ, έλλειψη φυσικής άσκησης και αυξημένα ποσοστά παχυσαρκίας «πυροδοτεί» την αύξηση των ποσοστών εμφάνισης της νόσου, τόνισε ο Κάρλο λα Βέκια κατά τη διάρκεια του συνεδρίου. Ο ερευνητής προσέθεσε ότι σύμφωνα με τη Διεθνή Υπηρεσία για την Ερευνα του Καρκίνου (ΙΑRC) το 25%-30% των περιπτώσεων καρκίνου του μαστού θα ήταν δυνατόν να αποτραπεί αν μειώνονταν τα ποσοστά παχυσαρκίας στις γυναίκες και αν εκείνες ασκούνταν περισσότερο. Αν και δεν έχει διασαφηνιστεί για ποιο λόγο οι παχύσαρκες γυναίκες αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο καρκίνου του μαστού, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι «υπαίτιες» είναι αλλαγές στα επίπεδα ορμονών του φύλου, δηλαδή των οιστρογόνων για τις γυναίκες, οι οποίες προκαλούνται εξαιτίας της αύξησης του βάρους. Σημειωτέον ότι οι περισσότεροι καρκίνοι του μαστού είναι ορμονοεξαρτώμενοι.
Μαρ 28 2010
3D ΤV Προσδοκίες και παρενέργειες
Οταν θα βρεθούμε μπροστά στους νέους τηλεοπτικούς τρισδιάστατους δέκτες, τι έχουμε να ελπίζουμε και τι να φοβηθούμε; Ανατομία της εικόνας τριών διαστάσεων και ξενάγηση στις 3D τεχνολογίες
Επειτα από πολύχρονες προσπάθειες, φαίνεται ότι οι τηλεοπτικοί σταθμοί κατέληξαν σε συμφωνία με τους κατασκευαστές τηλεοπτικών δεκτών και έτσι άρχισαν ήδη οι τρισδιάστατες τηλεοπτικές εκπομπές, παράλληλα με την εμφάνιση τρισδιάστατων δεκτών στο εμπόριο. Προς το παρόν δεν υπάρχει σημαντική παραγωγή αντίστοιχου τηλεοπτικού προγράμματος, αλλά η προβολή τρισδιάστατων ταινιών στους κινηματογράφους, όπως το «Αvatar», σε συνδυασμό με τη διαφήμιση των δεκτών, είναι σίγουρο ότι θα αλλάξει αυτή την εικόνα. Ηδη το βρετανικό δίκτυο ΒSkyΒ προχώρησε στην παραγωγή της πρώτης «εμπορικής» τρισδιάστατης εκπομπής, με την αναμετάδοση του ποδοσφαιρικού αγώνα Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ- Αρσεναλ στις 31 Ιανουαρίου του 2010. Οι πρώτοι τρισδιάστατοι δέκτες αναμένονται στην ελληνική αγορά πριν από το τέλος της άνοιξης από τις εταιρείες Τoshiba, LG, Samsung, Sony και Ρanasonic. Το «κλικ» του ματιού
Με την τρισδιάστατη θέαση δημιουργείται στον θεατή η επιθυμία να απλώσει το χέρι του να «πιάσει» τα όσα βλέπει…
Το βασικό αισθητήριο όργανο του ανθρώπου, με το οποίο αυτός «αντιλαμβάνεται» τον γύρω κόσμο και αλληλεπιδρά με αυτόν, είναι το μάτι. Η λειτουργία του ματιού μοιάζει με αυτή της φωτογραφικής μηχανής, μόνο που είναι πολύ πιο «εξελιγμένη». Στο εμπρός μέρος το μάτι έχει έναν σύνθετο φακό, ο οποίος αποτελείται από τον κερατοειδή χιτώνα, που βρίσκεται μπροστά από την ίριδα, και από τον ενδοφακό, που βρίσκεται πίσω από αυτή. Το φως περνά από το κενό που έχει στο κέντρο της η ίριδα, αυτό που ονομάζουμεκόρη του ματιού, και προσπίπτει στο πίσω μέρος του ματιού, που καλύπτεται από τον αμφιβληστροειδή χιτώνα, σχηματίζοντας, όπως μάθαμε και στο σχολείο, το πραγματικό είδωλο του αντικειμένου που παρατηρούμε ανεστραμμένο.
