6Η ΜΑΡΤΙΟΥ: ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΣΧΟΛΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ!!!

Δημοσιεύθηκε από τον/την

αρχείο λήψης

Αγαπητοί γονείς και αγαπημένοι μαθητές/μαθήτριες….

Η 6η Μαρτίου έχει καθιερωθεί από το Υπουργείο Παιδείας ως Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας στο σχολείο. Η ημέρα αυτή αποτελεί μια αφορμή για εκπαιδευτικούς, μαθητές/τριες και γονείς των σχολείων όλης της χώρας να ανταλλάξουν σκέψεις, πληροφορίες και ιδέες και να ενεργοποιηθούν δράσεις ευαισθητοποίησης για την πρόληψη και αντιμετώπιση της σχολικής βίας και εκφοβισμού που εκδηλώνεται μεταξύ και εναντίον των μαθητών/τριών, ώστε να περιοριστούν οι δίαυλοι εκδήλωσης της βίας στη ζωή των ανηλίκων και να αποτραπούν οι αρνητικές συνέπειες στις διαπροσωπικές τους σχέσεις.

Καθημερινά οφείλουμε όλοι να «μαθαίνουμε» στα παιδιά μας από την μέρα που γεννήθηκαν και όχι μόλις φτάσουν στο Σχολείο , να σέβονται πρώτα τον εαυτό τους και τους άλλους.. Σεβόμενοι τον εαυτό μας “μαθαίνουμε” να σεβόμαστε τον διπλανό μας και να αποφεύγουμε τις αρνητικές καταστάσεις και τη χρήση βίας.

 Μαθαίνουμε  πως    μόνο με  στρατηγικές διαχείρισης που στηρίζονται στον διάλογο και την ενσυναίσθηση,  συμβάλλουμε στην ομαλή συναισθηματική και κοινωνική τους ανάπτυξη! Μόνο με αυτό τον τρόπο δημιουργούμε ενεργούς πολίτες με ήθος, καλλιέργεια και κοινωνική μόρφωση…

Η βία … φέρνει βία και οι έρευνες δείχνουν πως παιδιά που  βιώνουν τη ΒΙΑ στο σπίτι τους, την μεταφέρουν στο σχολείο και αργότερα ως ενήλικες στην προσωπική τους ζωή!

Λίγα λόγια ….  για να ξεκαθαρίσουμε τον όρο bullying που ακούμε καθημερινά από παιδιά και γονείς,  χαρακτηρίζοντας  ακόμη και μια μικρή χειρονομία…

Ο όρος «εκφοβισμός και βία στο σχολείο» (school bullying) χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια κατάσταση, κατά την οποία ασκείται εσκεμμένη, απρόκλητη, συστηματική και επαναλαμβανόμενη βία και επιθετική συμπεριφορά, με σκοπό την επιβολή, την καταδυνάστευση και την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου σε μαθητές από συμμαθητές τους, εντός και εκτός σχολείου.

 

Bullying – Ενδοσχολική βία – Εκφοβισμός

Η σχολική βία και ο εκφοβισμός που εκδηλώνεται μεταξύ των μαθητών θεωρείται κοινωνικό πρόβλημα. Ο όρος που χρησιμοποιείται διεθνώς για να περιγράψει το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού είναι « bullying ». Προέρχεται από το ρήμα « bully » που σημαίνει «πληγώνω ή τρομοκρατώ ή υποχρεώνω κάποιον με τη βία να κάνει κάτι που δεν θέλει».

Αφορά σε μια κατάσταση κατά την οποία ασκείται εσκεμμένη, απρόκλητη, συστηματική και επαναλαμβανόμενη βία και επιθετική συμπεριφορά, με σκοπό την επιβολή και την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου σε μαθητές από συμμαθητές τους, εντός και εκτός σχολείου.

Αποτελεί φαινόμενο που ενισχύεται από τη λάθος αντιμετώπισή του, καθόσον τα περισσότερα περιστατικά αποσιωπούνται, διότι θεωρείται ότι στιγματίζουν τους θύτες, τα θύματα και το κύρος του σχολείου.

Ωστόσο, το φαινόμενο αυτό έχει πολλές και σοβαρές επιπτώσεις, τόσο στη σωματική και ψυχική υγεία, όσο και στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του παιδιού, ενίοτε με επικίνδυνες συνέπειες και τραγικά αποτελέσματα.

