Μαστίγιο χρησιμοποιούν στα ζώα στο τσίρκο, όχι στους ανθρώπους στη δουλειά.
Στην Ελλάδα απαγορεύτηκαν τα τσίρκο με ζώα.
Με το καλό να ισχύσει και στους εργασιακούς χώρους.
serious identity issues
3 Νοέ 2012 από Νατάσα Μερκούρη
Μαστίγιο χρησιμοποιούν στα ζώα στο τσίρκο, όχι στους ανθρώπους στη δουλειά.
Στην Ελλάδα απαγορεύτηκαν τα τσίρκο με ζώα.
Με το καλό να ισχύσει και στους εργασιακούς χώρους.
29 Οκτ 2012 από Νατάσα Μερκούρη
28 Οκτ 2012 από Νατάσα Μερκούρη
27 Οκτ 2012 από Νατάσα Μερκούρη
Αν δεν είχαν πολεμήσει
Στην Πίνδο Στο Ρούπελ Στην Κρήτη
Κυρίαρχη
Να υποδέχεται ξένους ηγέτες
Θα μας παίρναν τη σοδειά
Αναγκαστικά κι αγύριστα
Ψωμοζητούντες
Θα τη βγάζαμε
Θα ‘ταν κι ο φασισμός
Στις γειτονιές
Μας
Γι’ αυτό λοιπόν
Ας κάνουμε
Όλοι μαζί
Ενός λεπτού ντροπή.
Παναγιώτης Τσουκαλάς
13 Οκτ 2012 από Νατάσα Μερκούρη
Εκπαιδευτικό υλικό προς αξιοποίηση σε διάφορα διδακτικά αντικείμενα
Η educartoon-Η γελοιογραφία στην εκπαίδευση είναι ένα ολοκληρωμένο εκπαιδευτικό «εργαλείο» για την αξιοποίηση της γελοιογραφίας στην εκπαίδευση. Η ομάδα της educartoon απαρτίζεται από παιδαγωγούς, νέους καθηγητές Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, έμπειρους καθηγητές Πανεπιστημίου, βραβευμένους καλλιτέχνες και διακεκριμένους συγγραφείς.
Πεποίθησή μας είναι η δημιουργική ανανέωση των παραδοσιακών μεθόδων διδασκαλίας και των γνωστών εκπαιδευτικών «εργαλείων». Γι’ αυτό, προτείνουμε την εισαγωγή και την αξιοποίηση της γελοιογραφίας στη διδασκαλία ποικίλων διδακτικών αντικειμένων. Πρόκειται για ένα καινούργιο, οικείο, εύληπτο, δημιουργικό και ευχάριστο στα παιδιά τρόπο διδασκαλίας, που βασίζεται στις αρχές της διαθεματικότητας, της βιωματικότητας και της συνεργατικότητας.
Η γελοιογραφία ως εικαστικό είδος έχει συγκεκριμένους κώδικες και, όπως όλα τα είδη τέχνης, για την κατανόηση του νοήματός της απαιτούνται ορισμένα «κλειδιά». Με έναν μαγικό τρόπο, φαίνεται ότι τα παιδιά κάθε ηλικίας διαθέτουν ήδη αυτά τα κλειδιά και αυτούς τους κώδικες, χωρίς να έχουν σπουδάσει Ιστορία της Τέχνης και χωρίς ίσως να ξέρουν τα ίδια να σκιτσάρουν καλά.
Επειδή η γελοιογραφία είναι από μόνη της ελκυστική, γίνεται αμέσως και απολύτως κατανοητή από τα παιδιά, που την αντιμετωπίζουν στην αρχή ως παιχνίδι και στη συνέχεια ως πεδίο προβληματισμού και αφορμή γνώσης. Όπως έδειξε η έως τώρα αξιοποίησή της στη διδακτική πράξη, η γελοιογραφία εξάπτει και διεγείρει τη δημιουργική φαντασία των μαθητών.