Η καμπυλότητα του ενδοφακού μεταβάλλεται με τη βοήθεια ενός μυός που τον περιβάλλει. Ο μυς συσπάται όταν παρατηρούμε κοντινά αντικείμενα και μένει αδρανής όταν παρατηρούμε μακρινά, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται πάντοτε η «εστίαση» του ειδώλου στον αμφιβληστροειδή χιτώνα. Ο τελευταίος, που παίζει τον ρόλο του αισθητήρα που έχουν οι σύγχρονες ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές, καλύπτεται από κύτταρα που είναι ευαίσθητα στο φως. Καθένα από αυτά τα κύτταρα, που αντιστοιχούν σε ένα pixel της φωτογραφικής μηχανής, στέλνει ένα ασθενές ηλεκτρικό σήμα στο οπτικό νεύρο, το οποίο με τη σειρά του οδηγεί όλα αυτά τα σήματα στην περιοχή του εγκεφάλου που ελέγχει την όραση. Τα φωτοευαίσθητα κύτταρα δεν είναι ομοιόμορφα κατανεμημένα στον αμφιβληστροειδή χιτώνα. Τα περισσότερα από αυτά είναι συγκεντρωμένα στο «κέντρο» του αμφιβληστροειδούς χιτώνα, σε μια περιοχή που ονομάζεταιωχρά κηλίδα. Οταν θέλουμε να παρατηρήσουμε τις λεπτομέρειες ενός αντικειμένου, στρέφουμε τα μάτια μας έτσι ώστε το είδωλό του να σχηματιστεί στην ωχρά κηλίδα. Για μια σύγκριση με τις φωτογραφικές μηχανές που κυκλοφορούν σήμερα στο εμπόριο, το κάθε μάτι έχει ανάλυση 576 megapixels, γεγονός που σημαίνει ότι θα περάσει αρκετός καιρός έως ότου οι ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές πλησιάσουν τη διακριτική ικανότητα του ανθρώπινου ματιού.
Παράλλαξη και αίσθηση του βάθους
Στα συστήματα τρισδιάστατης τηλεόρασης χωρίς γυαλιά η στερεοσκοπική εντύπωση δημιουργείται μόνο σε τηλεθεατές που κάθονται σε ορισμένη θέση
Ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε το «βάθος» στο οποίο είναι διατεταγμένα τα αντικείμενα της εικόνας που παρατηρούμε στηρίζεται στο γεγονός ότι έχουμεδύο μάτια, που στέλνουν δύο εικόνεςστον εγκέφαλο. Οι εικόνες αυτές δεν είναι πανομοιότυπες, επειδή στα κοντινά αντικείμενα είναι έντονο το φαινόμενο τηςπαράλλαξης . Είναι πολύ εύκολο να αντιληφθούμε τι ακριβώς είναι αυτό το φαινόμενο, αν σηκώσουμε το χέρι μας και βάλουμε ένα δάχτυλο μπροστά στα μάτια μας. Αν παρατηρήσουμε το δάχτυλο ανοιγοκλείνοντας διαδοχικά τα μάτια μας, διαπιστώνουμε ότι στην εικόνα που δίνει το κάθε μάτι το δάχτυλο «φαίνεται» μπροστά από διαφορετικά μακρινά αντικείμενα. Τη διαφορά αυτή «επεξεργάζεται» ο εγκέφαλος και «τοποθετεί» σε κοντινή απόσταση τα αντικείμενα για τα οποία η παράλλαξη είναι μεγάλη και σε μακρινή απόσταση τα αντικείμενα για τα οποία η παράλλαξη είναι μικρή.
Η προβολή τρισδιάστατων εικόνων στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση βασίζεται σε αυτό ακριβώς το φαινόμενο. Η λήψη της εικόνας γίνεται με δύο μηχανές, οι οποίες απέχουν μεταξύ τους όσο και τα μάτια ενός μέσου ενήλικου ανθρώπου. Στη συνέχεια επιδιώκεται η προβολή της «αριστερής» και της «δεξιάς» εικόνας, έτσι ώστε ο θεατής να τις παρατηρεί, αντιστοίχως, με το αριστερό και το δεξί μάτι. Επειτα από αυτό, την τρισδιάστατη εντύπωση αναλαμβάνει να τη δημιουργήσει ο εγκέφαλος του θεατή.