Οι πιο συνηθισμένες εκδηλώσεις ενδοσχολικής βίας είναι:

  • Χειρονομίες, σπρωξιές, ξυλοδαρμοί.
  • Φραστικές επιθέσεις, βρισιές, απειλές, προσβολές.
  • Εκβιασμοί, καταστροφή προσωπικών αντικειμένων.
  • Κλοπές.
  • Σεξουαλική παρενόχληση, κακοποίηση.
  • Αποκλεισμός από παρέες, παιχνίδια, δραστηριότητες.

Ενδείξεις που πιθανόν να υποδηλώνουν ότι ένα παιδί έχει πέσει θύμα σχολικού εκφοβισμού είναι:

  • Μειωμένη διάθεση ή άρνηση να πάει στο σχολείο με πρόσχημα αδιαθεσία.
  • Αδικαιολόγητες απουσίες.
  • Απροσδόκητη μαθησιακή πτώση που αποτυπώνεται με βαθμούς που πέφτουν.
  • Στα διαλείμματα περνά το χρόνο του γύρω από τους εκπαιδευτικούς και τα γραφεία.
  • Αλλάζει τις διαδρομές από και προς το σχολείο.
  • Τα ρούχα του είναι συχνά κατεστραμμένα.
  • Έχει σημάδια και μελανιές στο σώμα ή άλλες ενδείξεις επίθεσης και αποφεύγει να εξηγήσει πώς συνέβησαν.
  • Χάνει συχνά τα πράγματά του.
  • Ζητάει συχνά λεφτά.
  • Αρνείται να συμμετέχει σε σχολικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες
  • Υπάρχουν επίμονες ξαφνικές αλλαγές στη διάθεσή του
  • Παραπονιέται για ψυχοσωματικά προβλήματα.

Ο γονιός οφείλει:

  • Να συζητά με το παιδί του για τα δικαιώματά του, τους κανόνες συμπεριφοράς στο σχολείο και τους τρόπους αντιμετώπισης του φαινομένου
  • Να ενισχύει τη φιλία και να αναδεικνύει την αλληλεγγύη της παρέας
  • Να ενημερώνεται από του εκπαιδευτικούς για τη συμπεριφορά του παιδιού του εντός του σχολείου
  • Να διαβεβαιώσει το παιδί – θύμα ότι δεν ευθύνεται το ίδιο για ό,τι έχει συμβεί
  • Να του υπενθυμίζει ότι το νοιάζεται και ότι ο ρόλος του είναι να το προστατεύει
  • Να το παροτρύνει σε συζήτηση για σχετικά θέματα και να του εξηγεί ότι η κοινοποίηση περιστατικών δεν αποτελεί «κάρφωμα»
  • Να απευθύνεται έγκαιρα στους εκπαιδευτικούς και στη διεύθυνση του σχολείου
  • Να ζητήσει τη βοήθεια ειδικού ψυχικής υγείας, εφόσον το κρίνει αναγκαίο

Προσέξτε όμως…

Η δύναμη όμως που μπορεί να περιθωριοποιήσει τη σχολική βία είναι το δημοκρατικό σχολείο.

Η ανάπτυξη αξιών συλλογικότητας και σεβασμού της προσωπικότητας του άλλου οδηγούν στην αντιμετώπιση μέσα από τη σχολική διαδικασία, και γενικότερα τη σχολική ζωή, φαινομένων τα οποία οδηγούν σε ξενοφοβία, σε ρατσισμό,  σε τόσα φαινόμενα τα οποία παράγουν τελικά σχολική βία»

Τρόποι αντιμετώπισης μορφών σχολικού εκφοβισμού από εκπαιδευτικούς ….

