Feed
Άρθρα
Σχόλια

Αρχείο για την κατηγορία 'Πολιτισμός / Culture'

Αναπνοές

Αναπνοές

Σάββατο 13/4/2024, ώρα 16:00

Κολλέγιο Αθηνών, Θέατρο Χωρέμη

Θεατρική αναπαράσταση κειμένων δημιουργικής γραφής μαθητών/-τριών του τμήματος γ2 του ΓΚΑ με θέμα την ελευθερία και τον τρόπο που τη βιώνει ή τη στερείται κανείς, καθώς και εκφραστική ανάγνωση ομόθεμων ποιημάτων.

Στο δρώμενο συμμετέχουν οι μαθήτριες και μαθητές του γ2 του Γυμνασίου Κολλεγίου Αθηνών: Αναστασία Γαλάνη, Τζένη Γερολυμάτου, Μάγια Γεωργούση, Μαρίνα Γιαννακοπούλου, Κωνσταντίνος Δελλής.

Υπεύθυνη καθηγήτρια: Νατάσα Μερκούρη, φιλόλογος

Τα κείμενα των μαθητών που ακούστηκαν στην παράσταση προέκυψαν από ασκήσεις δημιουργικής γραφής.

Στην παράσταση ακούστηκαν επίσης αποσπάσματα από τα ποιήματα:

Τριστάν Τζαρά, Πώς να φτιάχνετε ένα ντανταϊστικό ποίημα

Γιώργης Παυλόπουλος, Τα Αντικλείδια

Μιροσλάβ Χόλουμπ, Η πόρτα

Γιάννης Κοντός, Μαγική εικόνα

Θεοκλής Κουγιάλης, Το ταξίδι

Κώστας Καρυωτάκης, Θέλω να φύγω πια από δω

Κώστας Καρυωτάκης, Στο Άγαλμα της Ελευθερίας που φωτίζει τον κόσμο

Ανδρέας Κάλβος, Ωδή ΣΤ’

Διονύσιος Σολωμός, Ελεύθεροι πολιορκημένοι, Σχεδίασμα Β’, 7

Μανόλης Αναγνωστάκης, Ποιητική

Γιάννης Ρίτσος, Το χρέος των ποιητών

Μιχάλης Κατσαρός, Όταν

Οδυσσέας Ελύτης, Ο μικρός ναυτίλος

 

2ο Διεθνές Νεανικό Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος Κορίνθου – «Κόρινθος, Μητρόπολη και Αποικίες»

Η συζήτηση για το 2ο Διεθνές Νεανικό Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος Κορίνθου ακόμα κρατεί. Στον απόηχο αρθρώνονται σκέψεις και κομβικής σημασίας επιδιώξεις για το μέλλον του θεσμού.

Κατ’ αρχάς, το 2ο Διεθνές Νεανικό Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος Κορίνθου δεν είναι μία μεμονωμένη εκδήλωση, μια απλή κορινθιακή νεανική γιορτή. Πρόκειται για δράση («Το Αρχαίο Δράμα στην Εκπαίδευση του 21ου αιώνα») η οποία στηρίζεται σε στιβαρό επιστημονικό σχεδιασμό με άξονες την παιδαγωγική οπτική του Θεάτρου στην Εκπαίδευση και τη μελέτη γύρω από την πρόσληψη του Αρχαίου Ελληνικού Δράματος από τους νέους. Δίνει τη δυνατότητα σε μαθητές, νέους και τους εκπαιδευτικούς/εμψυχωτές τους να «ξαναδιαβάσουν» το αρχαίο δράμα και να το νοηματοδοτήσουν εκ νέου, από τη δική τους πλευρά, για να ανακαλύψουν τα σημεία όπου οι πανανθρώπινες ιδέες του εφάπτονται  με το σήμερα.

Το Φεστιβάλ που υπήρξε η πηγή έμπνευσης ήταν αυτό στο Palazzolo Acreide στη Σικελία, που μετρά δεκαετίες ζωής (από το 1991) κι αποτελεί εκπαιδευτικό παράδειγμα πολιτιστικής και οικονομικής ανάπτυξης της περιοχής.