Οι «τρίτοι δρόμοι» του ματιού
Από ένα αισθητήριο όργανο που είναι το αποτέλεσμα της εξέλιξης εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών είναι φυσικό να περιμένει κανείς περισσότερες από μία μεθόδους αντίληψης της τρίτης διάστασης, έτσι ώστε σε περίπτωση που η μία μέθοδος για κάποιον λόγο δεν «λειτουργεί», να αναλαμβάνει μια άλλη, εναλλακτική, να καλύψει το κενό, και αυτό πραγματικά συμβαίνει. Η παράλλαξη είναι ο βασικός τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε το «βάθος» της οπτικής εικόνας, αλλά δεν είναι ο μοναδικός! Υπάρχουν τουλάχιστον άλλα τρία φαινόμενα που «συνεργάζονται» στην τρισδιάστατη όραση. Το πρώτο είναι ότι, όταν κοιτάζουμε ένα κοντινό αντικείμενο, τα μάτια μας «συγκλίνουν» σε αυτό, έτσι ώστε ένας τρίτος μας βλέπει να αλληθωρίζουμε. Το δεύτερο είναι ότι, όταν κοιτάζουμε κοντινά αντικείμενα, ενεργοποιείται ο μυς που ελέγχει την καμπυλότητα του ενδοφακού, για να επιτευχθεί η εστίαση του αντικειμένου στον αμφιβληστροειδή. Τέλος, το τρίτο είναι ότι με μια κίνηση του κεφαλιού δεξιά αριστερά βλέπουμε να μεταβάλλεται περισσότερο, λόγω παράλλαξης, η θέση των κοντινών αντικειμένων σε σχέση με τα μακρινά. Ειδικά το τρίτο είναι αυτό που επιτρέπει σε ανθρώπους με ένα μάτι να αντιλαμβάνονται την απόσταση των αντικειμένων που παρατηρούν, π.χ. όταν οδηγούν αυτοκίνητο.
Συνήθεις «παρενέργειες»
Η μέθοδος η οποία χρησιμοποιείται στην τρισδιάστατη τηλεόραση δεν μεταδίδει τέτοιου είδους «δευτερεύουσες» πληροφορίες στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα πολλοί άνθρωποι να νιώθουν αποπροσανατολισμένοι, με τον ίδιο τρόπο που άλλοι αισθάνονται αλλόκοτα όταν βρίσκονται σε τεχνητούς δορυφόρους ή διαστημόπλοια και παρατηρούν αντικείμενα που έχουν «πάνω» και «κάτω» μέρος, δεν νιώθουν όμως τη βαρύτητα να τους «τραβά» προς τα «κάτω». Αυτός ο αποπροσανατολισμός των τηλεθεατών μπορεί να προκαλέσει πονοκέφαλο και, σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, ναυτία. Το ενδιαφέρον όμως είναι ένα άλλο γεγονός, εντελώς απρόσμενο. Ενα σχετικά μικρό ποσοστό των ανθρώπων, της τάξης του 10%, δεν αποκτά την αίσθηση του βάθους παρατηρώντας δύο εικόνες παρμένες με διαφορετικές κάμερες. Αυτό σημαίνει ότι ο εγκέφαλός τους δεν χρησιμοποιεί τη σύγκριση της παράλλαξης μεταξύ των εικόνων που δίνουν τα δύο μάτια για τον υπολογισμό της τρίτης διάστασης, αλλά κάποια άλλη μέθοδο, ενδεχομένως μια από τις τρεις που αναφέραμε παραπάνω. Το φαινόμενο αυτό αναγνωρίστηκε από στατιστικές έρευνες που έγιναν εν όψει της έναρξης τρισδιάστατων τηλεοπτικών εκπομπών από εφέτος και δεν έχει ακόμη μελετηθεί σε βάθος.
Ο κ. Χάρης Βάρβογλης είναι καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ.
Μαρ 28 2010
«Ζωντανοί-νεκροί» από τα ηρεμιστικά χάπια Ανησυχητικές παρενέργειες εμφανίζουν εθισμένοι σε αυτά ηλικιωμένοι στη Δύση
ΛΟΝΔΙΝΟ Μια ολόκληρη γενιά ηλικιωμένων ανθρώπων στη Δύση κινδυνεύει από τη μακροχρόνια χρήση ηρεμιστικών, τα οποία τους έχουν μετατρέψει σε «ζωντανούςνεκρούς», προειδοποιούν ειδικοί και συγγενείς των εθισμένων. Υπολογίζεται ότι μόνο στη Βρετανία περίπου ενάμισι εκατομμύριο ασθενείς είναι εθισμένοι στις βενζοδιαζεπίνες, κατηγορία φαρμάκων που χορηγείται από τους γιατρούς σε περιπτώσεις έντονου στρες. Πολλοί από αυτούς είναι ηλικιωμένοι άνω των 60 χρόνων, οι οποίοι λαμβάνουν αυτά τα φάρμακα εδώ και πολλές δεκαετίες. Μερικοί εμφανίζουν ανησυχητικές παρενέργειες από τη χρήση των συγκεκριμένων χαπιών, όπως παράνοια, λήθαργο, κόπωση, ζάλη και προβλήματα στη μνήμη και στην ισορροπία τους.
Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν συνειδητοποιούν ότι τα προβλήματά τους προκαλούνται από τα φάρμακα, ενώ όσοι προσπαθούν να απεξαρτηθούν εμφανίζουν έντονο στερητικό σύνδρομο. Σε αντίθεση με τις περιπτώσεις εθισμού σε παράνομα ναρκωτικά, όπως η ηρωίνη και η κοκαΐνη, δεν υπάρχει κανείς ειδικός για την υποστήριξη των ατόμων που προσπαθούν να διακόψουν τη χρήση των ηρεμιστικών χαπιών. Το βρετανικό υπουργείο Υγείας δεν χρηματοδοτεί κέντρα απεξάρτησης για τον ακούσιο εθισμό σε ηρεμιστικά χάπια. «Θέλουμε η κυβέρνηση να αναγνωρίσει το πρόβλημα και να βοηθήσει αυτούς τους ανθρώπους με κατάλληλες κλινικές» τονίζει ο βρετανός βουλευτής Τζιμ Ντόμπιν.
Οι βενζοδιαζεπίνες είναι μια κατηγορία φαρμάκων που περιλαμβάνει τη διαζεπάμη, την αλπραζολάμη, την οξαζεπάμη, τη λοραζεπάμη και τη χλωροδιαζεποξίδη. Αυτές οι ουσίες έχουν ισχυρή ηρεμιστική δράση και προκαλούν υπνηλία που επιβραδύνει την πνευματική λειτουργία του ατόμου. Τα ηρεμιστικά είναι σχεδιασμένα για τη βραχυπρόθεσμη ανακούφιση του έντονου άγχους και δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις οργανικές η ψυχολογικές αιτίες που το προκαλούν.
«Δεν θυμάμαι εδώ και 40 χρόνια»
Τέσσερις φορές την ημέρα ο Κιθ Αντριου καταπίνει τα ηρεμιστικά που του έχει δώσει ο προσωπικός γιατρός του. Εχει γίνει κάτι σαν τελετουργικό για τον 74χρονο άνδρα, ο οποίος λαμβάνει τα συγκεκριμένα φάρμακα εδώ και 45 χρόνια. «Η σύζυγός μου Τζόαν λέει ότι αυτά τα χάπια με έχουν μετατρέψει σε ζόμπι, αλλά εγώ δεν μπορώ να ξέρω γιατί στην πραγματικότητα δεν θυμάμαι τίποτα καθαρά εδώ και 40 χρόνια» λέει ο ηλικιωμένος Βρετανός. Ο γιατρός του συνέστησε να ξεκινήσει τα χάπια για πρώτη φορά το 1965.
Μαρ 28 2010
Χιλιάδες πόλεις και μνημεία κατέβασαν τους διακόπτες για την Ώρα της Γης
Από την όπερα του Σίδνεϊ μέχρι την Ακρόπολη, από τα εστιατόρια του Βλαδιβοστόκ μέχρι το παλάτι του Μπάνιγχαμ, εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έσβησαν τα φώτα το βράδυ του Σαββάτου για τη φετινή Ώρα της Γης, μια συμβολική κινητοποίηση για τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας.
Στην πρωτοβουλία εκτιμάται ότι συμμετείχαν γύρω στις 4.000 πόλεις σε περισσότερες από 120 χώρες, με τη Νέα Ζηλανδία να κάνει την αρχή στις 20.30 τοπική ώρα (09.30 ώρα Ελλάδας).
«Έχουμε συμμετοχές από τους πάντες, από την Καζαμπλάνκα μέχρι τις κατασκηνώσεις για σαφάρι στη Ναμίμπια και την Τανζανία» δήλωσε ο Γκρεγκ Μπουρν, διευθυντής της WWF Αυστραλίας, η οποία διοργάνωσε την πρώτη Ώρα της Γης στο Σίδνεϊ το 2007.