Η εκπαίδευση είναι μια διαδικασία δυναμική. Ευελπιστούμε, λοιπόν, στην ανταπόκρισή σας, την ανατροφοδότηση από πλευράς όλο και περισσότερων εκπαιδευτικών και στον περαιτέρω εμπλουτισμό του υλικού μας.
Το Educartoon μέχρι σήμερα συνεργάζεται με τους γελοιογράφους Boligan Angel (Κούβα), Πέτρο Ζερβό, Μιχάλη Κουντούρη, Silvano Mello (Βραζιλία), Turcios & Nani (Κολομβία), Βαγγέλη Παυλίδη.
Εκπαιδευτικό υλικό – Θεματικές ενότητες
Το υλικό που διατίθεται από την ιστοσελίδα της educartoon είναι δωρεάν και αποτελείται α) από γελοιογραφίες και β) από ενδεικτικά σχέδια μαθήματος.
Στην ιστοσελίδα www.educartoon.gr θα βρείτε γελοιογραφίες που καλύπτουν τις παρακάτω θεματικές και εμπλουτίζονται σε τακτική βάση:
Η θεματική ενότητα της Περιβαλλοντικής Αγωγής έχει ήδη αξιοποιηθεί σε σχολεία, όπως και η διδακτική πρόταση για τη διδασκαλία του κειμένου της ενότητας «Ελεημοσύνη, η βασίλισσα των αρετών» (Αρχαία Ελληνική Γλώσσα, Β’ Γυμνασίου, ενότητα 5). Για τα παραπάνω υλικό υπήρξε ανατροφοδότηση από τους εκπαιδευτικούς που το αξιοποίησαν.
Δείτε στην ιστοσελίδα www.educartoon.gr την ενότητα ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ.
Σχέδια μαθήματος βασισμένα σε γελοιογραφίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην τάξη με αφορμή ενότητες από διάφορα διδακτικά αντικείμενα. Για παράδειγμα:
Η πρόσβαση στα παραπάνω είναι ελεύθερη.
Προϋπόθεση, η δωρεάν εγγραφή στην ιστοσελίδα.
Δραστηριότητες
Η Educartoon διοργανώνει και υποστηρίζει εκδηλώσεις, και συμμετέχει σε δραστηριότητες που προάγουν την τέχνη της γελοιογραφίας.
ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ-ΟΜΙΛΙΕΣ
ΕΚΘΕΣΕΙΣ – ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ – ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΥΛΙΚΟΥ
Αν επιθυμείτε η ομάδα του Educartoon να παρουσιάσει το πρόγραμμα στο σύλλογο διδασκόντων του σχολείου σας, παρακαλούμε, επικοινωνήστε με τον Νικόλαο Νίκα στο τηλέφωνο 6932344737 ή στο email info@educartoon.gr
8 Οκτ 2012 από Νατάσα Μερκούρη
Το Υπουργείο Παιδείας (κλπ κλπ) ανάρτησε ένα -θα το ονόμαζα επιεικώς πρωτόλειο – ερωτηματολόγιο για το ακανθώδες ζήτημα της αξιολόγησης εκπαιδευτικού έργου.
Πρόσβαση σας εξασφαλίζει κλειδάριθμος που, λογικά, πρέπει να έχει έρθει στο σχολείο σας.
Οι ερωτήσεις είναι -μόνο- 6. Η 7η αφιερώνεται στην καταγραφή σχολίων.
Έχει ενδιαφέρον μία από τις επιλογές που προτείνονται στην ερώτηση “Σε ποιον βαθμό θεωρείτε ότι η αξιολόγηση πρέπει να συνδέεται” είναι “Με τη μισθολογική εξέλιξη των εκπαιδευτικών“.
Θα πρότεινα να μην το αγνοήσετε, γιατί προοιωνίζει εξελίξεις.
Γίνονται που γίνονται ερήμην μας.
Ας μη γίνονται και εν αγνοία μας.