Όπως ακούστηκε και στο συνέδριο, ζητούμενο είναι όχι η «μίμηση» ενός άλλου φεστιβάλ, αλλά η ανάπτυξη ενός ολόκληρου θεσμού μέσα από την καλλιτεχνική παρουσίαση της δουλειάς των ομάδων αλλά και από αλληλοτροφοδοτούμενες επιμορφωτικές δράσεις, επιστημονικές και καλλιτεχνικές, καθώς και από ανταλλαγές επισκέψεων, που θα εκταθούν σε όλο το υπό δημιουργία Δίκτυο Πόλεων και θα απευθύνονται στις ομάδες εκείνες που θα ήθελαν να συμμετάσχουν στο Φεστιβάλ σε επόμενες διοργανώσεις.

Πίσω από τη δράση, όπως αυτή παρουσιάστηκε όλο το τριήμερο στη γεμάτη αίθουσα του Δημοτικού Θεάτρου, κρύβεται όγκος οργανωτικής δουλειάς, αλλά πρωτίστως ένα σύνολο ζυμώσεων και προβληματισμών, ατομικών και συλλογικών, σε επίπεδο ιδεών και στόχων του θεσμού, πριν καν αυτός υλοποιηθεί την πρώτη χρονιά.

Όλοι όσοι εργαστήκαμε για την επιτυχία της διοργάνωσης, επενδύσαμε στην ομαδική δουλειά, τη συνεργασία και τη συμπερίληψη, ώστε να εξασφαλίσουμε τη βιωσιμότητα του θεσμού. Μακρόπνοη επιδίωξη των διοργανωτών είναι να βρει η κάθε πόλη του Δικτύου Πόλεων, με τους φορείς της, τη δική της θέση στον θεσμό και με αυτόν τον τρόπο να διασφαλίσει τη συνέχισή του.

Απτό παράδειγμα αυτής της οπτικής είναι η αξιέπαινη απόφαση συνέχισης του θεσμού από δύο διαδοχικές δημοτικές αρχές, με επικεφαλής την πρώτη χρονιά τον πρώην δήμαρχο Β. Νανόπουλο και τη δεύτερη χρονιά τον νυν δήμαρχο Ν. Σταυρέλη. Αποτελεί η στάση τους πρότυπο σκέψης και δράσης για τους υπόλοιπους δήμους. Έστησαν μια πλατφόρμα νεανικής δημιουργίας κι αλληλεπίδρασης, με στόχο το όφελος της Κορίνθου αλλά και όλων των αρχαίων αποικιών της, κάνοντας τη συμπερίληψη και τη συνεργασία πράξη.

Τη διοργάνωση υποστηρίζει από την πρώτη στιγμή το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, το οποίο συμβάλλει καθοριστικά με τις διεθνείς επαφές του, το κύρος και την τεχνογνωσία του στην επιτυχία του νέου θεσμού.

Επιδιώκουμε το Φεστιβάλ και οι παράλληλες δράσεις του να γίνουν σημείο αναφοράς για την πόλη, πέρα από τα πρόσωπα, τωρινά και μελλοντικά. Είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από τον καθένα μας χωριστά και ως τέτοιο αγωνιζόμαστε να εδραιωθεί στη συνείδηση των συμπολιτών μας.

 

Νατάσα Μερκούρη, φιλόλογος, επιστημονική συνεργάτης του Φεστιβάλ

 

Το 2ο Διεθνές Νεανικό Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος Κορίνθου πραγματοποιήθηκε φέτος υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, με την υποστήριξη της Περιφέρειας Πελοποννήσου και του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, σε συνεργασία με τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κορινθίας – Τμήμα Σχολικών Δραστηριοτήτων.

Στο Φεστιβάλ φέτος συμμετείχαν θεατρικές ομάδες από την Ιταλία, την Αλβανία, την Κόρινθο, τη Λευκάδα, την Άρτα, τη Νέα Προποντίδα, την Κέρκυρα και τον Δήμο Ακτίου – Βόνιτσας.