Τι κάνουμε στο Σχολείο μας…

  1. Στην περίπτωση σωματικής βίας, οι εκπαιδευτικοί παρεμβαίνουν ζητώντας από το μαθητή – θύτη να ζητήσει συγγνώμη από τον μαθητή – θύμα και αρκετά συχνά του εξηγούν γιατί δεν θα έπρεπε να χτυπήσει ή να σπρώξει.
  2. Στην περίπτωση λεκτικής βίας, οι εκπαιδευτικοί παρεμβαίνουν ζητώντας από το μαθητή – θύτη να ζητήσει συγγνώμη από τον μαθητή – θύμα, του εξηγούν τις συνέπειες της συμπεριφοράς του και συζητούν μαζί του για να επιλύσουν το θέμα.
  3. Στην περίπτωση άσχημης συμπεριφοράς στο σχολικό περιβάλλον, οι εκπαιδευτικοί παρεμβαίνουν ζητώντας από τον μαθητή – θύτη να ζητήσει συγγνώμη από το μαθητή – θύμα , του εξηγούν τις συνέπειες της συμπεριφοράς του και συζητούν μαζί του για να επιλύσουν το θέμα.
  4. Σε κάθε περίπτωση  ενημερώνονται άμεσα οι γονείς  από τον/την  δάσκαλο/α ή τη Δ/ντρια και συμβουλεύονται να ακολουθήσουν κοινή τακτική και να μην έρθουν μεταξύ τους σε διαπληκτισμό (οι γονείς των μαθητών) , αλλά να συνεργαστούν με υπομονή και διάλογο ,ώστε να υπάρχει  αποκλιμάκωση και να μπορούν τα παιδιά να το ξεπεράσουν και να συνεργαστούν μέσα από βιωματικά παραδείγματα.
  5. Παρακολουθούμε την συμπεριφορά και παρεμβαίνουμε όποτε χρειαστεί με υπομονή και διακριτικότητα.

 Αγαπητοί γονείς,

το θέμα είναι πολύ σοβαρό και είμαστε σίγουροι -πλέον -πως τα αυξανόμενα φαινόμενα σχολικής βίας οφείλονται στην ενασχόληση των παιδιών με ηλεκτρονικά παιχνίδια βίας και στην παρακολούθηση ταινιών /σίριαλ/τηλεοπτικών παιχνιδιών που προβάλλουν κακά πρότυπα!!!

Για αυτό ..όσο μπορείτε και είναι ακόμη καιρός… βοηθήστε να μεγαλώνουμε σωστά τα παιδιά μας… βοηθήστε μας να λύνουμε τα  προβλήματα και όχι να τα “κρύβουμε” για να μην προκύψουν  διενέξεις…

Παρακάτω θα βρείτε υλικό που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να μιλήσετε στα παιδιά σας.

Στο Σχολείο μας αναπτύσσουμε καθημερινά παρόμοιες δράσεις , είτε με ανάγνωση κειμένων είτε με βιωματικά παιχνίδια… Προσπαθούμε να παρεμβαίνουμε εποικοδομητικά και όχι τιμωρητικά… Όταν συνεργάζεστε ..το αποτέλεσμα είναι θεαματικό!!!

Παρακάτω θα  ξαναδείτε το Σχέδιο Δράσης του Σχολείου μας κατά της ενδοσχολικής βίας…

https://blogs.sch.gr/9dimpeir/2024/10/18/schedio-prolipsi…likoy-ekfovismoy/

ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ ΝΑΙ ΣΤΗ ΦΙΛΙΑ!!!!

ΔΕΝ ΚΑΝΩ Ο,ΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΓΙΑ ΜΕΝΑ!!!!!

 

Υλικό που μπορείτε και εσείς να χρησιμοποιήσετε :

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ

«Το παπί που δεν είχε τι να πει» (Τσορώνη-Γεωργιάδη)

«Τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε» (Μεταίχμιο)

«Ο νταής του σχολικού» (Ρουσάκη)

«Η Φάρμα του Διαδικτύου»

 

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΑ ΒΙΒΛΙΑ:

Ο Σίφης το ποντίκι και το Διαδίκτυο (Κάρμεν Ρουγγέρη)

Ο @Παπάκης Ντετέκτιβ!

Ο Διάσημος φίλος του @Παπάκη

Η Μεγάλη απόφαση του @Παπάκη

http://users.sch.gr/christinakis/superedu/2019/02/14/stirizome-sta-podia-mou/

 

ΙΝΤΕΑΚΙΑ

Στην ιστοσελίδα https://saferinternet4kids.gr/βίντεο/

 

Για Διαδικτυακό Εκφοβισμό:

Διαδικτυακό σεμινάριο για το cyberbullying (διαδικτυακός εκφοβισμός)

Ασφάλεια στο διαδίκτυο Facebook Κοκκινοσκουφίτσα 1

Ασφάλεια στο διαδίκτυο Facebook Κοκκινοσκουφίτσα 2

Ασφάλεια στο διαδίκτυο Facebook Κοκκινοσκουφίτσα 3

Τηλεοπτικό σποτ για το Cyber Bullying από τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος

 

ΓΙΑ ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ

ΚΑΝΕ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ

και άλλα που θα αναρτηθούν αργότερα  μαζί με τις εργασίες των παιδιών.