ΥΣΤ. Στα δημόσια σχολεία έχουν διατεθεί περισσότεροι κλειδάριθμοι από τον αριθμό των διορισμένων ή/και αποσπασμένων. Ναι, σ’ εσάς το λέω, που θα σπεύσετε να “ενημερώσετε” για την ανάρτηση τους καθ’ ύλην αρμόδιους…
3 Οκτ 2012 από Νατάσα Μερκούρη
Καμμιά φορά ανοίγει η πόρτα σιγά σιγά και μπαίνεις.
Φοράς κάτασπρο κουστούμι και λινά παπούτσια.
Σκύβεις βάζεις στοργικά στη χούφτα μου 72 φράγκα και φεύγεις.
Έχω μείνει στη θέση που με άφησες για να με ξαναβρείς. Όμως πρέπει να έχει περάσει πολύς καιρός γιατί τα νύχια μου μακρύνανε και οι φίλοι μου με φοβούνται.
Κάθε μέρα μαγειρεύω πατάτες έχω χάσει την φαντασία μου και κάθε φορά που ακούω “Κατερίνα” τρομάζω. Νομίζω ότι πρέπει να καταδώσω κάποιον.
1 Οκτ 2012 από Νατάσα Μερκούρη
Μια πρόταση για το μάθημα των Ερευνητικών Εργασιών
Ιταλία – Ελλάδα
Αφορμή για την παρουσίαση του προγράμματος που ακολουθεί στάθηκε μια ενημερωτική συνάντηση στις 18 Μαΐου 2012, στο Χώρο Τέχνης Βρυσάκι στην Αθήνα. Το πρόγραμμα «Memoro-Τράπεζα Αναμνήσεων» είναι μία ακόμη προσπάθεια αξιοποίησης των προσωπικών αφηγήσεων στη διατήρηση της μνήμης και της ιστορίας μέσα από την τυπική και μη τυπική εκπαίδευση. Η λειτουργία του ξεκίνησε το 2007 στην Ιταλία, η ιστοσελίδα -βασικό εργαλείο του προγράμματος- το 2008 και από το 2009 το πρόγραμμα στηρίζει και υλοποιεί στην Ιταλία η μη κερδοσκοπική οργάνωση Associazione Banca della Memoria ONLUS. Η προσπάθεια έχει βρει μεγάλη ανταπόκριση σε χώρες σε όλες τις ηπείρους: Καμερούν, Η.Π.Α., Αργεντινή, Πουέρτο Ρίκο, Βενεζουέλα, Ιαπωνία, Γαλλία, Ισπανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία, Πολωνία και Ελλάδα.
Στην Ελλάδα, η Ελληνική Τράπεζα Αναμνήσεων σε συνεργασία με την ιταλική Banca della Memoria υλοποιούν το ευρωπαϊκό πρόγραμμα με τίτλο «Οι αναμνήσεις μου – Η ιστορία μας: ενεργός ευρωπαϊκή μνήμη». Το 2012 έχει χαρακτηριστεί ως Ευρωπαϊκό Έτος Ενεργού Γήρανσης και Αλληλεγγύης των Γενεών. Σε αυτό το πλαίσιο ζητούμενο του προγράμματος είναι η διατήρηση της μνήμης της Ευρώπης μέσα από τις προσωπικές μαρτυρίες των ανθρώπων. Όπως αναφέρεται στο σχετικό υλικό «[…] έχει στόχο την κατανόηση των βασικών αξιών της ΕΕ, όπως η ελευθερία, η δημοκρατία και ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσα από τη μνήμη της καταπάτησής του από το ναζισμό, το φασισμό και το σταλινισμό στην Ευρώπη». Η ανταλλαγή και η καταγραφή αναμνήσεων των Ελλήνων και των Ιταλών είναι η βάση για μια ουσιαστική «συνομιλία», μέσα από την ατομική προφορική ιστορική αφήγηση, των γενεών, μια πολυτροπική αφήγηση που λειτουργεί, με την πολλαπλότητά της, συμπληρωματικά προς την «επίσημη» ιστορία.