Πληροφορίες: https://www.facebook.com/profile.php?id=100092514843633

Εmail: ancientdramainterfest@korinthos.gr

αφίσα2

Μεταβαλλόμενες δημοκρατίες: η ελληνική περίπτωση

«Είναι η δημοκρατία μου και δική σου δημοκρατία;».

Τετάρτη, 19 Ιουνίου 2024

Ώρα: 20:00

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Υπόγειο -2

Η παράσταση «Μεταβαλλόμενες Δημοκρατίες: η ελληνική περίπτωση» αποτελεί μέρος του ευρωπαϊκού project «Changing democracies».

Συμμετέχουν οι μαθήτριες και οι μαθητές του 7ου Γυμνασίου Καλλιθέας (αλφαβητικά):

Ηρώ Αντωνοπούλου Αγγελική Τουτούσκινα
Νίκος Βρατσίδης Βίβιαν Τριποτσέρη
Αλέξης Γαραντζιώτης Καλλιόπη Χιονίδη
Πηνελόπη Ερεσσείου Νίκη Χιονίδη
Κωνσταντίνα Κανελλοπούλου Αναστασία Ψωμιάδη
Κριστιάν Κούντλα

Eπιμέλεια της παράστασης: Νατάσα Μερκούρη, φιλόλογος, μέλος του ΟΙΕΕ

Μουσική διδασκαλία: Αδάμ Παπασπύρου, μουσικός, εκπαιδευτικός

Την παιδαγωγική ευθύνη της ομάδας είχε η Βασιλική Σπήτα, φιλόλογος, διευθύντρια του 7ου Γυμνασίου Καλλιθέας.

Η Μαρίζα Τσούρτη πήρε συνεντεύξεις από τους Ν. Βατόπουλο, Β. Δεσποτίδη και Π. Πιζάνια, τις οποίες βιντεοσκόπησε ο Θοδωρής Μάρκου.

Φορέας υλοποίησης στην Ελλάδα: Όμιλος για την Ιστορική Εκπαίδευση στην Ελλάδα (ΟΙΕΕ)

Λίγα λόγια το πρόγραμμα:

Το πρόγραμμα εξετάζει τη μετάβαση, σε ευρωπαϊκές χώρες, από αυταρχικά καθεστώτα στη δημοκρατία. Βασίζεται σε μαρτυρίες ανθρώπων από 10 ευρωπαϊκές χώρες και καταγράφει τις εμπειρίες, τις προσδοκίες, τις ματαιώσεις και τα σχόλιά τους σχετικά με το περιεχόμενο της δημοκρατίας και τα προβλήματα της σύγχρονης μετα-δημοκρατίας.

Στόχο έχει να θέσει ερωτήματα και να συμβάλει στον διάλογο, με αφορμή αυτές τις προσωπικές αφηγήσεις ατόμων από διαφορετικά περιβάλλοντα, για την ενίσχυση της ιδιότητας του ενεργού πολίτη στις σημερινές ρευστές πολιτικές συνθήκες.

Περιλαμβάνει: συνεντεύξεις και επεξεργασία τους, ανταλλαγή επισκέψεων στις χώρες που συμμετέχουν, έκθεση που συνοδεύεται από εργαστήρια, χοροθέατρο, συζητήσεις, επιμορφώσεις, ερευνητικό κομμάτι και παραγωγή εκπαιδευτικού υλικού.

Η ιστοσελίδα εμπλουτίζεται με οπτικοακουστικό υλικό που συνομιλεί με τις αφηγήσεις.  https://www.changingdemocracies.eu/

Το πρόγραμμα ξεκίνησε το 2023 και ολοκληρώνεται το 2025.

[3/9/2023]

ϘΟΡΙΝΘΟΣ: Οὐδέ Ϙόππα γιγνώσκων;[1]

Νατάσα Μερκούρη, φιλόλογος

Μπροστά στον ναό του Απόλλωνα στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Κορίνθου, παρουσιάστηκε στις 29 Αυγούστου 2023 η όπερα του C. W. Gluck «Ορφέας και Ευρυδίκη» από την ομάδα της Merano Academy σε μουσική διεύθυνση Richard J. Sigmund. Την εκδήλωση οργάνωσε το Καλογεροπούλειο Ίδρυμα και η Merano Academy από την Ιταλία, και φιλοξενήθηκε γενναιόδωρα από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Κορινθίας.

