Feed
Άρθρα
Σχόλια

κοκωβιός ο [kokovjós] O17 : 1. είδος μικρού ψαριού, που συγγενεύει με το γωβιό. 2. (μτφ., παρωχ.) άνθρωπος χαζός και ελαφρόμυαλος, που προκαλεί το γέλιο με τη συμπεριφορά του. [αρχ. κωβιός με αναδιπλ.]

Πηγή: Tριανταφυλλίδης – On line

Ελπίζω ότι η Greenpeace προστατεύει μόνο το 1.

Αυγή, 25 Σεπτεμβρίου 2011

Ένθετο “Παιδεία και Κοινωνία”

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ (το πλήρες κείμενο στο link)

Γιουχάρισμα, λέξη τόσο κακόηχη όσο και η πράξη που σημαίνει. «Αίσχος! Ντροπή!», «Κατεβείτε απʼ τη θυμέλη!». Αυτές και άλλες παρόμοιες –ή και χειρότερες- αποδοκιμασίες ακούγονται κατά καιρούς στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου κατά τη διάρκεια παραστάσεων αρχαίου δράματος. Μακρά η πορεία ανάλογων αντιδράσεων είτε σε ελληνικές είτε σε ξένες παραγωγές στην Ελλάδα.

Τα αρχαία κείμενα και ο χώρος της Επιδαύρου είναι συνυφασμένα με την ιστορία του ελληνικού πολιτισμού. Εκτός, όμως, από σημεία πολιτισμικής αναφοράς, θεωρούνται επίσης ιερά και όσια. Παράλληλα, στη συνείδηση ορισμένων θεατών ο «δόκιμος» τρόπος αναπαράστασης αρχαίου δράματος ταυτίζεται με εκείνον της απλής αναβίωσης από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Ένα, δηλαδή, παραστασιακό πρότυπο που λειτουργεί με ισχύ αξιώματος και που συχνά βρήκε μιμητές. Έτσι, παγιώθηκε η άποψη ότι κάθε άλλη σκηνική ερμηνεία είναι εξ ορισμού λανθασμένη και συνιστά, κατά τη γνώμη πολλών, παραστασιακή αυθαιρεσία ή και ασέβεια. Γενιές και γενιές, λοιπόν, θεατών διαμορφώθηκαν θεατρικά μέσα από μια τέτοια παιδεία, με αποτέλεσμα να μην ανέχονται τη διαφορετικότητα και να την απορρίπτουν άκριτα.

Σειρά επεισοδίων, σε επιμέλεια και παρουσίαση Γιώργου Γραμματικάκη.

Ο Γιώργος Γραμματικάκης, καθηγητής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης, συνομιλεί με παγκοσμίως αναγνωρισμένους Ελληνες συναδέλφους του για τις εκπληκτικά πρωτοποριακές ανακαλύψεις που αφορούν στη δομή της ύλης, την αστροφυσική και την κοσμολογία.

Ο διάλογός τους ξεκινά από τα απλά σωματίδια της ύλης και τις δυνάμεις που επιδρούν ανάμεσά τους και φτάνει στη δομή του Σύμπαντος και το Big Bang. Η ανακάλυψη ότι αυτά τα δύο άκρα διασυνδέονται είναι εκπληκτική: η κατανόηση του απείρως μεγάλου και αντίστροφα…

Άλλη μια αξιόλογη δουλειά που δεν έτυχε της προβολής που της άξιζε.

Ένα χρήσιμο εργαλείο για εκπαιδευτικούς.

Δείτε ένα δείγμα.

Οι διαπιστώσεις από τη συνάντηση της Δευτέρας άρχισαν να δημοσιοποιούνται.

Για να δούμε, θα πιάσουν τόπο;

Για τον πιο αγαπημένο μήνα… δύο λόγια

Θα ‘ναι νύχτα και

Αύγουστος
Τότε που αλλάζουν των αστερισμών οι βάρδιες. Και τα βουνά

        ελαφρά
Γιομάτα σκοτεινόν αέρα στέκουν λίγο πιο πάνω απ’ τη γραμμή του

        ορίζοντα

Όσμές εδώ ή εκεί καμένου χόρτου. Και μια λύπη άγνωστης γενεάς
Που από ψηλά

                    κάνει ρυάκι πάνω στην αποκοιμισμένη θάλασσα

Λάμπει μέσα μου κείνο που αγνοώ. Μα ωστόσο λάμπει.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Το περιοδικό ΝΕΑ ΠΑΙΔΕΙΑ και οι εκδόσεις ΖΗΤΗ σας προσκαλούν στην ενημερωτική συνάντηση με θέμα

ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗΝ Α’ ΤΑΞΗ ΤΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ

Οι ερευνητικές εργασίες, το πρόγραμμα των φιλολογικών μαθημάτων, οι φυσικές επιστήμες

Εισηγητές

  • Ηλίας Ματσαγγούρας, Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Επιστημονικός Υπεύθυνος της συγγραφικής ομάδας του βιβλίου Η Καινοτομία των Ερευνητικών Εργασιών στο Νέο Λύκειο
  • Κώστας Αγγελάκος, Επίκουρος Καθηγητής του Ιονίου Πανεπιστημίου, Διευθυντής του περιοδικού ΝΕΑ ΠΑΙΔΕΙΑ
  • Αθανάσιος Πρίκας, Δρ Φυσικής, συγγραφέας

Θα ακολουθήσουν παρεμβάσεις από ειδικούς επιστήμονες, ερωτήσεις και  συζήτηση με τους εκπαιδευτικούς.

