Τη Δευτέρα 18 Μαΐου 2026, με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Μουσείων, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Στ΄ τάξης του σχολείου μας πραγματοποίησαν μια άκρως ενδιαφέρουσα και συγκινητική εκπαιδευτική επίσκεψη στο Θεατρικό Μουσείο «Ιάκωβος Καμπανέλλης». Εκεί, τα παιδιά είχαν τη μοναδική ευκαιρία να «συνομιλήσουν» με την ιστορία και να γνωρίσουν από κοντά την προσωπικότητα του ανθρώπου που δίκαια χαρακτηρίστηκε ως ο «πατριάρχης του νεοελληνικού θεάτρου».

Γνωρίζοντας τον Πολυπράγμονα Δημιουργό

Οι μαθητές μας ξεναγήθηκαν στον χώρο του μουσείου και είδαν από κοντά πολύτιμα προσωπικά αντικείμενα του συγγραφέα, τα οποία άφησαν ανεξίτηλο το σημάδι τους στον πολιτισμό μας:

• “Το εργαστήρι της σκέψης του”: Το αυθεντικό γραφείο όπου έγραφε τα εμβληματικά του έργα.

• Τιμητικές διακρίσεις: Τις τηβέννους που του απονεμήθηκαν από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης όταν ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας, καθώς και το παράσημο του Ανώτερου Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος, την ύψιστη αυτή τιμή της Ελληνικής Δημοκρατίας.

• Σπάνιο φωτογραφικό υλικό: Φωτογραφίες από τις μεγάλες του βραβεύσεις, αλλά και πιο ζεστές, προσωπικές και οικογενειακές στιγμές.

• Άγνωστες πτυχές του ταλέντου του: Έργα τέχνης που ο ίδιος φιλοτέχνησε από πηλό και άλλα υλικά, καθώς και χειρόγραφες παρτιτούρες. Άλλωστε, ο Καμπανέλλης δεν ήταν μόνο θεατρικός συγγραφέας, αλλά και σπουδαίος στιχουργός, έχοντας ντύσει με τα λόγια του τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη, του Μάνου Χατζιδάκι και του Σταύρου Ξαρχάκου.

Από τη Νάξο στο Μαουτχάουζεν

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, έγινε ιδιαίτερη μνεία στα δύσκολα αλλά καθοριστικά χρόνια της νιότης του. Γεννημένος στη Νάξο το 1921, ο Καμπανέλλης βρέθηκε το 1943 αιχμάλωτος των Ναζί στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν στην Αυστρία.

Η εμπειρία του αυτή, η οποία κράτησε μέχρι την απελευθέρωσή του το 1945, χαράχτηκε βαθιά μέσα του. Επιστρέφοντας, τη μετέτρεψε σε ένα συγκλονιστικό πεζό βιβλίο (το «Μαουτχάουζεν»), ενώ οι στίχοι του για την «Καντάτα του Μαουτχάουζεν», μελοποιημένοι από τον Μίκη Θεοδωράκη, έγιναν παγκόσμιο σύμβολο κατά του φασισμού και του πολέμου.

Μια Μοναδική Εμπειρία

 Η επίσκεψη αυτή δεν ήταν απλώς ένα μάθημα ιστορίας και λογοτεχνίας έξω από την τάξη, αλλά μια βαθιά βιωματική εμπειρία. Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Στ’ τάξης επέστρεψαν στο σχολείο γεμάτοι έμπνευση, έχοντας κατανοήσει πώς η τέχνη μπορεί να γεννηθεί μέσα από τις δυσκολίες και να ομορφύνει τον κόσμο.

Θερμά συγχαρητήρια στα παιδιά μας για την εξαιρετική τους παρουσία και στους υπεύθυνους του Μουσείου για τη θερμή φιλοξενία!

Την Πέμπτη 7 Μαΐου 2026, οι μαθητές-τριες της Στ΄ τάξης του σχολείου μας άφησαν για λίγο τις σχολικές αίθουσες και έγιναν… «επιστήμονες για μια μέρα» στο ρέμα του Δανακού συμμετέχοντας σε μια δράση που οργανώθηκε από την επιστημονική ομάδα του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ – Τομέας Εσωτερικών Υδάτων) στο πλαίσιο της υποτροφίας «CARE» του WWF Ελλάς και της πρωτοβουλίας «Συμμαχία για την Άγρια Ζωή». Το ρέμα μετατράπηκε σε «υπαίθρια τάξη», σε ένα ανοιχτό εργαστήριο γνώσης και ανακάλυψης, όπου τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τον κόσμο της επιστημονικής έρευνας στη φύση. Πιο συγκεκριμένα, με την καθοδήγηση της επιστημονικής ομάδας του ΕΛΚΕΘΕ τα παιδιά:

• Γνώρισαν από κοντά πώς εργάζεται ένας ερευνητής στη φύση.