Στόχος μου δεν είναι η θεατρική και οπερατική κριτική, εξάλλου δεν διαθέτω τις ειδικές γνώσεις. Σε κάποιες επισημάνσεις θα προχωρήσω, που αφορούν συνολικά την εκδήλωση.

Συμμετείχα ως αφηγήτρια στα ελληνικά, δηλαδή συνετέλεσα διευκολυντικά, διαμεσολαβητικά ανάμεσα στους καλλιτέχνες και στο κοινό, και δεν διεκδικώ άλλη θέση. Απόλαυσα το αποτέλεσμα της δουλειάς του μαέστρου και της ομάδας. Ισορροπημένο, χωρίς πρωταγωνιστές-ντίβες, με χορωδούς που υπηρετούσαν τους ρόλους τους, νεανική ορχήστρα με ταλαντούχους μουσικούς, που έθεταν το ταλέντο τους στη συλλογική δημιουργία. Και όλα αυτά, υπό την καθοδήγηση ενός σκηνοθέτη που ήταν σαφές σε κάθε παρατηρητικό θεατή ότι λειτουργούσε πρώτα ως δάσκαλος και έπειτα ως καλλιτέχνης.

Ήταν όνειρο ζωής για τον Richard Sigmund, όπως μας εκμυστηρεύτηκε, να παρουσιάσει τη δουλειά του με σκηνικό τον ναό του Απόλλωνα. Όταν ικανοποιήθηκε κάθε αίτημά του για τη χρήση του χώρου, με ιδιαίτερο σεβασμό τοποθέτησε τους καλλιτέχνες του στον χώρο έτσι ώστε να μην προκαλέσουν την παραμικρή ζημιά (με γυμνά πόδια πάνω στις πέτρες και τα ξερά χόρτα). Η Εφορεία Αρχαιοτήτων παραχώρησε ευγενικά τον χώρο, κι αυτό όλοι οι συντελεστές το αναγνώρισαν και το συνυπολόγισαν.

Μια γενικότερη τοποθέτηση τώρα: Είναι πολύ σημαντικό να ανοίγονται οι δημόσιοι αυτοί χώροι σε καλλιτεχνικές εκδηλώσεις και στους πολίτες. Είναι ζήτημα εκδημοκρατισμού και συλλογικής παιδείας να έχουν οι πολίτες και οι ξένοι επισκέπτες πρόσβαση σε χώρους με ιστορική αξία.

Είναι εξίσου σημαντικό οι καλλιτέχνες και το κοινό να κατανοούν πού βρίσκονται. Δεν είναι υποχρέωση καμίας Εφορείας ανά την επικράτεια να φιλοξενεί καλλιτεχνικά δρώμενα. Το ότι αυτό παρέχεται, χωρίς κόστος, δεν σημαίνει ότι οι φιλοξενούμενοι θα φέρονται ως «κτήτορες». Ο χώρος είναι «κτῆμα» όλων, διαχρονικά. Δεν είναι το προσωπικό σπίτι του καθενός, όπου πρώτα αποζητά τη βολή του τοποθετώντας π.χ. την καρέκλα όπου βολεύει, καπνίζοντας ή καταναλώνοντας ποτό και φαγητό. Είναι το «σπίτι» της Ιστορίας του τόπου, ένας δημόσιος χώρος, αρχαιολογικός, ιδιαίτερης ιστορικής σημασίας. Ως εκ τούτου, η στάση όλων οφείλει να είναι ανάλογη, αν γνωρίζουμε βέβαια στοιχειώδεις κανόνες συμπεριφοράς. Και εξηγούμαι, η παρατήρηση είναι συνολική και δεν αφορά την παραπάνω εκδήλωση.

Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να θέσω μερικά ερωτήματα. Πόσοι από το εκάστοτε κοινό έχουν περιηγηθεί στον αρχαιολογικό χώρο; Πόσοι γνωρίζουν ποια είναι τα παρακείμενα στον ναό ευρήματα; Πόσοι γνωρίζουν τον ρόλο και τις μακροχρόνιες ανασκαφές της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αρχαία Κόρινθο; Για την ιστορική διαχρονία της πόλης μας πόσοι έχουν αναρωτηθεί; Γνωρίζω ότι έχουν ληφθεί θεσμικά αποφάσεις που αφορούν την ανάπλαση, την ανάδειξη και την εξωστρέφεια του χώρου. Πόσες από αυτές, κατά την υλοποίησή τους, έχουν «φτάσει» ως μήνυμα και ως πράξη στους πολίτες;

Δεν αρκεί να συρρέουμε σε τέτοιες εκδηλώσεις πρώτον χωρίς κανέναν σεβασμό εν γένει για τον χώρο, ειδικά για τους «οικοδεσπότες», δηλαδή την Εφορεία Αρχαιοτήτων, τη διοίκησή της και τους υπαλλήλους της, και δεύτερον για το θεαθῆναι, χωρίς καμία διάθεση να γνωρίσουμε την ιστορία του τόπου μας, που αποτελεί και μέρος της παγκόσμιας Ιστορίας, αλλά ταυτόχρονα να επαιρόμαστε γι’ αυτήν. Αυτός είναι ο προσωπικός μου προβληματισμός.

Για να μη μακρυγορώ, θα ήθελα, τέλος, να ευχαριστήσω θερμά τον σκηνοθέτη Richard J. Sigmund για τη βελούδινη συνεργασία, τη Μαρία Χρισταρά, πρόεδρο του Καλογεροπούλειου Ιδρύματος, που μου προσέφερε την ευκαιρία να συμμετάσχω σε μια τόσο σημαντική εκδήλωση, τη Μίνα Οικονόμου, ταμία του Καλογεροπούλειου Ιδρύματος, η οποία με την οργανωτικότητά της φρόντισε να εξαλείψει το άγχος όλων μας, και τέλος την Γιώτα Κασίμη, Έφορο Αρχαιοτήτων, για την αψεγάδιαστη φιλοξενία, που πάντα εκκινεί από την παιδευτική της διάθεση απέναντι στην κοινότητα.

Η παράσταση πραγματοποιήθηκε  υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, της Περιφέρεια Πελοποννήσου – Peloponnese Region, του Κε.π.α.π Δήμου Κορινθίων, με τη βοήθεια του κ. Ντρέκη, χάρη στη γενναιοδωρία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κορινθίας που παραχώρησε ευγενώς τον χώρο.

Οι φωτογραφίες αντλήθηκαν από τον ιστότοπο του Τουριστικού και Πολιτιστικού Δικτύου We Love Corinth, που συμμετείχε στην εκδήλωση ως χορηγός προβολής.

Η φωτογραφία του νομίσματος αντλήθηκε από σχετικό ιστότοπο (Ravel 103).

[1] Φράση που χρησιμοποιούνταν για να χαρακτηρίσουν κάποιον εντελώς αδαή. Το Ϙ (κόππα) είναι γράμμα που εμφανίζεται στο αλφάβητο των αρχαίων Κορινθίων. Μετεξελίχθηκε στο λατινικό Q.

coin2

Μαθήματα δημοκρατίας: Είπαν για εμάς (σχόλια θεατών)

1200 πλάτος x 900 site2

Μαθήματα Δημοκρατίας

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2023, ώρα: 20.30

Θέατρο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, Πειραιώς 206, Ταύρος

 

«When we’re afraid, we lose all sense of analysis and reflection. Our fear paralyzes us. Besides, fear has always been the driving force behind all dictators’ repression.»

Marjane Satrapi, Persepolis

Το μαθητικό πρόγραμμα θεατρικής παιδείας του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης «Βλέμμα εφήβων», παραμονές της επετείου των 50 χρόνων από την αποκατάσταση της δημοκρατίας, συζητά για τις προσδοκίες από τη Μεταπολίτευση.