Δείτε το πλήρες κείμενο
Νέα Παιδεία (2012), τεύχος 143
21 Σεπ 2012 από Νατάσα Μερκούρη
Εκπαιδευτικά προγράμματα
Ίδρυμα Λασκαρίδου
Πειραιάς
www.laskaridou.gr
info@laskaridou.gr
2104297540-2
Διδάσκουν: Κ. Αγγελάκος, Ν. Μερκούρη
14 Σεπ 2012 από Νατάσα Μερκούρη
(αναδημοσίευση από το Βυτίο)
Θα σε πετύχω τυχαία στο δρόμο. Καλησπέρα, τί κάνεις; Όλα καλά; Σκατά, τα ίδια, αντέχουμε. Θα περπατήσουμε μαζί.
Δεν ήμουν φτιαγμένος για αυτό, θα πεις.
Δεν ήμουν φτιαγμένος να έρθω εδώ, να περπατήσω αυτούς τους δρόμους, να κοιτάξω αυτά τα πρόσωπα, να ζήσω αυτές τις μέρες.
Δεν ήμουν φτιαγμένος να φοβάμαι μέσα στο τρένο, να απελπίζομαι στις κεντρικές λεωφόρους, να ελίσσομαι ανάμεσα στα πτώματα, να αποφεύγω τα απλωμένα χέρια, να παρατηρώ τα παραιτημένα πόδια.
Δεν ήμουν φτιαγμένος να ζήσω αυτά τα χρόνια, αυτές τις ουρές, αυτά τις αγωνίες, αυτές τις φτώχειες.
Δεν ήμουν φτιαγμένος για αυτό, θα πεις και θα σκέφτεσαι τις φωτογραφίες κάποιων διακοπών, τότε που ήμαστε όλοι είκοσι και τίποτα δεν μπορούσε να πάει στραβά. Τίποτα δεν έμπαινε ανάμεσα στον εαυτό και την επιθυμία.
Θα πεις. Ήμουν φτιαγμένος για εκείνη την μακρινή παραλία με την παράταιρη καντίνα, τις παγωμένες μπύρες και την πίτα κάτω απ’ το αρμυρίκι. Για αυτοσχέδιες συναυλίες, μυστήριες γυναίκες, σπιτικά ποτά, αγέραστα καφενεία και νυχτερινές μπάρες. Ήμουν φτιαγμένος για πρωινές βόλτες και σακούλες γεμάτες βιβλία. Για βραδινά μπάνια και κοφτές ντρίπλες.
Οι ώμοι μου ήταν φτιαγμένοι για ένα σακίδιο που θα ξυπνούσε στη μία μεριά του κόσμου και θα κοιμόταν στην άλλη. Τα δάχτυλά μου ήταν φτιαγμένα για να γράφω εξυπνακίστικες ιστορίες και εντυπώσεις από απερίγραπτα τοπία. Το στόμα μου ήταν φτιαγμένο για να γελάει με φριχτά ανέκδοτα και να πίνει (άλλο) ένα τελευταίο κονιάκ και να φιλάει εξωτικούς λαιμούς, ξαπλωμένα χέρια και σεντονένια πόδια.
Ήμουν φτιαγμένος να γνωρίσω τη δυστυχία του κόσμου ως μυθιστόρημα, κακιά ανάμνηση, μελαγχολική ταινία και δυσπρόφερτο πετίσιον.
Τώρα κάνω βόλτες σε έρημους δρόμους πνιγμένους απ’ τα εκατοντάδες ενοικιάζεται. Γράμματα στοιβάζονται σε εισόδους, ζητιάνοι και πρεζάκια στοιβάζονται σε πεζοδρόμια, άνεργοι στοιβάζονται σε βιογραφικά, μετανάστες στοιβάζονται σε στρατόπεδα.
