Η σημασία της πρoσχολικής εκπαίδευσης αποδόθηκε πολύ εμφαντικά με τον πιο απλό και κατανοητό τρόπο από το διακεκριμένο Αμερικανό συγγραφέα Robert Fulgham στο βιβλίο του «Το πιστεύω μου» όπου ανάμεσα σε άλλα έγραψε:

«ΟΣΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΩ  για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι τα έμαθα στο νηπιαγωγείο. Η σοφία δε βρίσκεται στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί στα βουναλάκια από άμμο στο νηπιαγωγείο.

Αυτά είναι τα πράγματα που μαθαίνεις:

– Να μοιράζεσαι τα πάντα

– Να παίζεις τίμια

– Να μη χτυπάς τους άλλους

– Να βάζεις τα πράγματα πάλι εκεί που τα βρήκες

– Να καθαρίζεις τις ακαταστασίες  σου

– Να μην παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου

– Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον

– Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό

– Να ζεις μια ισορροπημένη ζωή, να μαθαίνεις, να σκέπτεσαι,

να σχεδιάζεις, να ζωγραφίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, να παίζεις

και να εργάζεσαι

– Όταν βγαίνεις έξω στον κόσμο, να προσέχεις την κίνηση, να

κρατιέσαι από ένα  χέρι και να μένεις μαζί με τους άλλους .

– Να αντιλαμβάνεσαι τα θαύματα. Να θυμάσαι το μικρό σπόρο μέσα στο δοχείο.

Οι ρίζες πάνε προς τα κάτω και το φυτό προς τα πάνω. Κανείς πραγματικά

δεν ξέρει πώς και γιατί, αλλά όλοι μας μοιάζουμε σ’ αυτό.

-Τα χρυσόψαρα, τα άσπρα ποντίκια, ακόμη κι ο μικρός σπόρος, όλα πεθαίνουν.

Το ίδιο κι εμείς

-Να θυμάσαι πάντα τις λέξεις «κοίτα – παρατήρησε».

…………………………………………………………………………………………………………………………………….

Όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζει κανείς είναι κάπου μέσα σ’ αυτή τη λίστα. Ο Χρυσός Κανόνας είναι κι αυτός εκεί. Αγάπη, οικολογία , πολιτική , ισότητα και ισορροπημένη ζωή. Πάρτε οποιοδήποτε από αυτά τα στοιχεία, ξαναδιατυπώστε το με εξελιγμένους όρους ενηλίκων και εφαρμόστε το στην οικογενειακή σας ζωή, στη δουλειά σας, στην κυβέρνησή σας ή στον κόσμο σας και θα διαπιστώσετε ότι ισχύει, είναι σαφές και σταθερό!

Σκεφτείτε πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος μας αν όλοι εμείς ή αν όλες οι κυβερνήσεις διέθεταν μια πολιτική βάσει της οποίας θα άφηναν όλα τα πράγματα εκεί που τα βρήκαν και θα καθάριζαν όποια «ακαταστασία» δημιουργούσαν. Όπως επίσης ισχύει ότι, ασχέτως ηλικίας, όταν βγαίνει κανείς έξω στον κόσμο θα πρέπει να «κρατάει το χέρι» αυτών που είναι μαζί του και να μένει κοντά τους».

Robert Fulgham, All I Really Need to Know I Learned in Kindergarten

[Όλα όσα χρειάζεται να ξέρω τα έμαθα στο νηπιαγωγείο], 1986.