Στην Ελλάδα, η κινητοποίηση είχε τη στήριξη του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια αλλά και του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, το οποίο κατέβασε τους διακόπτες στα 24 κτίρια των υπηρεσιών του.
Συνολικά 248 δήμοι, κοινότητες και νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις στην Ελλάδα, καθώς και 282 εκπαιδευτικοί οργανισμοί και 1016 φορείς και επιχειρήσεις, είχαν δηλώσει συμμετοχή για την Ώρα της Γης μέχρι την Παρασκευή.
Τα φώτα έσβησαν στην Ακρόπολη, τον Λευκό Πύργο, τη γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου και στο ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο, μεταξύ άλλων.
Με «ενθουσιασμό και ελπίδα» συμμετείχε στην πρωτοβουλία και το Οικουμενικό Πατριαρχείο στην Κωνσταντινούπολη: «Καλούμε τους πάντας, ανεξαρτήτως θρησκείας και εθνικότητος, να συμμετάσχουν στην Ώραν της Γης» είχε δηλώσει ο Οικουμενικός πατριάρχης Βαρθολομαίος.
Σε παγκόσμιο επίπεδο η συμμετοχή φαίνεται πως ήταν αυξημένη σε σχέση με το 2009, όταν συμμετείχαν 3.929 πόλεις και κοινότητες σε όλο τον κόσμο.
Η μεγάλη συμμετοχή θα μπορούσε να αποτελέσει μέσο πίεσης, ώστε η διεθνής κοινότητα να καταλήξει σε μια νέα συμφωνία κατά της παγκόσμιας θέρμανσης στη διάσκεψη για το κλίμα που θα πραγματοποιήσει ο ΟΗΕ το Δεκέμβριο στο Μεξικό.
Μαρ 28 2010
Ξέρω πότε μου λες ψέματα Μελέτη για την «ανίχνευση ψεύδους» με καθημερινή εφαρμογή! Τα 105 σημεία που προδίδουν τον ψεύτη
«Το χαμόγελο της Τζοκόντα» είναι δείγμα ειλικρίνειας. Οταν μια γυναίκα, την ώρα που σας μιλά, παίζει με τις μπούκλες της, μάλλον λέει χοντρά ψέματα! Αν κάποιος θυμώνει για λίγα δευτερόλεπτα και αμέσως μετά «ξεχνάει» τον θυμό του, πιθανόν προσπαθεί να σας παραπλανήσει. Αυτά είναι ορισμένα από τα συμπεράσματα της μελέτης «Τακτικές ανάκρισης, εγκληματολογική ψυχολογία και ανίχνευση ψεύδους» που συνέταξε προ μερικών εβδομάδων ο προϊστάμενος του Τμήματος Δίωξης Ναρκωτικών του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας αντιπλοίαρχος Ανδρέας Θεοφίλου.
Η μελέτη ενός από τους πιo έμπειρους αξιωματικούς σε θέματα ανάκρισης ορίζει τον τρόπο εκμάθησης της «γλώσσας του σώματος» προκειμένου να γίνονται αντιληπτά αλήθειες, ψέματα, νευρικότητα, ανασφάλεια και άλλα συναισθήματα που ίσως διακατέχουν τον συνομιλητή σας. Τυπικά αυτή η ανάλυση της «κινησιολογίας» αφορά ερευνητές και υπόπτους, ανακριτές και ανακρινόμενους. Δηλαδή αναφέρεται και στους τρόπους που ένας αξιωματικός προσπαθεί να εκμαιεύσει την αλήθεια, να εξιχνιάσει μια υπόθεση. Εχει όμως προφανή καθημερινή εφαρμογή αφού η σημειολογία των κινήσεων και αντιδράσεων είναι ακριβώς η ίδια, όταν υπάρχει ένα καθημερινό θέμα συζήτησης και μια προσπάθεια αναζήτησης οποιασδήποτε αλήθειας. Οταν οι μύχιες σκέψεις αποτυπώνονται σε μερικές απροσδιόριστες κινήσεις εκείνου που δέχεται ερωτήσεις…
Ο κ. Θεοφίλου σημειώνει ότι αυτός που αναζητεί την αλήθεια πρέπει να έχει προσαρμοστικότητα, υπομονή, αυτοπεποίθηση, διακριτικότητα, ισχυρή μνήμη, ικανότητα να αντιλαμβάνεται τη λεπτομέρεια, ικανότητα καλού ακροατή, ικανότητα να υποδύεται ρόλους, χρήση της επινοητικότητας και της ευφυΐας του. «Δεν πρέπει να δείχνει καμία ένταση, κανένα δείγμα εκνευρισμού…». Ορίζει μάλιστα ως κριτήρια 105 κινήσεις, βάσει των οποίων αυτός που υποβάλλει μια ερώτηση ή συζητεί με κάποιον άλλον μπορεί να αντιληφθεί τι σκέφτεται και τι νιώθει ο συνομιλητής του. Βασικότερο απ΄ όλα θεωρείται το χαμόγελο και η κίνηση των χεριών.
