serious identity issues
28 Δεκ 2016 από Νατάσα Μερκούρη
Ξέρω ότι με τον χριστουγεννιάτικο ταχυδρομικό φόρτο το γράμμα αυτό θα το λάβεις ύστερα από αρκετές ημέρες. Η ευφορία που με γεμίζει αυτή τη στιγμή δεν θα έχει χαθεί – ακριβώς ως τότε, θα έχει γίνει πάντως παρελθόν, Παρ’ ολα αυτά θέλω να σ’ το γράψω, να μοιραστώ έτσι μαζί σου την εξαίσια αίσθηση που στο εξής θα κουβαλάω μέσα μου. Μια αίσθηση αθανασίας που σ’ τη χρωστάω.
18.12.1995
Θ. Βαλτινός, Ημερολόγιο 1836-2011
25 Δεκ 2016 από Νατάσα Μερκούρη
Τα Εκπαιδευτήρια «Νέα Γενιά Ζηρίδη», το Πολιτιστικό Ίδρυμα της Τράπεζας Πειραιώς (ΠΙΟΠ) και οι Εκδόσεις Κέδρος προκηρύσσουν ΣΤΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ διαγωνισμό συγγραφής ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ με τίτλο: «Αφήνω τα ίχνη μου με τη γραφίδα και τον φωτογραφικό μου φακό».
Στο πλαίσιο της ένταξης της δημιουργικής γραφής στο Πρόγραμμα Σπουδών του Γυμνασίου αλλά και της πολυτροπικότητας όπως διδάσκεται στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας, οι μαθητές καλούνται να συνθέσουν με λόγο και εικόνα τα δικά τους πολυτροπικά διηγήματα.
Με την καθοδήγηση του εκπαιδευτικού προτείνεται οι εκπαιδευτικοί που θα καθοδηγήσουν τους μαθητές να αξιοποιήσουν ασκήσεις δημιουργικής γραφής, που αφορούν τον ήρωα, τον χώρο, τον χρόνο, την οπτική γωνία της αφήγησης κ.λπ. Οι μαθητές μπορούν να αξιοποιήσουν την κάμερα του κινητού τους προκειμένου, μετά από επάλληλες γραφές και συνδυασμό εικόνας και λόγου, να καταλήξουν στη μορφή του κειμένου που θα υποβάλουν στον διαγωνισμό.
Προτείνεται, επίσης, η συγκεκριμένη δράση να ενταχθεί στη διδασκαλία του μαθήματος της Λογοτεχνίας. Συγκεκριμένα, η συγγραφή μπορεί να κινηθεί παράλληλα με την ανάγνωση και ερμηνεία ολόκληρου λογοτεχνικού έργου.
Πληροφορίες: τηλ. 2106685600 (Δευτ-Παρ. 09.00-14.50)
Email: paramythi@ziridis.gr
Και στην ιστοσελίδα του διαγωνισμού.
book
22 Δεκ 2016 από Νατάσα Μερκούρη
«Από τη δείξη στην πρόσληψη: Οι μαθητές ως θεατές» στο πλαίσιο του επιμορφωτικού σεμιναρίου με θέμα «Η Ιστορία συνομιλεί με τον κινηματογράφο στο σύγχρονο σχολείο». Ή πώς ένας μαθητής γίνεται επαρκής θεατής.
Θέμα της εισήγησης ήταν η προσέγγιση, ιστορική και καλλιτεχνική, από τους μαθητές ενός ολοκληρωμένου κινηματογραφικού έργου που έχει σχέση με την Ιστορία, είτε πρόκειται για ταινία μυθοπλασίας είτε για ταινία τεκμηρίωσης (ντοκιμαντέρ) ή για επίκαιρα.
Το σεμινάριο περιελάμβανε τέσσερις συναντήσεις, οργανώθηκε από το Ίδρυμα Λασκαρίδη σε συνεργασία με το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «Ιστορική Έρευνα, Διδακτική και Νέες Τεχνολογίες» του Tμήματος Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου και πραγματοποιήθηκε στους χώρους του Ιδρύματος Λασκαρίδη.
Την παρουσίαση παρακολούθησαν φοιτητές και εκπαιδευτικοί που ενδιαφέρονται για την αξιοποίηση του κινηματογράφου στην εκπαιδευτική διαδικασία και τη σύνδεσή του με την Ιστορία.
11 Νοέ 2016 από Νατάσα Μερκούρη
Documentary theatre στην εκπαίδευση:
“Οι μαθητές, έτσι, έρχονται αβίαστα σε επαφή με τη σύγχρονη ιστορία, με ιστορικά ζητήματα που εμείς δεν τολμάμε ακόμα να αγγίξουμε μέσα στις τάξεις, με φλέγοντα κοινωνικά θέματα για τα οποία συνήθως ενημερώνονται αποσπασματικά από κάθε λογής ΜΜΕ. Φαίνεται ιδανικός συνδυασμός, που χρειάζεται προσοχή και προσεκτική καθοδήγηση. Ελπίζω πως δεν κάνω λάθος .”
Διαβάστε όλο το κείμενο στη Νέα Παιδεία.
2 Αυγ 2016 από Νατάσα Μερκούρη
Το κείμενο αυτό γράφτηκε -σχεδόν απνευστί- την επομένη της απώλειας του Νικήτα Παρίση.
Δεν έχει άμεση σχέση μ΄εκείνον αλλά καθρεφτίζει αυτό που θα έκανε κι ο ίδιος. Θα συνέχιζε να παράγει.
Στη μνήμη του, λοιπόν, αλλά κυρίως στο παράδειγμά του.
Τα σκοτεινά χρόνια, σκην. Milo Rau
Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου
Εθνικό Θέατρο-Σκηνή Rex, 25-26/7/2016
Αναδημοσίευση από το Φρέαρ.
