Η αξία της απλότητας ξεκίνησε με την θεματική της Αποκριάς. Φτιάχνοντας μάσκες και καπέλα, τα παιδιά ήταν απόλυτα ενθουσιασμένα, χαμογελαστά  και χαρούμενα  που είχαν φτιάξει και θα έπαιρναν μαζί τους αποκριάτικα αξεσουάρ. Είχαν  μεγάλη αξία για τα μικρούλια,  καθώς τα είχαν φτιάξει τα ίδια και δεν είχαν πληρώσει  τίποτα για να τα αποκτήσουν.

Έτσι ξεκινήσαμε να μιλάμε για τα απλά πράγματα που μας δίνουν χαρά και δεν κοστίζουν τίποτα.

Η απλότητα έχει να κάνει με την αφαίρεση οτιδήποτε περιττού. Απλότητα είναι να είμαστε  ικανοποιημένοι με ότι έχουμε και όχι με ότι θέλουμε. Οι άνθρωποι μερικές φορές συγκεντρώνουμε πράγματα και δραστηριότητες είτε επειδή το κάνουν οι άλλοι, είτε για να το δουν οι άλλοι. Συνδέουμε επομένως την αξία μας και την αυτοεικόνα μας με κάτι έξω από εμάς. Αυτό αντί για ικανοποίηση και απόλαυση. μας προκαλεί άγχος, θυμό και απογοήτευση. Απλή ζωή σημαίνει λειτουργική ζωή. Στον πυρήνα όμως βρίσκεσαι εσύ και όχι αυτά Οι  άνθρωποι που δείχνουν απλότητα είναι εύκολο να κατανοήσουν, ξέρουν να μοιράζονται, μεγαλώνουν με γενναιοδωρία, με καθαρές προθέσεις, χωρίς προσδοκίες και προϋποθέσεις.

Τους ζητήθηκε να  πουν κάποια απλά πράγματα που τους δίνουν χαρά χωρίς να ξοδέψουμε ούτε ένα ευρώ. Απάντησαν:                   –Τα παιχνίδια με φίλους,                                                                                                                                                                          -βόλτα στο δάσος να δούμε τα δέντρα και τα λουλούδια                                                                                                             -να ποτίζουμε τα φυτά στον κήπο μας                                                                                                                                                      – να διαβάζουμε βιβλία με τη μαμά,                                                                                                                                                         – να φροντίζω ένα ζωάκι                                                                                                                                                                              –   να έχω  αγάπη,                                                                                                                                                                                    –      -ένα ωραίο φαγητό                                                                                                                                                                                   –μια ωραία ζωγραφιά -να παίζω στην αμμουδιά και να κολυμπάω- να μην αρρωσταίνω- να παίζω με τα ξαδέλφια μου επιτραπέζια- να κάνω ποδήλατο-να βλέπω παιδικές ταινίες,- να ακούω παραμύθια από την γιαγιά, -να πηγαίνω στις κούνιες και άλλα πολλά.

Έπειτα ζωγράφισαν σε φύλλο εργασίας τα πιο σπουδαία για αυτούς απλά πράγματα

Είδαμε ένα πολύ όμορφο παραμύθι ,μαζί με την εκπαιδευτικό των Αγγλικών « Η πριγκίπισσα ,χωρίς παλάτι. Το βίντεο είναι στα αγγλικά για αυτό και η κυρία Γεωργία έκανε την μετάφραση. Κατόπιν το συζητήσαμε όλοι μαζί  κι έπαιξαν  το παιχνίδι του κρυμμένου θησαυρού που είχε ετοιμάσει η κυρία Γεωργία.

Μέσα από το παραμύθι τα παιδιά κατανόησαν την έννοια της  χαράς μέσα από την απλότητα, σε αντιδιαστολή  με την στενοχώρια για κάτι που δεν έχουμε και ξεκίνησε το παιχνίδι. Η τάξη χωρίστηκε σε τέσσερις γωνίες συναισθημάτων  “happy,sad,calm,angry”. Τα παιδιά χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες  δύο detectives  και δύο suspects . Στόχος του παιχνιδιού να βρουν οι ομάδες των detectives τα κλειδιά που έκρυψαν οι  suspects .Οι suspects καθοδηγούν τους detectives ,λέγοντας το συναίσθημα-γωνιά που βρίσκεται το κλειδί. Έπειτα αντιστράφηκαν οι όλοι των ομάδων. Στο τέλος συζητήθηκε πως μέσα από την συνεργασία και το ομαδικό πνεύμα, παίρνουμε μεγάλη χαρά.

Ύστερα κλήθηκαν να ζωγραφίσουν ότι τα εντυπωσίασε από την ιστορία που είδαν.

Μιλήσαμε πως τα παλιά χρόνια οι μπαμπάδες και μαμάδες και ακόμα περισσότερο οι γιαγιάδες έπαιζαν με πολύ απλά πράγματα και πολλές φορές τα έφτιαχναν οι ίδιοι με υλικά που είχαν σπίτι τους. Παίξαμε  παιχνίδια που μας έδωσαν χαρά, χωρίς να ξοδέψουμε χρήματα. Πολλά από αυτά τα παίζουν και στο διάλειμμα , άλλα τα έπαιζαν παλιά οι γιαγιάδες μας για τις οποίες πρόσφατα είχαμε μιλήσει  Παιχνίδια όπως η τυφλόμυγα, το περνά περνά η μέλισσα , κουτσό, κυνηγητό, κρυφτό, σπασμένο τηλέφωνο, πούντο πούντο το δαχτυλίδι, αλάτι ψιλό.

Είδαν πως με μια απλή κούτα μπορούν να παίξουν και να χαρούν. Συνεπώς πρέπει να αξιοποιούν το καθετί απλό πράγμα για να τους δίνει χαρά.

Την άλλη μέρα ένα κοριτσάκι μας έφερε μπίλιες  με τις οποίες έπαιζε ο μπαμπάς της όταν ήταν μικρός. Τα παιδιά τις επεξεργάστηκαν,ενθουσιάστηκαν και  τη ρώτησαν αν υπάρχουν ακόμα για να αγοράσουν κι εκείνα.  Έτσι   διαβάσαμε με την ευκαιρία την ιστορία  « Η μπίλια»( ένα αγοράκι δεν ήθελε για τα γενέθλιά του κανένα από τα πανάκριβα δώρα που ήθελε να του προσφέρει ο μπαμπάς του , αλλά ζητούσε επίμονα μια μπίλια που θα έμενε στο συρτάρι του γραφείου του για να του θύμιζε όταν μεγάλωνε πως έτσι μικρούλης ήταν κι αυτός κάποτε).

Ένα άλλο κοριτσάκι  έφερε  δύο κούκλες  που τις είχε φτιάξει η γιαγιά του  από άχρηστα υλικά. Πολύ τους άρεσαν και είπαν πως ήταν παράξενες,γιατί δεν είχαν ξαναδεί τέτοιες κούκλες.

Ακούσαμε την ιστορία  “Το κουτί του Σιλάν” , την αναδιηγήθηκαν και συζητήσαμε. . Τόση χαρά, με τόσο απλά κομμένα και ζωγραφισμένα χαρτάκια .

Μιλήσαμε για το ότι δεν πρέπει να δίνουν σημασία στην εξωτερική εμφάνιση ,αλλά στο εσωτερικό. Είτε πρόκειται για άνθρωπο ,είτε για δώρο

Τους παρουσίασα δύο κουτιά ένα μεγάλο με κορδέλες κι ένα μικρό. Προτίμησαν το μεγάλο τα περισσότερα για να ανοίξουν . Και στα δύο μέσα υπήρχε ένα μπαλόνι. Χάρηκαν που το είδαν και ήθελαν να το φουσκώσουν για να παίξουν. Άρα το μέγεθος του κουτιού και ο στολισμός ήταν υπερβολή και δεν χρειαζόταν. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήξαμε.

Έπειτα χωρίστηκαν σε ομάδες και με υλικά ανακύκλωσης  κατασκεύασαν κούκλα, αυτοκίνητο, λουλούδι και κιάλια.

Είδαμε την απλότητα μέσα από την τέχνη. Γνώρισαν έργα μεγάλων ζωγράφων με λιτές γραμμές ,μα με μεγάλη αξία.

Φυσικά ανέλαβαν δράση για να κάνουν και τα δικά τους καλλιτεχνήματα δίνοντας τίτλο στα καταπληκτικά έργα που ζωγράφισαν.

Ο άνθρωπος που δείχνει απλότητα χρησιμοποιεί τις ικανότητές του, και μετατρέπει αυτά που φαίνονται άχρηστα και παλιά, σε χρήσιμα και καλά. Δεν κάνει έτσι σπατάλη ενώ παράλληλα ομορφαίνει τη ζωή του και των άλλων γύρω του.                                         Είδαμε λοιπόν το βίντεο “Το ραγισμένο δοχείο” και αφού το δραματοποίησαν ,ζωγράφισαν ότι τα εντυπωσίασε.

Κι επειδή μας αρέσει πάρα πολύ ο πηλός, αρχίσαμε να δημιουργούμε , αφού πρώτα τα παιδιά είδαν διάφορα απλά αγαλματίδια.

Και οι αγαπητοί γονείς,- πάντα συμπαραστάτες μας -,την αξία της απλότητας τη συνέχισαν και στο σπίτι .