Αγαπητοί γονείς, ΔΕΝ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΜΕ

ΑΚΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ ΤΟΥΣ !!!!

Με εκτίμηση!

Η Δ/ντρια

Ελένη Σαββάκη

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ: ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ : Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ

Δημοσιεύθηκε από τον/την

ΕΚΔΗΛΩΣΗ 11 12 2411 300x125 1ΑΦΙΣΑ 11 12 24 page 0001

ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ…

Έγκαιρη Διάγνωση… Παρέμβαση – Διορθωτική Αγωγή:

Ο ρόλος του Σχολείου και της Οικογένειας…

 

Τι εννοούμε με τον όρο «Μαθησιακές Δυσκολίες»; Το ερώτημα αυτό απασχόλησε και απασχολεί ειδικούς και μη εδώ και πολλά χρόνια.

Η πρώτη φορά που ο όρος μαθησιακή δυσκολία εμφανίζεται στη βιβλιογραφία της ειδικής αγωγής είναι το 1962, από τον Samuel Kirk. O Kirk χρησιμοποίησε αυτό τον όρο για να αναφερθεί στην περίπτωση ενός παιδιού και την αναντιστοιχία ανάμεσα στις εμφανείς ικανότητες του να μάθει και την τελική του απόδοση. Από τότε έχει παραχθεί ένα μεγάλο σύνολο ορισμών ανάλογα με την κυρίαρχη αντίληψη κάθε εποχής σχετικά με τη φύση των μαθησιακών δυσκολιών. Πρόκειται για μια διαδικασία που δεν έχει περατωθεί ακόμη. Η επιστημονική κοινότητα βρίσκεται σε μια διαρκή προσπάθεια για βελτίωση του ορισμού.

Λέγοντας μαθησιακές δυσκολίες, εννοούμε τις ειδικές εκείνες διαταραχές που επηρεάζουν τα παιδιά σε μία ή περισσότερες από τις βασικές ψυχολογικές λειτουργίες, και που είναι απαραίτητες για την κατανόηση και τη χρήση του γραπτού ή προφορικού λόγου. Λόγω της φύσης των μαθησιακών δυσκολιών, οι ειδικοί που ασχολούνται μ’ αυτές προέρχονται από διάφορες επιστήμες, όπως αυτές της ψυχολογίας, της νευρολογίας, της ψυχιατρικής, της εκπαίδευσης, της παθολογίας του λόγου και της ομιλίας, κ.λπ. Καθεμιά απ’ αυτές τις επιστήμες εστιάζει σε διαφορετικές όψεις των μαθησιακών δυσκολιών, με αποτέλεσμα τη διατύπωση ποικίλων θεωριών, συχνά διαμετρικά αντίθετων μεταξύ τους, σ’ ό,τι αφορά την αιτιολογία, τη διάγνωση και τη θεραπευτική αντιμετώπισή τους.

Οι «μαθησιακές δυσκολίες» απασχολούν τόσο την εκπαιδευτική κοινότητα όσο και το οικογενειακό περιβάλλον των μαθητών. Ωστόσο, υπάρχει σύγχυση ανάμεσα στους όρους «μαθησιακές δυσκολίες» και «δυσλεξία» και τελικά οι διάφορες σύγχρονες θεωρίες καταλήγουν στο συμπέρασμα πως πρόκειται για δυο διαφορετικές έννοιες.