1 Αυγ 2016 από Νατάσα Μερκούρη
[Οι άνθρωποι αλλάζουν τις ζωές μας. Ψυχή βαθιά, δάσκαλε.]
Ο νοτιάς θα ‘ρχεται πάντα απ’ τη μεριά της θάλασσας. θα φέρνει νοτισμένες μυρωδιές – φύκια χλωρά, βρεγμένα καλοκαίρια κι αλάτι θαλασσινό.
Θα κάθεται – η αρμύρα – στις ζαρωμένες γωνιές, ανάμεσα στις μέρες, να τις νοστιμέψει.
Γίνεται ποτέ λίγες μπουκιές θαλασσινός αέρας και δυο στάλες αλάτι να αλλάξουν τη ζωή μας;
Εμείς δεν ανοίξαμε δρόμους. Δε διαβάσαμε όσα ξεχάστηκαν σε έρημους τοίχους. Τρικύμισαν τραγούδια στα χείλη μας; Στύψαμε το μυαλό να στάξει λίγη σκέψη στο ξερό χώμα;
Ποιος τάχα μίλησε με τις παγωμένες σιωπές των βουνών, μ’ αυτούς που κοιμούνται στα βυθισμένα φαράγγια;
Τίποτα! Ξεχαστήκαμε – ένας ύπνος βαθύς. Αμίλητες στρατιές σκυμμένοι.
– Εσύ, τώρα, τι περιμένεις; Το καινούριο φεγγάρι; Λες να χάθηκε; Οι σκυμμένοι αλλάζουν τον κόσμο;
Ο αέρας θα ‘ρχεται πάντα απ’ τη μεριά της θάλασσας. Θα φέρνει μυρωδιές κι αλάτι. θα κάθεται – το αλάτι – στις ζαρωμένες μας ώρες.
Τις νύχτες δε θα μας πιάνει ύπνος. Θα ‘χουν ανοίξει οι πληγές – ονόματα σωρός και τα ξεχάσαμε.
Νικήτας Παρίσης
Ικαρία, 18 Ιουλίου 2016
“Ψυχή βαθιά”
27 Ιούλ 2016 από Νατάσα Μερκούρη
Να φυσήξει ένας δυνατός αέρας !
Να σαρώσει την ώχρα
Γέμισε λεκέδες ο ουρανός.
Νικήτας Παρίσης
Ικαρία, 19/7/2016
Αξιοπρεπής, χωρίς τη φθορά του γήρατος ή της αρρώστιας, ευχαριστημένος για την επερχόμενη έκδοση των ποιημάτων του, χαρούμενος για τις καθημερινές ηλεκτρονικές του συνομιλίες με φίλους, ο αγαπημένος δάσκαλος Νικήτας Παρίσης έφυγε από κοντά μας ξαφνικά.
Πολλοί θα πουν, πρώτα φιλόλογος κι έπειτα συγγραφέας. Εμείς λέμε δάσκαλος, με όλη τη γενναιοδωρία που διατρέχει αυτή τη λέξη όπως ενσαρκωνόταν στο πρόσωπο και τη στάση του.
Γιατί μέσα από το συγγραφικό του έργο, επιστημονικό και λογοτεχνικό, δίδασκε κάθε αναγνώστη, μας εκπαίδευε στη σοβαρή έρευνα, την προσεκτική ερμηνεία και τη δική του λεπταίσθητη γραφή, ακόμα και στα επιπολής κινούμενα κοινωνικά δίκτυα.
Γιατί διδασκαλία στην ακρίβεια και την καθαρότητα ήταν και η αναζήτηση της τέλειας λέξης που θα εξέφραζε επακριβώς την ολοκληρωμένη του σκέψη.
Γι’ αυτό, όσοι δουλέψαμε μαζί του, όσοι τον συναναστρεφόμασταν τακτικά ξαναβαφτιζόμασταν στην αφοσίωσή του στη γλώσσα και τη λογοτεχνία. Και αναζητούσαμε όλο και συχνότερα αυτή την επαφή, που στο εξής θα μας λείπει.
Νομοτελειακά, δάσκαλε.
Αναδημοσίευση από το Φρέαρ.
18 Ιούλ 2016 από Νατάσα Μερκούρη
Η αγωνία μας να διδάξουμε το ανοίκειο της αρχαιότητας μέσα από το οικείο των μαθητών μας (εξ)ωθεί σε μια ασθμαίνουσα αναζήτηση νέων τρόπων, μέσων και εργαλείων. Γίνεται όλο και πιο δύσκολο να διατηρήσουμε τη δική μας αγάπη για αυτό που σπουδάσαμε και διδάσκουμε, όσοι το κάναμε από αγάπη και όχι από τύχη. Το μάθημά μας δεν είναι ερωτεύσιμο. Μπορεί να είναι πρωτότυπο, καινοτόμο, ρηξικέλευθο -προσθέστε ό,τι άλλο επιθυμείτε-, αλλά το περιεχόμενο του μαθήματος δε σαγηνεύει. Ο καθηγητής, πιθανόν. Αλλά δεν αρκεί.
Νέα Παιδεία, τεύχος 158 (Απρίλιος-Ιούνιος 2016)
Όλο το κείμενο εδώ.
Yuko Shimizu
6 Ιούλ 2016 από Νατάσα Μερκούρη
Για όλους εκείνους τους αποχαιρετισμούς που αφήνουν εκτυφλωτικό φως πίσω τους.
Nat's belongings
serious identity issues
Υπάρχουν 338 Άρθρα 59 Σχόλια μέχρι τώρα
Άρης Ελεάννα Εμφύλιος Ιστορία Κίττυ Μπάγκειον Πειραματική Σκηνή του Εθνικού