Δεν ήμαστε φτιαγμένοι για να βαδίζουμε ατρόμητοι καταπάνω σε όλα τα ζόρια – λογαριασμοί, απολύσεις, ερημιές, μπάτσοι, φασίστες, βιβλιάρια υγείας. Εμείς υπολογίζαμε ότι θα κλαίγαμε μόνο από έρωτα και εθιμοτυπικά, σε μεγάλες αθλητικές νίκες και επετείους. Άντε πότε πότε κι ένας θάνατος. Εμείς υπολογίζαμε ότι θα διαβάζαμε τους θεωρητικούς για λόγους κουλτούρας και ότι θα τα βάζαμε με την υπερκατανάλωση, την αλλοτρίωση και άλλες έννοιες απ’ τις εκθέσεις ιδεών.
Δεν περιμέναμε ότι πρέπει να βγάλουμε φωτιά απ’ τις λέξεις, ότι πρέπει να περπατήσουμε ξανά μαζί σε χαμένες απεργίες, ότι πρέπει να ηττηθούμε όπως οι άλλοι, αυτοί που κάποτε θαυμάζαμε. Δεν περιμέναμε ότι η ζωή θα μας ζητήσει το λόγο.
Και τώρα, μείναμε να περπατάμε ανάμεσα στα λυσσασμένα για αίμα θύματα . Ο χαλασμός παντού γύρω. Ίσως κάναμε λάθος, ίσως ήμαστε αφελείς, ίσως συνοψίσαμε το όνειρο σε ότι χωρούσε στην αγοραστική μας δύναμη.
Δεν ήμαστε φτιαγμένοι για αυτό, θα σου πω.
Ύστερα, θα κοιτάξουμε τριγύρω, τους δρόμους που περπατήσαμε. Την Καραγιώργη Σερβίας, την Αιόλου, την Αθηνάς απ’ την Ομόνοια ως την Πλάκα. Περιφερόμενοι μετανάστες, μικρομάγαζα, βιοτεχνίες, παπατζήδες, διάσημα εμπορικά καταστήματα, ξεχασμένες κόκκινες σημαίες, πρεζάκια στην Κλαυθμώνος, στένσιλ “welcome to the dark side”, δυο τρία μπαράκια που κάποτε παραήπιες, το τμήμα στην κάθετη της Κολολοτρώνη – περνάς και φτύνεις πάντα – , η πλατεία Συντάγματος γεμάτη κόσμο μπερδεμένο, μαλόξ στα μάτια στην Πανεπιστημίου, Δεκέμβριος 2008 καθισμένος στην άσφαλτο – δίπλα σου περνάει ένας και στο πλακάτ η Κούνεβα, την άλλη την πιάνουν ξαφνικά τα κλάματα – βόλτες στη Σωκράτους να δεις με τα ίδια σου τα μάτια, οι μαύρες σου μαυρίζουν την ψυχή, ένοχος γιατί μόλις βγήκες από το πάλαι ποτέ «σόουλ», πεταχτά φιλιά, μια γριά με αίματα και μάσκα σε κάποια διαδήλωση, το μεταξουργείο καθημερινή πρωί, μια ρακή στο Γιλμάζ στα Εξάρχεια, το παρκάκι απέναντι καθώς φτιαχνόταν, τα σουβλάκια των Κούρδων στην Κάνιγγος, ένας Πακιστανός που σου λέει ευχαριστώ σαν τρελός για ένα δίευρω. Κοιτάξαμε την πόλη μας, τους δρόμους που περπατήσαμε.
Θα γυρίσεις με ένα θυμό, όλο χαμόγελο, και το τσιγάρο στο στόμα και θα μου πεις, μη φοβάσαι ρε. Από δω και πέρα, δεν είμαστε φτιαγμένοι για να μας παγώνει ο φόβος. Από δω και πέρα είμαστε φτιαγμένοι για να ζήσουμε.