
Λίγα λόγια για τη Γιορτή της Μητέρας
Η Γιορτή της Μητέρας δεν είναι απλώς μια μέρα. Είναι ένας φόρος τιμής στη γυναίκα που φροντίζει, αγαπά, υπομένει και χαρίζει χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα.
Η πρώτη μορφή της γιορτής εμφανίστηκε στην Αρχαία Ελλάδα προς τιμήν της θεάς Ρέας, μητέρας των θεών. Στη σύγχρονη εποχή, καθιερώθηκε τον 20ό αιώνα ως επίσημη γιορτή σε πολλές χώρες, για να τιμηθεί η μητρική αγάπη και η ανιδιοτελής προσφορά. Στην Ελλάδα, η ημέρα αυτή γιορτάζεται τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου και είναι πάντα γεμάτη λουλούδια, φιλιά , αγκαλιές και ζεστά λόγια από μικρά και μεγάλα παιδιά.
Γιορτή της Μητέρας στο Νηπιαγωγείο μας
Υπάρχουν μέρες που η καρδιά μιλάει πιο δυνατά από τις λέξεις… Και μία τέτοια μέρα ζήσαμε όλοι μαζί στο νηπιαγωγείο μας, όταν ανοίξαμε τις πόρτες της τάξης και της καρδιάς μας για να τιμήσουμε το πιο γλυκό πρόσωπο της ζωής μας: τη Μαμά.
Τα παιδιά με λαχτάρα ετοίμαζαν για μέρες μικρές εκπλήξεις… Με μικρά χεράκια και μεγάλα χαμόγελα, ζωγράφισαν, έκοψαν, κόλλησαν και δημιούργησαν τις πιο πολύτιμες κατασκευές για τις μανούλες τους.
Και όταν ήρθε η στιγμή της γιορτής, οι τάξεις μας γέμισαν χαρά, συγκίνηση και αμέτρητες αγκαλιές. Παίξαμε μαζί, τραγουδήσαμε μελωδικά τραγούδια που έλεγαν πόσο πολύ αγαπάμε τη μαμά μας, και ζήσαμε όμορφες στιγμές σύνδεσης. Τα παιδιά συμμετείχαν σε παιχνίδια με τις μαμάδες τους, έτρεξαν, γέλασαν και – με το δικό τους μοναδικό και τόσο ευαίσθητο τρόπο – τους έδειξαν πόσο σημαντικές είναι.
«Η μαμά μου είναι μια πριγκίπισσα που με φυλάει», είπε ένα παιδί με μάτια γεμάτα θαυμασμό.
” Η μαμά μου είναι ένας θησαυρός ” ακούστηκε ..” η μαμά μου είναι γλυκιά σαν μέλι, ένα λιβάδι γεματο λουλούδια , είναι φως , είναι ο ήλιος μου..είναι ο άγγελός μου…..είναι ..είναι …” ………..πως να τα χωρέσεις όλα σε λίγες γραμμές ;
Μέσα στη γιορτινή μας ατμόσφαιρα, ένα από τα πιο συγκινητικά και γλυκά παιχνίδια που παίξαμε ήταν το “Βρες με από την αφή!”.
Πίσω λοιπόν από τα λουλούδια κρύβονταν τα παιδιά ..μόνο ένα μικρό χεράκι φαινόταν..
Με μόνο “όπλο” την καρδιά και τη μνήμη της αφής, οι μανούλες έπρεπε να αναγνωρίσουν το παιδί τους μέσα από μια απλή αλλά γεμάτη τρυφερότητα επαφή. Το παιχνίδι έκλεισε με χαμόγελα, αγκαλιές και, σε κάποιες περιπτώσεις, δάκρυα χαράς.
Γιατί η αγάπη μιας μάνας αναγνωρίζει… ακόμα κι ένα χεράκι με κλειστά μάτια.
Φωτογραφίες από τη γιορτή αποτυπώνουν αγκαλιές, χαμόγελα και βλέμματα γεμάτα αγάπη. Αληθινή αγάπη – αυτή που δε χρειάζεται λόγια για να ειπωθεί.
..Και ξαφνικά απαλές νότες μουσικής άρχισαν να πλημμυρίζουν την αίθουσα.
Η στιγμή που όλοι περιμέναμε είχε φτάσει…
Ο χορός της μαμάς με το παιδί της.
Χωρίς βήματα τέλεια, χωρίς χορογραφίες. Μόνο καρδιές που χτυπούσαν στον ίδιο ρυθμό.
Τα παιδιά χώθηκαν στις αγκαλιές των μαμάδων τους, σφίχτηκαν πάνω τους, σαν να ήθελαν να χωρέσουν ξανά στην αρχική τους φωλιά – την αγκαλιά που τα πρωτοκράτησε.
Δεν υπήρχε κοινό, δεν υπήρχε χώρος ούτε χρόνος.
Υπήρχαν μόνο δύο πρόσωπα…
Και ανάμεσά τους, μια σιωπηλή υπόσχεση:
“Θα είμαι δίπλα σου, ό,τι κι αν γίνει.”
Μια όμοργφη γιορτή όμως κλείνει πάντα με μια φωτογραφία αναμνηστική .’Ετοιμο το σκηνικό , έτοιμος και ο φακός ! (Όλες οι φωτογραφίες θα δοθούν στις οικογένειες. Ενδεικτικά παραθέτουμε κάποιες)
Κλείνοντας τη γιορτή, δεν ξεχάσαμε την Παναγία, την πιο ιερή Μητέρα. Εκείνη που κρατά με στοργή κάθε παιδί, κάθε μάνα, κάθε προσευχή.
Της ζητήσαμε να ευλογεί όλες τις μανούλες του κόσμου – αυτές που είναι κοντά μας και αυτές που μας κοιτούν από ψηλά – και να τις γεμίζει δύναμη, υπομονή και αγάπη.
Γιατί η αγκαλιά της μάνας δεν έχει τέλος… όπως και η ευχή της Παναγίας.
Ευχαριστούμε πολύ όλες τις μαμάδες που μας τίμησαν με την παρουσία τους αλλά και όσες για εύλογες αιτίες έλειπαν .
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΝΟΥΛΕΣ


