Η Ελλάδα της δεκαετίας του ’60, τεντιμπόηδες, Λαμπράκηδες, συνταγματάρχες και φοιτητές, ο φοίνικας και η Επανάστασις, πολεμική αρετή και ανοιχτά παράθυρα, κοσμιότης, ευπρέπεια και ο στρατός του Μίμη-να-ένα-μήλο, ο γύψος του Παπαδόπουλου και το μυστρί του Παττακού, τσάμικος και μαύρα γυαλιά στο στρατόπεδο, το μεγάλο μας τσίρκο, οι ανθρωποφύλακες, «Αὐτὴ ἡ ἀνωμαλία πρέπει νὰ σταματήσει», «Εδώ Πολυτεχνείο», «Δεν ξεχνώ», απόδοση δικαιοσύνης.

Ποιες προσδοκίες είχαμε από την Γ’ Ελληνική Δημοκρατία; Δικαιώθηκαν, διαψεύστηκαν, αγνοήθηκαν;

Συμμετείχαν οι μαθήτριες και οι μαθητές (αλφαβητικά):

Αλεξόπουλος Μάξιμος

Γιαννακουλόπουλος Στέλιος

Μοσχάκης Αλέξανδρος

Μπέρτσου Ειρήνη

Παπαδάκη Σοφία

Τσαβδαρίδης Παναγιώτης

Χριστοφόρου Αθηνά

 

Συντονίστρια του προγράμματος: Νατάσα Μερκούρη

Μουσική επιμέλεια: Μάκης Παπασπύρου
Γραφιστικά: Τάσος Παπατσώρης

Φωτογραφίες: Γεωργία Οικονόμου

 

Στους εφήβους μίλησαν κατά τη διάρκεια της χρονιάς οι:

Δρ. Βασιλική Σακκά, ιστορικός, πρόεδρος του Ομίλου για την Ιστορική Εκπαίδευση στην Ελλάδα

Κίττυ Παϊταζόγλου, ηθοποιός

Μάκης Παπασπύρου, μουσικός

Απόστολος Βέττας, αρχιτέκτων, σκηνογράφος, Ομότιμος Καθηγητής του Τμήματος Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών, Α.Π.Θ.

Πάνος Μηλιώνης, ιστορικός, υποψήφιος δρ του Παν/μίου Αιγαίου.

 

Στη συζήτηση συμμετείχαν οι συντελεστές της παράστασης και οι:

Κωστής Παπαϊωάννου, Εκπαιδευτικός, διευθυντής Σημείου για τη μελέτη και την αντιμετώπιση της ακροδεξιάς

Πάνος Μηλιώνης, ιστορικός, υποψήφιος δρ του Παν/μίου Αιγαίου

 

Το «Βλέμμα εφήβων» πλαισιώνεται από συμβουλευτική επιτροπή που απαρτίζεται από συνεργάτες του ΙΜΚ και μέλη της ευρύτερης σχολικής κοινότητας.

Πληροφορίες στο site του ΙΜΚ

Σελίδα στο facebook https://www.facebook.com/groups/301671857819

 

Γκιακ

Είδα το “Γκιακ“, όπως το διάβασε ο Κ. Ντέλλας, και άκουσα όσα έκρυβε η σιωπή του παππού μου του Κώστα από το 1922 ως το 1981. Είχα διαβάσει πολλές φορές το βιβλίο, αλλά το τραύμα του στρατιώτη, που ακόμα ματώνει, όταν φθέγγεται δυνατά και σωματοποιείται σε μια επαναλαμβανόμενη κίνηση, σε πληγιάζει κι εσένα, τον άμαχο. Σου φέρνει πίσω το αίμα, μπλέκει το δικό σου με της οικογένειας. Δεν έχεις πού να δέσεις δίχτυ ασφαλείας εδώ. Ευγνωμονώ όλους τους συντελεστές, που μου έφεραν πίσω τον παππού μου και άκουσα όλα όσα δεν μου είπε ποτέ από επιλογή κι όχι μόνο γιατί ήμουν 11 χρονών όταν “έφυγε”.