Οπως αναφέρει ο κ. Θεοφίλου, «το χαμόγελο είναι η πλέον παραπλανητική έκφραση. Οι περισσότεροι ψεύτες χαμογελούν για να καλύψουν τη δυσάρεστη ατμόσφαιρα. Οταν όμως μείνουν μόνοι τους, οι περισσότεροι ψευδόμενοι σταματούν να χαμογελούν και εκδηλώνουν εντάσεις και ανησυχία, ενώ τα ειλικρινή άτομα διατηρούν το “χαμόγελο της Τζοκόντα” και είναι χαρούμενοι. Στο πραγματικό χαμόγελο συνήθως φαίνεται και η άνω και κάτω οδοντοστοιχία, τα μάγουλα σηκώνονται και δημιουργούνται ρυτίδες γύρω από τα μάτια. Στο προσποιητό χαμόγελο φαίνεται μόνο η άνω οδοντοστοιχία. Οταν κάποιος “καταπίνει” τα χείλη, νιώθει ότι είναι έτοιμος να πει κάτι σοβαρό, να ομολογήσει. Καταπίνοντας τα χείλη του, προσπαθεί να το αποτρέψει. Οταν δε τα χείλη του στεγνώνουν, είναι δείγμα νευρικότητας και πιθανού ψεύδους…».
Επιπλέον στη μελέτη αναλύεται και αποκρυπτογραφείται η κίνηση των χεριών. Οπως αναφέρεται, «γενικά ένα άτομο με αυτοπεποίθηση, σίγουρο για τον εαυτό του, χρησιμοποιεί με άνεση τα χέρια του για να δώσει έμφαση στα λόγια του και αποφεύγει να αγγίζει το πρόσωπο ή το κεφάλι του, χειρονομίες που προδίδουν αβεβαιότητα…».
Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=322493&dt=27/03/2010#ixzz0jUObwzSI
Μαρ 27 2010
Η δημιουργικότητα, αντίδοτο στην κρίση
Σε μια εποχή που το μεγάλο θέμα συζήτησης είναι η οικονομική κρίση, την ώρα που η επιχειρηματική δραστηριότητα κοντεύει να πιάσει πάτο και που οι περισσότεροι αποφεύγουν ακόμα και να… σκεφτούν ένα οικονομικό «άνοιγμα», κάποιοι δεν το βάζουν κάτω.
Ενημερώνονται, αναλύουν τα δεδομένα, αναζητούν πόρους και αποτολμούν το μεγάλο βήμα: κάνουν την ιδέα τους πράξη.
Η δημιουργικότητα και η καινοτομία μέσα σ’ ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό περιβάλλον -την ώρα που η «οικονομική κρίση» παρουσιάζεται περίπου ως παράγων αναστολής κάθε είδους επιχειρηματικής δραστηριότητας- είναι το ζητούμενο και του Ανοιχτού Συνεδρίου «Δημιουργική Οικονομία: Ευκαιρίες και προκλήσεις σε μια εποχή κρίσης», που διοργανώνει το British Council με το Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138, 210-3453101). Οι εργασίες του συνεδρίου άρχισαν χθες και ολοκληρώνονται σήμερα, με τη συμβολή επιχειρηματιών που αντιμετώπισαν τα κάθε είδους εμπόδια και ακαδημαϊκών καθηγητών.