Η ταξινόμηση των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες απασχολεί τους ειδικούς καθώς οι διάφοροι μελετητές ορίζουν τις μαθησιακές δυσκολίες κατά διαφορετικό τρόπο και υιοθετούν διαφορετικά κριτήρια ταξινόμησης, όπως γενεσιουργούς παράγοντες, μορφές εκδήλωσής τους, σχέση τους με τις σχολικές δραστηριότητες κ.λπ

Η επιτυχία στην αντιμετώπιση των υπό εξέταση δυσκολιών εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από δύο, κυρίως, παράγοντες: α) την έγκαιρη και σωστή διάγνωσή τους και β) την εφαρμογή του κατάλληλου τρόπου αντιμετώπισής τους. Η έγκαιρη διάγνωση των μαθησιακών δυσκολιών ακόμα και από το νηπιαγωγείο θεωρείται πολύ σημαντική για την αποτελεσματική αντιμετώπισή τους. Το ίδιο συμβαίνει και με την αναγνώριση του προβλήματος. Εξάλλου, το σημαντικότερο βήμα για την αντιμετώπιση ενός προβλήματος είναι πάντα η αναγνώριση της ύπαρξής του. Η αντιμετώπιση επιδιώκει την αξιοποίηση των δυνατοτήτων του παιδιού, τόσο στο γνωστικό, όσο και στον αντιληπτικό τομέα, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες του παιδιού και τις ικανότητες που διαθέτει.

O ρόλος του Σχολείου στα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες

Το Σχολείο είναι ο κατ’ εξοχήν εκπαιδευτικός και ευρύτερα κοινωνικοποιητικός οργανισμός μετά την οικογένεια. Έτσι αποτελεί ένα ευρύτερο κοινωνικό ρόλο και επιδιώκει ευρύτερους και ιδιαίτερα σημαντικούς σκοπούς.

Ο ρόλος που έχει ο εκπαιδευτικός στην αντιμετώπιση της δυσκολίας είναι βασικός και καθοριστικής σημασίας. Ο δάσκαλος, έχοντας τον πιο υπεύθυνο ρόλο, είναι αυτός που αντιλαμβάνεται την ύπαρξη δυσκολιών, όντας ο αρχικός αποδέκτης των ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών. Ο σύγχρονος δάσκαλος του σημερινού σχολείου, με γνώμονα το όφελος του μαθητή, οφείλει με υπευθυνότητα, συνέπεια και σωστή οργάνωση να δράσει εξατομικευμένα, εμπλουτίζοντας κατάλληλα και με τα απαραίτητα μέσα το εκπαιδευτικό του πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της δυσλεξίας.

Πώς αντιμετωπίζουν οι γονείς τις μαθησιακές δυσκολίες; Αντιδράσεις και επιπτώσεις…

Τι συμβαίνει όταν το σχολείο καλεί τους γονείς να συζητήσουν για τις ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες που μπορεί να παρουσιάσει το παιδί τους; Ποια είναι τα συναισθήματα που νιώθουν οι γονείς όταν ενημερώνονται ότι το παιδί δεν βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο όπως οι συμμαθητές του; Ποια είναι η αντίδραση των γονιών όταν ακούν για την πιθανότητα μαθησιακών δυσκολιών;

Υπάρχουν πολλά συναισθήματα που βιώνουν οι γονείς όταν συνειδητοποιούν ότι το παιδί τους μπορεί να έχει μαθησιακές δυσκολίες: σοκ, άρνηση, ενοχή, οργή και θλίψη. Ακόμη παρατηρούνται συναισθήματα απελπισίας, απογοήτευσης και ανησυχίας, αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις όπου οι γονείς νιώθουν αποδοχή, ελπίδα και στο τέλος δείχνουν πως αναγνωρίζουν το πρόβλημα. Οι αντιδράσεις βέβαια των γονιών δεν είναι σταθερές Μπορεί να αλλάξουν ανάλογα με το βαθμό δυσκολίας, τις δεξιότητες αντιμετώπισης της οικογένειας και την ικανότητα των γονιών να συνεργάζονται, έτσι ώστε να καλύψουν τις ανάγκες του παιδιού.

Το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι πρόκειται για το παιδί και την ομαλή ανάπτυξή του. Μπορεί το παιδί να μαθαίνει και να αποδίδει διαφορετικά από τα άλλα παιδιά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι λιγότερο πολύτιμο, λιγότερο σημαντικό και λιγότερο ικανό.. Αν οι γονείς χαλαρώσουν, σχεδιάσουν τα επόμενα θετικά βήματα, στηρίξουν και αντιμετωπίσουν το μέλλον με αισιοδοξία, θα βοηθήσουν το παιδί να αποδώσει το μέγιστο των ικανοτήτων του. Όσο πιο θετικά αντιμετωπίσουν οι γονείς τη μαθησιακή ανάγκη , τόσο πιο θετικά θα ανταποκριθεί και θα αντιμετωπίσει το παιδί τη μαθησιακή πρόκληση!