Σ’ ένα καρέ τυφλό

“Πρωινό τσιγάρο” (Νότης Μαυρουδής – Άλκης Αλκαίος)

Τραγουδά ο Σωκράτης Μάλαμας και συνοδεύει η Χορωδία της Ομάδας Φωνητικής Έκφρασης των Μουσικών Συνόλων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

Διδασκαλία, επιμέλεια: Μαρία Θωίδου.

Κιθάρα παίζει ο Μανώλης Ανδρουλιδάκης.

Από το cd “Φέρε μαζί σου χρόνο” με τραγούδια σε στίχους Άλκη Αλκαίου, που κυκλοφόρησε το 2017 από την Ομάδα Φωνητικής Έκφρασης των Μουσικών Συνόλων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και τις εκδόσεις “Μετρονόμος”.

Ευχαριστούμε πολύ την κα Μαίρη Τσίνου για τη φιλοξενία στο ethnos.gr. Χαιρόμαστε κάθε φορά που βρισκόμαστε με ανθρώπους που μας ακούν και μας καταλαβαίνουν. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο.

«Περπατούσα μια μέρα,
συννεφιασμένο απόγευμα θυμάμαι ήταν,
σε δάσος καμένο.
Κοιτούσα έκπληκτος τα αποκαΐδια.
Δεν ήταν συνηθισμένα,
όχι από φωτιά δημιουργημένα.
Στράφηκε η ματιά μου εντελώς τυχαία προς την άλλη κατεύθυνση.
Και τότε είδα εσένα.
Μια αλεπού με φωτιά στα μάτια της.
Την φωτιά που είχαν χάσει αυτά τα δέντρα.
Είχες ένα χαμόγελο σαν να ήθελες κάτι να μου δείξεις.
Άρχισες να περπατάς αργά προς την αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που κοιτούσες.
Και όμως εγώ σε έχασα γρήγορα.
Σκέφτηκα, σίγουρα κάποιο λάθος έχω κάνει.
Άρχισα να τρέχω προς την ίδια κατεύθυνση με εσένα.
Ακολούθησα μόνο τα ίχνη σου, μόνο αυτά μπορούσα να δω.
Κάποια στιγμή μια όψη μου έκοψε την φόρα
Ήσουν εσύ, έξω από αυτό το δάσος και κοιτούσες μια μαύρη θάλασσα.
Και τότε κατάλαβα τι ακριβώς κατέστρεψε τα δέντρα»

Ποίημα του μαθητή Στέλιου Γιαννακουλόπουλου για την παράσταση PLAN(et) B: Περιβάλλον και κοινωνική δικαιοσύνη

Viber 2022 07 01 01 10 44 561

PLAN(et) B: Περιβάλλον και κοινωνική δικαιοσύνη

Θέατρο-ντοκουμέντο

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης | «Βλέμμα εφήβων» | 2021-2022

Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2022, ώρα 20:30

Διάρκεια: 60’ (+ 45′ συζήτηση)

Θέατρο του ΙΜΚ, Πειραιώς 206, Ταύρος

«Εάν ένα φυτό δεν μπορεί

να ζήσει σύμφωνα με τη φύση του, πεθαίνει· 

το ίδιο και ο άνθρωπος.» D. Thoreau

Οι αρχαίοι μύθοι, οι φυσικοί φιλόσοφοι, τα παραδοσιακά τραγούδια μίλησαν για τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση, πάντα άρρηκτη, σε διαρκή αλληλεπίδραση. Τη στιγμή της πρώτης ρωγμής έγινε πραγματικότητα ο αρχέγονος εφιάλτης των παραμυθιών. Από τότε μέχρι σήμερα, συντελέστηκε η κλιματική αλλαγή, και η ρωγμή μεγαλώνει. Οι ευάλωτες ομάδες πλήττονται ραγδαία. Η κινητοποίηση οφείλει να είναι άμεση. Η διάσωση του περιβάλλοντος έγινε το επόμενο μεγάλο στοίχημα της ανθρωπότητας.

Δεν υπάρχει planet B.

Είμαστε εμείς η γενιά της αλλαγής;

Υπάρχει plan B, έστω και τώρα;

Να το σχεδιάσουμε.

Είναι ζωτικό μας συμφέρον.

Ας μην τελειώσει ο κόσμος μας.