Την εκδήλωση θα  συντονίσει  η Νατάσα Μερκούρη, φιλόλογος.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2011, ώρα 19.00, στο βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ, Σταδίου 24, Αθήνα

Πληροφορίες neapaideia.journal@gmail.com

Φρόνιμα και ταπεινά πάω με κείνον που νικά.

Αν θέλεις να χαρείς τη λευτεριά νωρίς, γίνε προδότης, γίνε.

Θα ‘ναι μαζί σου οι νόμοι και η πλερωμένη γνώμη.

Πέτα την ανθρωπιά σου.

Κι απ’ τον αφέντη πιάσου.

Κι άμα σε φτύσει και  αυτός,

να κάθεσαι σκυφτός.

Και θα ‘χεις τα πρωτεία

στη σάπια πολιτεία.

ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ

Ο ΑΞΙΟΠΙΣΤΟΣ-Έχω μια ιδέα (=στρώνομαι στη δουλειά για να την υλοποιήσω)

Ο ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ- Έχω ένα όνειρο (=είναι συνήθως ‘δανεικό κι αγύριστο’, όπως και η δουλειά που αυτό απαιτεί)

Ο ΦΑΦΛΑΤΑΣ- Έχω ένα όραμα (=είναι δικό μου, με κάθε επιφύλαξη βέβαια, και δε σκοπεύω να κουνήσω ούτε το μικρό μου δαχτυλάκι για να το κάνω πραγματικότητα)

ΤΟ ΛΑΜΟΓΙΟ: Ρε μπας κι εχετε καμια ιδεα; (=έχω κάποιες άκρες που θα μας δώσουν λεφτά να τις υλοποιησουμε. Εγώ βάζω τις άκρες, εσείς τις ιδέες και οι άλλοι τα λεφτά. Και μισά-μισά, ε; Καθαρές δουλειές!)

Στην Ελλάδα, όταν κάποιος  έχει μια ιδέα, ή ένα όνειρο όπως θα ‘λεγαν κάποιοι, από αυτές που αλλάζουν έστω και μερικές μοίρες ό,τι κατεστημένο, πρέπει να είναι πολλαπλά προσεκτικός.

Γιατί η κακοδαιμονία έχει ποικίλους τρόπους.

Δύο δρόμοι λοιπόν ανοίγονται αν αποφασίσει κανείς να κάνει το βήμα:

Α) Κάποιος υφαρπάζει την ιδέα και την οικειοποιείται, πλην -αυταπόδεικτα- δεν είναι σε θέση να την υποστηρίξει γιατί δεν κατέχει το αντικείμενο, ειδάλλως θα την ‘χε σκεφτεί και από μόνος του. Έτσι, η ιδέα ευτελίζεται και φυλλορροεί με το πέρασμα του χρόνου. Γιατί δεν αρκεί να υπάρχει το χρήμα για να ‘χει μια δράση επιτυχία. Προϋποτίθεται υγιής, και όχι μυωπική, «όραση».

 Β) Το φυσικό πρόσωπο την έχει κατοχυρώσει πριν ο επίδοξος αποπειραθεί να την αρπάξει (πάγια συνθήκη αυτό) και ξεκινά αγώνα να την υλοποιήσει, πολύ κουραστικό, με συνεχή προσκόμματα και επιχειρήματα, κατά το σύνηθες, ενάντια στην κοινή λογική, μέχρι να τον/την κάνουν να τα παρατήσει για να αναφωνήσουν μετά «Σ΄το είχαμε πει ότι είναι ανεδαφικά αυτά που πρότεινες». Και σφίγγει ο κλοιός των ‘αρπακτικών’. (Κρίμα η μεταφορά στον κόσμο αυτών των χρήσιμων και συμπαθών πτηνών. Γιατί τα άλλα «αρπακτικά» ούτε χρήσιμα είναι, πολλώ δε μάλλον συμπαθή.)

Στην πρώτη περίπτωση, η ιδέα μπορεί να βρεθεί να υλοποιείται από άλλο φορέα, φαινομενικά άσχετο με τον πνευματικό της ‘γονιό’. Κάπου υπάρχει η διαρροή. Κάποιος δεν εργάστηκε και τόσο σιωπηλά τελικά. Μάλλον  η ιδέα έγινε θύμα ανταλλαγής «υπηρεσιών». (Σου δίνω αυτό, μου εξασφαλίζεις εκείνο σε επαπειλούμενους χαλεπούς καιρούς.) Ο εμπνευστής της, σταθερά έξω από το σχήμα. Όταν τους επισημάνει τη λογοκλοπή, το επιχείρημα είναι «Μα όταν έλεγα ‘εγώ’, εννοούσα ‘εμείς’. Δεν είναι αυτονόητο;». (Αυτό εισέπραξα στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν. Τότε ήταν που αποφάσισα να συντάξω το Μανιφέστο του Αυτονόητου. Μετά, εφθάρη η λέξη από την πολιτική της χρήση, κι έτσι είπα να περιμένω λίγο να κατακαθίσει η σκόνη και να επανέλθω με καθαρό μυαλό σε διαυγές τοπίο.)