Σήμερα μιλούν στην «Ε» δύο νέοι -και ταλαντούχοι- άνθρωποι, που όχι μόνο δεν πτοήθηκαν από την αρνητική ατμόσφαιρα των ημερών, αλλά χαμογέλασαν πλατιά στο «μικρόβιο» της δημιουργίας και, με όπλο το όνειρό τους, κατόρθωσαν να κάνουν την ιδέα τους να λειτουργήσει. *
ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΕΙΝΑΙ:
Ο όρος «καινοτομία» είναι συχνά ασαφής και διφορούμενος. Σύμφωνα με τον Οργανισμό για την Οικονομική Συνεργασία & Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ), ως καινοτομία εννοείται «η άμεσα υλοποιούμενη νέα ιδέα ή η πρωτότυπη διαδικασία υλοποίησης μιας ιδέας».
Πρόκειται, δηλαδή, για τη σύλληψη της ιδέας και τη μετατροπή της σε εμπορεύσιμο προϊόν ή υπηρεσία.
Από την άλλη μεριά η εμπειρία έχει δείξει πως, όταν με τη λέξη «καινοτομία» υποδηλώνεται ένα καινούργιο ή ένα βελτιωμένο προϊόν που διαχέεται επιτυχώς στην αγορά, τότε η έμφαση δίνεται στο αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας. Η καινοτομία λοιπόν δεν είναι απαραιτήτως η γέννηση νέων ιδεών. Η γέννηση νέων ιδεών είναι απλά το πρώτο βήμα για την καινοτομία.
Πολύ συχνά η καινοτομία ταυτίζεται με την τεχνολογία. Σίγουρα η τεχνολογία είναι σημαντική, η καινοτομία ωστόσο μπορεί να αφορά και άλλους τομείς των επιχειρήσεων – όπως ο τρόπος με τον οποίο διεξάγονται οι επιχειρησιακές λειτουργίες ή οι δυνατότητες με τις οποίες ανιχνεύονται οι (νέες) επιθυμίες των ανθρώπων.
Θεοδώρα Προβοπούλου (ΤΗΕΙΑ) – σχεδιάστρια μόδας (www.theialab.com)
«Μοναδικά σχέδια για διαφορετικούς ανθρώπους»
«Ως τώρα γνωρίζαμε για σχεδιαστές-επιχειρηματίες και για μοδίστρες. Εγώ βρίσκομαι τώρα στη (μάλλον ασυνήθιστη) θέση της… μοδίστρας-επιχειρηματία! Η ιδέα μου ήταν να προτείνω κάτι πρωτότυπο: μοναδικά σχέδια για κάθε πελάτη, όπως εκείνος τα επιθυμεί…
Σπούδασα Φιλοσοφία και Οικονομικά στην Οξφόρδη. Φιλοσοφία γιατί την αγαπούσα και Οικονομικά γιατί είναι μια επιστήμη, η οποία πίστευα πως θα μου παρείχε εργασία. Στις σπουδές των Οικονομικών όλα είναι λογικά συμπεράσματα. Για να έχεις, όμως, ένα συμπέρασμα, πρέπει να βασιστείς σε μια αρχή, ένα δεδομένο. Κι εκεί χαλούσαν τα πράγματα… Μονίμως αμφισβητούσα τις ίδιες τις αρχές των οικονομικών, οι οποίες μου φάνταζαν (και συνεχίζουν να φαντάζουν) επιπόλαιες, αφού συχνά αδιαφορούν για τον βασικότερο παράγοντα, τον άνθρωπο. Ετσι επέλεξα να στραφώ σε κάτι, με το οποίο δεν θα ήμουν σε διαρκή πόλεμο… Βέβαια, όταν ξεκίνησα να ράβω, το οικονομικό δαιμόνιο συνέχισε να με ακολουθεί».
Σε έναν φιλόξενο χώρο στην Ιπποκράτους, η Theia έστησε το εργαστήριό της. Στην Theia θα πάει κανείς για να ράψει το ρούχο που θέλει, όπως ακριβώς το θέλει, ή για να ανακαλύψει κάτι ανάμεσα στην έτοιμη συλλογή.
«Σε μια βιοτεχνική χώρα, όπως η Ελλάδα, το “κάνω μοναδικά σχέδια για διαφορετικούς ανθρώπους” συνεπάγεται πως πρέπει να περνάω έναν νέο κωδικό στην Εφορία για κάθε πελάτη! Γιατί μπορώ να κατασκευάζω κάλτσες, αλλά όχι κομπινεζόν. Κι αν έχεις τον κωδικό για γυναικείο πουκάμισο, δεν σημαίνει πως μπορείς να κάνεις κι αντρικό… Αυτό, επίσης, σημαίνει πως είναι αδύνατο να υποστηριχθείς από κάποια -οποιαδήποτε- επιδότηση, γιατί “τι ακριβώς είναι αυτό που κάνεις για να επιδοτηθείς κιόλας!”.