Σχολείο και οικογένεια έχουν κοινούς στόχους : με συνεργασία και θετική στάση κάθε παιδί μπορεί να αναπτυχτεί γνωστικά, κοινωνικά και συναισθηματικά, ανάλογα με τις δυνατότητες του και τις ανάγκες του.

Σας περιμένουμε για περισσότερη συζήτηση και απαντήσεις…

Η Διευθύντρια

Ελένη Σαββάκη

 

 

 

 

 

 

ΣΧΕΔΙΟ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ

Δημοσιεύθηκε από τον/την

11 1

Αγαπητοί γονείς και αγαπημένα μας παιδιά,

όπως γνωρίζετε καθημερινά καταβάλλουμε μεγάλες  προσπάθειες, προκειμένου να υπάρχει  ασφάλεια  και ισορροπία στο σχολικό  μας περιβάλλον.  Ωστόσο δεν επαρκούν  οι δικές μας προσπάθειες.  Πρέπει όλοι μαζί να αντιμετωπίζουμε κάθε μορφή βίας, λεκτικής , σωματικής , ψυχολογικής… Δυστυχώς η κατάσταση ολοένα δυσχεραίνει , αλλά εμείς οφείλουμε για το καλό  των παιδιών μας να είμαστε ενωμένοι σε αυτή την προσπάθεια.

Μην ξεχνάτε πως πολλές φορές τα παιδιά δείχνουν άλλη συμπεριφορά στο Σχολείο και άλλη στο σπίτι. Εμείς παρατηρούμε κάθε τέτοια  συμπεριφορά  που μας προβληματίζει , γιατί σίγουρα στέλνει ένα μήνυμα και προσπαθούμε να επιλύσουμε το πρόβλημα αφού πρώτα εντοπίσουμε την αιτία.

Ο Σύλλογος Διδασκόντων συζήτησε διεξοδικά το θέμα ,   προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία  του Σχολείου με σκοπό την σύνταξη Σχεδίου  Πρόληψης του Σχολικού Εκφοβισμού, το οποίο  αναφέρεται στον προγραμματισμό των απαραίτητων ενεργειών που αφορούν στην υλοποίηση μέτρων στο πλαίσιο εφαρμογής οδηγιών της Πολιτικής Πρόληψης του Σχολικού εκφοβισμού στην Α/θμια Εκπ/ση.

Ειδικότερα:

Η πολιτική αντιμετώπισης του σχολικού εκφοβισμού έχει σκοπό :

  • Να ενισχύσει ένα διδακτικό και μαθησιακό περιβάλλον δίχως απειλές, προσβολές ή φόβο.
  • Να μειώσει ή αν είναι δυνατόν να εξαφανίσει οποιαδήποτε περίπτωση στην

οποία οι μαθητές/τριες ή το προσωπικό νιώθουν εκφοβισμένοι, απομονωμένοι και προσβεβλημένοι.

  • Να ορίσει τη διαδικασία χειρισμού περιπτώσεων εκφοβισμού.
  • Να εξασφαλίσει την υποστήριξη των θυμάτων.
  • Να βοηθήσει τα άτομα με λανθασμένη συμπεριφορά να υιοθετήσουν νέα πρότυπα.

 

Με την πολιτική αντιμετώπισης του σχολικού εκφοβισμού το  Σχολείο μας προσπαθεί :

  • να ενημερώσει όλο το εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό, τους μαθητές και τους γονείς τους, ώστε να γνωρίζουν ποια συμπεριφορά θεωρείται μη αποδεκτή στο σχολικό περιβάλλον.
  • να πληροφορήσει το εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό ποια είναι η διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσουν όταν τους αναφερθεί περιστατικό εκφοβισμού.
  • να πληροφορήσει όλους τους γονείς και μαθητές/τριες ποια είναι η στρατηγική του σχολείου και τι πρέπει να κάνουν αν αντιμετωπίσουν πρόβλημα άσχημης συμπεριφοράς.
  • να διαβεβαιώσει τους γονείς και τους/τις μαθητές/τριες ότι το σχολείο αντιμετωπίζει με μεγάλη υπευθυνότητα και σοβαρότητα θέματα εκφοβισμού όταν αυτά αναφέρονται.

Η αντιμετώπιση περιστατικών Σχολικού Εκφοβισμού προτρέπει μαθητές/τριες που είναι θύματα ή έχουν δει άλλα παιδιά να έχουν δεχθεί κάθε είδους εκφοβισμού πρέπει να το αναφέρουν στον εκπαιδευτικό της τάξης τους, στον εκπαιδευτικό που βρίσκεται εφημερία ή στη Διεύθυνση του Σχολείου.

Αναφορές περιπτώσεων εκφοβισμού θα καταγράφονται από τη Διεύθυνση του σχολείου στο Ημερολόγιο Σχολικής Ζωής.

Όλες οι αναφορές θα αντιμετωπίζονται με σοβαρότητα και υπευθυνότητα από το εκπαιδευτικό προσωπικό του σχολείου.

Το εκπαιδευτικό προσωπικό του σχολείου που έχει γίνει αποδέκτης αναφοράς για εκφοβισμό θα ακολουθήσει τις διαδικασίες αυτής της στρατηγικής και θα ενημερώσει τα υπόλοιπα μέλη του συλλόγου διδασκόντων.

Ο/Η εκπαιδευτικός, άσχετα από την ειδικότητά του, που θα γίνει άμεσος γνώστης κάποιου περιστατικού:

  • Θα παρέχει υποστήριξη στο παιδί που έχει δεχθεί εκφοβισμό.
  • Θα εξηγήσει στο παιδί να μην αποδέχεται για κανένα λόγο να γίνεται θύμα σχολικού εκφοβισμού και ότι το πρόβλημα που δημιουργήθηκε δεν ήταν δικό του λάθος.
  • Θα διαβεβαιώσει το παιδί ότι έπραξε πολύ σωστά που ανέφερε το πρόβλημα και να τηρεί πάντοτε αυτή την τακτική.
  • Θα προσπαθήσει να εξακριβώσει το μέγεθος του προβλήματος.
  • Θα εξασφαλίσει ότι το παιδί νιώθει ασφαλές.
  • Θα ζητήσει από το παιδί να αναφέρει αμέσως κάθε άλλο περιστατικό.
  • Θα επιβεβαιώσει ότι ο εκφοβισμός μπορεί να διακοπεί και ότι το σχολείο θα κάνει ό,τι είναι απαραίτητο για να το επιτύχει.

Κατόπιν ο εκπ/κός με τη Δ/ντρια θα πάρει συνέντευξη ξεχωριστά από τα παιδιά που εμπλέκονται στο περιστατικό και θα:

  • ακούσει προσεχτικά τις διαφορετικές εκδοχές.
  • μιλήσει σε οποιονδήποτε άλλο ήταν μπροστά στο περιστατικό.
  • τονίσει σε όλους τους εμπλεκόμενους (εκπαιδευτικό ή μαθητή/-τρια) ότι ο εκφοβισμός καταδικάζεται στο σχολείο και ότι θα πρέπει να σταματήσει.
  • ζητήσει από το παιδί να δεσμευθεί ότι δεν θα επαναλάβει το λάθος του.
  • επιβεβαιώσει ότι είναι δικαίωμα των μαθητών να γνωστοποιήσουν κάθε περιστατικό εκφοβισμού.
  • επιζητήσει τη λύση της προβληματικής κατάστασης με την συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων, εάν αυτό είναι δυνατόν.
  • ενημερώσει το παιδί με την προβληματική συμπεριφορά ότι θα είναι υπό παρακολούθηση για να βεβαιωθεί ότι δεν θα επαναλάβει το λάθος του.
  • ενημερώσει έγκαιρα τους γονείς των μαθητών που εμπλέκονται.
  • καταγράψει στο Ημερολόγιο Σχολικής Ζωής τον τρόπο που αντιμετωπίσθηκε το πρόβλημα.
  • σε διάστημα δύο εβδομάδων θα ελεγχθεί αν η αρνητική συμπεριφορά επαναλαμβάνεται.

Ανάλογα με τη σοβαρότητα του περιστατικού ο μαθητής/τρια που εκδήλωσε την προβληματική συμπεριφορά

  • Θα απομακρύνεται από τα διαλείμματα για ορισμένο χρονικό διάστημα.
  • Δεν θα συμμετέχει σε εκδηλώσεις ή εκδρομές του σχολείου που δεν επηρεάζουν την μαθησιακή εξέλιξη του/της.
  • Σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί να ζητηθεί η βοήθεια του/της σχολικού συμβούλου γενικής ή και ειδικής αγωγής της περιοχής του σχολείου.

H Διευθύντρια:

  • Καταγράφει τα σημαντικά επεισόδια στο ημερολόγιο σχολικής ζωής.
  • Καλεί το συντομότερο δυνατό (την ίδια ή την επόμενη ημέρα) και ενημερώνει το γονέα ο οποίος υπογράφει υπεύθυνη δήλωση ότι ενημερώθηκε.
  • Σε περίπτωση επαναλαμβανόμενης επιθετικής συμπεριφοράς ορισμένων  μαθητών καλεί εκ νέου τους γονείς/κηδεμόνες.
  • Ανάλογα με τη σοβαρότητα του περιστατικού ο μαθητής/τρια που εκδήλωσε την προβληματική συμπεριφορά ή εάν η μη επιθυμητή συμπεριφορά επαναλαμβάνεται η Δ/ντρια ενημερώνει τον σχολική σύμβουλο γενικής αγωγής και ειδικής αγωγής.
  • Παιδαγωγική συνεδρίαση και λήψη απόφασης από το Σύλλογο Διδασκόντων με βάση την καταγραφή της έντασης, της συχνότητας και των συνοδών συμπτωμάτων του εκπαιδευτικού, τη τήρηση του ημερολογίου σχολικής ζωής και όσα καταμαρτυρούν προφορικά οι υπόλοιποι εκπαιδευτικοί.

Στην κοινότητα του 9ου Δημοτικού Σχολείου Πειραιά  περιμένουμε ότι όλοι:

  • Θα ενεργούν με γνώμονα το σεβασμό και την ευγένεια απέναντι σε όλους.
  • Θα στηρίζουν με τη συμπεριφορά τους, τους στόχους αυτής της πολιτικής.

Οι μαθητές πρέπει να:

  • Αναφέρουν κάθε περιστατικό εκφοβισμού.
  • Αναφέρουν περιστατικά που ίσως τα θύματα φοβούνται να κοινοποιήσουν.
  • Υποστηρίζουν ο ένας τον άλλο και να ενεργούν με τέτοιο τρόπο ώστε όλα τα παιδιά στο σχολείο να νιώθουν ασφαλή, χαρούμενα και ευπρόσδεκτα.

Οι γονείς πρέπει να:

  • Υποστηρίζουν τις διαδικασίες καταστολής των περιστατικών εκφοβισμού.
  • Συζητούν με τον/την εκπαιδευτικό της τάξης τις πιθανές ανησυχίες τους για την προβληματική συμπεριφορά του παιδιού τους είτε γιατί μπορεί να είναι θύμα ή γιατί εκδηλώνει άσχημη συμπεριφορά.
  • Βοηθούν στη δημιουργία και στήριξη αποδεκτής συμπεριφοράς έξω από το σχολείο.

Αγαπητοί γονείς,

πραγματικά ανησυχούμε για την εξέλιξη του φαινομένου. Προστατέψτε τα παιδιά σας.. Ελέγξτε τι βλέπουν, τι παίζουν, με ποιον κάνουν παρέα, αν έχουν κοινωνικά δίκτυα ….

ΜΗΝ  τα αφήνετε χωρίς  όρια. Μιλήστε μαζί τους για τον σεβασμό  απέναντι στον εαυτό  τους και τους άλλους…

Μιλήστε τους για τις συνέπειες που έχει στη ζωή κάποιου παιδιού ο σχολικός εκφοβισμός..

Μιλήστε του σαν να είναι αυτό στη θέση αυτού που εκφοβίζει…

Μιλήστε για τις αξίες της ζωής… την Ελευθερία της Γνώσης και του Ήθους…

Είμαστε δίπλα σας..

Με εκτίμηση!

Η Δ/ντρια

Ελένη Σαββάκη

αρχείο λήψης 2 αρχείο λήψης 1