Ο ΕΛΥΤΗΣ ΠΑΕΙ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ

Στο νηπιαγωγείο μας οι λέξεις ανθίζουν σαν μενεξέδες και οι στίχοι ταξιδεύουν με τον ήλιο και το αλάτι της θάλασσας.
Φέτος, στο πλαίσιο του Σχεδίου Δράσης για τη Φιλαναγνωσία, κρατήσαμε από το χέρι την ποίηση του σπουδαίου Έλληνα ποιητή Οδυσσέα Ελύτη και ξεκινήσαμε ένα μαγικό ταξίδι γεμάτο εικόνες, χρώματα και όνειρα. Ίσως κανείς να σκεφτεί ότι ήταν ένα δύσκολο εγχείρημα καθώς η ποίηση του Ελύτη δεν απευθύνεται τόσο σε παιδιά νηπιακής ηλικίας. Γι΄αυτό κι εμείς δεν την προσεγγίσαμε ως ένα είδος έντεχνου λόγου διαφορετικού, αλλά σαν ένα γνώριμο αντικείμενο ενασχόλησης που θα διασκέδαζε τα παιδιά και παράλληλα θα πρότεινε ιδέες για πρωτότυπες δραστηριότητες και μάθησης.

Μέσα από τα ποιήματά του, τα παιδιά ανακάλυψαν πως οι λέξεις μπορούν να τραγουδούν, να ζωγραφίζουν ουρανούς γαλάζιους και να κρύβουν μικρούς θησαυρούς φαντασίας. Με παιχνίδι, δημιουργία και πολλή αγάπη για τα βιβλία, ανοίξαμε μαζί ένα παράθυρο στον κόσμο της ποίησης, εκεί όπου κάθε παιδική σκέψη γίνεται φως.

Και καταφέραμε να συνδυάσουμε μέσα από την ποίηση του μεγάλου δημιουργού τους μαθησιακούς μας στόχους σε όλα τα επίπεδα: γλώσσα, μαθηματικά, ανάπτυξη προφορικού λόγου, εικαστικά και ταυτόχρονα φροντίσαμε να διασκεδάσουμε τα παιδιά και να ασχοληθούν με δραστηριότητες που τους χαροποιούν όπως το τραγούδι, η κίνηση, ο χορός, το παιχνίδι, η ζωγραφική.

Το κορίτσι από τον Ηλιο τον Ηλιάτορα πήρε μορφή μέσα από τα μάτια των παιδιών…

κι ο ήλιος μας τη συντρόφευσε…

Το Ντούκου ντούκου μηχανάκι έγινε αυτοσχέδιο παραμύθι…

Τα ΤΖΙΤΖΙΚΙΑ ζωντάνεψαν τη φαντασία…

Κάπου ανάμεσα στα γαλάζια όνειρα του Ελύτη, ξεπρόβαλε και η δική μας μικρή «Ποδηλάτισσα»

Ταξιδέψαμε στο δικό μας ΕΡΗΜΟΝΗΣΙ και με τη φαντασία μας απεικονίσαμε τι θα συναντούσαμε εκεί…

Ένας γλάρος μας έμαθε να ζούμε τη στιγμή ανέμελα, χωρίς έννοιες και άγχος

(το μήνυμα από τα παιδιά)

Γίναμε γλάροι που πετάξαμε πάνω από τον κόσμο των ανθρώπων και είδαμε…

που άλλοτε μας έκανε να ανησυχούμε, να στενοχωριόμαστε και άλλοτε μας χαροποιούσε γιατί βλέπαμε πως στον κόσμο των ανθρώπων δεν υπάρχει μόνο δυστυχία και ταλαιπώρια, αλλά και ξενοιασιά, χαρά, αγάπη και νοιάξιμο.

Φτιάξαμε τους δικούς μας γλάρους για να ομορφαίνουμε την τάξη μας… και να πετάξουμε μαζί τους στο όνειρο

Ψάξαμε για το θαλασσινό τριφύλλι σε μορφή κυνηγιού θησαυρού κι όταν το βρήκαμε είπαμε σε ποιον θα το χαρίζαμε…

Το αναζητήσαμε και μέσα στο φανταστικό βυθό της τάξης περνώντας από διάφορα εμπόδια…

Ακούσαμε το τραγούδι που μας άρεσε πολύ και το μάθαμε…

Ταξιδέψαμε με τα τρελοβάπορα μας

Ντούκου Ντούκου μηχανάκι

Κι όταν το ταξίδι μας στην ποίηση έφτασε σιγά σιγά στο τέλος του, μας άφησε στην καρδιά μας ήχους, χρώματα και λέξεις φωτεινές… Κρατάμε λοιπόν, τις παιδικές ζωγραφιές, τα γέλια, τους αυτοσχεδιασμούς και τις μικρές μας δημιουργίες σαν πολύτιμα καλοκαιρινά κοχύλια… μέχρι το επόμενο ταξίδι φαντασίας και φιλαναγνωσίας!