• Παρατήρησαν και κατέγραψαν την πλούσια βιοποικιλότητα της περιοχής.

• Έμαθαν να αξιολογούν την ποιότητα του νερού στηριζόμενοι στους οργανισμούς που ζουν  σε αυτό.

• Συζήτησαν για τους κινδύνους που απειλούν τα ευαίσθητα υδατικά οικοσυστήματα του νησιού μας.

Η εμπειρία αυτή ξεπέρασε τα όρια της σχολικής τάξης και έδωσε στα παιδιά τη δυνατότητα να συνδεθούν ουσιαστικά με το φυσικό περιβάλλον, κατανοώντας τη σημασία της προστασίας και της διατήρησής του. Ευχαριστούμε θερμά τους διοργανωτές και την επιστημονική ομάδα για την πολύτιμη αυτή εμπειρία, που ενίσχυσε την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση των μαθητών μας και τους χάρισε μοναδικές στιγμές μάθησης και συνεργασίας.

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε η εκπαιδευτική επίσκεψη των μαθητών και μαθητριών της Στ΄ Τάξης του σχολείου μας στα ΓΑΚ- Τοπικό Αρχείο Νάξου. Η επίσκεψη αυτή αποτέλεσε το τρίτο και τελευταίο μέρος του προγράμματος τοπικής ιστορίας με τίτλο «Ο Νίκος Καζαντζάκης και η Νάξος».

Μια Διαδραστική Εμπειρία Γνώσης

Στον φιλόξενο χώρο των αρχείων, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν μια αναλυτική παρουσίαση για τη ζωή του μεγάλου Κρητικού συγγραφέα, ο οποίος συνδέθηκε στενά με το νησί μας στα εφηβικά του χρόνια. Μέσα από ένα εντυπωσιακό, οι μαθητές περιηγήθηκαν εικονικά στον κόσμο του, ανακαλύπτοντας πτυχές της προσωπικότητάς του που τους ξάφνιασαν και τους συγκίνησαν.

Τι «κρατήσαμε» από τη ζωή του Μεγάλου Συγγραφέα

Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης, εστιάσαμε σε σημαντικούς σταθμούς που διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα του:

• Τα Παιδικά του Χρόνια & η σχέση του με την Οικογένεια του: Συζητήσαμε για τη σχέση του με τον αυστηρό πατέρα του και την τρυφερή μητέρα του, και πώς αυτές οι δύο αντίρροπες δυνάμεις επηρέασαν τη μετέπειτα πορεία του.

• Οι Συνοδοιπόροι: Γνωρίσαμε τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα του, με ιδιαίτερη αναφορά στη δεύτερη σύζυγό του, η οποία τον χαρακτήρισε με την απρόσμενη λέξη «χαριτωμένο», δίνοντάς μας μια πιο ανθρώπινη εικόνα του.

• Ο Πολυταξιδεμένος «Ασκητής»: Μας προκάλεσε εντύπωση η αντίθεση ανάμεσα στην ασκητική του φύση και την ανάγκη του για διαρκή κίνηση. Παρά το γεγονός ότι δεν ήταν εύπορος, ο Καζαντζάκης κατάφερε να γυρίσει τον κόσμο —έφτασε ως την Ιαπωνία, την Κίνα, τη Ρωσία— χρησιμοποιώντας ως μοναδικό εφόδιο την «πένα» του και την εργατικότητά του, σε εποχές που τα ταξίδια αυτά ήταν ιδιαίτερα δύσκολα.

Ένα Μάθημα Ζωής

Κλείνοντας την επίσκεψή μας, σταθήκαμε στη φράση-σύμβολο που είναι χαραγμένη στον τάφο του:

«Δεν ελπίζω τίποτα. Δεν φοβόμαι τίποτα. Είμαι λεύτερος.»

Πίσω από αυτές τις λέξεις κρύβεται ένα σπουδαίο ηθικό δίδαγμα για τους μαθητές μας: Η αληθινή ελευθερία κατακτάται όταν σταματάμε να ζούμε με τον φόβο της αποτυχίας ή την παθητική αναμονή μιας ελπίδας από τους άλλους. Μας διδάσκει να πατάμε γερά στα πόδια μας, να έχουμε αυτοπεποίθηση και να παίρνουμε την τύχη στα χέρια μας, δημιουργώντας εμείς το μέλλον μας.

Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να εκφράσουμε τις θερμές μας ευχαριστίες στην κ. Μαργαρίτα Κουφοπούλου. για την πολύτιμη συμβολή της και την εξαιρετική καθοδήγηση στην ολοκλήρωση αυτού του προγράμματος. Μέσα από τη δική της βοήθεια, οι μαθητές μας ήρθαν σε επαφή με την τοπική ιστορία με τρόπο ουσιαστικό και ευαισθητοποιήθηκαν για την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας. Αποχαιρετώντας την της λέμε μικροί και μεγάλοι “εις το επανιδείν!”