Στη δεύτερη περίπτωση, πρέπει να είσαι οπλισμένος με άπειρη υπομονή, διάθεση να αγωνιστείς και καλό/-ή δικηγόρο, που θα σε πιστεύει και δε θα είναι έτοιμος να δώσει το πνευματικό σου ‘τέκνο’ για παράνομη υιοθεσία κι εσένα στα αζήτητα. (Έχω να σας συστήσω την καλύτερη.) Βέβαια, ουδείς αλώβητος από αυτή τη μάχη. Ουδείς, εγγυημένα.

Η επιλογή έχει να κάνει με τις αντοχές του καθενός, το πείσμα και τους πιθανούς υποστηρικτές του. Το ότι αυτή η πρακτική αποτελεί συνθήκη ικανή να ανακόψει κάθε αισιόδοξη προσπάθεια, σχεδόν αποκαρδιώνει όποιον αναφέρεται στο μέλλον αυτής της χώρας και στην ποιότητα των κατοίκων της. (Δε μιλώ καν για «πολίτες» όπως βλέπετε. Θα εκτεινόταν σε μήκος το κείμενο, κάτι που κρίνω άκαιρο τη δεδομένη στιγμή.)

Ο πολυθρύλητος σεβασμός στην πνευματική ιδιοκτησία και στον πνευματικό κόπο κρίνεται αποκλειστικά από το αποτέλεσμα.

Σαν τις εκλογές.

Δεν έχει σημασία τι θα σου υποσχεθούν πριν.

Γι’ αυτά που θα σου πάρουν μετά ν’ ανησυχείς.

Από πριν.

Όλοι οι μαθητές, ένα σχολείο. Όλοι οι μαθητές, ένα θέατρο

Διεθνές Νεανικό Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος
Συρακούσες, Σικελία

Νέα Παιδεία, τεύχος 138

Από τις 11 Μαΐου έως τις 31 Ιουνίου 2011 πραγματοποιείται για 17η χρονιά το Διεθνές Νεανικό Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος στη Σικελία. Αποτελεί τη σημαντικότερη συνάντηση νέων από όλο τον κόσμο με θέμα το αρχαίο ελληνικό και ρωμαϊκό δράμα. Πρόκειται για θεσμό παιδαγωγικής και πολιτιστικής σημασίας, που εισήγαγε πρώτη φορά το INDA (Istituto Nazionale del Dramma Antico) μεταξύ 26 και 31 Μαΐου του 1991, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Τουριστικής Ανάπτυξης και Θεάματος, το Περιφερειακό Υπουργείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς και την Επαρχία των Συρακουσών.

Το INDA είναι μη κερδοσκοπικός οργανισμός, που ιδρύθηκε το 1914 αλλά πήρε τη σημερινή του μορφή το 1998, με στόχο τη μελέτη και την ανάδειξη του αρχαίου δράματος και την αναβίωση των παραστάσεών του. Από την ίδρυσή του οργανώνει δράσεις σε ετήσια βάση, με εξαίρεση την παύση εργασιών κατά τους δύο παγκοσμίους πολέμους. Σε αυτές εντάσσεται το ετήσιο διεθνές επιστημονικό συνέδριο για το αρχαίο δράμα, με προσκεκλημένους ομιλητές από την Ιταλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η έκδοση του επιστημονικού περιοδικού Dioniso από το 1931, η έκδοση του ηλεκτρονικού περιοδικού Prometeo και η διοργάνωση του Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος στο αρχαίο θέατρο των Συρακουσών, αρχικά με Ιταλούς καλλιτέχνες και μετακλήσεις ξένων καλλιτεχνών, έπειτα με δικές του παραγωγές. Το καλλιτεχνικό αυτό γεγονός έχει γίνει πολιτιστικός πόλος έλξης για σημαντικές προσωπικότητες του θεάτρου, όπως οι Pier Paolo Pasolini, Ειρήνη Παππά, Luca Ronconi, Peter Stein, Vittorio Gassman κ.α., με τους οποίους συνεργάστηκε το Ινστιτούτο. Φέτος, παρουσιάζονται η Ανδρομάχη του Ευριπίδη, ο Φιλοκτήτης του Σοφοκλή και οι Νεφέλες του Αριστοφάνη.

Για περισσότερα επισκεφθείτε την υπερσύνδεση.

« Πιο πρόσφατα Άρθρα - Παλιότερα Άρθρα »

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων