Οι μαθητές /τριες της Ε1 τάξης τίμησαν σήμερα μια επέτειο, την επέτειο του Πολυτεχνείου, την 17η Νοέμβρη 1973. Σε διαλογική συζήτηση και με τη χρήση σχετικού οπτικοακουστικού υλικού , καθώς και μαρτυριών που οι ίδιοι κατέγραψαν από γονείς, παππούδες και τις γιαγιάδες, περιγράψαμε το χρονικό των τριών ημερών εστιάζοντας στα αιτήματα των εξεγερθέντων : Ψωμί -Παιδεία – Ελευθερία και προσδιορίζοντας αναλυτικά τις έννοιες: πραξικόπημα, χούντα, δικτατορία και δημοκρατία. Τραγουδήσαμε, φιλοτεχνήσαμε το σύμβολο Ειρήνης (λευκό περιστέρι) με το κόκκινο γαρίφαλο( σύμβολο Θυσίας και Αγώνα) και ευχηθήκαμε να μην ξανασυμβούν παρόμοια γεγονότα.

Τα παιδιά του Γ2, μέσα από γραπτές αφηγήσεις και εικαστικά έργα, τίμησαν την επέτειο του Πολυτεχνείου.

Τα παιδιά του Γ1 εμπνεύστηκαν από τα έργα του Γιάννη Γαΐτη, του Τάσσου και του Αλέκου Φασιανού για να διηγηθούν την ιστορία του Πολυτεχνείου με τον δικό τους τρόπο.

Πατήστε πάνω στον παρακάτω σύνδεσμο για να ανοίξει το βιβλίο.

ΜΙΑΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ ΗΤΑΝ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Ως επαγγέλματα του μέλλοντος χαρακτηρίζονται εκείνα των οποίων οι προοπτικές είναι πολύ θετικές στην αγορά εργασίας, δηλαδή, τα επαγγέλματα για τα οποία οι κενές θέσεις εργασίας στο άμεσο μέλλον προβλέπεται να είναι περισσότερες από τον αριθμό των ατόμων που επιθυμούν και έχουν τα προσόντα να τις καταλάβουν. Στα πλαίσια του Σχολικού Εργαστηρίου επιλέχτηκε το επάγγελμα του διατροφολόγου, οι μαθητές γνωρίζουν το επάγγελμα του διατροφολόγου – διαιτολόγου, εξηγούν τη σημασία ύπαρξης του επαγγέλματος του διατροφολόγου, συσχετίζουν τη διατροφική συμπεριφορά του ατόμου με το επάγγελμα του διατροφολόγου -διαιτολόγου, επιλέγουν, από τις εικόνες που τους δίνονται, τις τροφές για κάθε μενού και αιτιολογούν τις επιλογές τους. Αποκτούν γνώσεις για το επάγγελμα του διατροφολόγου – διαιτολόγου, γνωρίζουν τα καθήκοντα του, τους τομείς απασχόλησης, γίνονται μικροί διατροφολόγοι και προτείνουν την υγιεινή διατροφή. Τέλος υιοθετούν την αυτενέργεια και την κριτική σκέψη.

Ο Γιάννης Ρίτσος το 1950 του αφιέρωσε το ποίημα «Γράμμα στον Ζολιό – Κιουρί», γραμμένο στον Άη Στράτη. Δημοσιεύουμε απόσπασμα του ποιήματος:

Αγαπημένε μου Ζολιό,
σου γράφω από τον Αη – Στράτη.
Βρισκόμαστε δω πέρα, κάπου τρεις χιλιάδες
άνθρωποι απλοί, δουλευτάδες, γραμματιζούμενοι
με μια τρύπια κουβέρτα στον ώμο μας
μ’ ένα κρεμμύδι, πέντε ελιές κ’ ένα ξεροκόμματο φως στο ταγάρι μας
άνθρωποι απλοί σαν τα δέντρα μπροστά στον ήλιο
άνθρωποι που δεν έχουμε άλλο κρίμα στο λαιμό μας
εξόν μονάχα που αγαπάμε όπως και συ
τη λευτεριά και την ειρήνη.
(…)

– δεν είμαστε σοφοί, Ζολιό,
απλά πράματα λέμε
πολύ απλά τα λέμε
πως αξίζει κανένας να ζει και να πεθαίνει
για τη λευτεριά και την ειρήνη.(…)