Φέτος , τιμήσαμε με έναν διαφορετικό τρόπο τα 200 χρόνια , με τρόπο πρωτόγνωρο μέσα από τις ψηφιακές πλατφόρμες, χωρίς την ζωντανή παρουσία μας, χωρίς παρελάσεις, τύμπανα, παραδοσιακούς χορούς και χορωδίες…
Σήμερα, τιμήσαμε με τον δικό μας τρόπο τα 200 χρόνια από την έναρξη της Επανάστασης του 1821, που αποτελεί το μεγαλύτερο ιστορικό γεγονός της νεότερης ιστορίας μας, αφού με αυτήν το έθνος μας κατόρθωσε να αποκτήσει κρατική υπόσταση.
Ας μην ξεχνάμε πως μαζί με την εθνική μας επέτειο γιορτάζουμε και τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, που συμβολικά ταυτίστηκε με την επανάσταση του λαού για να υποδηλώσει ότι το ευαγγέλιο της σωτηρίας του ανθρώπου εξομοιώνεται με τη λύτρωση του έθνους από τη σκλαβιά…………………..
Ο Κολοκοτρώνης, αυτή η ηγετική μορφή του αγώνα, γράφει στα απομνημονεύματά του: «Ο κόσμος μάς έλεγε τρελούς. Ημείς, αν δεν είμεθα τρελοί δεν εκάναμε την Επανάσταση, διότι ηθέλαμε συλλογισθεί δια πολεμοφόδια, καβαλαρία και ̟πυροβολικό». Επιπλέον, η Ευρώπη, οι Μεγάλες Δυνάμεις της Ιερής Συμμαχίας ήταν εχθρικές απέναντι στην Επανάσταση.
Στα τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς, που ακολούθησαν την Άλωση της Πόλης, οι Έλληνες πίστευαν ακράδαντα ότι είναι οι συνεχιστές όχι μόνο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας αλλά και της Αρχαίας Ελλάδας κι έτσι απέκτησαν συνείδηση της ιστορικής τους συνέχειας.
Επιπλέον, ο λαός μας κατόρθωσε να μην αφομοιωθεί, αλλά να διατηρήσει την εθνική του ταυτότητα, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από τη γλώσσα του και τη θρησκεία του……………………………………………
Ας μην ξεχνάμε τους στίχους από τον Εθνικό Ύμνο που αποτελείται από 158 στροφές που έγραψε ο Διονύσιος Σολωμός το 1823, σε ηλικία μόλις 25 ετών… Από αυτούς ξέρουμε μόνο τους 2 πρώτους που ψάλλουμε σε μελοποίηση του Νικόλαου Μάντζαρου.
Σε γνωρίζω από την κόψη
Του σπαθιού την τρομερή,
Σε γνωρίζω από την όψη
Που με βία μετρά τη γη.
Απ’ τα κόκαλα βγαλμένη
Των Ελλήνων τα ιερά,
Και σαν πρώτα ανδρειωμένη,
Χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!
Εκεί μέσα εκατοικούσες
Πικραμένη, εντροπαλή,
Κι ένα στόμα ακαρτερούσες,
Έλα πάλι, να σου πη.
Άργειε νά ‘λθη εκείνη η μέρα,
Και ήταν όλα σιωπηλά,
Γιατί τά ‘σκιαζε η φοβέρα
Και τα πλάκωνε η σκλαβιά.
Δυστυχής! Παρηγορία
Μόνη σου έμενε να λες
Περασμένα μεγαλεία
Και διηγώντας τα να κλαις.
Η Διχόνοια που βαστάει
Ενα σκήπτρο η δολερή
Καθενός χαμογελάει,
Πάρ’ το, λέγοντας, και συ.
» Κειό το σκήπτρο που σας δείχνει
Έχει αλήθεια ωραία θωριά
Μην το πιάστε, γιατί ρίχνει
Εισέ δάκρυα θλιβερά.
Από στόμα οπού φθονάει,
Παλληκάρια, ας μην ‘πωθή,
Πως το χέρι σας κτυπάει
Του αδελφού την κεφαλή.
Μην ειπούν στο στοχασμό τους
Τα ξένα έθνη αληθινά:
Εάν μισούνται ανάμεσό τους
Δεν τους πρέπει ελευθεριά.
1821-2021 : 200 ΧΡΟΝΙΑ… Τα παιδιά μαθαίνουν… πως η ιστορία επαναλαμβάνεται… Ιστορία όμως σημαίνει ΓΝΩΣΗ!!! και αν την γνωρίσουμε σωστά ίσως αποφύγουμε στο μέλλον τα μεγάλα λάθη…
Ας ελπίσουμε, πως κάποτε, ίσως συνειδητοποιήσουμε την αξία της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ που δεν θα καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα των άλλων…
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.