Σήμερα, βλέπω με χαρά ότι η δουλειά μου αγαπιέται. Βαρέθηκε ο κόσμος να είναι ντυμένος πανομοιότυπα, να βρίσκει αλλοιωμένο το ρούχο του μετά το πλύσιμο, να μην “κάθεται” η πένσα του στήθους… Ο κόσμος, τελικά, αγαπάει το σχέδιο που έχει μελετηθεί μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, που έχει διάρκεια στον χρόνο και που δεν είναι ένα “πυροτέχνημα”!».
Γιώργος Τζιραλής – εκτελεστικός διευθυντής Openfund (theopenfund.com)
«Το επιχειρείν είναι συνώνυμο με το ρίσκο»
«Το Openfund είναι ένα σχήμα που επιλέγει έως πέντε ομάδες νέων επιχειρηματιών ανά τέσσερις μήνες, παρέχοντάς τους οτιδήποτε χρειάζονται -όπως εκτενή συμβουλευτική υποστήριξη και αρχική χρηματοδότηση περί τα 30.000 ευρώ- ώστε να μετατρέψουν την αρχική τους ιδέα σε λειτουργικό προϊόν.
Ο λαϊκός «μύθος» αναδεικνύει την αρχική ιδέα ως το σημαντικότερο συστατικό της επιτυχίας. Στην πράξη, η αξία μιας ιδέας είναι ανάλογη του χρόνου που επενδύει κανείς στην υλοποίησή της -καμία ιδέα δεν έχει αξία από μόνη της. Μπορεί κανείς να είχε σκεφτεί την ιδέα πίσω από το Facebook χρόνια πριν υλοποιηθεί, ωστόσο τα εύσημα δεν μπορούν παρά να αποδοθούν ολοκληρωτικά σε εκείνον που άφησε οποιαδήποτε άλλη ασχολία και έκανε το Facebook πράξη. Η ιδέα, επομένως, δεν είναι εντέλει απολύτως σημαντική -εξάλλου, τις περισσότερες φορές οφείλει να τροποποιηθεί επανειλημμένως μέχρι να καταλήξει στην επιθυμητή συνταγή. Από την άλλη, η ομάδα των ιδρυτών πίσω από την ιδέα και οι ικανότητες, η αφοσίωση και η επιμονή είναι οι πλέον σημαντικοί πόροι μιας νέας εταιρείας, οι οποίοι και διαφοροποιούν τις επιτυχημένες από τις αποτυχημένες προσπάθειες. Αν θέλει κάποιος να δημιουργήσει μια επιτυχημένη επιχείρηση, ας ξεκινήσει με τους κατάλληλους συνεργάτες.
Η καινοτομία και η επιχειρηματικότητα έχουν καταχωρισθεί στο συλλογικό υποσυνείδητο ως όροι βαρύγδουποι, οι οποίοι συχνά χρήζουν της γνώμης «ειδικών» για την ακαδημαϊκή ερμηνεία τους. Η καινοτομία και η επιχειρηματικότητα, ωστόσο, είναι έννοιες απλές, συνυφασμένες με την έννοια της πρωτοβουλίας!
Αλλη διαδεδομένη θυμοσοφία συνιστά η θεώρηση της αποτυχίας ως «καταστροφή». Κάποιος που δοκιμάζει και δεν τα καταφέρνει, φέρει εσαεί τη βούλα του αποτυχημένου. Ωστόσο, το επιχειρείν είναι συνώνυμο με το ρίσκο και το ρίσκο με την αποτυχία. Η τελευταία, επομένως, δεν πρέπει να φοβίζει, αλλά -με την προϋπόθεση ότι προηγείται εξαντλητική και τεκμηριωμένη προσπάθεια- να λογίζεται ως ένα βήμα προς την επιτυχία. Υπό το πρίσμα του επενδυτή, ένας επιχειρηματίας που έχει αποτύχει σε προηγούμενο εγχείρημά του -έχοντας αξιοποιήσει στο έπακρο την εμπειρία αυτή-, είναι περισσότερο πιθανό να επιτύχει σε μια νέα προσπάθεια, έναντι εκείνου που μόλις τώρα ξεκινά. Μαθαίνεις όταν αποτυγχάνεις. Αποτυγχάνεις (σίγουρα) όταν δεν μαθαίνεις.