Ούτε με πάταγο ούτε με λυγμό.

Μετά το τέλος της παράστασης θα ακολουθήσει συζήτηση.

Trailer https://www.youtube.com/watch?v=ShbEvsalEJM

Στην παράσταση εμφανίζονται οι μαθήτριες και οι μαθητές (αλφαβητικά):

Μάξιμος Αλεξόπουλος

Στέλιος Γιαννακουλόπουλος

Στέλλα Δημητρίου

Δήμητρα Κατσίκη

Ελευθερία Κατσίκη

Αλέξανδρος Μοσχάκης

Εύα Μουτοπούλου

Ηλέκτρα Ψαρού-Λεγάτου

Συντονισμός του προγράμματος: Νατάσα Μερκούρη

Μουσική: Αδάμ Παπασπύρου

Γραφιστικά: Τάσος Παπατσώρης

Στη συζήτηση έχουν επιβεβαιώσει τη συμμετοχή τους μέχρι στιγμής (αλφαβητικά):

Κώστας Αντωνιάδης, Γεωλόγος Περιβαλλοντολόγος M.Sc, Ειδικός επιστήμονας στο Συνήγορο του Πολίτη & Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης – Πολιτικής Προστασίας, Διδάσκων στο ΜΠΣ του Ε.Κ.Π.Α. «Στρατηγικές διαχείρισης Περιβάλλοντος Καταστροφών & Κρίσεων»

Βέρα Δηλάρη, Εθνική Συντονίστρια του δικτύου σχολείων ASPnet Ελλάδας

Γιώργος Καζαντζόπουλος, Σύμβουλος Βιώσιμης Ανάπτυξης, Πρόεδρος στο Ινστιτούτο Ομάδα για τον κόσμο – Περιβαλλοντική Συμμαχία 2004+

Μιχάλης Keith-Αναστασιάδης, Γεωπόνος ΓΠΑ Τμ. Αξιοποίησης Φυσικών Πόρων & Γεωργικής Μηχανικής, εργασ. Τμήμα Πρασίνου, Τεχνική Υπηρεσία Πανεπιστημίου Αθηνών

Δημήτρης Χριστόπουλος, φιλόλογος στη Β’ βάθμια εκπαίδευση, συγγραφέας

Στη συζήτηση παρεμβαίνει με βιντεοσκοπημένη τοποθέτηση η Νεκταρία Αδακτύλου, PhD, West Virginia University, Eberly College of Arts and Sciences, Department of Geology & Geography

Φέτος, το θέμα είναι: Περιβάλλον και κοινωνική δικαιοσύνη, σε συνεργασία με τον Rush Rehm, Καθηγητή Θεάτρου, Παραστατικών Τεχνών και Κλασικής Φιλολογίας, καλλιτεχνικό διευθυντή του Stanford Repertory Theater του Stanford University. Βάση της δουλειάς υπήρξε το υλικό από την παράσταση Voices of the Earth: From Sophocles to Rachel Carson and beyond, που υλοποίησε το Stanford Repertory Theater το 2019.

Αγορά εισιτηρίων:

https://www.ticketservices.gr/el/events/?eventid=7510&showid=49014

PlanetB πρόγραμμα

Το πρόγραμμα «Βλέμμα εφήβων» (2019-2022) περιλαμβάνει εργαστήρια θεάτρου, εισηγήσεις ειδικών, συνεντεύξεις, παράσταση θεάτρου-ντοκουμέντο και συζήτηση γύρω από τον προβληματισμό που αναδεικνύεται από τη θεματική. Έχει ασχοληθεί με τις τρομοκρατικές επιθέσεις του ISIS (2017), την Ευρώπη στον Ψυχρό Πόλεμο (2018) και την Ελληνική Επανάσταση στο σχολείο (2021). Υποστηρίζεται επιστημονικά και καλλιτεχνικά από Συμβουλευτική Επιτροπή, που απαρτίζεται από καθηγητές αμερικανικών πανεπιστημίων, συνεργάτες του ΙΜΚ και μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας.

1200x900 site

 

Παλιότερα Άρθρα »

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων